بچههای طلاق
عشرت کبودانی . معلم مدرسه شهدای معلم
یکی از معضلات روزافزون در ایران و سایر کشورها، وجود بچههای طلاق است. در جوامع صنعتی مشکلات این کودکان شناخته شده و راهحلهای مناسب به کار بسته شده است، اما کشور ما هنوز آمادگی مقابله با این معضل را ندارد و بیتوجهی به این معضل، زیانهای مهلکی به آینده کشور و جامعه وارد میکند.مهمترین کمک به کودک در شرایط جدایی، دردسترسبودن پدر و مادر است و کودک حق ارتباط با هر دوی والدین را دارد. در شرایط جدایی موارد بااهمیت به شرح زیر است.
1- گفتوگو با فرزندان: گفتوگو باید بدون متهمکردن طرف مقابل و با توجه به سنوسال کودک انجام شود.
2- واکنش فرزندان به جدایی والدین: پسرها و دخترها از جدایی والدین به یک اندازه رنج میبرند؛ اما نحوه بروز احساساتشان متفاوت است.
واکنش کودکان، علائم و نشانههای هشداردهندهای هستند که نیازهای کودک را نشان میدهد. در چنین شرایطی والدین باید گاهی، موضوع را از دید کودک ببینند تا متوجه رفتارهای کودک شود.
3- جهتگیری کودک به نفع یکی از والدین: بههیچعنوان نباید کودک را علیه یکی از والدین تحریک کرد. اگر کودک علیه یکی از والدین تصمیمی بگیرد، دچار کشمکش درونی میشود و این کشمکش درونی در رشد و تکامل کودک اختلال ایجاد میکند.
4- پرهیز از افراط و تفریط: اگر به عنوان پدر و مادر خود را مقصر بدانید و به دنبال جبران کوتاهیهای خود باشید، به کودک القا میکنید که مشکلاتش را فقط باید والدین برطرف کنند و برای جلوگیری از لوسشدن کودک، تا جایی که امکان دارد باید کودک کارهایی را انجام دهد که همسنوسالهایش انجام میدهند. پدر و مادر هر دو باید در برابر فرزند احساس مسئولیت داشته باشند تا کودک پس از جدایی، کمتر آسیب ببیند و همواره باید کوشید بر مبنای توافقها عمل شود.
یکی از معضلات روزافزون در ایران و سایر کشورها، وجود بچههای طلاق است. در جوامع صنعتی مشکلات این کودکان شناخته شده و راهحلهای مناسب به کار بسته شده است، اما کشور ما هنوز آمادگی مقابله با این معضل را ندارد و بیتوجهی به این معضل، زیانهای مهلکی به آینده کشور و جامعه وارد میکند.مهمترین کمک به کودک در شرایط جدایی، دردسترسبودن پدر و مادر است و کودک حق ارتباط با هر دوی والدین را دارد. در شرایط جدایی موارد بااهمیت به شرح زیر است.
1- گفتوگو با فرزندان: گفتوگو باید بدون متهمکردن طرف مقابل و با توجه به سنوسال کودک انجام شود.
2- واکنش فرزندان به جدایی والدین: پسرها و دخترها از جدایی والدین به یک اندازه رنج میبرند؛ اما نحوه بروز احساساتشان متفاوت است.
واکنش کودکان، علائم و نشانههای هشداردهندهای هستند که نیازهای کودک را نشان میدهد. در چنین شرایطی والدین باید گاهی، موضوع را از دید کودک ببینند تا متوجه رفتارهای کودک شود.
3- جهتگیری کودک به نفع یکی از والدین: بههیچعنوان نباید کودک را علیه یکی از والدین تحریک کرد. اگر کودک علیه یکی از والدین تصمیمی بگیرد، دچار کشمکش درونی میشود و این کشمکش درونی در رشد و تکامل کودک اختلال ایجاد میکند.
4- پرهیز از افراط و تفریط: اگر به عنوان پدر و مادر خود را مقصر بدانید و به دنبال جبران کوتاهیهای خود باشید، به کودک القا میکنید که مشکلاتش را فقط باید والدین برطرف کنند و برای جلوگیری از لوسشدن کودک، تا جایی که امکان دارد باید کودک کارهایی را انجام دهد که همسنوسالهایش انجام میدهند. پدر و مادر هر دو باید در برابر فرزند احساس مسئولیت داشته باشند تا کودک پس از جدایی، کمتر آسیب ببیند و همواره باید کوشید بر مبنای توافقها عمل شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.