آتشسوزی سیاسی
دیوید میلیبند* ترجمه: نوژن اعتضادالسلطنه
ما در حال کنارگذاشتن ارزشها و قدرتمان هستیم. این امر میتواند اشتباهی غمانگیز باشد. هیچ ملتی در زمان صلح بهطور داوطلبانه به میزانی که ما حاضر شدهایم، از قدرت سیاسی خود چشمپوشی نکرده است. یک موضوع عجیب دراینمیان وجود دارد. اتحادیه اروپا شرایطی بهتر را برای بریتانیا در طول سه دهه گذشته به وجود آورده است؛ اما حمایت عمومی از آن اتحادیه در کشور ما کاهش یافته است. هرچه سود حاصل از این رابطه بیشتر شده، بدبینیها هم افزایش پیدا کرده است. برای آن گروهی از ما که متعهد به حفظ جایگاه بریتانیا در اروپا هستیم، کارزار همهپرسی آخرین فرصت برای این مورد است و ما باید با شور و شوق میهنپرستانه در انتخابات شرکت کنیم.
موضوع عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا تنها درباره ثروت مادی و یا قدرت مرزهای ما نیست. جایگاه و اعتبار کشور ما در جهان وابسته به رأی ما در ماه ژوئن است. مخاطرات پیشرو را به یک دلیل نمیتوان نادیده گرفت: همهپرسی در بریتانیا در شرایطی در جریان است که شاهد ناآرامیها و چالشهای گسترده بینالمللی هستیم؛ در نتیجه، برای بریتانیا خروج از اتحادیه اروپا میتواند اقدامی غیرمنتظره و خودنابودسازی سیاسی باشد.
تأثیر مخرب این موضوع نهتنها بر قدرت بریتانیا در جهان خواهد بود؛ بلکه تهدیدی است که تأثیر دومینوواری بر نهادهایی خواهد داشت که به امنترشدن جهان و ثبات بیشتر کمک میکنند. ما در جهانی زندگی میکنیم که چالشهای بیسابقهای علیه ارزشها و نهادهایی وجود دارند که ضامن امنیت بشر، رفاه و کرامت انسانی برای دستکم دو نسل گذشته بودهاند؛ ازجمله این نهادها میتوان به اتحادیه اروپا اشاره کرد. این نهاد کامل نیست و نیازمند اصلاح است، اما ایده بنیادین آن یعنی ایجاد نظم بینالمللی بر پایه قوانین آشکار و روشن است. چالش اصلی، درباره امنیت است. جهادگرایی تهدیدی برای زندگی ماست؛ از بلژیک گرفته تا نیجریه، خاورمیانه و شرق آسیا. حملات گستردهای علیه هنجارهای دموکراتیک پس از جنگ سرد در جریان بودهاند. قوانین بشردوستانه بینالمللی به سخره گرفته شدهاند و نهادهای اقتصادی جهانی نیز محدودیتهایشان آزمایش شدهاند. روسیه خود را قطب اصلی توجه کسانی میبیند که از اشتباهات غرب ناامید شدهاند. دونالد ترامپ اظهار کرده ناتو باید از هم فروپاشد. نتیجه، تمام اینها آن است که اشتراکات جهانی ما در حوزههای حقوقی، زیستمحیطی و حتی معنوی بیش از
هر زمان دیگری در معرض خطر قرار دارند و اکنون همکاری بینالمللی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. در نتیجه، «مسئله بریتانیا» صرفا مربوط به اروپا نیست، بلکه خروج ما از آن اتحادیه میتواند به ضرر همکاریهای لازم برای تقویت نظم بینالمللی باشد. بریتانیا نمیتواند این مشکل را بهتنهایی حل کند. بااینحال، بیش از مقیاسی که داریم، در این راستا کوشیدهایم. ما در راستای دفاع از ارزشها، ایجاد ساختارها و همکاریهای بینالمللی کوشیدهایم.
فارغ از محدودیتهایی که ما با آن مواجه هستیم، ایدهها و ارزشها در مسیرهای مستقیمی وجود دارند. اگر جهان را بین آتشنشانان و آتشافروزان تقسیم کنیم، بریتانیا برای سالها نقش آتشنشان را ایفا کرده است. بریتانیا هیچوقت تمایلی به پیوستن به صفوف آتشافروزان نداشته است و تردیدی نیست خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، میتواند بهمثابه ایجاد آتشسوزی در نظم بینالمللی باشد.
وضعیت بریتانیا به عنوان یک عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد، در تاریخ پس از جنگ ریشه دارد و ما نمیتوانیم ادعا کنیم صاحب این کرسی به دلیل اندازه و مقياسمان هستیم، بلکه میتوانیم این ادعا را مطرح کنیم چراکه در نظم جهانی مشارکت داریم.
موفقیتهای بریتانیا در دوران پس از جنگ، یکی از اصلیترین بخشهای عضویت ما در اتحادیه اروپا است. اروپا بدیلی برای یک بریتانیای جهانی نیست، بلکه گلایه و اساسی برای نقش ما و رسیدن به سطح بینالمللی است که برای برقراری ثبات و امنیت در سرتاسر جهان مفید است.
