|

وقتی 27 سال ریاست جواب نمی‌دهد

بوکس ایران در گوشه رینگ

شرق: ناکامی تیم ملی بوکس در رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین، انتخابی المپیک 2016 ریودوژانیرو همه را به این باور رسانده که بوکس ایران تنها باید به حضور احسان روزبهانی در این المپیک دلخوش باشد؛ بوکسوری که سال گذشته با قهرمانی در رقابت‌های لیگ ستارگان جهان، اولین سهمیه المپیک را برای این رشته به دست آورد.
اولین بوکسور لژیونر ایران که به گفته خودش شاهد هیچ حمایت جدی‌ای از سوی فدراسیون بوکس نبود و با هزینه‌های شخصی (دراختیارگرفتن مربیان اختصاصی) این سهمیه را گرفت از همان روزها با انتقادهایی که از مسئولان این فدراسیون می‌کرد، زنگ خطر را برای ورزش کشور به‌صدا درآورد. پیش‌بینی اینکه بوکس ایران اوضاع و احوال خوبی ندارد و با شرایط بد مالی و بی‌برنامگی‌های موجود، محال است بتوان قدمی برای المپیک ریو برداشت و به آن سهمیه بیشتری اضافه کرد.
روزبهانی اما خیلی زود دست از گلایه‌ها برداشت و مجبور به سکوت شد؛ چراکه با واکنش تند احمد ناطق نوری، شخص اول فدراسیون روبه‌رو شد که او را تهدید به شکایت کرد!
ستاره بوکس ایران در این شرایط به‌طورکلی برنامه‌هایش را از سایر بوکسورهای تیم ملی جدا کرد و مشغول تمرین با اکبر احدی شد؛ مربی سه‌ستاره‌ای که هدایت سجاد محمدپور و امین قاسمی‌پور، دو بوکسور لژیونر ایرانی دیگر را برعهده داشت اما او نیز به دلیل انتقادهایش از فدراسیون مورد نکوهش فدراسیونی‌ها قرار گرفت و در نهایت با دستور ناطق نوری برکنار و مربی اختصاصی روزبهانی شد.
تحقیر مشت‌زنان ایران در آسیا
بعد از کسب سهمیه روزبهانی اولین میدانی که پیش‌روی سایر بوکسورها قرار داشت تا به سهمیه المپیک برسند، رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین بود که چندی پیش در چین برگزار شد.
رقابت‌هایی که با حذف تمامی نمایندگان کشورمان جز یک نفر، بوکس ایران را در آسیا تحقیر کرد تا مسئولان ورزش امروز به حرف‌های روزبهانی و احدی پی ببرند. این تیم در حالی با ترکیب هشت‌نفره عازم چین شد که هفت نماینده آن با نتایجی بسیار ضعیف از دور مسابقات کنار رفتند و تنها مشت‌زن باقیمانده مجید سپهوند در وزن مثبت 91 کیلوگرم بود که کورسوی امیدی برای المپیکی‌شدن او باقی گذاشت. تنها بازمانده تیم ملی اما در دیدار حساس نیمه‌نهایی از ناحیه ابرو با مصدومیتی جدی روبه‌رو شد و کادرفنی ناچار به بیرون‌کشیدن او از رینگ شد تا نقطه پایانی بر آرزوهای بربادرفته این تیم باشد!
استکی برای این تیم کم بود
بسیاری از اهالی بوکس در ابتدای امر سپردن تیم ملی بوکس را به دست علیرضا استکی به عنوان بزرگ‌ترین عامل ناکامی مشت‌زن‌های ایرانی در چین می‌دانند؛ مربی جوانی که اگرچه در آینده حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت اما در این مقطع حساس دردی از حال تیمی که با دگرگونی مواجه شده و نسل جدید را جایگزین بوکسورهای پا به سن گذاشته قبلی کرده، دوا نمی‌کرد.
