|

طرح برنده پاویون ملی ایران در دوسالانه معماری ونیز2016

بازنگری، عرصه بازی، پیشروی

طراحان و مدیران هنری: پرشیا قره‌گوزلو - بهزاد اتابکی
همکاران: علی خداوردی، یاسمن لشگری، گلشن نریمانی
شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی چهار دهه اخیر ایران و بازتاب «اقتصاد انباشتی» مبتنی‌بر ساختمان‌سازی، تراکم و شهرفروشی، مهاجرت بی‌رویه به شهرهای بزرگ و حومه‌ها و طرح‌های بالادستی مهندسین مشاور بی‌توجه به اصل مشارکت انسانی و اجتماعی در بافت‌های متراکم و فرسوده، بافت‌های تاریخی و محلات گوناگون کلان‌شهر تهران و شهرهای بزرگ ایران، کیفیت زندگی و فضای زیستی را به‌شدت کاهش داده است. بخش وسیعی از این بافت‌ها به دلیل کیفیت پایین زندگی از سکنه خالی شده است و بسیاری از این نواحی در معرض تخریب و تبدیل به نواحی تجاری در دل بافت‌های مسکونی هستند. تأکید می‌شود که این بافت‌ها تنها بافت‌های فرسوده و تاریخی تهران را شامل نشده و انواع گوناگون مناطق شهری را دربر گرفته‌اند. این گروه، تحقیقی را با موضوع «بازنگری، عرصه بازی، پیشروی» در سال‌های اخیر به‌منظور شناخت دقیق این موضوع و رودررو قرارگرفتن با پرسش‌هایی از درون محله‌ها و اجتماعات آغاز کرده است و راه‌حل‌هایی کوچک و ساده برای بهبود فضاهای زیستی در مقیاس‌های متفاوت و نیز ارتباط با گروه‌های مردمی فعال، سازمان‌های مردم‌نهاد، شورایاری‌های محله‌ای و یافتن الگوهایی از بهسازی توسط مردم ارائه کرده است. همچنین در مسیر این پژوهش، طراحی به نمونه‌هایی ارزشمند از مقاومت برای زیستن و خطرات توأم با خلاقیت برخورد کرده که در طی زمان، متوقف نمانده و با پیشروی کند اما مستمر حرکت کرده است. مسلما مشارکت‌های خرد و محلی توانسته‌اند تا حدودی به شرایط بهتر زندگی بینجامند، اما قدرت خرد‌کننده اتفاقات بیرونی همواره آنها را با شرایطی متزلزل روبه‌رو کرده است. این دستاوردها، هر زمان که توانسته‌اند با یکدیگر ارتباط بگیرند با موفقیت‌هایی قابل‌توجه روبه‌رو بوده‌اند. این پروژه مسیر جهش سریع و بدون تفکر و پاسخ‌های اشتباه در آینده را کند کرده و با نگاهی هدفمند و آینده‌نگر به کیفیت خوب فضای معماری و زیست و اندیشه‌های اجتماعی معاصر به‌منظور گسترش مشارکت‌های مستقل مدنی در زمینه باززنده‌سازی و حرکت‌های رو به جلو در عرصه بازی امروز نگاه انداخته و تلاش‌ها و مقاومت‌های باقی‌ماندن در این عرصه و تسری ایده‌های خوب توسط مردم را شناسایی می‌کنند و از طریق شریان‌های ارتباطی آنها (گروه‌های مشارکت‌کننده) به یکدیگر پیوند می‌دهند.
طرح غرفه:
فضای اصلی غرفه براساس بازنمایی الگوهای تراکمی بافت‌هاست که در حرکتی معکوس از سقف به دیوار روبه‌رو و بخشی از کف کشیده شده است. این بازنمایی، استعاره روند معکوس و بازگشت زندگی به بافت‌ها و محلات (با رویکرد عدم بازگشت به گذشته) و پیوند نهایی گروه‌های مختلف برای به‌مشارکت‌گذاشتن شکست‌ها و موفقیت‌های به‌ دست‌آمده و پیشروی‌های هرچند کوچک در ارتقای کیفیت زندگی است.
دیوار اصلی و تعاملی غرفه از یک پرده عریض برای نمایش فیلم‌هایی از روایت‌های ذکرشده بالا و یک نوار حسگر با استفاده از تکنولوژی روز است که با ورود فرد مشارکت‌کننده و تماس در بخش حساس یکی از روایت‌ها انتخاب و پخش می‌شود و در زمان پخش روایت، نقاطی مشخص از آن در نوار حساس تعاملی روشن و خاموش شده و چنانچه دست مشارکت‌کننده با آن تماس و اشاره‌ای پیدا کند، جزئیات بیشتری از موضوع در نوار تعاملی پدیدار می‌شود و در انتها برخی از جزئیات با روشن‌شدن نشان چاپگر قابلیت پرینت دارند.
پرشیا قره‌گوزلو- بهزاد اتابکی

