|

مردم و شیفتگی در باور به اراجیف

در سراسر جهان مردم عادی چنان عاشق شایعه و رمز و راز هستند که در باور به آنها حاضرند بخش پرسش‌کننده مغزشان را مهر‌و‌موم کنند و هنگامی که خرافات با رنگ اعتقاد مزین می‌شوند، آن بخش نفوذناپذیر می‌شود. مورد اخیر که توجه ساده‌لوحان را در سراسر جهان به خود معطوف داشته است، شایعه پیدا‌شدن دو جسد مومیایی‌شده فرازمینی در پرو است که شارلاتانی به نام هوزه ماوسان (Maussan .J Jose) آن را در کنگره مکزیک به نمایش گذاشت.

مردم و شیفتگی در  باور  به  اراجیف

عباس علیزاده*:‌ در سراسر جهان مردم عادی چنان عاشق شایعه و رمز و راز هستند که در باور به آنها حاضرند بخش پرسش‌کننده مغزشان را مهر‌و‌موم کنند و هنگامی که خرافات با رنگ اعتقاد مزین می‌شوند، آن بخش نفوذناپذیر می‌شود. مورد اخیر که توجه ساده‌لوحان را در سراسر جهان به خود معطوف داشته است، شایعه پیدا‌شدن دو جسد مومیایی‌شده فرازمینی در پرو است که شارلاتانی به نام هوزه ماوسان (Maussan .J Jose) آن را در کنگره مکزیک به نمایش گذاشت.

ماوسان در گذشته نمونه‌ای به نام «مخلوق متپک» (Creature Metepec) را به مردم معرفی کرد که بعدا معلوم شد یک میمون پوست‌کنده است. در سال 2016 او موجودی دیگر با نام «پری-دیو» به نمایش گذاشت که معلوم شد بقایای خفاش، چوب، چسب و برخی دیگر از عناصر بود. در سال 2015 ماوسان در برنامه‌ای با نام «شاهد باش» از جسد مومیایی‌شده‌ای که ادعا می‌کرد یک کودک فرازمینی است، رونمایی کرد. در آزمایش‌های بعدی این جسد مومیایی‌شده یک کودک انسان شناسایی شد. در سال ‌2017 ماوسان در ویدئویی که توسط شرکت Gaia میزبانی شده بود، ظاهر شد که در آن یک جسد مومیایی را که ظاهرا در پرو کشف شده بود، نشان داد و ادعا کرد «یک بیگانه با سه انگشت» است. در 12 سپتامبر  2023 ماوسان جسدی دیگر به آن اضافه کرد و آنها را در کنگره مکزیک به نمایش گذاشت و درباره بشقاب‌پرنده‌ها «افشاگری» کرد. هردوی این اجساد شبیه‌ ای‌تی و فرازمینی‌های دیگر در فیلم‌های هالیوودی هستند.

ماوسان ادعا کرد که این اجساد مومیایی‌شده بودند که در یک معدن در شهر کوسکو، در نزدیکی خطوط نازکا، سنگ‌چین‌های عظیمی که برخی آنها را به فرازمینی‌ها نسبت می‌دهند، در پرو با قدمتی هزار‌ساله کشف کرده است. ماوسان در گزارش خود ادعا کرد که دانشمندان دانشگاه ملی مکزیک به این نتیجه رسیدند که اجساد انسانی نیستند. اما جولیتا فیرو، محقق فیزیک آن دانشگاه اظهار کرد که دانشگاه هرگز چنین ادعاهایی را تأیید نکرده است و ادعاهای ماوسان بی‌معنی‌اند و اینکه این اجساد یک حقه استادانه ساخته‌شده از استخوان انسان و حیوان است. حال چرا با کارنامه مشکوکی که ماوسان دارد، کنگره مکزیک به چنین خفتی تن داد، ناآشکار است. جلسه کنگره مکزیک با جلسه 29 جولای کنگره آمریکا تفاوت داشت زیرا این جلسه درباره نگرانی امنیتی درمورد اشیائی بود که نیروی هوایی آمریکا گزارش کرده بود اما از ماهیت واقعی آنها ناآگاه بود، اگرچه در کنگره آمریکا نیز ابله، ساده‌لوح و پیرو تئوری توطئه نایاب نیست.

حال بیاییم از نظر علمی این موضوع را بشکافیم. نخست باید یادآور شد که در علم ادعای خارق‌العاده نیازمند مدرک خارق‌العاده است و ادعای حضور فرازمینی‌‌ها و پرسه‌زدن روزانه آنها در فضای زمین بسیار خارق‌العاده است. باوجود این واقعیت که از نظر فیزیکی امکان‌پذیر است، پرتاب موشک از یک منظومه ستاره‌ای به منظومه دیگر مستلزم آن است که مسافران صبر ایوب داشته باشند یا اینکه طراحان فضاپیما بتوانند به نحوی ذخایر عظیم انرژی لازم برای عبور از فاصله سال‌های نوری را در زمان معقول تهیه کنند؛ ترجیحا قبل از مرگ خدمه. سریع‌ترین موشک‌های ناسا سرعتی حدود 15 کیلومتر در ثانیه دارند. با این سرعت می‌توان در کمتر از سه دقیقه از تهران به استانبول رسید، یا در کمتر از هشت ساعت به ماه. اما استفاده از چنین موشک‌هایی برای بازدید از حتی نزدیک‌ترین منظومه‌های ستاره‌ای دیگر حدود 80 هزار سال طول خواهد کشید.