استکی با وجود اینکه تیم جوانی را روانه این میدان کرد و در برخی اوزان قرعه‌ها خیلی سخت بود اما این انتظار از او می‌رفت که با همین تیم جوان هم بتواند حداقل به دو سهمیه المپیک برسد؛ چراکه در اوزانی مثل مثبت 91 کیلوگرم، مجید سپهوند، منهای 75 کیلوگرم، سجاد محرابی و منهای 69 کیلوگرم، سجاد کاظم‌زاده نمایندگان کشورمان به قرعه‌های آسانی بازی را واگذار کردند.
شکست سپهوند در مرحله رده‌بندی مقابل بوکسور اردنی هر چند با ابروی پاره رخ داد اما از نظر کارشناسان فن هیچ توجیهی ندارد؛ چراکه بر این باورند اگر او از نظر بدنی آمادگی و پتانسیل بالا را هم داشت، می‌توانست با این شرایط هم پیروز میدان باشد.
مهم‌تر از همه اینکه سایر بوکسورهایی هم که با قرعه دشوار روبه‌رو شدند در مبارزه‌های اول خود اوت شدند و به نزدیکی سهمیه المپیک هم نرسیدند.
چرا عذر مربی اوکراینی را خواستند
بوکس ایران در حالی در تمام 27 سال فعالیت رسمی‌اش در میادین آسیایی و جهانی از فقدان مربی رنج برده که همچنان بعد از سال‌های سال تنها متکی به حسین قلی‌نهرودی و اکبر احدی است؛ دو مربی سه‌ستاره‌ای که طبق قوانین فدراسیون جهانی بوکس اجازه کوچ‌کردن تیم ملی در مسابقات بین‌المللی را دارند. اوج این فقدان وقتی دیده می‌شود که فدراسیون بوکس، نهرودی را در کنار استکی به رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین اعزام می‌کند تا کادرفنی اجازه کوچ را داشته باشد.
صرف‌نظر از مربیان خارجی که در این سال‌ها برای هدایت تیم ملی بوکس به ایران آمده در تمام این سال‌ها تیم ملی بزرگ‌سالان بین احدی و نهرودی چرخیده و پاس‌کاری شده است.
بعد از المپیک 2012 لندن و نارضایتی ملی‌پوشان از کوچ نهرودی، او برکنار شد و تیم به اکبر احدی سپرده شد. بعد از مدتی ناطق‌نوری با این ادعا که می‌خواهند انگیزه بیشتری در بین ملی‌پوشان ایجاد کنند دو تیم الف (تیم اول) و ب (تیم دوم)، تشکیل دادند و احدی و استکی به ترتیب سرمربیان آن شدند. این اقدام فدراسیون در حالی با واکنش‌های زیادی روبه‌رو شد که فدراسیون از موضع خود کوتاه آمد و «ولادیمیر وینکوف»، مربی اوکراینی را به خدمت گرفت. اما عمر این مربی هم در ایران آن قدر کوتاه بود که با اختلاف‌ها و کارشکنی‌های موجود در فدراسیون یک ماه مانده به پایان قرارداد شش ماه او از کار برکنار شد و تیم به استکی داده شد.
بدون شک اگر ولادیمیر وینکوف در رأس این تیم مانده بود با توجه به تجربه و زمان کافی که در اختیار داشت، می‌توانست نتیجه بهتری در چین بگیرد. استکی هم در فاصله سه ماه تیمی را تمرین داد که با اردوهای برون‌مرزی او موافقت نشد و تنها با یک اردوی پنج‌روزه در اوکراین این تیم را به مسابقات چین فرستاد.
آقای ناطق وقت رفتن است
بوکس ایران در تمام این سال‌ها در حالی در پشتوانه‌سازی مربی و بوکسور ناتوان بود که از سوءمدیریت هم رنج برده است. موضوعی که بارها و بارها منتقدان به آن اشاره کرده‌اند اما همچنان احمد ناطق‌نوری از سال 68 تاکنون در رأس این فدراسیون بوده است. ناطق‌نوری با اینکه از رجال سیاسی بوده اما هیچ‌وقت نتوانسته از نفوذ سیاسی خود در این عرصه استفاده کند تا حداقل با آوردن اعتبارات کافی مشکلات مالی این مجموعه را برطرف کند. موضوع اینجاست که مسئولان ورزش نگاه یکسانی به مدیریت فدراسیون‌ها ندارند. اگر تکواندوی ایران این روزها مردان خود را در صدر جدول رده‌بندی جهانی این رشته می‌بیند به این دلیل است که در وهله اول فردی اداره آن را به دست گرفته که در مدیریتش ثبات داشته است. بی‌دلیل نیست فدراسیون که 16 لیگ مختلف در تمامی رده‌های سنی برگزار می‌کند وقتی بزرگانی چون هادی ساعی و یوسف کرمی را از دست می‌دهد همچنان یکه‌تاز است و تیم‌های ملی‌اش پر از ستاره است. بوکس ایران با تمام بضاعتی که در دوره قبل بازی‌های المپیک داشت، چهار سهمیه گرفت و تا یک قدمی کسب مدال پیش رفت اما حالا کارش به جایی رسیده که از گرفتن سهمیه هم عاجز است.
