نتانیاهو یک نژادپرست یهودی است
اردشیر زارعیقنواتی
نژادپرستی و نسلکشی در جامعه مدرن امروز بهعنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت شناخته شده است و هماکنون بسیاری از اهل سیاست و اکثریت افکارعمومی جهانی نسبت به این موضوع حساس هستند. در جوامع متکثر و کثیرالمله این پدیده زشت بهعنوان یک معضل بزرگ اجتماعی در بعضی از مقاطع تاریخی خود را به رخ میکشد که اوج آن در زمان حاکمیت فاشیسم هیتلری در آلمان و متعاقب آن بروز جنگ جهانی دوم به چشم میخورد. تئوری برتری نژادی حزب نازی در قلب اروپا که در جریان جنگ خانمانسوز جهانی دوم بهعنوان نقشه راه هیتلر برای فتح جهان عملیاتی شد، موجب شد تا میلیونها یهودی و کولی در اروپا به صورت سیستماتیک و برنامهریزیشده در اردوگاههای اسرای جنگی در کورههای آدمسوزی یا بر اثر گرسنگی عامدانه جان خود را از دست بدهند. در همین مقطع تاریخی است که بشریت برای اولینبار در تاریخ معاصر خود با یک پدیده جنایت نژادی در گستردهترین شکل خود مواجه میشود که «هولوکاست» نماد عینی از این بربریت بود. شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم و دستیابی به آرشیوهای نظامی - امنیتی بهخصوص دستیابی به مستندات عینی در زمان فتح اردوگاههای مرگ از جمله «آشویتس» در لهستان توسط
ارتش سرخ شوروی دیگر جای شکی باقی نگذاشت که کشتار نژادی یک برنامه سیستماتیک و عامدانه از طرف هیتلر بود که در طول تمام سالهای جنگ جهانی دوم دنبال میشد.
مهاجرت و فرار یهودیان اروپایی به سمت سرزمینهای فلسطینی با توجه به تجارب تلخی که در مورد کشتار این قوم در اروپا وجود داشت از قبل یک ترحم و حق زیست انسانی را برای آنان در موطن تازه بیمه کرده بود. جامعه اروپایی که همچنان ننگ کشتار نژادی را در تاریخ و فرهنگ خود به یادگار داشت، برای فرار از این عذاب وجدان تمام تلاش خود را انجام داد تا این قوم حتی به بهای نقض حقوق مردم بومی فلسطین در سرزمینهای شرقی با دست باز هویت خود را اثبات و حاکمیت خود را تحمیل کنند. متأسفانه قربانیانی که از کشتار در اروپا جان بهدر برده بودند، تحتتأثیر جنبش «صهیونیسم» وقتی پایشان به سرزمین مقدس رسید، به کینه عذابی که کشیده بودند، خود با مردمان فلسطینی همان کاری را کردند که بیشباهت به داستان هولوکاست نبود. در طول هفت دهه اخیر کسانی که همیشه خود را قربانیان بیگناه تاریخ معرفی میکردند، اینبار با یک دوربرگردان تاریخی تاوان ستمگری بر خود را از کسانی گرفتند که هرگز هیچ نسبتی با چنین جنایت تاریخیای نداشتند. اینکه امروز رهبران رژیم اسرائیل علیه فلسطینیان یک نظام «آپارتاید» را پیاده کرده و صدهاهزار نفر از آنان را با قدرت فائقه در جنگهای
نابرابر کشته و میلیونهانفر دیگر را از وطن خود آواره کردهاند، به همان اندازه شنیع و جنایتکارانه است که هولوکاست هیتلری کابوس تاریخی این قوم سرگردان بود. به غیر از کورههای آدمسوزی که دیگر ظاهرا منسوخ شده، در کارنامه رهبران تلآویو هیچ جنایت شناختهشدهای نمیتوان سراغ گرفت که در حق فلسطینیان انجام نشده باشد.
