حمایت را از دولت گذشته بیاموزید!
مجتبی برومند
در اغلب کشورهای پیشرفته جهان، مشاغل مدیریتی اجرائی تا سطح معاون وزیر یک سمت «غیرسیاسی» تلقی شده و با تغییر دولتها، فقط وزرا جابهجا میشوند.
در کشوری مانند ایران که همهچیز «سیاسی» است، لازم است اگر مدیر تکنوکرات لایقی در سطوح بالا منصوب میشود، دولت چتر حمایتی لازم را برای او پهن کند تا قربانی دامهای سیاسی جریانات مخالف نشود؛ بهویژه اگر این مدیر بخواهد اصلاحات گسترده در حوزه تحت مسئولیت خویش اعمال کند.
محمدابراهیم امین، رئیس کل مستعفی بیمه مرکزی، اولین مدیر ازایندست در ایران نیست که در تارهای این دام افتاد و مسلما آخرین نفر نیز نخواهد بود.
امین، یقینا عاری از اشتباه نبوده است؛ اما تلاشهای پاکدستانهاش برای توسعه صنعت عقبمانده بیمه کشور و پالایش آن از مفاسد درونبخشی و هدایت آن به سوی شفافیت و اصلاح مناسبات ناسالم آن با سایر بخشهای اقتصادی و نـجات این صنعت از کجراهه سنتیاش، کتمانکردنی نیست. اقداماتی که به مذاق ذینفعان آشفته بازار صنعت بیمه خوش نیامد و وی را در خلأ چتر حمایتی سیاسی، تبدیل به یک هدف ساده و سهل برای مخالفان جناحی برای بدنامکردن دولت تدبیر و امید کرد؛ هدفی که با کارشکنیهای درون این صنعت (و حتی درون سازمانی!) در خلأ حمایت لازم دولت، با قلب حقایق به آسانی در تیررس جناحهای رقیب قرار گرفت.
امید است دولت تدبیر و امید اولا با آسیبشناسی این واقعه درس عبرت بگیرد و دیگر در دام مهرهسوزی نیفتد، ثانیا حمایت از مدیران صدیق و پاکدست خود را از نحوه حمایت دولت گذشته از مدیران حتی خلافکار خود، بیاموزد، ثالثا دریابد که پاککردن صورتمسئله کمکی به حل مسئله نمیکند و رابعا و مهمتر از همه فردی را به ریاست بیمه مرکزی منصوب کند که ادامهدهنده راه «امین» باشد تا اثبات کند در این دولت قربانیشدن یک مهره وقفهای بر عزم اصلاحطلبانه آن ایجاد نکرده و زمینگیرشدن یک پرنده خللی در پرواز وارد نمیکند.
در اغلب کشورهای پیشرفته جهان، مشاغل مدیریتی اجرائی تا سطح معاون وزیر یک سمت «غیرسیاسی» تلقی شده و با تغییر دولتها، فقط وزرا جابهجا میشوند.
در کشوری مانند ایران که همهچیز «سیاسی» است، لازم است اگر مدیر تکنوکرات لایقی در سطوح بالا منصوب میشود، دولت چتر حمایتی لازم را برای او پهن کند تا قربانی دامهای سیاسی جریانات مخالف نشود؛ بهویژه اگر این مدیر بخواهد اصلاحات گسترده در حوزه تحت مسئولیت خویش اعمال کند.
محمدابراهیم امین، رئیس کل مستعفی بیمه مرکزی، اولین مدیر ازایندست در ایران نیست که در تارهای این دام افتاد و مسلما آخرین نفر نیز نخواهد بود.
امین، یقینا عاری از اشتباه نبوده است؛ اما تلاشهای پاکدستانهاش برای توسعه صنعت عقبمانده بیمه کشور و پالایش آن از مفاسد درونبخشی و هدایت آن به سوی شفافیت و اصلاح مناسبات ناسالم آن با سایر بخشهای اقتصادی و نـجات این صنعت از کجراهه سنتیاش، کتمانکردنی نیست. اقداماتی که به مذاق ذینفعان آشفته بازار صنعت بیمه خوش نیامد و وی را در خلأ چتر حمایتی سیاسی، تبدیل به یک هدف ساده و سهل برای مخالفان جناحی برای بدنامکردن دولت تدبیر و امید کرد؛ هدفی که با کارشکنیهای درون این صنعت (و حتی درون سازمانی!) در خلأ حمایت لازم دولت، با قلب حقایق به آسانی در تیررس جناحهای رقیب قرار گرفت.
امید است دولت تدبیر و امید اولا با آسیبشناسی این واقعه درس عبرت بگیرد و دیگر در دام مهرهسوزی نیفتد، ثانیا حمایت از مدیران صدیق و پاکدست خود را از نحوه حمایت دولت گذشته از مدیران حتی خلافکار خود، بیاموزد، ثالثا دریابد که پاککردن صورتمسئله کمکی به حل مسئله نمیکند و رابعا و مهمتر از همه فردی را به ریاست بیمه مرکزی منصوب کند که ادامهدهنده راه «امین» باشد تا اثبات کند در این دولت قربانیشدن یک مهره وقفهای بر عزم اصلاحطلبانه آن ایجاد نکرده و زمینگیرشدن یک پرنده خللی در پرواز وارد نمیکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.