|

«ریچارد کریتنر» روزنامه‌نگار نشریه «نیشن»، در گفت‌وگو با «شرق»:

منازعه‌ای شدید میان کلینتون و ترامپ در راه است

نوژن اعتضادالسلطنه: ماهیتا محافظه‌کار، احتمالا حاضر به مصالحه با کنگره بر سر مسائل رفاهی و اجتماعی و مانند همسرش دارای قابلیت تشخیص جهت وزش باد. با وجود همه این صفات نه‌چندان مثبت، باور دارد شرایط کنونی رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری 2016 عادی نیست و چنددستگی در میان جمهوری‌خواهان به هیلاری کلینتون کمک می‌کند پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا باشد. این بخشی از نظرات «ریچارد کریتنر»، ویراستار و کارشناس مسائل سیاسی ملی آمریکاست که در گفت‌وگو با «شرق»، درباره حضور کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری 2016 مطرح کرد. او که ستون ثابتی در نشریه چپ‌گرای «نیشن»، مستمرترین هفته‌نامه پیشرو آمریکایی دارد، در ویرایش و تنظیم کتاب «هیلاری کلینتون کیست؟ دو دهه پاسخ از سوی چپ» نیز نقش داشته است.

‌نظرتان درباره تأثیر میراث بیل کلینتون بر کارزار انتخاباتی هیلاری کلینتون برای پیروزی در انتخابات چیست؟ آیا سایه بیل کلینتون بر سر هیلاری و مبارزات انتخاباتی اوست؟
هیلاری کلینتون از میراث بیل کلینتون مانند بسیاری از جنبه‌های دیگر فعالیت سیاسی او به‌راحتی بهره می‌برد. زمانی که بیل کاری را انجام داده که هیلاری فکر می‌کند رأی‌دهندگان آن را می‌پذیرند، روی نقش‌اش در زمان ریاست‌جمهوری همسرش تأکید می‌کند. برای مثال، زمانی که برنی سندرز او را به سودرسانی به شرکت‌های بزرگ متهم کرد، هیلاری یادآور شد در سال 1993 میلادی خواستار پاسخ‌گویی شرکت‌های بیمه درمانی شده بود؛ تلاشی که ناموفق باقی ماند؛ فارغ از این واقعیت که شواهد نشان می‌دهند او واقعا چنین کاری را انجام نداده است. کلینتون‌ها با احتیاط زیاد مراقب بودند پیش از ارائه طرح‌های جدیدشان، حمایت شرکت بیمه را نیز بتوانند کسب کنند در سوی دیگر، زمانی که سندرز، هیلاری را به حمایت از اقدامات سخت‌گیرانه کیفری و جزایی با عنوان قانون «اصلاحات رفاهی» متهم کرد که شهروندان عادی به‌ویژه آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و زنان را قربانی می‌کند، هیلاری دوست داشت وانمود کند شوهرش این قانون را امضا کرده و او نقشی در آن نداشته است. به طور مشابه، هیلاری مدعی شد او به آن طرح در دوران حضورش در سنا رأی منفی داده است. این ممکن است درست باشد بااین‌حال، پیش از حضورش در سنا با وجود آنکه همسرش رئیس‌جمهور بود، هیلاری به‌شدت از پیمان تجارت آزاد آمریکای شمالی حمایت می‌کرد؛ پیمانی که امید میلیون‌ها فعال کسب‌وکار در آمریکا را نابود کرد؛ افرادی که اکنون از دونالد ترامپ حمایت می‌کنند و همچنین زمانی که سمت وزیر امور خارجه را برعهده داشت، از پیمان مشارکت ترانس‌پاسیفیک حمایت کرد. باید گفت هیلاری از بیل برای رسیدن به مقاصد خود استفاده می‌کند زمانی که به نفع اوست، از میراثش بهره می‌برد و زمانی که به ضرر اوست، از آن فاصله می‌گیرد.