البته می‌توان این سفر 80 هزار‌ساله را به 10 سال کاهش داد‌ اما برای رسیدن به آن سرعت چنین سفینه فضایی نیازمند انرژی برابر 100 میلیون سوخت بیشتر از یک موشک ناسا است. این یک مشکل فیزیکی است، نه مهندسی و حل آن آسان نیست. حتی اگر این مشکل فیزیکی حل شود، سفر با سرعت بالا در فضا به‌معنای عبور از گرد و غبار پراکنده در کهکشان ماست که هر تکه کوچکی را در آن سرعت تبدیل به گلوله‌هایی می‌کند که بدنه هر موشکی را سوراخ و به‌سرعت به زندگی سرنشینانش پایان می‌دهند. باورمندان به بشقاب‌پرنده این دشواری‌ها را کنار زده و ادعا می‌کنند که فرازمینی‌ها از فیزیکی استفاده می‌کنند که ما هنوز نمی‌دانیم و اینکه احتمالا بازدیدکنندگان فرازمینی دسترسی به چیزی شبیه به drive Warp دارند که می‌تواند با تاب‌دادن و پیچاندن زمان مکان مسافت‌های نوری را در زمانی کوتاه درنوردد. طبق نظر فیزیکدان‌‌ها، سفر با سرعت نور یا نزدیک به آن – یا حتی ایجاد شرایطی شبیه به پیچش زمان‌مکان برای بالابردن سرعت در عمل ناممکن است.

جدا از مشکل آمد و رفت، معمایی دیگر درباره فرضیه بشقاب‌پرنده وجود دارد که به‌ندرت به آن اشاره می‌شود: چرا موجودات فضایی الان، یعنی از سال 1947 که یک بالون نظامی در رازول در ایالت نیومکزیک سقوط کرد، آغاز شد؟ حادثه‌ای که برخی با این ادعا که سرنشینان آن فرازمینی بودند، شایعه‌سازی کردند. زمین تاریخی چهارمیلیاردساله دارد و انسان هوشمند برای 300 هزار سال است که تحول پیدا کرده است. پذیرفتن اینکه فرازمینی‌ها در تمام این مدت اینجا بوده‌اند، 

به هیچ وجهی پذیرفتنی نیست. درحال‌حاضر سالانه هزاران بشقاب‌پرنده فقط در ایالات متحده گزارش می‌شود اما اجرام سریع در آسمان تا پس از جنگ جهانی دوم گزارش نشده‌اند. چرا نسل پس از جنگ اولین و ظاهرا تنها نسلی است که مدعی وجود و دیدن موجودات فرازمینی است؟ شایعه‌پردازان عنوان می‌کنند که از زمان جنگ جهانی دوم و با توسعه رادیو FM و تلویزیون اطلاعات جامعه ما با سرعت نور در فضا پراکنده شد و به همین دلیل فرازمینی‌ها از وجود ما آگاه شدند. اما این برای کسانی که ادعا می‌کنند اهرام مصر و برخی از سنگ‌چین‌های عظیم در آمریکای جنوبی توسط فرازمینی‌های ساخته شده، دردسرساز می‌شود. جنبه آزاردهنده دیگر پدیده بشقاب‌پرنده این است که این بازدیدکنندگان خیالی درباره برنامه‌های سفر خود دقیق هستند و معمولا از ایالات متحده یا اروپای غربی «بازدید» می‌کنند و در این مناطق هم ترجیح می‌دهند بیشتر در نقاط کم‌جمعیت بیرون از شهرها رفت و آمد کنند. اما از این بدتر، عکس‌های مبهمی است که ارائه‌دهندگان آنها ادعا می‌کنند متعلق به بشقاب‌پرنده است. روزانه چیزی حدود شش میلیارد عکس در اینترنت آپلود می‌شود که بیشتر آنها تصاویر رنگی با وضوح بالا هستند؛ بنابراین باید از این بشقاب‌های پرنده که در آسمان اروپا و آمریکای شمالی برای ربودن مردم پرسه می‌زنند، عکس‌های خوبی داشته باشیم‌ اما این‌گونه نیست. تمام مدرکی که مدعیان وجود بشقاب‌پرنده و فرازمینی‌ها ارائه می‌کنند، همان عکس‌های مبهم و تار است. آیا به نظر شما این مدرکی خارق‌العاده است؟

*دکترای باستان‌شناسی، استاد مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو

 

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.