شنگولآباد؛ پیام گذشتگان کلام آیندگان
گیتی صفرزاده
از همان دوران کودکی این جمله را شنیدهایم که قصهها و مثلهای قدیمی سرشار از تجربههای ارزنده زندگی و حکمتهای فراوانند. بعدها، خودمان هم اگر پدرومادر شده باشیم، اغلب این جمله را برای فرزندانمان تکرار کردهایم. اما واقعیت این است که به طور معمول جز همان دو، سه قصه معروفی که یا از طریق کتابهای درسی یا نقلقولهای شفاهی یاد گرفتهایم، قصههای قدیمی چندانی به خاطرمان نیست. تصورش هم سخت است که برای خواندن قصهای قدیمی یا پیداکردن مثلی پرحکمت سراغ کتابخانه برویم و مثلا مجلدات امثالوحکم دهخدا را زیرورو کنیم. گرچه خوشبختانه در عرصه ادبیات داستانی و کودک در سالهای اخیر تلاشهایی صورت گرفته تا بخشی از این گنجینهها به شکل کتابهایی مناسب کودکان و نوجوانان بازنویسی شوند. این تلاش و توجه بسیار ارزشمند و شایسته قدردانی است. گرچه نباید از این نکته غافل شد که تولیدات نمایشی اعم از انیمیشن، سینما و تئاتر و حتی بازیهای کامپیوتری، سهم مهمی از توجه و علاقه بچهها را به خود اختصاص میدهند. به همین خاطر تبدیل این آثار به شکلهای نمایشی باعث ایجاد ارتباط با مخاطبان گستردهتری خواهد شد.
شنگولآباد نام مجموعه انیمیشنی است که با همین هدف تولید شده است. جنگلی به نام شنگولآباد که برای حیوانات ساکن در آن، اتفاقاتی میافتد که برگرفته از قصههای قدیمی است. انتخاب نام شنگولآباد نشان از نگاه و زبانی شاد در عرضه این داستانها دارد؛ زبانی که هم با فضای امروز همخوانی بیشتری داشته باشد و هم با برخورداری از عنصر طنز و فانتزی برای مخاطبش جذابتر باشد.
توجه به قابلیتهای هنر- صنعت انیمیشین توانسته در دنیای امروز تحولات عظیمی در سینما ایجاد کند. انیمیشنهای متعددی که در این سالها در جهان ساخته شدهاند و توانستهاند مخاطبان بیشماری را به سالنهای سینما بکشانند، نشان داده که دیگر انیمیشن زبانی مختص بچهها نیست. تواناییهای آن برای ارتباط و تأثیر، فراوان است و میتواند از فرهنگها و ملیتهای گوناگون وام بگیرد.
گرچه انیمیشن ایران در بخش صنعتی این مقوله هنوز با نمونههای جهانی فاصله دارد اما در بخش هنری تواناییهای بالقوه زیادی دارد که بهخصوص در خلق محتوا میتواند بهکار گرفته شود. با اینکه انیمیشنسازی کار بسیار پرهزینهای است اما در جهانی که بخش مهمی از ماندگاری و جذابیت آثار به سوژهها و قصههای انتخابی و بازآفرینی خلاقانه آنها اختصاص دارد، بیشک ما دارای گنجینهای هستیم که در صورت بهرهبرداری و آموزش درست، میتواند به خلق آثار قابل قبولی منتهی شود.
شنگولآباد تجربهای از همین دست است که حاکی از توجه و تلاش موسسه گلآقا در این زمینه است. پخش سری دوم این مجموعه در همین روزها از شبکه پویانمایی، میتواند توجه و علاقه بچههایی را جذب کند که در آینده انیمیشنسازان موفقی از گنجینه بیپایان قصههای ایرانی باشند.
از همان دوران کودکی این جمله را شنیدهایم که قصهها و مثلهای قدیمی سرشار از تجربههای ارزنده زندگی و حکمتهای فراوانند. بعدها، خودمان هم اگر پدرومادر شده باشیم، اغلب این جمله را برای فرزندانمان تکرار کردهایم. اما واقعیت این است که به طور معمول جز همان دو، سه قصه معروفی که یا از طریق کتابهای درسی یا نقلقولهای شفاهی یاد گرفتهایم، قصههای قدیمی چندانی به خاطرمان نیست. تصورش هم سخت است که برای خواندن قصهای قدیمی یا پیداکردن مثلی پرحکمت سراغ کتابخانه برویم و مثلا مجلدات امثالوحکم دهخدا را زیرورو کنیم. گرچه خوشبختانه در عرصه ادبیات داستانی و کودک در سالهای اخیر تلاشهایی صورت گرفته تا بخشی از این گنجینهها به شکل کتابهایی مناسب کودکان و نوجوانان بازنویسی شوند. این تلاش و توجه بسیار ارزشمند و شایسته قدردانی است. گرچه نباید از این نکته غافل شد که تولیدات نمایشی اعم از انیمیشن، سینما و تئاتر و حتی بازیهای کامپیوتری، سهم مهمی از توجه و علاقه بچهها را به خود اختصاص میدهند. به همین خاطر تبدیل این آثار به شکلهای نمایشی باعث ایجاد ارتباط با مخاطبان گستردهتری خواهد شد.
شنگولآباد نام مجموعه انیمیشنی است که با همین هدف تولید شده است. جنگلی به نام شنگولآباد که برای حیوانات ساکن در آن، اتفاقاتی میافتد که برگرفته از قصههای قدیمی است. انتخاب نام شنگولآباد نشان از نگاه و زبانی شاد در عرضه این داستانها دارد؛ زبانی که هم با فضای امروز همخوانی بیشتری داشته باشد و هم با برخورداری از عنصر طنز و فانتزی برای مخاطبش جذابتر باشد.
توجه به قابلیتهای هنر- صنعت انیمیشین توانسته در دنیای امروز تحولات عظیمی در سینما ایجاد کند. انیمیشنهای متعددی که در این سالها در جهان ساخته شدهاند و توانستهاند مخاطبان بیشماری را به سالنهای سینما بکشانند، نشان داده که دیگر انیمیشن زبانی مختص بچهها نیست. تواناییهای آن برای ارتباط و تأثیر، فراوان است و میتواند از فرهنگها و ملیتهای گوناگون وام بگیرد.
گرچه انیمیشن ایران در بخش صنعتی این مقوله هنوز با نمونههای جهانی فاصله دارد اما در بخش هنری تواناییهای بالقوه زیادی دارد که بهخصوص در خلق محتوا میتواند بهکار گرفته شود. با اینکه انیمیشنسازی کار بسیار پرهزینهای است اما در جهانی که بخش مهمی از ماندگاری و جذابیت آثار به سوژهها و قصههای انتخابی و بازآفرینی خلاقانه آنها اختصاص دارد، بیشک ما دارای گنجینهای هستیم که در صورت بهرهبرداری و آموزش درست، میتواند به خلق آثار قابل قبولی منتهی شود.
شنگولآباد تجربهای از همین دست است که حاکی از توجه و تلاش موسسه گلآقا در این زمینه است. پخش سری دوم این مجموعه در همین روزها از شبکه پویانمایی، میتواند توجه و علاقه بچههایی را جذب کند که در آینده انیمیشنسازان موفقی از گنجینه بیپایان قصههای ایرانی باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.