‌چه تفاوت‌ها و شباهت‌هایی میان هیلاری و بیل کلینتون وجود دارد؟
واقعا تفاوت عمده‌ای میان سیاست‌های آنان یا تعلق خاطرشان به جناح‌های درونی حزب دموکرات وجود ندارد. در سال 1992 میلادی بیل کلینتون به رأی‌دهندگان آمریکایی گفت اگر آنان به او رأی دهند در آن واحد، دو رئیس‌جمهوری با یک قیمت خواهند داشت. کلینتون‌ها همواره از یکدیگر تفکیک‌ناپذیر بوده‌اند. آنان هیچ‌گاه خود را به عنوان افراد یا جناح‌هایی متفاوت در درون حزب نشان نداده‌اند، بلکه گروهی منسجم از مشاوران و همکاران را در کارزار دارند که اساسا تبدیل به یک ماشین سیاسی واحد یا یک خانواده شده‌اند که حسی از پدرخواندگی خانواده کلینتون بر آنان حاکم است. آنچه ممکن است تفاوت عمده میان کارزار امروز هیلاری و کارزار انتخاباتی سال 1992 بیل کلینتون به نظر برسد، تفاوت در تأکید روی موضوعاتی مانند قانون اصلاحات کیفری، مسائل نژادی، اقتصادی، نابرابری و... است که آن هم به دلیل تفاوت‌های ایجادشده در شرایط سیاست ملی و داخلی آمریکاست. کلینتون‌ها سیاست‌مدارانی ماهر هستند که همواره جهت وزش باد را تشخیص می‌دهند و سپس بادبان‌های خود را بر این اساس تنظیم می‌کنند. بیل کلینتون پس از 12 سال ریاست‌جمهوری جمهوری‌خواهان، سکان این مقام را در دست گرفت. بیل کلینتون تلاش کرد تا به یک دوره طولانی از حاکمیت جمهوری‌خواهان پایان دهد. او چگونه می‌توانست این کار را انجام دهد. بایستی راست‌گراتر می‌شد و چهره‌ای محافظه‌کارتر از خود به رأی‌دهندگان نشان می‌داد. اما اکنون وضعیت چگونه است؟ هیلاری کلینتون پس از هشت سال ریاست‌جمهوری «باراک اوباما» در کاخ سفید، وارد رقابت‌های انتخاباتی شده است؛ اوبامایی که دموکرات‌ها بر این باورند که می‌توانست کار بیشتری برای ایستادگی در برابر منافع تثبیت‌شده شرکت‌های بزرگ انجام دهد (و این دقیقا دلیل اصلی ظهور برنی سندرز است). درنتیجه هیلاری کلینتون اینک چپ‌گراتر شده است؛ دست‌کم در درون حزب دموکرات. درنتیجه، او که خاستگاه اصلی‌اش در جناح میانه حزب دموکرات است و حتی با محافظه‌کاران نیز قرابت بیشتری دارد، اکنون این موضوع را برجسته نمی‌کند. مردم آمریکا نیز تعلقات سیاسی گذشته کلینتون را همان‌قدر فراموش کرده‌اند که چگونگی رفتار نامناسب بیل کلینتون در دوران زمامداری‌اش در کاخ سفید را از یاد برده‌اند.
‌نقاط قوت و ضعف کارزار انتخاباتی هیلاری کلینتون در مقایسه با کارزارهای سندرز و ترامپ، از نظر شما کدامند؟
هیلاری کلینتون در این مرحله، نامزد پیش‌فرض برای ریاست‌جمهوری است. اگر شما از شکاف رو به گسترش میان فقیر و غنی ناراضی باشید، آن‌گونه که ما نیز هستیم و اگر یک دموکرات باشید، به هیلاری کلینتون رأی خواهید داد. او دارای قدرت مقاومت بالایی در مقابل تغییرات است. در اساس یک جانشین محبوب برای رئیس‌جمهوری کنونی محسوب می‌شود. البته این واقعا باورنکردنی است که می‌بینیم چگونه چالشی جدی از سوی برنی سندرز در مقابل نامزدی او ایجاد شده است. اگر شما یک سال پیش به من می‌گفتید برنی با هیلاری وارد رقابت جدی خواهد شد آن‌گونه که تا اواخر ماه مارس گذشته شد، من فکر می‌کردم شما دیوانه شده‌اید. بااین‌حال، آمریکایی‌ها تمایل پیدا کرده‌اند با رأیشان دست به ریسک‌های بزرگی بزنند. تقریبا در کشوری به بزرگی آمریکا تنها راه برای آنکه فردی به عنوان نامزد جدی برای ریاست‌جمهوری شناخته شود، آن است که نام شناخته‌شده‌ای داشته باشد، یعنی آنکه مردم حتی پیش از آغاز به کار کارزار انتخاباتی، او را به‌رسمیت بشناسند. هیلاری کلینتون در مقایسه با هر سیاست‌مدار در آمریکا شناخته‌شده‌تر است و همین موضوع دلیل اصلی‌ای است که دست او را در پیروزی بر دیگر نامزدها بازتر می‌گذارد. اما دونالد ترامپ نیز این ویژگی را دارد. به نظرم تنها دلیلی که سبب می‌شود تا او نامزد جمهوری‌خواهان شود، این است که همگان او را می‌شناسند. همه ترامپ را در برنامه‌های تلویزیونی دیده‌اند. اکثریت مردم در آمریکا آن‌قدر مشغله کاری دارند که وقت نمی‌کنند درباره