لندن، صادقخان و اسلامهراسی
انتخاب یک مسلمان بهعنوان شهردار لندن، واکنشهای زیادی را در میان رسانههای جهان برانگیخته است؛ اما در این میان روزنامه بریتانیایی «گاردین»، یادداشتی از ستوننویس زن مسلمان این روزنامه منتشر کرده که در آن آمده است: «صادقخان برخلاف رقیب انتخاباتیاش شخصیت مثبتی دارد؛ پیروزی او در این انتخابات نشان داد مسلمانان میتوانند باوجود تبلیغات منفی که علیهشان وجود دارد، موفق باشند». خلیلی در ادامه مینویسد: «خدا را شکر، تمام شد! برای چند ماه گذشته جرئت نگاهکردن به اخبار را نداشتم. سال 2016 سالی مهربان با مسلمانان نبود. همین چندوقت پیش بود که کانال چهار در مستندی ما مسلمانان را افرادی چندزنه و سکسیت معرفی کرد. آنسوی دنیا هم که دونالد ترامپ گفته بود از ورود ما به آمریکا باید جلوگیری شود. همه اینها به کنار، کمپین «زاک گلداسمیت»، دیگر کاندیدای شهرداری لندن هم هر روز فضا را علیه مسلمانان مسموم میکرد. در این فضا بهترین خبر ممکن برای مسلمانان شهردارشدن صادقخان، اولین شهردار مسلمان در انگلستان بود. پدر صادقخان یک راننده اتوبوس و مادرش یک خیاط زنانه بود؛ با این حال او توانست راه خودش را به شهرداری پایتخت باز کند. این یک پیام الهامبخش برای همه شهروندان دارد: مهم نیست که از چه نژاد، مذهب یا طبقه اجتماعی باشید، از هر اقلیتی هم که باشید میتوانید تبدیل به یکی از قدرتمندترین سیاستمداران کشور شوید که با رأی مستقیم مردم انتخاب میشوند. سال پیش «میشل اوباما»، بانوی اول آمریکا، به انگلستان آمد و در یکی از محرومترین مدارس دخترانه لندن، به سخنرانی پرداخت. وقتی او داشت روزگار سختی را که بهعنوان یک دختر سیاهپوست و فقیر در خانهای پرجمعیت بزرگ شده بود، برای دختران کوچک تعریف میکرد من برق امید را در چشم آنان میدیدم. آنجا بود که فهمیدم الگوهای اجتماعی چه تأثیر قدرتمند و کمنظیری در تربیت افراد دارند. صادقخان برای ما مسلمانان بریتانیا حکم چنین الگوی اجتماعیای را دارد. اگرچه این قصه یک شخصیت منفی هم دارد؛ مردی خوشتیپ و پولدار به اسم گلداسمیت که اسلامهراسی یکی از پیامهای اصلی کمپینش بود... . درست در نقطه مقابل، کمپین صادقخان مثبت بود و متعلق به همه. بهويژه آن زمان که صادقخان صراحتا اعلام کرد اگر شهردار شود، «شهردار همه لندنیهاست». شاید صادقخان از آندست سیاستمدارانی نباشد که با چربزبانی دل رأیدهندگان را به دست میآورند؛ اما هیچکس نیست که نجابت او در مقابل حملات همهجانبه گلداسمیت را نستاید. او خط بطلانی کشید بر همه کلیشههایی که درباره مسلمانان وجود دارد. شاید بعضیها فکر کنند صادقخان به اندازه کافی محکم نیست؛ ولی من معتقدم او ویژگی اصلی لندن را دریافته؛ لندن شهر تفاوتهاست و صادقخان این را میداند و همه اقلیتهای لندن باید از این موضوع خوشحال باشند. صادقخان به تنهایی نخواهد توانست اسلامهراسی را از بین ببرد، همانطور که ریاستجمهوری اوباما نتوانست نژادپرستی را در آمریکا به کلی نابود کند؛ اما انتخاب او بهعنوان شهردار لندن، چیزی برای ما به ارمغان آورد؛ چیزی به اسم امید».