چه بهتر که شخص وزیر ورزش وقتی درباره انتخابات فدراسیون فوتبال اظهارنظر می‌کند و به‌صراحت می‌گوید هشت سال ریاست برای علی کفاشیان در این فدراسیون دیگر کافی است درباره فدراسیون بوکس هم که ناطق‌نوری با 27 سال ریاست در آن رکورددار‌ترین رئیس است بازنگری‌ای داشته باشد.
آذربایجان آخرین فرصت بوکسورهای ایرانی
بوکس ایران یک فرصت دیگر برای کسب سهمیه المپیک 2016 دارد؛ رقابت‌های انتخابی آذربایجان که با حضور بوکسورهایی از سراسر جهان است از 18 تا 30 خرداد در باکو برگزار می‌شود؛ مسابقاتی که با توجه به حضور مشت‌زن‌های خارجی کار را برای نمایندگان ایران خیلی دشوار کرده است؛ طوری‌که بعید است بتوانند خود را مسافر ریو کنند. مسئولان فدراسیون بوکس در حالی در مقابل ناکامی اخیر تیم ملی موضع سکوت گرفته‌اند که گفته می‌شوند در صددند در کادر فنی تیم ملی تغییراتی ایجاد کنند و سرمربیگری این تیم را در مسابقات آذربایجان به نهرودی بدهند.

شرق: ناکامی تیم ملی بوکس در رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین، انتخابی المپیک 2016 ریودوژانیرو همه را به این باور رسانده که بوکس ایران تنها باید به حضور احسان روزبهانی در این المپیک دلخوش باشد؛ بوکسوری که سال گذشته با قهرمانی در رقابت‌های لیگ ستارگان جهان، اولین سهمیه المپیک را برای این رشته به دست آورد.
اولین بوکسور لژیونر ایران که به گفته خودش شاهد هیچ حمایت جدی‌ای از سوی فدراسیون بوکس نبود و با هزینه‌های شخصی (دراختیارگرفتن مربیان اختصاصی) این سهمیه را گرفت از همان روزها با انتقادهایی که از مسئولان این فدراسیون می‌کرد، زنگ خطر را برای ورزش کشور به‌صدا درآورد. پیش‌بینی اینکه بوکس ایران اوضاع و احوال خوبی ندارد و با شرایط بد مالی و بی‌برنامگی‌های موجود، محال است بتوان قدمی برای المپیک ریو برداشت و به آن سهمیه بیشتری اضافه کرد.
روزبهانی اما خیلی زود دست از گلایه‌ها برداشت و مجبور به سکوت شد؛ چراکه با واکنش تند احمد ناطق نوری، شخص اول فدراسیون روبه‌رو شد که او را تهدید به شکایت کرد!
ستاره بوکس ایران در این شرایط به‌طورکلی برنامه‌هایش را از سایر بوکسورهای تیم ملی جدا کرد و مشغول تمرین با اکبر احدی شد؛ مربی سه‌ستاره‌ای که هدایت سجاد محمدپور و امین قاسمی‌پور، دو بوکسور لژیونر ایرانی دیگر را برعهده داشت اما او نیز به دلیل انتقادهایش از فدراسیون مورد نکوهش فدراسیونی‌ها قرار گرفت و در نهایت با دستور ناطق نوری برکنار و مربی اختصاصی روزبهانی شد.