در روزهای اخیر ظاهرا بزرگداشت قربانیان هولوکاست بهانهای بود تا اینبار نه از جانب مخالفان و بهاصطلاح دشمنان اسرائیل که از سوی بعضی از رهبران سیاسی- نظامی این رژیم زنگ خطر برای تشدید نژادپرستی یهودی به صدا درآید. یک روز قبل از برگزاری مراسم سالگرد هولوکاست سرلشکر «یائیر گولان»، معاون ستاد مشترک ارتش اسرائیل، در اظهاراتی جنجالبرانگیز اذعان کرد: «اگر چیزی سبب هراس من از یاد هولوکاست شود، آن بازشناسی دلهرهآور روندی است که در سراسر اروپا و بهویژه در آلمان در ۷۰، ۸۰ و ۹۰ سال پیش پدید آمد و یافتن نشانههایی از آن، اینجا و امروز در میان ما در سال ۲۰۱۶ است». وی ضمن تأکید بر اینکه هماکنون در جامعه اسرائیلی روندی را مشاهده میکند که یادآور این سیاست تهوعآور نازیها بوده است، در ادامه این اظهارات میافزاید: «در نهایت چیزی راحتتر از نفرت از خارجیها و ایجاد ترس و وحشت نیست». این اظهارات هشدارآمیز اما آن چیزی نبود که دولت راستگرای امروز اسرائیل بتواند آن را برتابد و روز بعد در مراسم رسمی بزرگداشت قربانیان هولوکاست با اعتراض و خشم «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر راستگرای رژیم اسرائیلی، مواجهه شد. ظاهرا بیبی که
بسیار خشمگین شده بود، با ردیفکردن اتهاماتی از قبیل «اهانتآمیز»، «بینهایت اشتباه» و «غیرقابلقبول» نسبت به اظهارات گولان، وی را متهم به بیاعتبارکردن و تحقیر اسرائیل کرد. این اختلاف مبنایی در جامعه اسرائیلی و رهبران رژیم تلآویو بهخوبی نشان میدهد که واقعیت جنایات انجامگرفته توسط رژیم حاکم بر تلآویو هیچ سنخیتی با حق تاریخی قوم یهود برای زیست در شرایط صلحآمیز ندارد.
پیوندزدن حقوق بشر و حقوق بینالملل درخصوص اصل حق تعیین سرنوشت ملتها با مشابهتسازیهای تاریخی و ارجاع وضعیت موجود به حق قربانیبودن یهودیان در تاریخ معاصر، با نقض حقوق بنیادین ملت فلسطین هیچ همخوانیای نخواهد داشت. دولت راستگرای اسرائیل هماکنون با زیرپاگذاشتن تمامی معاهدات بینالمللی و منشورهای حقوقبشری با سرکوب و گسترش شهرکنشینیهای یهودی در اراضی اشغالی امکان هرگونه مصالحه و آشتی در مورد پذیرش دو دولت مستقل که در مذاکرات اسلو و حتی قطعنامههای شورای امنیت بر آن تأکید شده است را نقض کرده است. از طرف دیگر نتانیاهو برای سرپوشگذاشتن بر نقض حقوق فلسطینیان و کارشکنی در روند مذاکرات صلح ضمن تشدید تنش بین یهودیان و فلسطینیان هماکنون موجب ظهور یک تنفر نژادی شده که به اعتراض پراگماتیستهایی چون یائیر گولان منجر شده است. نتانیاهو با سوقدادن بخش بزرگی از جامعه یهودی به سمت تنفر نژادی از سویی راستگرایان یهودی را تقویت میکند و از سوی دیگر موجب میشود تا طرف مقابل هم که همه درها را روی خود بسته میبیند به جای میز مذاکره، چاقو دردست عکسالعمل نشان دهد. این واکنش فلسطینیها هرچند که معمولا از طرف رهبران غربی
بهشدت محکوم میشود ولی بهتازگی توسط «بانکیمون»، دبیرکل سازمان ملل متحد، بهعنوان یک بازخورد قابلتوجیه در مقابل سرکوب سیستماتیک بر آن تأکید شده است که موجبات خشم و اعتراض نتانیاهو را فراهم کرد. به همین دلیل بهجرئت میتوان اذعان کرد که نخستوزیر رژیم اسرائیل هماکنون در قبال بیتفاوتی نظام بینالمللی جایگاه اول یک سیاستمدار نژادپرست را به خود اختصاص داده است.