سیاست‌مداران چیزی بخوانند و اغلب به کسی رأی می‌دهند که درباره‌اش شنیده باشند یا آنکه با دیگران درباره‌اش حرف زده باشند. هیلاری کلینتون در برابر دونالد ترامپ، منازعه‌ای خونین و پردامنه میان دو سلبریتی شناخته‌شده برای اکثر آمریکایی‌ها خواهد بود؛ میان دو چهره کشوری که مخالفان و موافقان زیادی دارند. ترامپ نام بلندآوازه‌ای دارد حتی اگر شما از آنچه او می‌گوید، منزجر باشید. واقعیت آن است که برای تماشاچیان سرگرم‌کننده است. نادیده‌گرفتن ترامپ برای رسانه‌ها ناممکن است و این موضوع به او زمان لازم برای تبلیغات را می‌دهد این درواقع، تبلیغات رایگان برای اوست. من در ژانویه گذشته با زنانی در ایالت «آیووا» صحبت کردم که می‌گفتند از ترامپ حمایت می‌کنند، چراکه از رفتن به شعب رستوران‌های مک دونالد و دیدن اینکه کارکنان آنجا فقط اسپانیایی و نه انگلیسی صحبت می‌کنند، خسته شده‌اند. این زنان احساس می‌کنند کشورشان از آنان گرفته شده است. دونالد ترامپ وعده داده این کشور را به آنان باز خواهد گرداند و آمریکا را بار دیگر به کشوری بزرگ تبدیل خواهد کرد. بسیاری فکر می‌کنند برابری‌طلبی بیشتر در آمریکا تهدیدی برای موجودیت آنان خواهد بود. آنها از ترامپ حمایت می‌کنند اما فکر نمی‌کنم پیروز شوند. اکثریت تازه‌ای پدیده آمده است. هیلاری کلینتون شاید به سبب اشتباهات وحشتناکی که انجام داده، نامزدی ضعیف به نظر برسد. شاید او در جریان کارزار انتخاباتی یا حتی دوران ریاست‌جمهوری‌اش نیز کارهای اشتباهی را مرتکب شود. بااین‌حال، من فکر نمی‌کنم ما شاهد سکان‌داری کاخ سفید توسط یک نامزد جمهوری‌خواه باشیم.
‌نظرتان درباره میزان تأثیرگذاری برخی از مسائل ازجمله ایمیل‌های فاش‌شده، گرفتن پول از شرکت‌ها و دولت‌های غربی، قضیه خانم عابدین، مشاور کلینتون و طرح اتهام ارتباط او با اخوان‌المسلمین و مهم‌تر از همه، ماجرای بنغازی، بر کارزار هیلاری کلینتون چیست؟
من اکثر مواردی که برشمردید را مسائلی بیهوده و بی‌معنی می‌دانم. موضوع ایمیل یک مشکل است فقط بدان‌خاطر که نشان می‌دهد چگونه حکومت قانون برای افراد قدرتمند در آمریکا با حکومت قانون برای افراد عادی تفاوت دارد. درباره قضیه بنغازی و تراژدی‌ای که روی داد، باید بگویم قطعا یک کابوس بوده است. به طور معمول این‌گونه تصور می‌شود نامزدی که این همه نقطه ضعف دارد فرصتی برای ریاست‌جمهوری نخواهد داشت اما باید بدانیم امسال یک سال معمولی نیست. اکنون جمهوری‌خواهان شدیدا دچار چنددستگی و تفرقه شده‌اند و من فکر می‌کنم هیلاری کلینتون پیروز نهایی عرصه انتخابات خواهد بود.
‌برخی بر این باورند نظرات ترامپ درباره زنان تأثیر بدی بر رقابت او در انتخابات خواهد گذاشت و خبر خوبی برای هیلاری است. نظر شما چیست؟
بله، من فکر می‌کنم این تنها یکی از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد کلینتون چگونه از ترامپ پیشی خواهد گرفت و در غیراین‌صورت پیروزی او امکان‌پذیر نبود. حتی به احتمال زیاد، برخی از زنان جمهوری‌خواه در خانه می‌مانند و حاضر به رأی‌دادن نخواهند شد. این نیز به نفع دموکرات‌ها و شخص هیلاری خواهد بود.
‌موضع کلینتون در قبال ایران چگونه خواهد بود. آیا تفاوتی اساسی با رویکرد اوباما خواهد داشت؟
من بر این باورم هیلاری کلینتون تا پایان، موضع تهاجمی خود در قبال ایران را حفظ خواهد کرد و این موضوع به نفع تندروها در ایران خواهد بود و آنان را جسورتر خواهد کرد. البته این موضوع به میانه‌روها و اصلاح‌طلبان که اکنون در حال قدرت‌یابی، هستند آسیب خواهد رساند. هراس من از این است که روابط ایران و آمریکا به دوران بازخورد منفی در زمان ریاست‌جمهوری جورج بوش با محمود احمدی‌نژاد بازگردد و شرایط آن زمان تکرار شود. پیروزی برنی سندرز در انتخابات می‌تواند خبر خوبی برای اصلاح‌طلبان باشد، چراکه می‌تواند قابلیت‌های مصالحه با آمریکا را نشان دهد. اما باید بگویم اگر دونالد ترامپ در انتخابات پیروز شود فقط خدا می‌داند که چه خواهد شد و او باید به همگان رحم کند!
