گفتوگو با حمیدرضا زورآوند، دونده المپیکی ایران
رکورد کشور را در ریو میزنم
شرق: دوومیدانی ایران تاکنون در حالی در 13 دوره از بازیهای المپیک شرکت کرده که سهم ناچیزی از کسب سهمیه ماده پیادهروی در این بازیها داشته است. نخستینبار در بازیهای المپیک دوره قبل (2012 لندن) بود که ابراهیم رحیمیان، رکورددار این ماده (پیادهروی 20 کیلومتر) توانست این طلسم را بشکند و اولین دوندهای باشد که جواز حضور در این رویداد بزرگ را به دست میآورد. رحیمیان اگرچه در لندن کاری از پیش نبرد و پس از 18 کیلومتر از دور رقابتها انصراف داد؛ اما این انگیزه را در بین سایر دوندگان به وجود آورد که پیادهروی هم میتواند ازاینپس به جمع سایر مواد المپیکی ورزش مادر اضافه شود. چهار سال از المپیک لندن گذشته و حالا حمیدرضا زورآوند، دومین دونده ایرانی در پیادهروی است که میخواهد حضور در بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو را تجربه کند. دونده همدانی 26ساله دو ماه پیش بعد از هشت سال ورزش حرفهای در شرایطی برای نخستینبار به مسابقات قهرمانی آسیایی ژاپن اعزام شد که موفق شد با کسب رکورد لازم ورودی المپیک ریو را به دست آورد. اتفاق جالبتوجه حضور همزمان رحیمیان و زورآوند در این رقابتها بود که دونده جوان توانست از عضو باسابقه تیمملی پیادهروی ایران سبقت بگیرد و با شکستن رکورد ملی این ماده، المپیکی شود. او بهتازگی از جامجهانی ایتالیا برگشته و این روزها در همدان تمریناتش را برای المپیک تابستانی ریو انجام میدهد. زورآوند که عملکرد خوبی در ایتالیا نداشته، از حضورش در این مسابقات میگوید: «این اولین تجربه حضور من در مسابقات جهانی بود و اصلا با نحوه خطاها آشنایی نداشتم. کیلومترهای آخر بود که کم آوردم و اوت شدم. البته تا کیلومتر 15 خوب رفتم و با نفر اول 50 ثانیه اختلاف زمانی داشتم؛ اما بههرحال بیتجربگی باعث شد نتوانم نتیجه خوبی بگیرم. این را هم باید بگویم که من بعد از مسابقات قهرمانی آسیایی ژاپن ریکاوری خوبی نداشتم و با آمادگی کامل به ایتالیا نرفتم. انشاءالله در فاصله دوماهو نیم باقیمانده پیک بدنیام را برای المپیک میگذارم تا آنجا نتیجه بهتری بگیرم». رکورددار پیادهروی ایران کسب مدال این رشته را در المپیک ریو دور از دسترس میبیند: «گرفتن مدال برای ما در المپیک خیلی سخت و دور از انتظار است؛ بهخصوص اینکه من تجربه حضور در این رویداد بزرگ را هم ندارم. تمام برنامه و فکر من و مربیام این است که ما در المپیک بتوانیم رکورد ایران را جابهجا کنیم. فکر میکنم رسیدن به این موضوع خودش کار مهمی باشد. من در ژاپن رکورد ایران را که یکساعتو 24 دقیقه بود، به یکساعتو 22دقیقهو 52 صدم ثانیه ارتقا دادم. انشاءالله این رکورد را دوباره بزنم». زورآوند هم مثل سایر دوندهها امکانات دوومیدانی ایران را محدود و غیرحرفهای توصیف میکند: «امکانات کلا در ورزش ایران ضعیف است. دوومیدانی و غیره ندارد. خود ما در همدان اصلا پیست استاندارد نداریم. از طرفی چون تمریناتمان هم طوری است که باید در مسافتهای طولانی راه برویم، مجبوریم در ارتفاعات و تپهها تمرین کنیم. البته برای المپیک قرار است نزدیک به یکماهی را به چین برویم و تا قبل از المپیک آنجا تمرین کنیم». عضو تیمملی پیادهروی برخلاف اکثر دوندههای ملیپوش از تغییرات مدیریتی فدراسیون دوومیدانی رضایت دارد: «من این سهمیه المپیک را مدیون آقای