نژادپرستی و نسلکشی در جامعه مدرن امروز بهعنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت شناخته شده است و هماکنون بسیاری از اهل سیاست و اکثریت افکارعمومی جهانی نسبت به این موضوع حساس هستند. در جوامع متکثر و کثیرالمله این پدیده زشت بهعنوان یک معضل بزرگ اجتماعی در بعضی از مقاطع تاریخی خود را به رخ میکشد که اوج آن در زمان حاکمیت فاشیسم هیتلری در آلمان و متعاقب آن بروز جنگ جهانی دوم به چشم میخورد. تئوری برتری نژادی حزب نازی در قلب اروپا که در جریان جنگ خانمانسوز جهانی دوم بهعنوان نقشه راه هیتلر برای فتح جهان عملیاتی شد، موجب شد تا میلیونها یهودی و کولی در اروپا به صورت سیستماتیک و برنامهریزیشده در اردوگاههای اسرای جنگی در کورههای آدمسوزی یا بر اثر گرسنگی عامدانه جان خود را از دست بدهند. در همین مقطع تاریخی است که بشریت برای اولینبار در تاریخ معاصر خود با یک پدیده جنایت نژادی در گستردهترین شکل خود مواجه میشود که «هولوکاست» نماد عینی از این بربریت بود. شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم و دستیابی به آرشیوهای نظامی - امنیتی بهخصوص دستیابی به مستندات عینی در زمان فتح اردوگاههای مرگ از جمله «آشویتس» در لهستان توسط
ارتش سرخ شوروی دیگر جای شکی باقی نگذاشت که کشتار نژادی یک برنامه سیستماتیک و عامدانه از طرف هیتلر بود که در طول تمام سالهای جنگ جهانی دوم دنبال میشد.
مهاجرت و فرار یهودیان اروپایی به سمت سرزمینهای فلسطینی با توجه به تجارب تلخی که در مورد کشتار این قوم در اروپا وجود داشت از قبل یک ترحم و حق زیست انسانی را برای آنان در موطن تازه بیمه کرده بود. جامعه اروپایی که همچنان ننگ کشتار نژادی را در تاریخ و فرهنگ خود به یادگار داشت، برای فرار از این عذاب وجدان تمام تلاش خود را انجام داد تا این قوم حتی به بهای نقض حقوق مردم بومی فلسطین در سرزمینهای شرقی با دست باز هویت خود را اثبات و حاکمیت خود را تحمیل کنند. متأسفانه قربانیانی که از کشتار در اروپا جان بهدر برده بودند، تحتتأثیر جنبش «صهیونیسم» وقتی پایشان به سرزمین مقدس رسید، به کینه عذابی که کشیده بودند، خود با مردمان فلسطینی همان کاری را کردند که بیشباهت به داستان هولوکاست نبود. در طول هفت دهه اخیر کسانی که همیشه خود را قربانیان بیگناه تاریخ معرفی میکردند، اینبار با یک دوربرگردان تاریخی تاوان ستمگری بر خود را از کسانی گرفتند که هرگز هیچ نسبتی با چنین جنایت تاریخیای نداشتند. اینکه امروز رهبران رژیم اسرائیل علیه فلسطینیان یک نظام «آپارتاید» را پیاده کرده و صدهاهزار نفر از آنان را با قدرت فائقه در جنگهای
نابرابر کشته و میلیونهانفر دیگر را از وطن خود آواره کردهاند، به همان اندازه شنیع و جنایتکارانه است که هولوکاست هیتلری کابوس تاریخی این قوم سرگردان بود. به غیر از کورههای آدمسوزی که دیگر ظاهرا منسوخ شده، در کارنامه رهبران تلآویو هیچ جنایت شناختهشدهای نمیتوان سراغ گرفت که در حق فلسطینیان انجام نشده باشد.