منازعه اسرائیل و فلسطین در صورت ریاست‌جمهوری کلینتون يا ترامپ، چه سرانجامی خواهد داشت؟
من فکر نمی‌کنم تغییری جدی در مذاکرات تا زمانی که «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، است، ایجاد شود. باراک اوباما در تلاش بوده تا با اعمال فشار به رژیم اسرائیل، تا جایی که در داخل جریان اصلی سیاست آمریکا امکان‌پذیر است سیاست‌هایش را به پیش ببرد، اما واقعیت آن است که فشار بیشتر واکنش جدی رأی‌دهندگان را به همراه خواهد داشت و می‌تواند به تضعیف موضع کلینتون در انتخابات‌ بینجامد. من فکر نمی‌کنم در صورت ریاست‌جمهوری کلینتون، محاسبات تفاوت چندانی كند. فکر می‌کنم اگر برنی سندرز، رئیس‌جمهور شود قضیه فرق خواهد کرد، چراکه او هم یهودی است و هم مسائلی را می‌گوید که سایر سیاست‌مداران نمی‌توانند بیان کنند.
‌ریاست‌جمهوری کلینتون چه تأثیری بر روابط کاخ سفید و کنگره خواهد گذاشت، آیا او از قابلیت تعامل بیشتری در مقایسه با اوباما برخوردار خواهد بود؟
من فکر می‌کنم ایده شما دقیقا درست است. البته دراین‌باره نکاتی مثبت و منفی وجود دارند. تا پیش از آنکه «مارکو روبیو» نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شود، یکی از مهم‌ترین نقدهای جمهوری‌خواهان به اوباما این بود که او با یک دوره حضور در سنا درصدد نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری برآمد اما برای این کار آمادگی نداشت. این نقدی منطقی بود. سخنرانی‌های خوب انجام‌دادن و دارابودن شخصیتی الهام‌بخش یا مناسب برای برنامه‌های تلویزیونی، به‌تنهایی کافی نیستند. برای ریاست‌جمهوری، شما باید مهارت و تجربه در انجام اموری را کسب کنید که سال‌ها طول می‌کشد تا آنها را کسب کنید. اوباما برای مقابله با نقدهای قابل پیش‌بینی جمهوری‌خواهان در کنگره آمادگی لازم را نداشت. او فاقد مهارت سیاسی لازم برای مبارزه با آنان بود. هیلاری اما می‌داند جنگ در عرصه سیاسی چیست، مانند بیل در دوران ریاست‌جمهوری‌اش. هیلاری با اکثر رهبران سیاسی پشت میز مذاکره نشسته است. زمانی که وزیر خارجه بود تجربیات مفیدی را کسب کرد. هیلاری کلینتون آمادگی لازم را برای رایزنی با رهبران جمهوری‌خواه دارد درمقابل، او آمادگی نبردی تمام‌عیار علیه آنان را در صورتی که حاضر به همکاری با دولتش نشوند، خواهد داشت. هواداران هیلاری علاقه‌مندند بگویند برنی سندرز هیچ‌گونه قابلیتی برای ریاست‌جمهوری ندارد، چراکه اگر کنگره در کنترل جمهوری‌خواهان باشد، او نمی‌تواند مقاومت کند. شاید این گفته درست باشد اما ترس من از آن است که هیلاری کلینتون بیش از ‌اندازه با کنگره همکاری کند. او ممکن است با کنگره بر سر قطع کمک‌های درمانی دولتی یا امنیت اجتماعی به توافق برسد. ممکن است چنین موافقتی بر سر افزایش هزینه‌های بخش دفاعی و نظامی یا توقف کارزار اصلاحات مالی نیز روی دهد. اگر باور کنیم (آن‌گونه که من باور دارم)، هیلاری کلینتون واقعا در اساس سیاست‌مداری محافظه‌کار باشد درنتیجه، او قطعا روابطش با کنگره را بهبود خواهد بخشید و ژست‌های مترقی‌بودنش نقش‌برآب خواهند شد.
‌چرا لاتین‌تبارها به جای آنکه به نامزد جمهوری‌خواه به سبب خاستگاه نژادی‌شان رأی دهند، قصد رأی‌دادن به نفع کلینتون را دارند؟
سؤال خوبی است. توهین‌های مکرر ترامپ به لاتین‌تباران یکی از علل عمده‌ای است که سبب می‌شود تا او در انتخابات ببازد. دونالد ترامپ دقیقا در حال تکرار اشتباهات «میت رامنی» در سال 2012 است. او تلاش کرد تا با حمله به لاتین‌تبارها رأی سفیدپوستان را جلب کند، اما این به ضررش تمام شد. در صورتی که کلینتون از درایت کافی برخوردار باشد، معاونی را از میان لاتین‌تبارها برخواهد گزید.