کیهانی، رئیس فدراسیون، هستم. در دو، سه سال گذشته زمانی که آقای داوری رئیس بود، مقامهای اول، دوم و سوم ایران را به دست آورده بودم؛ اما هیچ وقت به مسابقات اعزام نشدم؛ اما زمانی که آقای کیهانی آمد، مرا به رقابتهای آسیایی فرستاد و نتیجهاش هم این شد که توانستم سهمیه المپیک را بگیرم». دوومیدانیکار کشورمان که چندیپیش از شرایط مالی زندگیاش گلایه کرده بود، حالا با المپیکیشدنش وضعیت بهتری پیشرویش قرار گرفته است: «متأسفانه ورزشکار حرفهای نمیتواند شغل دوم داشته باشد. ورزشش باید شغل او باشد و از آن منبع کسب درآمد کند؛ اما این مسائل از طرف مسئولان نادیده گرفته میشود. من تا پیش از وقتهایی که بیکار بودم، سرویس مدرسه بودم. از این کاری هم که میکردم، ناراحت نیستم؛ چون کارکردن عیب و عار نیست. البته در این یک ماه گذشته دیگر این کار را نمیکنم؛ چون کمیته ملی المپیک به خاطر المپیکیشدنم ماهیانه دو میلیون تومان حقوق به من میدهد. به احتمال زیاد این حقوقی هم که به من میدهند تا المپیک ریو است و ادامهدار نخواهد بود. ای کاش مسئولان ترتیبی دهند که حداقل مربیام هم تا المپیک این حقوق را بگیرد. مربی من حتی پاداش المپیکیشدن من را هم نگرفته است». تیمملی دوومیدانی ایران تاکنون توسط رضا قاسمی و حسن تفتیان در دوِ 100 متر، لیلا رجبی در پرتاب وزنه، محمود صمیمی و احسان حدادی در پرتاب دیسک، محمدجعفر مرادی در دوِ ماراتن و حمیدرضا زورآوند در پیادهروی 20 کیلومتر برای بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو کسب سهمیه کردهاند. بهترین نتیجه تاریخ دوومیدانی ایران در بازیهای المپیک مدال نقره احسان حدادی است که در المپیک 2012 لندن به دست آورد.
شرق: دوومیدانی ایران تاکنون در حالی در 13 دوره از بازیهای المپیک شرکت کرده که سهم ناچیزی از کسب سهمیه ماده پیادهروی در این بازیها داشته است. نخستینبار در بازیهای المپیک دوره قبل (2012 لندن) بود که ابراهیم رحیمیان، رکورددار این ماده (پیادهروی 20 کیلومتر) توانست این طلسم را بشکند و اولین دوندهای باشد که جواز حضور در این رویداد بزرگ را به دست میآورد. رحیمیان اگرچه در لندن کاری از پیش نبرد و پس از 18 کیلومتر از دور رقابتها انصراف داد؛ اما این انگیزه را در بین سایر دوندگان به وجود آورد که پیادهروی هم میتواند ازاینپس به جمع سایر مواد المپیکی ورزش مادر اضافه شود. چهار سال از المپیک لندن گذشته و حالا حمیدرضا زورآوند، دومین دونده ایرانی در پیادهروی است که میخواهد حضور در بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو را تجربه کند. دونده همدانی 26ساله دو ماه پیش بعد از هشت سال ورزش حرفهای در شرایطی برای نخستینبار به مسابقات قهرمانی آسیایی ژاپن اعزام شد که موفق شد با کسب رکورد لازم ورودی المپیک ریو را به دست آورد. اتفاق جالبتوجه حضور همزمان رحیمیان و زورآوند در این رقابتها بود که دونده جوان توانست از عضو باسابقه تیمملی پیادهروی ایران سبقت بگیرد و با شکستن رکورد ملی این ماده، المپیکی شود. او بهتازگی از جامجهانی ایتالیا برگشته و این روزها در همدان تمریناتش را برای المپیک تابستانی ریو انجام میدهد. زورآوند که عملکرد خوبی در ایتالیا نداشته، از حضورش در این مسابقات میگوید: «این اولین تجربه حضور من در مسابقات جهانی بود و اصلا با نحوه خطاها آشنایی نداشتم. کیلومترهای آخر بود که کم آوردم و اوت