|

چرايي مقام نخست براي زابل ‌

م‍ژگان جمشیدی: با گذشت پنج سال از اعلام سازمان بهداشت جهانی مبنی بر اینکه اهواز نخستین شهر آلوده جهان است، این‌بار زابل هم در این مسیر قرار گرفته است. اگرچه سازمان حفاظت محیط زیست مطابق رسم و سنت همیشگی، آمارهای استفاده‌شده در سازمان بهداشت جهاني را به سال‌های قبل مرتبط مي‌داند؛ اما به گواه آخرین بررسی‌های حاصل از سنجش از دور دفتر مهندسی سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور که به‌تازگي اعلام شده، ‌جنوب شرق ایران در محاصره بزرگ‌ترین کانون‌های تولید گرد‌و‌غبار داخلی قرار دارد، به طوری که بر پایه داده‌های ماهواره‌ای حدود 62.5 درصد از کانون‌های داخلی تولید گرد‌و‌غبار در این استان و جنوب کرمان قرار گرفته است که کانون هامون جازموریان و هامون زابل با سهم 25 و 12.5 درصدی از کانون‌های گردوغبارهای کشور، به‌ترتیب بیشترین فراوانی گردوغبار‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. هر دو این کانون‌ها یک‌ میلیون هکتار وسعت دارند که زمانی نه‌چندان دور به‌واسطه تالابی‌بودن‌شان تمدن‌های چند‌‌هزار‌ساله‌ای را در کنار خود به وجود آوردند؛ اما اکنون به‌دلیل سوءمدیریت در بخش منابع آب، به بزرگ‌ترین قطب ایجاد پناهندگان محیط‌زیستی کشور تبدیل شده‌اند. ناگفته پیداست مادامی که آب در هامون و جازموریان جاری نشود، توفان‌های شن با شدت و قدرتی هرچه‌بیشتر بر سر و روی ساکنان جنوب و شرق ایران همچنان خواهد وزید؛ اما حیرت‌آور اینکه با وجود رشد شتابناک بیابان‌زایی در چهار گوشه کشور که از هر طرف در حال پیش‌روی به سمت فلات مرکزی ایران است و با شدت‌گرفتن گردوغبارها در بسیاری از شهرهای ایران به‌ویژه در جنوب شرق و جنوب غرب ایران، فقط 60‌ میلیارد تومان قرار است برای مقابله با ریزگردها از سوی دولت اختصاص یابد، این در حالی است که برای طرح‌هایی همچون طرح انتقال آب خزر به سمنان که فقط 700 هکتار از رویشگاه‌های جنگلی هیرکانی را نابود می‌کند و توجیه زیست‌محیطی و اقتصادی هم ندارد، بیش از دو‌ هزار ‌میلیارد تومان، اعتبار و بودجه پیش‌بینی می‌شود! بنابراین با روند پیش‌رو به نظر می‌رسد، پنج سال دیگر باید منتظر قرار‌گرفتن نام تهران و بسیاری دیگر از شهرهای کشورمان در فهرست آلوده‌ترین و پرغبارترین شهرهای دنیا باشیم.

م‍ژگان جمشیدی: با گذشت پنج سال از اعلام سازمان بهداشت جهانی مبنی بر اینکه اهواز نخستین شهر آلوده جهان است، این‌بار زابل هم در این مسیر قرار گرفته است. اگرچه سازمان حفاظت محیط زیست مطابق رسم و سنت همیشگی، آمارهای استفاده‌شده در سازمان بهداشت جهاني را به سال‌های قبل مرتبط مي‌داند؛ اما به گواه آخرین بررسی‌های حاصل از سنجش از دور دفتر مهندسی سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور که به‌تازگي اعلام شده، ‌جنوب شرق ایران در محاصره بزرگ‌ترین کانون‌های تولید گرد‌و‌غبار داخلی قرار دارد، به طوری که بر پایه داده‌های ماهواره‌ای حدود 62.5 درصد از کانون‌های داخلی تولید گرد‌و‌غبار در این استان و جنوب کرمان قرار گرفته است که کانون هامون جازموریان و هامون زابل با سهم 25 و 12.5 درصدی از کانون‌های گردوغبارهای کشور، به‌ترتیب بیشترین فراوانی گردوغبار‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. هر دو این کانون‌ها یک‌ میلیون هکتار وسعت دارند که زمانی نه‌چندان دور به‌واسطه تالابی‌بودن‌شان تمدن‌های چند‌‌هزار‌ساله‌ای را در کنار خود به وجود آوردند؛ اما اکنون به‌دلیل سوءمدیریت در بخش منابع آب، به بزرگ‌ترین قطب ایجاد پناهندگان محیط‌زیستی کشور تبدیل شده‌اند. ناگفته پیداست مادامی که آب در هامون و جازموریان جاری نشود، توفان‌های شن با شدت و قدرتی هرچه‌بیشتر بر سر و روی ساکنان جنوب و شرق ایران همچنان خواهد وزید؛ اما حیرت‌آور اینکه با وجود رشد شتابناک بیابان‌زایی در چهار گوشه کشور که از هر طرف در حال پیش‌روی به سمت فلات مرکزی ایران است و با شدت‌گرفتن گردوغبارها در بسیاری از شهرهای ایران به‌ویژه در جنوب شرق و جنوب غرب ایران، فقط 60‌ میلیارد تومان قرار است برای مقابله با ریزگردها از سوی دولت اختصاص یابد، این در حالی است که برای طرح‌هایی همچون طرح انتقال آب خزر به سمنان که فقط 700 هکتار از رویشگاه‌های جنگلی هیرکانی را نابود می‌کند و توجیه زیست‌محیطی و اقتصادی هم ندارد، بیش از دو‌ هزار ‌میلیارد تومان، اعتبار و بودجه پیش‌بینی می‌شود! بنابراین با روند پیش‌رو به نظر می‌رسد، پنج سال دیگر باید منتظر قرار‌گرفتن نام تهران و بسیاری دیگر از شهرهای کشورمان در فهرست آلوده‌ترین و پرغبارترین شهرهای دنیا باشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.