|

«داربست» را که دست گرفتید

پوریا سوری

باز هم نمایشگاه کتاب آغاز شد و بازار کتاب از این آتش گرم! گرمِ گرم که نه، چون خیلی ناشران، خیلی مولفان، خیلی آثار، خیلی حال و هوش و حوصله‌ها آنجا که باید باشند سر جایشان نیستند
و صد حیف! اما مدام هم که نمی‌توان غر زد و گلایه کرد پشت گلایه، می‌پرسید چه می‌توان کرد، کمی تحمل کنید تا بگویم. مثلا می‌توان به همین اندک - نمایشگاه کتاب تهران- چند روزی دلخوش بود و گفت گرمِ گرم که نیست اما خردک شرری هست هنوز!
این روزها کتاب‌هایی چند از آشنا و غریبه به دستم رسیده و خودتان که می‌دانید اگر خوب باشد و خواندنی، چه بهتر که همین روزها معرفی شود تا اگر شما هم گذرتان به آن خردک شرر - نمایشگاه کتاب تهران- افتاد گوشه چشمی به آنها داشته باشید.
«داربست» مجموعه شعر سپیدی است که نشر «مروارید» به‌تازگی منتشر کرده و شاعر جوانش اهل شهر شاعران شمال -رشت- است. «آزاده بشارتی» را با شعرهایی که برای صفحه شعر روزنامه فرهیختگان می‌فرستاد شناختم، شاعری با آتیه که تفاوت چشمگیری که شعرش با
هم نسلی‌هایش دارد آن است که آکنده از طبیعت است و عناصر طبیعی که برگرفته از زادگاهش هستند، در شعرش نقشی پررنگ دارند، جدای از اینها تخیل او وسیع است و گاهی خیره‌کننده اما نه آنچنان که تمام محیطش را وارد بازی کند. به هر رو شمال ایران که فقط ‌دار و درخت و جنگل و دریا که ندارد، شهر و تاریخ و زیست مدرن اجتماعی هم دارد، چه آنکه گروه نخست که برشمردم در شعر او بیداد می‌کند و نگاه دوم در شعرش فقیر می‌نماید. چندباری به کنایه به او گفته‌ام که شاعری روستایی است و شعرش شعر روستا! البته خدای نکرده عیب نیست این همه و چه بسا اگر بر همین نمط باقی بماند روستاشعر او جهانِ شعری‌اش را در درازمدت بسازد و این خودش یک ویژگی است. «داربست» مجموعه خواندنی و یکدستی است، یعنی مسلما شما شعرهای خوب در «داربست» خواهید خواند و یعنی، شاید! یکدستی فضاها کمی اذیتتان کند. برای همین توصیه می‌کنم «داربست» را که دست گرفتید به یکباره آن را نبلعید، بگذارید سه وعده غذایی شما باشد و هر بار قدری بخوانید و سرشار شوید. در ضمن به قول این شربت‌های سرماخوردگی، هنگام رانندگی آن را زیر لب زمزمه نکنید که یکباره دیدید سر از دره و ‌دار و درخت درآوردید. گفتنش از من، عمل نکردید مسوولیتش با شما.
باز هم نمایشگاه کتاب آغاز شد و بازار کتاب از این آتش گرم! گرمِ گرم که نه، چون خیلی ناشران، خیلی مولفان، خیلی آثار، خیلی حال و هوش و حوصله‌ها آنجا که باید باشند سر جایشان نیستند
و صد حیف! اما مدام هم که نمی‌توان غر زد و گلایه کرد پشت گلایه، می‌پرسید چه می‌توان کرد، کمی تحمل کنید تا بگویم. مثلا می‌توان به همین اندک - نمایشگاه کتاب تهران- چند روزی دلخوش بود و گفت گرمِ گرم که نیست اما خردک شرری هست هنوز!
این روزها کتاب‌هایی چند از آشنا و غریبه به دستم رسیده و خودتان که می‌دانید اگر خوب باشد و خواندنی، چه بهتر که همین روزها معرفی شود تا اگر شما هم گذرتان به آن خردک شرر - نمایشگاه کتاب تهران- افتاد گوشه چشمی به آنها داشته باشید.
«داربست» مجموعه شعر سپیدی است که نشر «مروارید» به‌تازگی منتشر کرده و شاعر جوانش اهل شهر شاعران شمال -رشت- است. «آزاده بشارتی» را با شعرهایی که برای صفحه شعر روزنامه فرهیختگان می‌فرستاد شناختم، شاعری با آتیه که تفاوت چشمگیری که شعرش با
هم نسلی‌هایش دارد آن است که آکنده از طبیعت است و عناصر طبیعی که برگرفته از زادگاهش هستند، در شعرش نقشی پررنگ دارند، جدای از اینها تخیل او وسیع است و گاهی خیره‌کننده اما نه آنچنان که تمام محیطش را وارد بازی کند. به هر رو شمال ایران که فقط ‌دار و درخت و جنگل و دریا که ندارد، شهر و تاریخ و زیست مدرن اجتماعی هم دارد، چه آنکه گروه نخست که برشمردم در شعر او بیداد می‌کند و نگاه دوم در شعرش فقیر می‌نماید. چندباری به کنایه به او گفته‌ام که شاعری روستایی است و شعرش شعر روستا! البته خدای نکرده عیب نیست این همه و چه بسا اگر بر همین نمط باقی بماند روستاشعر او جهانِ شعری‌اش را در درازمدت بسازد و این خودش یک ویژگی است. «داربست» مجموعه خواندنی و یکدستی است، یعنی مسلما شما شعرهای خوب در «داربست» خواهید خواند و یعنی، شاید! یکدستی فضاها کمی اذیتتان کند. برای همین توصیه می‌کنم «داربست» را که دست گرفتید به یکباره آن را نبلعید، بگذارید سه وعده غذایی شما باشد و هر بار قدری بخوانید و سرشار شوید. در ضمن به قول این شربت‌های سرماخوردگی، هنگام رانندگی آن را زیر لب زمزمه نکنید که یکباره دیدید سر از دره و ‌دار و درخت درآوردید. گفتنش از من، عمل نکردید مسوولیتش با شما.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.