شدم. البته تا کیلومتر 15 خوب رفتم و با نفر اول 50 ثانیه اختلاف زمانی داشتم؛ اما بههرحال بیتجربگی باعث شد نتوانم نتیجه خوبی بگیرم. این را هم باید بگویم که من بعد از مسابقات قهرمانی آسیایی ژاپن ریکاوری خوبی نداشتم و با آمادگی کامل به ایتالیا نرفتم. انشاءالله در فاصله دوماهو نیم باقیمانده پیک بدنیام را برای المپیک میگذارم تا آنجا نتیجه بهتری بگیرم». رکورددار پیادهروی ایران کسب مدال این رشته را در المپیک ریو دور از دسترس میبیند: «گرفتن مدال برای ما در المپیک خیلی سخت و دور از انتظار است؛ بهخصوص اینکه من تجربه حضور در این رویداد بزرگ را هم ندارم. تمام برنامه و فکر من و مربیام این است که ما در المپیک بتوانیم رکورد ایران را جابهجا کنیم. فکر میکنم رسیدن به این موضوع خودش کار مهمی باشد. من در ژاپن رکورد ایران را که یکساعتو 24 دقیقه بود، به یکساعتو 22دقیقهو 52 صدم ثانیه ارتقا دادم. انشاءالله این رکورد را دوباره بزنم». زورآوند هم مثل سایر دوندهها امکانات دوومیدانی ایران را محدود و غیرحرفهای توصیف میکند: «امکانات کلا در ورزش ایران ضعیف است. دوومیدانی و غیره ندارد. خود ما در همدان اصلا پیست استاندارد نداریم. از طرفی چون تمریناتمان هم طوری است که باید در مسافتهای طولانی راه برویم، مجبوریم در ارتفاعات و تپهها تمرین کنیم. البته برای المپیک قرار است نزدیک به یکماهی را به چین برویم و تا قبل از المپیک آنجا تمرین کنیم». عضو تیمملی پیادهروی برخلاف اکثر دوندههای ملیپوش از تغییرات مدیریتی فدراسیون دوومیدانی رضایت دارد: «من این سهمیه المپیک را مدیون آقای کیهانی، رئیس فدراسیون، هستم. در دو، سه سال گذشته زمانی که آقای داوری رئیس بود، مقامهای اول، دوم و سوم ایران را به دست آورده بودم؛ اما هیچ وقت به مسابقات اعزام نشدم؛ اما زمانی که آقای کیهانی آمد، مرا به رقابتهای آسیایی فرستاد و نتیجهاش هم این شد که توانستم سهمیه المپیک را بگیرم». دوومیدانیکار کشورمان که چندیپیش از شرایط مالی زندگیاش گلایه کرده بود، حالا با المپیکیشدنش وضعیت بهتری پیشرویش قرار گرفته است: «متأسفانه ورزشکار حرفهای نمیتواند شغل دوم داشته باشد. ورزشش باید شغل او باشد و از آن منبع کسب درآمد کند؛ اما این مسائل از طرف مسئولان نادیده گرفته میشود. من تا پیش از وقتهایی که بیکار بودم، سرویس مدرسه بودم. از این کاری هم که میکردم، ناراحت نیستم؛ چون کارکردن عیب و عار نیست. البته در این یک ماه گذشته دیگر این کار را نمیکنم؛ چون کمیته ملی المپیک به خاطر المپیکیشدنم ماهیانه دو میلیون تومان حقوق به من میدهد. به احتمال زیاد این حقوقی هم که به من میدهند تا المپیک ریو است و ادامهدار نخواهد بود. ای کاش مسئولان ترتیبی دهند که حداقل مربیام هم تا المپیک این حقوق را بگیرد. مربی من حتی پاداش المپیکیشدن من را هم نگرفته است». تیمملی دوومیدانی ایران تاکنون توسط رضا قاسمی و حسن تفتیان در دوِ 100 متر، لیلا رجبی در پرتاب وزنه، محمود صمیمی و احسان حدادی در پرتاب دیسک، محمدجعفر مرادی در دوِ ماراتن و حمیدرضا زورآوند در پیادهروی 20 کیلومتر برای بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو کسب سهمیه کردهاند. بهترین نتیجه تاریخ دوومیدانی ایران در بازیهای المپیک مدال نقره احسان حدادی است که در المپیک 2012 لندن به دست آورد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.