|

بزرگ‌شده خیابان ری

محمود کلاری متولد سال ۱۳۳۰ تهران است. در سال‌های نوجوانی به عکاسی علاقه‌مند شد و به گفته خودش عکاسی را به دلیل فراهم‌کردن امکان توجه به آدم‌ها انتخاب کرد. همین علاقه موجب شد پس از گذراندن دوره تخصصی عکاسی، نخستین نمایشگاهش را با عنوان «دیدار با آدم‌های اطرافمان» یک سال پیش از انقلاب (۱۳۵۶) در تالار عبید زاکانی دانشگاه تهران برپا کند. کلاری در سال ۱۳۵۸ به استخدام آژانس بین‌المللی عکس خبری «سیگما» در پاریس درآمد و فعالیت حرفه‌ای را در عکاسی تا سال ۱۳۶۶ که به‌عنوان فیلم‌بردار وارد سینما شد، ادامه داد. او تاکنون بیش از ۷۶ فیلم سینمایی فیلم‌برداری کرده که آثار سه دهه گذشته را دربر دارد. این مدیر فیلم‌برداری شهیر سینمای ایران، از آغاز تأسیس جامعه اصناف سینمای ایران «خانه سینما» تا به امروز، دو دوره ریاست «انجمن فیلم‌برداران سینمای ایران» را بر عهده داشته است. در سال ۱۳۸۱ نمایشگاه عکس‌های محمود کلاری در خانه هنرمندان ایران با عکس‌هایی از فروپاشی دیوار برلین با عنوان «دیوار» برگزار شد و پس از آن سیزدهم بهمن‌ماه سال ۱۳۸۸ عکس‌های «خیابان انقلاب» هم‌زمان با انتشار کتاب عکس‌های او با همین عنوان در پردیس ملت رونمایی شد. کتاب «خیابان انقلاب» نخستین تجربه چاپی او در 30 سال عکاسی محسوب می‌شود. در این کتاب حدود ۱۱۰ عکس رنگی و سیاه‌وسفید، در قالب یک مجلد ۱۳۰صفحه‌ای در قطع خشتی همراه با مقدمه عکاس و شرح حال آن روز‌ها منتشر شده است. کلاری این عکس‌ها را با هر دوربینی که در سال ۵۷ و در مقطع انقلاب در اختیار داشته است، با نگاتیو ۱۳۵ گرفته و بیشتر عکس‌هایش در این مجموعه، در بهمن ۵۷ تهران خلاصه می‌شود. او البته از مدت‌ها پیش می‌خواست این کتاب را منتشر کند، تا اینکه سی‌امین سال پیروزی انقلاب اسلامی، بهانه انتشار آن می‌شود. به نقل از خودش: «من بزرگ‌شده خیابان ری هستم. در زمستان پرتلاطم سال ۵۷ برای همراه‌شدن با تحولات پایتخت و انقلاب، از مسیر بهارستان، شهدا، امام حسین و میدان فردوسی خودم را به دانشگاه تهران می‌رساندم و از آنجا با سیل جمعیت تا میدان آزادی همراه می‌شدم. رویارویی من با وقایع آن روز‌ها در همین مسیر اتفاق افتاده است، مسیری که انگار از یک راهرو تاریخی به‌ نام میدان انقلاب گذشته است».
جایزه‌ها و بزرگداشت‌ها
۱۳۶۷- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «سرب»
۱۳۷۴- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از چهاردهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «گبه»
۱۳۷۴- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «بوی کافور، عطر یاس»
۱۳۷۷- دریافت جایزه بهترین فیلم اومبای طلایی برای فیلم «ابر و آفتاب» از جشنواره بین‌المللی فیلم «ماردل پلاتا» آرژانتین
۱۳۸۲- بزرگداشت در جشنواره سه قاره نانت بعد از ۱۵ سال به یک فیلم‌بردار همراه با نمایشگاه عکس در کاخ جشنواره
۱۳۸۵- برنده سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری برای فیلم‌برداری سیاه و سفید فیلم «خون‌بازی»
۱۳۸۹- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از بیست‌ونهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «جدایی نادر از سیمین»
۱۳۹۰-‌برنده قورباغه نقره‌ای نوزدهمین جشنواره بین‌المللی کمِرایمِیج لهستان برای فیلم «جدایی نادر از سیمین»
۱۳۹۲- تندیس بهترین فیلم‌برداری نهمین جشن سینما برای فیلم «ماهی‌ها عاشق می‌شوند»
۱۳۹۲- دریافت جایزه انجمن منتقدان برای «استرداد»
۱۳۹۳- تندیس یک عمر دستاورد هنری از جشنواره «دوبلین» در ایرلند