تحقیر مشت‌زنان ایران در آسیا
بعد از کسب سهمیه روزبهانی اولین میدانی که پیش‌روی سایر بوکسورها قرار داشت تا به سهمیه المپیک برسند، رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین بود که چندی پیش در چین برگزار شد.
رقابت‌هایی که با حذف تمامی نمایندگان کشورمان جز یک نفر، بوکس ایران را در آسیا تحقیر کرد تا مسئولان ورزش امروز به حرف‌های روزبهانی و احدی پی ببرند. این تیم در حالی با ترکیب هشت‌نفره عازم چین شد که هفت نماینده آن با نتایجی بسیار ضعیف از دور مسابقات کنار رفتند و تنها مشت‌زن باقیمانده مجید سپهوند در وزن مثبت 91 کیلوگرم بود که کورسوی امیدی برای المپیکی‌شدن او باقی گذاشت. تنها بازمانده تیم ملی اما در دیدار حساس نیمه‌نهایی از ناحیه ابرو با مصدومیتی جدی روبه‌رو شد و کادرفنی ناچار به بیرون‌کشیدن او از رینگ شد تا نقطه پایانی بر آرزوهای بربادرفته این تیم باشد!
استکی برای این تیم کم بود
بسیاری از اهالی بوکس در ابتدای امر سپردن تیم ملی بوکس را به دست علیرضا استکی به عنوان بزرگ‌ترین عامل ناکامی مشت‌زن‌های ایرانی در چین می‌دانند؛ مربی جوانی که اگرچه در آینده حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت اما در این مقطع حساس دردی از حال تیمی که با دگرگونی مواجه شده و نسل جدید را جایگزین بوکسورهای پا به سن گذاشته قبلی کرده، دوا نمی‌کرد.
استکی با وجود اینکه تیم جوانی را روانه این میدان کرد و در برخی اوزان قرعه‌ها خیلی سخت بود اما این انتظار از او می‌رفت که با همین تیم جوان هم بتواند حداقل به دو سهمیه المپیک برسد؛ چراکه در اوزانی مثل مثبت 91 کیلوگرم، مجید سپهوند، منهای 75 کیلوگرم، سجاد محرابی و منهای 69 کیلوگرم، سجاد کاظم‌زاده نمایندگان کشورمان به قرعه‌های آسانی بازی را واگذار کردند.
شکست سپهوند در مرحله رده‌بندی مقابل بوکسور اردنی هر چند با ابروی پاره رخ داد اما از نظر کارشناسان فن هیچ توجیهی ندارد؛ چراکه بر این باورند اگر او از نظر بدنی آمادگی و پتانسیل بالا را هم داشت، می‌توانست با این شرایط هم پیروز میدان باشد.
مهم‌تر از همه اینکه سایر بوکسورهایی هم که با قرعه دشوار روبه‌رو شدند در مبارزه‌های اول خود اوت شدند و به نزدیکی سهمیه المپیک هم نرسیدند.
چرا عذر مربی اوکراینی را خواستند
بوکس ایران در حالی در تمام 27 سال فعالیت رسمی‌اش در میادین آسیایی و جهانی از فقدان مربی رنج برده که همچنان بعد از سال‌های سال تنها متکی به حسین قلی‌نهرودی و اکبر احدی است؛ دو مربی سه‌ستاره‌ای که طبق قوانین فدراسیون جهانی بوکس اجازه کوچ‌کردن تیم ملی در مسابقات بین‌المللی را دارند. اوج این فقدان وقتی دیده می‌شود که فدراسیون بوکس، نهرودی را در کنار استکی به رقابت‌های قهرمانی آسیایی چین اعزام می‌کند تا کادرفنی اجازه کوچ را داشته باشد.
صرف‌نظر از مربیان خارجی که در این سال‌ها برای هدایت تیم ملی بوکس به ایران آمده در تمام این سال‌ها تیم ملی بزرگ‌سالان بین احدی و نهرودی چرخیده و پاس‌کاری شده است.