حضور بریتانیا در اتحادیه اروپا از جنبههای مختلف باعث تقویت دوطرفه شده است؛ برای مثال، در حوزه سیاست دفاعی، اتحادیه اروپا اجازه میدهد بریتانیا به بسیج اقدام بینالمللی بپردازد؛ برای مثال، در راستای کاهش حملات دزدان دریایی سومالی اقدامات مؤثری را انجام دهد. در حوزه دیپلماسی بریتانیا نقشی محوری در مذاکرات اتحادیه اروپا برای حل اختلافات بر سر برنامه هستهای ایران ایفا کرد. ما همچنین، در عرصه تنظیم قوانین زیستمحیطی اتحادیه اروپا نیز نقش مؤثری ایفا کردهایم.
نظام بینالمللی نظامی پیچیده است و بسیاری از نهادها در کنار یکدیگر به حیات خود ادامه میدهند. اروپا یک عامل ثباتآفرین و وحدتبخش در این نظام است. در نتیجه، همکاری بینالمللی در سطح منطقهای و بینالمللی برای حل چالشها لازم است. ما از سازمان ملل متحد و ناتو خارج نمیشویم؛ پس باید موقعیتمان را در اتحادیه اروپا حفظ کنیم. فکر میکنید صبح فردای روزی که بریتانیا به گزینه خروج از اتحادیه اروپا رأی مثبت دهد، چه کسی خوشحال خواهد بود؟ نه رهبران آمریکا، نه رهبران کشورهای اروپایی ازجمله آلمان، فرانسه و نه چین، هند، استرالیا یا کانادا از این تصمیم خرسند نخواهند بود. خیر، این ولادیمیر پوتین، دونالد ترامپ و مارین لوپن خواهند بود که شادمان خواهند شد.
بنابراین، اگر میخواهید دولتهای یاغی تقویت و نهادهای ما تضعیف شوند، میتوانید به خروج رأی دهید. اگر میخواهید تلاشها برای کاهش سطح گازهای گلخانهای و ارائه کمکهای مؤثر به فقرا بینتیجه بمانند، میتوانید به خروج از اتحادیه اروپا رأی دهید. واقعیت آن است که برای تقویت بریتانیا و تقویت ثبات، امنیت و عدالت اجتماعی باید به باقیماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا رأی داد.
*عضو ارشد حزب «کارگر» بریتانیا
ما در حال کنارگذاشتن ارزشها و قدرتمان هستیم. این امر میتواند اشتباهی غمانگیز باشد. هیچ ملتی در زمان صلح بهطور داوطلبانه به میزانی که ما حاضر شدهایم، از قدرت سیاسی خود چشمپوشی نکرده است. یک موضوع عجیب دراینمیان وجود دارد. اتحادیه اروپا شرایطی بهتر را برای بریتانیا در طول سه دهه گذشته به وجود آورده است؛ اما حمایت عمومی از آن اتحادیه در کشور ما کاهش یافته است. هرچه سود حاصل از این رابطه بیشتر شده، بدبینیها هم افزایش پیدا کرده است. برای آن گروهی از ما که متعهد به حفظ جایگاه بریتانیا در اروپا هستیم، کارزار همهپرسی آخرین فرصت برای این مورد است و ما باید با شور و شوق میهنپرستانه در انتخابات شرکت کنیم.
موضوع عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا تنها درباره ثروت مادی و یا قدرت مرزهای ما نیست. جایگاه و اعتبار کشور ما در جهان وابسته به رأی ما در ماه ژوئن است. مخاطرات پیشرو را به یک دلیل نمیتوان نادیده گرفت: همهپرسی در بریتانیا در شرایطی در جریان است که شاهد ناآرامیها و چالشهای گسترده بینالمللی هستیم؛ در نتیجه، برای بریتانیا خروج از اتحادیه اروپا میتواند اقدامی غیرمنتظره و خودنابودسازی سیاسی باشد.