محمود کلاری متولد سال ۱۳۳۰ تهران است. در سال‌های نوجوانی به عکاسی علاقه‌مند شد و به گفته خودش عکاسی را به دلیل فراهم‌کردن امکان توجه به آدم‌ها انتخاب کرد. همین علاقه موجب شد پس از گذراندن دوره تخصصی عکاسی، نخستین نمایشگاهش را با عنوان «دیدار با آدم‌های اطرافمان» یک سال پیش از انقلاب (۱۳۵۶) در تالار عبید زاکانی دانشگاه تهران برپا کند. کلاری در سال ۱۳۵۸ به استخدام آژانس بین‌المللی عکس خبری «سیگما» در پاریس درآمد و فعالیت حرفه‌ای را در عکاسی تا سال ۱۳۶۶ که به‌عنوان فیلم‌بردار وارد سینما شد، ادامه داد. او تاکنون بیش از ۷۶ فیلم سینمایی فیلم‌برداری کرده که آثار سه دهه گذشته را دربر دارد. این مدیر فیلم‌برداری شهیر سینمای ایران، از آغاز تأسیس جامعه اصناف سینمای ایران «خانه سینما» تا به امروز، دو دوره ریاست «انجمن فیلم‌برداران سینمای ایران» را بر عهده داشته است. در سال ۱۳۸۱ نمایشگاه عکس‌های محمود کلاری در خانه هنرمندان ایران با عکس‌هایی از فروپاشی دیوار برلین با عنوان «دیوار» برگزار شد و پس از آن سیزدهم بهمن‌ماه سال ۱۳۸۸ عکس‌های «خیابان انقلاب» هم‌زمان با انتشار کتاب عکس‌های او با همین عنوان در پردیس ملت رونمایی شد. کتاب «خیابان انقلاب» نخستین تجربه چاپی او در 30 سال عکاسی محسوب می‌شود. در این کتاب حدود ۱۱۰ عکس رنگی و سیاه‌وسفید، در قالب یک مجلد ۱۳۰صفحه‌ای در قطع خشتی همراه با مقدمه عکاس و شرح حال آن روز‌ها منتشر شده است. کلاری این عکس‌ها را با هر دوربینی که در سال ۵۷ و در مقطع انقلاب در اختیار داشته است، با نگاتیو ۱۳۵ گرفته و بیشتر عکس‌هایش در این مجموعه، در بهمن ۵۷ تهران خلاصه می‌شود. او البته از مدت‌ها پیش می‌خواست این کتاب را منتشر کند، تا اینکه سی‌امین سال پیروزی انقلاب اسلامی، بهانه انتشار آن می‌شود. به نقل از خودش: «من بزرگ‌شده خیابان ری هستم. در زمستان پرتلاطم سال ۵۷ برای همراه‌شدن با تحولات پایتخت و انقلاب، از مسیر بهارستان، شهدا، امام حسین و میدان فردوسی خودم را به دانشگاه تهران می‌رساندم و از آنجا با سیل جمعیت تا میدان آزادی همراه می‌شدم. رویارویی من با وقایع آن روز‌ها در همین مسیر اتفاق افتاده است، مسیری که انگار از یک راهرو تاریخی به‌ نام میدان انقلاب گذشته است».
جایزه‌ها و بزرگداشت‌ها
۱۳۶۷- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «سرب»
۱۳۷۴- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از چهاردهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «گبه»
۱۳۷۴- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «بوی کافور، عطر یاس»
۱۳۷۷- دریافت جایزه بهترین فیلم اومبای طلایی برای فیلم «ابر و آفتاب» از جشنواره بین‌المللی فیلم «ماردل پلاتا» آرژانتین
۱۳۸۲- بزرگداشت در جشنواره سه قاره نانت بعد از ۱۵ سال به یک فیلم‌بردار همراه با نمایشگاه عکس در کاخ جشنواره
۱۳۸۵- برنده سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری برای فیلم‌برداری سیاه و سفید فیلم «خون‌بازی»
۱۳۸۹- برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری از بیست‌ونهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «جدایی نادر از سیمین»
۱۳۹۰-‌برنده قورباغه نقره‌ای نوزدهمین جشنواره بین‌المللی کمِرایمِیج لهستان برای فیلم «جدایی نادر از سیمین»
۱۳۹۲- تندیس بهترین فیلم‌برداری نهمین جشن سینما برای فیلم «ماهی‌ها عاشق می‌شوند»
۱۳۹۲- دریافت جایزه انجمن منتقدان برای «استرداد»
۱۳۹۳- تندیس یک عمر دستاورد هنری از جشنواره «دوبلین» در ایرلند

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.