|

حافظ و نگهدارنده پدر

محمودرضا بهمن‌پور

روزهای پرهیجان نیمه دوم اسفندماه هیجانی مضاعف را برای بهمن کیارستمی داشت. آغاز یک عمل جراحی ساده که بنا بر گفته‌های شوخی و جدی عباس کیارستمی پس از چندروز انجام می‌شد و به پایان می‌رسید و باز او در کنار دستیارش به کارهای ساخت فیلم‌های کوتاه می‌پرداخت. غافل از آنکه توفانی در راه بود و ساحل آرامشی که در هفته اول عمل به نظر دیده شده بود، به دریایی پرخروش و بی‌ساحل امن مبدل می‌شد. همه آنان که از دور و نزدیک در فضای سخت و سنگین روزهای آرام هفته اول عید به کارهای خود مشغول بودند و گوشه ذهنشان گاه پردغدغه و گاه گذرا به خطرات مداوای عباس کیارستمی فکر می‌کردند به‌دلیل حضور بهمن کیارستمی آسوده‌خاطر بودند. اما چه کسی می‌داند در درون بهمن در شب‌ها و روزهایی که او بیشترین حضور را در کنار عباس کیارستمی داشت چه گذشته است. اگر برای همه عاشقان و علاقه‌مندان، او یک فیلم‌ساز بزرگ جهانی یا یک دوست بود برای بهمن کیارستمی اینها بخش مهم ماجرا نبود اینک بهمن در برابر پدر نقشی حافظ و نگهدارنده داشت. بهمن کیارستمی برای اداره روزهای بحرانی پدر چنان خردمندانه عمل کرد که آنان که شتاب‌زده تندی‌های ناگزیرش را قضاوت کرده بودند اینک می‌بایست در پیشگاه او سر فرود آورند.

ناگزیرم اعتراف کنم که بهمن با وجود همه دوستانی که عباس کیارستمی داشته و دارد، یک‌تنه و بزرگ‌منشانه بحران پی‌درپی پدر را ناظر بود و بی‌هیچ تزلزلی ساحل آرامش را در پیش مرد بزرگ سینمای جهان قرار داد. هیچ‌کس نمی‌داند جهان درونی بهمن کیارستمی چه لحظاتی را پشت‌سر گذاشت، اما تردید نباید کرد که او تنها کسی بود که قدرت تحمل رنج‌های یک ماه گذشته را داشت. لابد در تنهایی خود گریسته است. لابد لحظه‌های ناامیدی عمیقی را پشت‌سر گذاشته است، لابد خود را در این جهان پرالتهاب و ویران‌کننده تنها دیده است و خیلی چیزهایی که تا ابد بر ما نامکشوف خواهد ماند اما او در نقشی فراتر از یک فرزند همه این رنج را تحمل کرد. در این روزهای خوب که خبرهای امیدوار‌کننده از حال خوش پدر می‌رسد آرزویم این است که روزی نه‌چندان‌دور در پیشگاه پدر دستان بهمن کیارستمی را ببوسم؛ دستان فرزندی که همانند سیاوش از بوته آزمایش این جهان سخت فاتحانه بیرون آمد.

روزهای پرهیجان نیمه دوم اسفندماه هیجانی مضاعف را برای بهمن کیارستمی داشت. آغاز یک عمل جراحی ساده که بنا بر گفته‌های شوخی و جدی عباس کیارستمی پس از چندروز انجام می‌شد و به پایان می‌رسید و باز او در کنار دستیارش به کارهای ساخت فیلم‌های کوتاه می‌پرداخت. غافل از آنکه توفانی در راه بود و ساحل آرامشی که در هفته اول عمل به نظر دیده شده بود، به دریایی پرخروش و بی‌ساحل امن مبدل می‌شد. همه آنان که از دور و نزدیک در فضای سخت و سنگین روزهای آرام هفته اول عید به کارهای خود مشغول بودند و گوشه ذهنشان گاه پردغدغه و گاه گذرا به خطرات مداوای عباس کیارستمی فکر می‌کردند به‌دلیل حضور بهمن کیارستمی آسوده‌خاطر بودند. اما چه کسی می‌داند در درون بهمن در شب‌ها و روزهایی که او بیشترین حضور را در کنار عباس کیارستمی داشت چه گذشته است. اگر برای همه عاشقان و علاقه‌مندان، او یک فیلم‌ساز بزرگ جهانی یا یک دوست بود برای بهمن کیارستمی اینها بخش مهم ماجرا نبود اینک بهمن در برابر پدر نقشی حافظ و نگهدارنده داشت. بهمن کیارستمی برای اداره روزهای بحرانی پدر چنان خردمندانه عمل کرد که آنان که شتاب‌زده تندی‌های ناگزیرش را قضاوت کرده بودند اینک می‌بایست در پیشگاه او سر فرود آورند.

ناگزیرم اعتراف کنم که بهمن با وجود همه دوستانی که عباس کیارستمی داشته و دارد، یک‌تنه و بزرگ‌منشانه بحران پی‌درپی پدر را ناظر بود و بی‌هیچ تزلزلی ساحل آرامش را در پیش مرد بزرگ سینمای جهان قرار داد. هیچ‌کس نمی‌داند جهان درونی بهمن کیارستمی چه لحظاتی را پشت‌سر گذاشت، اما تردید نباید کرد که او تنها کسی بود که قدرت تحمل رنج‌های یک ماه گذشته را داشت. لابد در تنهایی خود گریسته است. لابد لحظه‌های ناامیدی عمیقی را پشت‌سر گذاشته است، لابد خود را در این جهان پرالتهاب و ویران‌کننده تنها دیده است و خیلی چیزهایی که تا ابد بر ما نامکشوف خواهد ماند اما او در نقشی فراتر از یک فرزند همه این رنج را تحمل کرد. در این روزهای خوب که خبرهای امیدوار‌کننده از حال خوش پدر می‌رسد آرزویم این است که روزی نه‌چندان‌دور در پیشگاه پدر دستان بهمن کیارستمی را ببوسم؛ دستان فرزندی که همانند سیاوش از بوته آزمایش این جهان سخت فاتحانه بیرون آمد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.