تأثیر مخرب این موضوع نهتنها بر قدرت بریتانیا در جهان خواهد بود؛ بلکه تهدیدی است که تأثیر دومینوواری بر نهادهایی خواهد داشت که به امنترشدن جهان و ثبات بیشتر کمک میکنند. ما در جهانی زندگی میکنیم که چالشهای بیسابقهای علیه ارزشها و نهادهایی وجود دارند که ضامن امنیت بشر، رفاه و کرامت انسانی برای دستکم دو نسل گذشته بودهاند؛ ازجمله این نهادها میتوان به اتحادیه اروپا اشاره کرد. این نهاد کامل نیست و نیازمند اصلاح است، اما ایده بنیادین آن یعنی ایجاد نظم بینالمللی بر پایه قوانین آشکار و روشن است. چالش اصلی، درباره امنیت است. جهادگرایی تهدیدی برای زندگی ماست؛ از بلژیک گرفته تا نیجریه، خاورمیانه و شرق آسیا. حملات گستردهای علیه هنجارهای دموکراتیک پس از جنگ سرد در جریان بودهاند. قوانین بشردوستانه بینالمللی به سخره گرفته شدهاند و نهادهای اقتصادی جهانی نیز محدودیتهایشان آزمایش شدهاند. روسیه خود را قطب اصلی توجه کسانی میبیند که از اشتباهات غرب ناامید شدهاند. دونالد ترامپ اظهار کرده ناتو باید از هم فروپاشد. نتیجه، تمام اینها آن است که اشتراکات جهانی ما در حوزههای حقوقی، زیستمحیطی و حتی معنوی بیش از
هر زمان دیگری در معرض خطر قرار دارند و اکنون همکاری بینالمللی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. در نتیجه، «مسئله بریتانیا» صرفا مربوط به اروپا نیست، بلکه خروج ما از آن اتحادیه میتواند به ضرر همکاریهای لازم برای تقویت نظم بینالمللی باشد. بریتانیا نمیتواند این مشکل را بهتنهایی حل کند. بااینحال، بیش از مقیاسی که داریم، در این راستا کوشیدهایم. ما در راستای دفاع از ارزشها، ایجاد ساختارها و همکاریهای بینالمللی کوشیدهایم.
فارغ از محدودیتهایی که ما با آن مواجه هستیم، ایدهها و ارزشها در مسیرهای مستقیمی وجود دارند. اگر جهان را بین آتشنشانان و آتشافروزان تقسیم کنیم، بریتانیا برای سالها نقش آتشنشان را ایفا کرده است. بریتانیا هیچوقت تمایلی به پیوستن به صفوف آتشافروزان نداشته است و تردیدی نیست خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، میتواند بهمثابه ایجاد آتشسوزی در نظم بینالمللی باشد.
وضعیت بریتانیا به عنوان یک عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد، در تاریخ پس از جنگ ریشه دارد و ما نمیتوانیم ادعا کنیم صاحب این کرسی به دلیل اندازه و مقياسمان هستیم، بلکه میتوانیم این ادعا را مطرح کنیم چراکه در نظم جهانی مشارکت داریم.
موفقیتهای بریتانیا در دوران پس از جنگ، یکی از اصلیترین بخشهای عضویت ما در اتحادیه اروپا است. اروپا بدیلی برای یک بریتانیای جهانی نیست، بلکه گلایه و اساسی برای نقش ما و رسیدن به سطح بینالمللی است که برای برقراری ثبات و امنیت در سرتاسر جهان مفید است.
حضور بریتانیا در اتحادیه اروپا از جنبههای مختلف باعث تقویت دوطرفه شده است؛ برای مثال، در حوزه سیاست دفاعی، اتحادیه اروپا اجازه میدهد بریتانیا به بسیج اقدام بینالمللی بپردازد؛ برای مثال، در راستای کاهش حملات دزدان دریایی سومالی اقدامات مؤثری را انجام دهد. در حوزه دیپلماسی بریتانیا نقشی محوری در مذاکرات اتحادیه اروپا برای حل اختلافات بر سر برنامه هستهای ایران ایفا کرد. ما همچنین، در عرصه تنظیم قوانین زیستمحیطی اتحادیه اروپا نیز نقش مؤثری ایفا کردهایم.
نظام بینالمللی نظامی پیچیده است و بسیاری از نهادها در کنار یکدیگر به حیات خود ادامه میدهند. اروپا یک عامل ثباتآفرین و وحدتبخش در این نظام است. در نتیجه، همکاری بینالمللی در سطح منطقهای و بینالمللی برای حل چالشها لازم است. ما از سازمان ملل متحد و ناتو خارج نمیشویم؛ پس باید موقعیتمان را در اتحادیه اروپا حفظ کنیم. فکر میکنید صبح فردای روزی که بریتانیا به گزینه خروج از اتحادیه اروپا رأی مثبت دهد، چه کسی خوشحال خواهد بود؟ نه رهبران آمریکا، نه رهبران کشورهای اروپایی ازجمله آلمان، فرانسه و نه چین، هند، استرالیا یا کانادا از این تصمیم خرسند نخواهند بود. خیر، این ولادیمیر پوتین، دونالد ترامپ و مارین لوپن خواهند بود که شادمان خواهند شد.
بنابراین، اگر میخواهید دولتهای یاغی تقویت و نهادهای ما تضعیف شوند، میتوانید به خروج رأی دهید. اگر میخواهید تلاشها برای کاهش سطح گازهای گلخانهای و ارائه کمکهای مؤثر به فقرا بینتیجه بمانند، میتوانید به خروج از اتحادیه اروپا رأی دهید. واقعیت آن است که برای تقویت بریتانیا و تقویت ثبات، امنیت و عدالت اجتماعی باید به باقیماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا رأی داد.
*عضو ارشد حزب «کارگر» بریتانیا
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.