بعد از المپیک 2012 لندن و نارضایتی ملی‌پوشان از کوچ نهرودی، او برکنار شد و تیم به اکبر احدی سپرده شد. بعد از مدتی ناطق‌نوری با این ادعا که می‌خواهند انگیزه بیشتری در بین ملی‌پوشان ایجاد کنند دو تیم الف (تیم اول) و ب (تیم دوم)، تشکیل دادند و احدی و استکی به ترتیب سرمربیان آن شدند. این اقدام فدراسیون در حالی با واکنش‌های زیادی روبه‌رو شد که فدراسیون از موضع خود کوتاه آمد و «ولادیمیر وینکوف»، مربی اوکراینی را به خدمت گرفت. اما عمر این مربی هم در ایران آن قدر کوتاه بود که با اختلاف‌ها و کارشکنی‌های موجود در فدراسیون یک ماه مانده به پایان قرارداد شش ماه او از کار برکنار شد و تیم به استکی داده شد.
بدون شک اگر ولادیمیر وینکوف در رأس این تیم مانده بود با توجه به تجربه و زمان کافی که در اختیار داشت، می‌توانست نتیجه بهتری در چین بگیرد. استکی هم در فاصله سه ماه تیمی را تمرین داد که با اردوهای برون‌مرزی او موافقت نشد و تنها با یک اردوی پنج‌روزه در اوکراین این تیم را به مسابقات چین فرستاد.
آقای ناطق وقت رفتن است
بوکس ایران در تمام این سال‌ها در حالی در پشتوانه‌سازی مربی و بوکسور ناتوان بود که از سوءمدیریت هم رنج برده است. موضوعی که بارها و بارها منتقدان به آن اشاره کرده‌اند اما همچنان احمد ناطق‌نوری از سال 68 تاکنون در رأس این فدراسیون بوده است. ناطق‌نوری با اینکه از رجال سیاسی بوده اما هیچ‌وقت نتوانسته از نفوذ سیاسی خود در این عرصه استفاده کند تا حداقل با آوردن اعتبارات کافی مشکلات مالی این مجموعه را برطرف کند. موضوع اینجاست که مسئولان ورزش نگاه یکسانی به مدیریت فدراسیون‌ها ندارند. اگر تکواندوی ایران این روزها مردان خود را در صدر جدول رده‌بندی جهانی این رشته می‌بیند به این دلیل است که در وهله اول فردی اداره آن را به دست گرفته که در مدیریتش ثبات داشته است. بی‌دلیل نیست فدراسیون که 16 لیگ مختلف در تمامی رده‌های سنی برگزار می‌کند وقتی بزرگانی چون هادی ساعی و یوسف کرمی را از دست می‌دهد همچنان یکه‌تاز است و تیم‌های ملی‌اش پر از ستاره است. بوکس ایران با تمام بضاعتی که در دوره قبل بازی‌های المپیک داشت، چهار سهمیه گرفت و تا یک قدمی کسب مدال پیش رفت اما حالا کارش به جایی رسیده که از گرفتن سهمیه هم عاجز است.
چه بهتر که شخص وزیر ورزش وقتی درباره انتخابات فدراسیون فوتبال اظهارنظر می‌کند و به‌صراحت می‌گوید هشت سال ریاست برای علی کفاشیان در این فدراسیون دیگر کافی است درباره فدراسیون بوکس هم که ناطق‌نوری با 27 سال ریاست در آن رکورددار‌ترین رئیس است بازنگری‌ای داشته باشد.
آذربایجان آخرین فرصت بوکسورهای ایرانی
بوکس ایران یک فرصت دیگر برای کسب سهمیه المپیک 2016 دارد؛ رقابت‌های انتخابی آذربایجان که با حضور بوکسورهایی از سراسر جهان است از 18 تا 30 خرداد در باکو برگزار می‌شود؛ مسابقاتی که با توجه به حضور مشت‌زن‌های خارجی کار را برای نمایندگان ایران خیلی دشوار کرده است؛ طوری‌که بعید است بتوانند خود را مسافر ریو کنند. مسئولان فدراسیون بوکس در حالی در مقابل ناکامی اخیر تیم ملی موضع سکوت گرفته‌اند که گفته می‌شوند در صددند در کادر فنی تیم ملی تغییراتی ایجاد کنند و سرمربیگری این تیم را در مسابقات آذربایجان به نهرودی بدهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.