در روزهای اخیر ظاهرا بزرگداشت قربانیان هولوکاست بهانهای بود تا اینبار نه از جانب مخالفان و بهاصطلاح دشمنان اسرائیل که از سوی بعضی از رهبران سیاسی- نظامی این رژیم زنگ خطر برای تشدید نژادپرستی یهودی به صدا درآید. یک روز قبل از برگزاری مراسم سالگرد هولوکاست سرلشکر «یائیر گولان»، معاون ستاد مشترک ارتش اسرائیل، در اظهاراتی جنجالبرانگیز اذعان کرد: «اگر چیزی سبب هراس من از یاد هولوکاست شود، آن بازشناسی دلهرهآور روندی است که در سراسر اروپا و بهویژه در آلمان در ۷۰، ۸۰ و ۹۰ سال پیش پدید آمد و یافتن نشانههایی از آن، اینجا و امروز در میان ما در سال ۲۰۱۶ است». وی ضمن تأکید بر اینکه هماکنون در جامعه اسرائیلی روندی را مشاهده میکند که یادآور این سیاست تهوعآور نازیها بوده است، در ادامه این اظهارات میافزاید: «در نهایت چیزی راحتتر از نفرت از خارجیها و ایجاد ترس و وحشت نیست». این اظهارات هشدارآمیز اما آن چیزی نبود که دولت راستگرای امروز اسرائیل بتواند آن را برتابد و روز بعد در مراسم رسمی بزرگداشت قربانیان هولوکاست با اعتراض و خشم «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر راستگرای رژیم اسرائیلی، مواجهه شد. ظاهرا بیبی که
بسیار خشمگین شده بود، با ردیفکردن اتهاماتی از قبیل «اهانتآمیز»، «بینهایت اشتباه» و «غیرقابلقبول» نسبت به اظهارات گولان، وی را متهم به بیاعتبارکردن و تحقیر اسرائیل کرد. این اختلاف مبنایی در جامعه اسرائیلی و رهبران رژیم تلآویو بهخوبی نشان میدهد که واقعیت جنایات انجامگرفته توسط رژیم حاکم بر تلآویو هیچ سنخیتی با حق تاریخی قوم یهود برای زیست در شرایط صلحآمیز ندارد.
پیوندزدن حقوق بشر و حقوق بینالملل درخصوص اصل حق تعیین سرنوشت ملتها با مشابهتسازیهای تاریخی و ارجاع وضعیت موجود به حق قربانیبودن یهودیان در تاریخ معاصر، با نقض حقوق بنیادین ملت فلسطین هیچ همخوانیای نخواهد داشت. دولت راستگرای اسرائیل هماکنون با زیرپاگذاشتن تمامی معاهدات بینالمللی و منشورهای حقوقبشری با سرکوب و گسترش شهرکنشینیهای یهودی در اراضی اشغالی امکان هرگونه مصالحه و آشتی در مورد پذیرش دو دولت مستقل که در مذاکرات اسلو و حتی قطعنامههای شورای امنیت بر آن تأکید شده است را نقض کرده است. از طرف دیگر نتانیاهو برای سرپوشگذاشتن بر نقض حقوق فلسطینیان و کارشکنی در روند مذاکرات صلح ضمن تشدید تنش بین یهودیان و فلسطینیان هماکنون موجب ظهور یک تنفر نژادی شده که به اعتراض پراگماتیستهایی چون یائیر گولان منجر شده است. نتانیاهو با سوقدادن بخش بزرگی از جامعه یهودی به سمت تنفر نژادی از سویی راستگرایان یهودی را تقویت میکند و از سوی دیگر موجب میشود تا طرف مقابل هم که همه درها را روی خود بسته میبیند به جای میز مذاکره، چاقو دردست عکسالعمل نشان دهد. این واکنش فلسطینیها هرچند که معمولا از طرف رهبران غربی
بهشدت محکوم میشود ولی بهتازگی توسط «بانکیمون»، دبیرکل سازمان ملل متحد، بهعنوان یک بازخورد قابلتوجیه در مقابل سرکوب سیستماتیک بر آن تأکید شده است که موجبات خشم و اعتراض نتانیاهو را فراهم کرد. به همین دلیل بهجرئت میتوان اذعان کرد که نخستوزیر رژیم اسرائیل هماکنون در قبال بیتفاوتی نظام بینالمللی جایگاه اول یک سیاستمدار نژادپرست را به خود اختصاص داده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.