نوژن اعتضادالسلطنه: ماهیتا محافظه‌کار، احتمالا حاضر به مصالحه با کنگره بر سر مسائل رفاهی و اجتماعی و مانند همسرش دارای قابلیت تشخیص جهت وزش باد. با وجود همه این صفات نه‌چندان مثبت، باور دارد شرایط کنونی رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری 2016 عادی نیست و چنددستگی در میان جمهوری‌خواهان به هیلاری کلینتون کمک می‌کند پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا باشد. این بخشی از نظرات «ریچارد کریتنر»، ویراستار و کارشناس مسائل سیاسی ملی آمریکاست که در گفت‌وگو با «شرق»، درباره حضور کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری 2016 مطرح کرد. او که ستون ثابتی در نشریه چپ‌گرای «نیشن»، مستمرترین هفته‌نامه پیشرو آمریکایی دارد، در ویرایش و تنظیم کتاب «هیلاری کلینتون کیست؟ دو دهه پاسخ از سوی چپ» نیز نقش داشته است.

‌نظرتان درباره تأثیر میراث بیل کلینتون بر کارزار انتخاباتی هیلاری کلینتون برای پیروزی در انتخابات چیست؟ آیا سایه بیل کلینتون بر سر هیلاری و مبارزات انتخاباتی اوست؟
هیلاری کلینتون از میراث بیل کلینتون مانند بسیاری از جنبه‌های دیگر فعالیت سیاسی او به‌راحتی بهره می‌برد. زمانی که بیل کاری را انجام داده که هیلاری فکر می‌کند رأی‌دهندگان آن را می‌پذیرند، روی نقش‌اش در زمان ریاست‌جمهوری همسرش تأکید می‌کند. برای مثال، زمانی که برنی سندرز او را به سودرسانی به شرکت‌های بزرگ متهم کرد، هیلاری یادآور شد در سال 1993 میلادی خواستار پاسخ‌گویی شرکت‌های بیمه درمانی شده بود؛ تلاشی که ناموفق باقی ماند؛ فارغ از این واقعیت که شواهد نشان می‌دهند او واقعا چنین کاری را انجام نداده است. کلینتون‌ها با احتیاط زیاد مراقب بودند پیش از ارائه طرح‌های جدیدشان، حمایت شرکت بیمه را نیز بتوانند کسب کنند در سوی دیگر، زمانی که سندرز، هیلاری را به حمایت از اقدامات سخت‌گیرانه کیفری و جزایی با عنوان قانون «اصلاحات رفاهی» متهم کرد که شهروندان عادی به‌ویژه آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و زنان را قربانی می‌کند، هیلاری دوست داشت وانمود کند شوهرش این قانون را امضا کرده و او نقشی در آن نداشته است. به طور مشابه، هیلاری مدعی شد او به آن طرح در دوران حضورش در سنا رأی منفی داده است. این ممکن است درست باشد بااین‌حال، پیش از حضورش در سنا با وجود آنکه همسرش رئیس‌جمهور بود، هیلاری به‌شدت از پیمان تجارت آزاد آمریکای شمالی حمایت می‌کرد؛ پیمانی که امید میلیون‌ها فعال کسب‌وکار در آمریکا را نابود کرد؛ افرادی که اکنون از دونالد ترامپ حمایت می‌کنند و همچنین زمانی که سمت وزیر امور خارجه را برعهده داشت، از پیمان مشارکت ترانس‌پاسیفیک حمایت کرد. باید گفت هیلاری از بیل برای رسیدن به مقاصد خود استفاده می‌کند زمانی که به نفع اوست، از میراثش بهره می‌برد و زمانی که به ضرر اوست، از آن فاصله می‌گیرد.