طراحان و مدیران هنری: پرشیا قره‌گوزلو - بهزاد اتابکی
همکاران: علی خداوردی، یاسمن لشگری، گلشن نریمانی
شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی چهار دهه اخیر ایران و بازتاب «اقتصاد انباشتی» مبتنی‌بر ساختمان‌سازی، تراکم و شهرفروشی، مهاجرت بی‌رویه به شهرهای بزرگ و حومه‌ها و طرح‌های بالادستی مهندسین مشاور بی‌توجه به اصل مشارکت انسانی و اجتماعی در بافت‌های متراکم و فرسوده، بافت‌های تاریخی و محلات گوناگون کلان‌شهر تهران و شهرهای بزرگ ایران، کیفیت زندگی و فضای زیستی را به‌شدت کاهش داده است. بخش وسیعی از این بافت‌ها به دلیل کیفیت پایین زندگی از سکنه خالی شده است و بسیاری از این نواحی در معرض تخریب و تبدیل به نواحی تجاری در دل بافت‌های مسکونی هستند. تأکید می‌شود که این بافت‌ها تنها بافت‌های فرسوده و تاریخی تهران را شامل نشده و انواع گوناگون مناطق شهری را دربر گرفته‌اند. این گروه، تحقیقی را با موضوع «بازنگری، عرصه بازی، پیشروی» در سال‌های اخیر به‌منظور شناخت دقیق این موضوع و رودررو قرارگرفتن با پرسش‌هایی از درون محله‌ها و اجتماعات آغاز کرده است و راه‌حل‌هایی کوچک و ساده برای بهبود فضاهای زیستی در مقیاس‌های متفاوت و نیز ارتباط با گروه‌های مردمی فعال، سازمان‌های مردم‌نهاد، شورایاری‌های محله‌ای و یافتن الگوهایی از بهسازی توسط مردم ارائه کرده است. همچنین در مسیر این پژوهش، طراحی به نمونه‌هایی ارزشمند از مقاومت برای زیستن و خطرات توأم با خلاقیت برخورد کرده که در طی زمان، متوقف نمانده و با پیشروی کند اما مستمر حرکت کرده است. مسلما مشارکت‌های خرد و محلی توانسته‌اند تا حدودی به شرایط بهتر زندگی بینجامند، اما قدرت خرد‌کننده اتفاقات بیرونی همواره آنها را با شرایطی متزلزل روبه‌رو کرده است. این دستاوردها، هر زمان که توانسته‌اند با یکدیگر ارتباط بگیرند با موفقیت‌هایی قابل‌توجه روبه‌رو بوده‌اند. این پروژه مسیر جهش سریع و بدون تفکر و پاسخ‌های اشتباه در آینده را کند کرده و با نگاهی هدفمند و آینده‌نگر به کیفیت خوب فضای معماری و زیست و اندیشه‌های اجتماعی معاصر به‌منظور گسترش مشارکت‌های مستقل مدنی در زمینه باززنده‌سازی و حرکت‌های رو به جلو در عرصه بازی امروز نگاه انداخته و تلاش‌ها و مقاومت‌های باقی‌ماندن در این عرصه و تسری ایده‌های خوب توسط مردم را شناسایی می‌کنند و از طریق شریان‌های ارتباطی آنها (گروه‌های مشارکت‌کننده) به یکدیگر پیوند می‌دهند.
طرح غرفه:
فضای اصلی غرفه براساس بازنمایی الگوهای تراکمی بافت‌هاست که در حرکتی معکوس از سقف به دیوار روبه‌رو و بخشی از کف کشیده شده است. این بازنمایی، استعاره روند معکوس و بازگشت زندگی به بافت‌ها و محلات (با رویکرد عدم بازگشت به گذشته) و پیوند نهایی گروه‌های مختلف برای به‌مشارکت‌گذاشتن شکست‌ها و موفقیت‌های به‌ دست‌آمده و پیشروی‌های هرچند کوچک در ارتقای کیفیت زندگی است.
دیوار اصلی و تعاملی غرفه از یک پرده عریض برای نمایش فیلم‌هایی از روایت‌های ذکرشده بالا و یک نوار حسگر با استفاده از تکنولوژی روز است که با ورود فرد مشارکت‌کننده و تماس در بخش حساس یکی از روایت‌ها انتخاب و پخش می‌شود و در زمان پخش روایت، نقاطی مشخص از آن در نوار حساس تعاملی روشن و خاموش شده و چنانچه دست مشارکت‌کننده با آن تماس و اشاره‌ای پیدا کند، جزئیات بیشتری از موضوع در نوار تعاملی پدیدار می‌شود و در انتها برخی از جزئیات با روشن‌شدن نشان چاپگر قابلیت پرینت دارند.
پرشیا قره‌گوزلو- بهزاد اتابکی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.