انتخاب یک مسلمان بهعنوان شهردار لندن، واکنشهای زیادی را در میان رسانههای جهان برانگیخته است؛ اما در این میان روزنامه بریتانیایی «گاردین»، یادداشتی از ستوننویس زن مسلمان این روزنامه منتشر کرده که در آن آمده است: «صادقخان برخلاف رقیب انتخاباتیاش شخصیت مثبتی دارد؛ پیروزی او در این انتخابات نشان داد مسلمانان میتوانند باوجود تبلیغات منفی که علیهشان وجود دارد، موفق باشند». خلیلی در ادامه مینویسد: «خدا را شکر، تمام شد! برای چند ماه گذشته جرئت نگاهکردن به اخبار را نداشتم. سال 2016 سالی مهربان با مسلمانان نبود. همین چندوقت پیش بود که کانال چهار در مستندی ما مسلمانان را افرادی چندزنه و سکسیت معرفی کرد. آنسوی دنیا هم که دونالد ترامپ گفته بود از ورود ما به آمریکا باید جلوگیری شود. همه اینها به کنار، کمپین «زاک گلداسمیت»، دیگر کاندیدای شهرداری لندن هم هر روز فضا را علیه مسلمانان مسموم میکرد. در این فضا بهترین خبر ممکن برای مسلمانان شهردارشدن صادقخان، اولین شهردار مسلمان در انگلستان بود. پدر صادقخان یک راننده اتوبوس و مادرش یک خیاط زنانه بود؛ با این حال او توانست راه خودش را به شهرداری پایتخت باز کند. این یک پیام الهامبخش برای همه شهروندان دارد: مهم نیست که از چه نژاد، مذهب یا طبقه اجتماعی باشید، از هر اقلیتی هم که باشید میتوانید تبدیل به یکی از قدرتمندترین سیاستمداران کشور شوید که با رأی مستقیم مردم انتخاب میشوند. سال پیش «میشل اوباما»، بانوی اول آمریکا، به انگلستان آمد و در یکی از محرومترین مدارس دخترانه لندن، به سخنرانی پرداخت. وقتی او داشت روزگار سختی را که بهعنوان یک دختر سیاهپوست و فقیر در خانهای پرجمعیت بزرگ شده بود، برای دختران کوچک تعریف میکرد من برق امید را در چشم آنان میدیدم. آنجا بود که فهمیدم الگوهای اجتماعی چه تأثیر قدرتمند و کمنظیری در تربیت افراد دارند. صادقخان برای ما مسلمانان بریتانیا حکم چنین الگوی اجتماعیای را دارد. اگرچه این قصه یک شخصیت منفی هم دارد؛ مردی خوشتیپ و پولدار به اسم گلداسمیت که اسلامهراسی یکی از پیامهای اصلی کمپینش بود... . درست در نقطه مقابل، کمپین صادقخان مثبت بود و متعلق به همه. بهويژه آن زمان که صادقخان صراحتا اعلام کرد اگر شهردار شود، «شهردار همه لندنیهاست». شاید صادقخان از آندست سیاستمدارانی نباشد که با چربزبانی دل رأیدهندگان را به دست میآورند؛ اما هیچکس نیست که نجابت او در مقابل حملات همهجانبه گلداسمیت را نستاید. او خط بطلانی کشید بر همه کلیشههایی که درباره مسلمانان وجود دارد. شاید بعضیها فکر کنند صادقخان به اندازه کافی محکم نیست؛ ولی من معتقدم او ویژگی اصلی لندن را دریافته؛ لندن شهر تفاوتهاست و صادقخان این را میداند و همه اقلیتهای لندن باید از این موضوع خوشحال باشند. صادقخان به تنهایی نخواهد توانست اسلامهراسی را از بین ببرد، همانطور که ریاستجمهوری اوباما نتوانست نژادپرستی را در آمریکا به کلی نابود کند؛ اما انتخاب او بهعنوان شهردار لندن، چیزی برای ما به ارمغان آورد؛ چیزی به اسم امید».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.