‌چه تفاوت‌ها و شباهت‌هایی میان هیلاری و بیل کلینتون وجود دارد؟
واقعا تفاوت عمده‌ای میان سیاست‌های آنان یا تعلق خاطرشان به جناح‌های درونی حزب دموکرات وجود ندارد. در سال 1992 میلادی بیل کلینتون به رأی‌دهندگان آمریکایی گفت اگر آنان به او رأی دهند در آن واحد، دو رئیس‌جمهوری با یک قیمت خواهند داشت. کلینتون‌ها همواره از یکدیگر تفکیک‌ناپذیر بوده‌اند. آنان هیچ‌گاه خود را به عنوان افراد یا جناح‌هایی متفاوت در درون حزب نشان نداده‌اند، بلکه گروهی منسجم از مشاوران و همکاران را در کارزار دارند که اساسا تبدیل به یک ماشین سیاسی واحد یا یک خانواده شده‌اند که حسی از پدرخواندگی خانواده کلینتون بر آنان حاکم است. آنچه ممکن است تفاوت عمده میان کارزار امروز هیلاری و کارزار انتخاباتی سال 1992 بیل کلینتون به نظر برسد، تفاوت در تأکید روی موضوعاتی مانند قانون اصلاحات کیفری، مسائل نژادی، اقتصادی، نابرابری و... است که آن هم به دلیل تفاوت‌های ایجادشده در شرایط سیاست ملی و داخلی آمریکاست. کلینتون‌ها سیاست‌مدارانی ماهر هستند که همواره جهت وزش باد را تشخیص می‌دهند و سپس بادبان‌های خود را بر این اساس تنظیم می‌کنند. بیل کلینتون پس از 12 سال ریاست‌جمهوری جمهوری‌خواهان، سکان این مقام را در دست گرفت. بیل کلینتون تلاش کرد تا به یک دوره طولانی از حاکمیت جمهوری‌خواهان پایان دهد. او چگونه می‌توانست این کار را انجام دهد. بایستی راست‌گراتر می‌شد و چهره‌ای محافظه‌کارتر از خود به رأی‌دهندگان نشان می‌داد. اما اکنون وضعیت چگونه است؟ هیلاری کلینتون پس از هشت سال ریاست‌جمهوری «باراک اوباما» در کاخ سفید، وارد رقابت‌های انتخاباتی شده است؛ اوبامایی که دموکرات‌ها بر این باورند که می‌توانست کار بیشتری برای ایستادگی در برابر منافع تثبیت‌شده شرکت‌های بزرگ انجام دهد (و این دقیقا دلیل اصلی ظهور برنی سندرز است). درنتیجه هیلاری کلینتون اینک چپ‌گراتر شده است؛ دست‌کم در درون حزب دموکرات. درنتیجه، او که خاستگاه اصلی‌اش در جناح میانه حزب دموکرات است و حتی با محافظه‌کاران نیز قرابت بیشتری دارد، اکنون این موضوع را برجسته نمی‌کند. مردم آمریکا نیز تعلقات سیاسی گذشته کلینتون را همان‌قدر فراموش کرده‌اند که چگونگی رفتار نامناسب بیل کلینتون در دوران زمامداری‌اش در کاخ سفید را از یاد برده‌اند.
‌نقاط قوت و ضعف کارزار انتخاباتی هیلاری کلینتون در مقایسه با کارزارهای سندرز و ترامپ، از نظر شما کدامند؟
هیلاری کلینتون در این مرحله، نامزد پیش‌فرض برای ریاست‌جمهوری است. اگر شما از شکاف رو به گسترش میان فقیر و غنی ناراضی باشید، آن‌گونه که ما نیز هستیم و اگر یک دموکرات باشید، به هیلاری کلینتون رأی خواهید داد. او دارای قدرت مقاومت بالایی در مقابل تغییرات است. در اساس یک جانشین محبوب برای رئیس‌جمهوری کنونی محسوب می‌شود. البته این واقعا باورنکردنی است که می‌بینیم چگونه چالشی جدی از سوی برنی سندرز در مقابل نامزدی او ایجاد شده است. اگر شما یک سال پیش به من می‌گفتید برنی با هیلاری وارد رقابت جدی خواهد شد آن‌گونه که تا اواخر ماه مارس گذشته شد، من فکر می‌کردم شما دیوانه شده‌اید. بااین‌حال، آمریکایی‌ها تمایل پیدا کرده‌اند با رأیشان دست به ریسک‌های بزرگی بزنند. تقریبا در کشوری به بزرگی آمریکا تنها راه برای آنکه فردی به عنوان نامزد جدی برای ریاست‌جمهوری شناخته شود، آن است که نام شناخته‌شده‌ای داشته باشد، یعنی آنکه مردم حتی پیش از آغاز به کار کارزار انتخاباتی، او را به‌رسمیت بشناسند. هیلاری کلینتون در مقایسه با هر سیاست‌مدار در آمریکا شناخته‌شده‌تر است و همین موضوع دلیل اصلی‌ای است که دست او را در پیروزی بر دیگر نامزدها بازتر می‌گذارد. اما دونالد ترامپ نیز این ویژگی را دارد. به نظرم تنها دلیلی که سبب می‌شود تا او نامزد جمهوری‌خواهان شود، این است که همگان او را می‌شناسند. همه ترامپ را در برنامه‌های تلویزیونی دیده‌اند. اکثریت مردم در آمریکا آن‌قدر مشغله کاری دارند که وقت نمی‌کنند درباره