|

پختن حلوا به‌جای حلواحلواکردن نویسنده

پوریا عالمی: من میدون هستم، میدون دوم، عاشق سوفیا. بابای سوفیا اما عاشق من نیست و عاشق کتاب است. بابای سوفیا به من گفت نظرم را درباره نمایشگاه کتاب بنویسم و من به‌عنوان میدون دوم این متن را نوشتم و فرستادم: ما نمایشگاه کتاب را دوست داریم چون نمایشگاه کتاب مناسب آبگیری و آب‌بندی ساخته شده است. این‌طوری که وقتی قرار شد ساختمان مصلا را افتتاح کنند، دیدند در و دیوار و سقفش چکه می‌کند، به همین دلیل نمایشگاه کتاب را فرستادند آنجا برای آبگیری و آب‌بندی. این‌طوری که نمایشگاه کتاب هنوز مصلا بیل و کلنگ و شن و ماسه توش بود رفت آنجا و چندسال هم دوام آورد. الان خوشبختانه دیگر مصلا آماده بهره‌برداری است و نمایشگاه را از آنجا بیرون انداختند. الان نیز نمایشگاه کتاب را فرستاده‌اند دم بهشت‌زهرا تا اینجایی که قرار است یک روز در آینده نامعلوم تبدیل به محل نمایشگاه‌های مهم شود، آبگیری و آب‌بندی شود. حالا ما با شما شرط می‌بندیم تا سال 1400 هیچ‌کسی جز نمایشگاه کتاب جرئت نکند پاش را بگذارد آنجا. این خط، این هم نشان. ولی به نظر ما خیلی خوب شد که نمایشگاه کتاب را فرستادند دم بهشت‌زهرا. چون ما چه برای فاتحه اهل قبور برویم، چه برای مطالعه اهل قلم، خیلی فرقی ندارد و سر راه به نیابت این یکی برای آن یکی می‌توانیم فاتحه بخوانیم. البته پیش‌بینی ما این است که سال دیگر نمایشگاه کتاب را رسما به‌عنوان یکی از قطعه‌های جدید بهشت‌زهرا معرفی کنند و طی مراسم باشکوهی کتاب را خاکسپاری کنیم و خلاص. طوری‌که جای مشایعت نویسنده، تشییع کتاب داشته باشیم. حُسن بزرگ نمایشگاه کتاب که رفته دم بهشت‌زهرا این است که مردم با عاقبت کتاب و کتاب‌خوانی آشنا می‌شوند و تمام طول راه به این موضوع فکر می‌کنند که دارند می‌روند قبرستان یا دارند می‌روند کتابستان؟ بعید هم نیست فردا از یک نویسنده بپرسی از کدام گوری داری می‌آیی؟ بگوید از نمایشگاه کتاب، نرسیده به بهشت‌زهرا. عیبی هم ندارد. وقتی کتاب و نویسنده را حلواحلوا نمی‌کنیم بهتر است حلوایشان را بپزیم و خلاص. بزرگ‌ترین حُسن نمایشگاه امسال هم این است که نشانی‌اش خیلی سرراست است: بعد از قبرستان، نرسیده به کهریزک. پایان.
نتیجه‌گیری: هیچ‌وقت برای بابای طرف نامه ننویسید، به خودش بنویسید.
نتیجه‌گیری 2: کتاب‌خواندن خوب است؟ نه. کتاب خوب‌خواندن خوب است. هر کتابی که خواندن ندارد.

پوریا عالمی: من میدون هستم، میدون دوم، عاشق سوفیا. بابای سوفیا اما عاشق من نیست و عاشق کتاب است. بابای سوفیا به من گفت نظرم را درباره نمایشگاه کتاب بنویسم و من به‌عنوان میدون دوم این متن را نوشتم و فرستادم: ما نمایشگاه کتاب را دوست داریم چون نمایشگاه کتاب مناسب آبگیری و آب‌بندی ساخته شده است. این‌طوری که وقتی قرار شد ساختمان مصلا را افتتاح کنند، دیدند در و دیوار و سقفش چکه می‌کند، به همین دلیل نمایشگاه کتاب را فرستادند آنجا برای آبگیری و آب‌بندی. این‌طوری که نمایشگاه کتاب هنوز مصلا بیل و کلنگ و شن و ماسه توش بود رفت آنجا و چندسال هم دوام آورد. الان خوشبختانه دیگر مصلا آماده بهره‌برداری است و نمایشگاه را از آنجا بیرون انداختند. الان نیز نمایشگاه کتاب را فرستاده‌اند دم بهشت‌زهرا تا اینجایی که قرار است یک روز در آینده نامعلوم تبدیل به محل نمایشگاه‌های مهم شود، آبگیری و آب‌بندی شود. حالا ما با شما شرط می‌بندیم تا سال 1400 هیچ‌کسی جز نمایشگاه کتاب جرئت نکند پاش را بگذارد آنجا. این خط، این هم نشان. ولی به نظر ما خیلی خوب شد که نمایشگاه کتاب را فرستادند دم بهشت‌زهرا. چون ما چه برای فاتحه اهل قبور برویم، چه برای مطالعه اهل قلم، خیلی فرقی ندارد و سر راه به نیابت این یکی برای آن یکی می‌توانیم فاتحه بخوانیم. البته پیش‌بینی ما این است که سال دیگر نمایشگاه کتاب را رسما به‌عنوان یکی از قطعه‌های جدید بهشت‌زهرا معرفی کنند و طی مراسم باشکوهی کتاب را خاکسپاری کنیم و خلاص. طوری‌که جای مشایعت نویسنده، تشییع کتاب داشته باشیم. حُسن بزرگ نمایشگاه کتاب که رفته دم بهشت‌زهرا این است که مردم با عاقبت کتاب و کتاب‌خوانی آشنا می‌شوند و تمام طول راه به این موضوع فکر می‌کنند که دارند می‌روند قبرستان یا دارند می‌روند کتابستان؟ بعید هم نیست فردا از یک نویسنده بپرسی از کدام گوری داری می‌آیی؟ بگوید از نمایشگاه کتاب، نرسیده به بهشت‌زهرا. عیبی هم ندارد. وقتی کتاب و نویسنده را حلواحلوا نمی‌کنیم بهتر است حلوایشان را بپزیم و خلاص. بزرگ‌ترین حُسن نمایشگاه امسال هم این است که نشانی‌اش خیلی سرراست است: بعد از قبرستان، نرسیده به کهریزک. پایان.
نتیجه‌گیری: هیچ‌وقت برای بابای طرف نامه ننویسید، به خودش بنویسید.
نتیجه‌گیری 2: کتاب‌خواندن خوب است؟ نه. کتاب خوب‌خواندن خوب است. هر کتابی که خواندن ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.