سیاست‌مداران چیزی بخوانند و اغلب به کسی رأی می‌دهند که درباره‌اش شنیده باشند یا آنکه با دیگران درباره‌اش حرف زده باشند. هیلاری کلینتون در برابر دونالد ترامپ، منازعه‌ای خونین و پردامنه میان دو سلبریتی شناخته‌شده برای اکثر آمریکایی‌ها خواهد بود؛ میان دو چهره کشوری که مخالفان و موافقان زیادی دارند. ترامپ نام بلندآوازه‌ای دارد حتی اگر شما از آنچه او می‌گوید، منزجر باشید. واقعیت آن است که برای تماشاچیان سرگرم‌کننده است. نادیده‌گرفتن ترامپ برای رسانه‌ها ناممکن است و این موضوع به او زمان لازم برای تبلیغات را می‌دهد این درواقع، تبلیغات رایگان برای اوست. من در ژانویه گذشته با زنانی در ایالت «آیووا» صحبت کردم که می‌گفتند از ترامپ حمایت می‌کنند، چراکه از رفتن به شعب رستوران‌های مک دونالد و دیدن اینکه کارکنان آنجا فقط اسپانیایی و نه انگلیسی صحبت می‌کنند، خسته شده‌اند. این زنان احساس می‌کنند کشورشان از آنان گرفته شده است. دونالد ترامپ وعده داده این کشور را به آنان باز خواهد گرداند و آمریکا را بار دیگر به کشوری بزرگ تبدیل خواهد کرد. بسیاری فکر می‌کنند برابری‌طلبی بیشتر در آمریکا تهدیدی برای موجودیت آنان خواهد بود. آنها از ترامپ حمایت می‌کنند اما فکر نمی‌کنم پیروز شوند. اکثریت تازه‌ای پدیده آمده است. هیلاری کلینتون شاید به سبب اشتباهات وحشتناکی که انجام داده، نامزدی ضعیف به نظر برسد. شاید او در جریان کارزار انتخاباتی یا حتی دوران ریاست‌جمهوری‌اش نیز کارهای اشتباهی را مرتکب شود. بااین‌حال، من فکر نمی‌کنم ما شاهد سکان‌داری کاخ سفید توسط یک نامزد جمهوری‌خواه باشیم.
‌نظرتان درباره میزان تأثیرگذاری برخی از مسائل ازجمله ایمیل‌های فاش‌شده، گرفتن پول از شرکت‌ها و دولت‌های غربی، قضیه خانم عابدین، مشاور کلینتون و طرح اتهام ارتباط او با اخوان‌المسلمین و مهم‌تر از همه، ماجرای بنغازی، بر کارزار هیلاری کلینتون چیست؟
من اکثر مواردی که برشمردید را مسائلی بیهوده و بی‌معنی می‌دانم. موضوع ایمیل یک مشکل است فقط بدان‌خاطر که نشان می‌دهد چگونه حکومت قانون برای افراد قدرتمند در آمریکا با حکومت قانون برای افراد عادی تفاوت دارد. درباره قضیه بنغازی و تراژدی‌ای که روی داد، باید بگویم قطعا یک کابوس بوده است. به طور معمول این‌گونه تصور می‌شود نامزدی که این همه نقطه ضعف دارد فرصتی برای ریاست‌جمهوری نخواهد داشت اما باید بدانیم امسال یک سال معمولی نیست. اکنون جمهوری‌خواهان شدیدا دچار چنددستگی و تفرقه شده‌اند و من فکر می‌کنم هیلاری کلینتون پیروز نهایی عرصه انتخابات خواهد بود.
‌برخی بر این باورند نظرات ترامپ درباره زنان تأثیر بدی بر رقابت او در انتخابات خواهد گذاشت و خبر خوبی برای هیلاری است. نظر شما چیست؟
بله، من فکر می‌کنم این تنها یکی از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد کلینتون چگونه از ترامپ پیشی خواهد گرفت و در غیراین‌صورت پیروزی او امکان‌پذیر نبود. حتی به احتمال زیاد، برخی از زنان جمهوری‌خواه در خانه می‌مانند و حاضر به رأی‌دادن نخواهند شد. این نیز به نفع دموکرات‌ها و شخص هیلاری خواهد بود.
‌موضع کلینتون در قبال ایران چگونه خواهد بود. آیا تفاوتی اساسی با رویکرد اوباما خواهد داشت؟
من بر این باورم هیلاری کلینتون تا پایان، موضع تهاجمی خود در قبال ایران را حفظ خواهد کرد و این موضوع به نفع تندروها در ایران خواهد بود و آنان را جسورتر خواهد کرد. البته این موضوع به میانه‌روها و اصلاح‌طلبان که اکنون در حال قدرت‌یابی، هستند آسیب خواهد رساند. هراس من از این است که روابط ایران و آمریکا به دوران بازخورد منفی در زمان ریاست‌جمهوری جورج بوش با محمود احمدی‌نژاد بازگردد و شرایط آن زمان تکرار شود. پیروزی برنی سندرز در انتخابات می‌تواند خبر خوبی برای اصلاح‌طلبان باشد، چراکه می‌تواند قابلیت‌های مصالحه با آمریکا را نشان دهد. اما باید بگویم اگر دونالد ترامپ در انتخابات پیروز شود فقط خدا می‌داند که چه خواهد شد و او باید به همگان رحم کند!
منازعه اسرائیل و فلسطین در صورت ریاست‌جمهوری کلینتون يا ترامپ، چه سرانجامی خواهد داشت؟
من فکر نمی‌کنم تغییری جدی در مذاکرات تا زمانی که «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، است، ایجاد شود. باراک اوباما در تلاش بوده تا با اعمال فشار به رژیم اسرائیل، تا جایی که در داخل جریان اصلی سیاست آمریکا امکان‌پذیر است سیاست‌هایش را به پیش ببرد، اما واقعیت آن است که فشار بیشتر واکنش جدی رأی‌دهندگان را به همراه خواهد داشت و می‌تواند به تضعیف موضع کلینتون در انتخابات‌ بینجامد. من فکر نمی‌کنم در صورت ریاست‌جمهوری کلینتون، محاسبات تفاوت چندانی كند. فکر می‌کنم اگر برنی سندرز، رئیس‌جمهور شود قضیه فرق خواهد کرد، چراکه او هم یهودی است و هم مسائلی را می‌گوید که سایر سیاست‌مداران نمی‌توانند بیان کنند.
‌ریاست‌جمهوری کلینتون چه تأثیری بر روابط کاخ سفید و کنگره خواهد گذاشت، آیا او از قابلیت تعامل بیشتری در مقایسه با اوباما برخوردار خواهد بود؟
من فکر می‌کنم ایده شما دقیقا درست است. البته دراین‌باره نکاتی مثبت و منفی وجود دارند. تا پیش از آنکه «مارکو روبیو» نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شود، یکی از مهم‌ترین نقدهای جمهوری‌خواهان به اوباما این بود که او با یک دوره حضور در سنا درصدد نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری برآمد اما برای این کار آمادگی نداشت. این نقدی منطقی بود. سخنرانی‌های خوب انجام‌دادن و دارابودن شخصیتی الهام‌بخش یا مناسب برای برنامه‌های تلویزیونی، به‌تنهایی کافی نیستند. برای ریاست‌جمهوری، شما باید مهارت و تجربه در انجام اموری را کسب کنید که سال‌ها طول می‌کشد تا آنها را کسب کنید. اوباما برای مقابله با نقدهای قابل پیش‌بینی جمهوری‌خواهان در کنگره آمادگی لازم را نداشت. او فاقد مهارت سیاسی لازم برای مبارزه با آنان بود. هیلاری اما می‌داند جنگ در عرصه سیاسی چیست، مانند بیل در دوران ریاست‌جمهوری‌اش. هیلاری با اکثر رهبران سیاسی پشت میز مذاکره نشسته است. زمانی که وزیر خارجه بود تجربیات مفیدی را کسب کرد. هیلاری کلینتون آمادگی لازم را برای رایزنی با رهبران جمهوری‌خواه دارد درمقابل، او آمادگی نبردی تمام‌عیار علیه آنان را در صورتی که حاضر به همکاری با دولتش نشوند، خواهد داشت. هواداران هیلاری علاقه‌مندند بگویند برنی سندرز هیچ‌گونه قابلیتی برای ریاست‌جمهوری ندارد، چراکه اگر کنگره در کنترل جمهوری‌خواهان باشد، او نمی‌تواند مقاومت کند. شاید این گفته درست باشد اما ترس من از آن است که هیلاری کلینتون بیش از ‌اندازه با کنگره همکاری کند. او ممکن است با کنگره بر سر قطع کمک‌های درمانی دولتی یا امنیت اجتماعی به توافق برسد. ممکن است چنین موافقتی بر سر افزایش هزینه‌های بخش دفاعی و نظامی یا توقف کارزار اصلاحات مالی نیز روی دهد. اگر باور کنیم (آن‌گونه که من باور دارم)، هیلاری کلینتون واقعا در اساس سیاست‌مداری محافظه‌کار باشد درنتیجه، او قطعا روابطش با کنگره را بهبود خواهد بخشید و ژست‌های مترقی‌بودنش نقش‌برآب خواهند شد.
‌چرا لاتین‌تبارها به جای آنکه به نامزد جمهوری‌خواه به سبب خاستگاه نژادی‌شان رأی دهند، قصد رأی‌دادن به نفع کلینتون را دارند؟
سؤال خوبی است. توهین‌های مکرر ترامپ به لاتین‌تباران یکی از علل عمده‌ای است که سبب می‌شود تا او در انتخابات ببازد. دونالد ترامپ دقیقا در حال تکرار اشتباهات «میت رامنی» در سال 2012 است. او تلاش کرد تا با حمله به لاتین‌تبارها رأی سفیدپوستان را جلب کند، اما این به ضررش تمام شد. در صورتی که کلینتون از درایت کافی برخوردار باشد، معاونی را از میان لاتین‌تبارها برخواهد گزید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.