|

اهمیت موصل برای «داعش»

افشین غلامی: پاشنه آشیل «داعش» شهر موصل است؛ شهری کاملا استراتژیک و بزرگ که به‌عنوان نقطه ثقل و اتحادبخش گروه‌های ریز و درشت تروریستی توسط «عقلی بعثی» راهبری و مدیریت می‌شود. بزرگی شهر به‌عنوان مؤلفه یک پایتخت ایده‌ال و واقع‌شدن در دشت‌های مسطح شمال غربی عراق و همچنین دسترسی به رودخانه فرات، مطلوبیتی به این شهر داده تا داعش برای حفظ آن دست به هر کاری بزند. با نگاهی به دموگرافیای موصل می‌توان گفت، این شهر به‌عنوان مرکزیت یک استان پهناور و دومین شهر بزرگ عراق، با وصل نقاط شمالی عراق به مناطق مرکزی این کشور، علاوه بر اینکه چند استان را به هم متصل می‌کند، به‌عنوان یک شاهراه و متروپل تغذیه‌کننده بسیاری از مایحتاج و نیازمندی‌های منطقه، می‌تواند محل یک نبرد سرنوشت‌ساز باشد. قطعا شکست داعش در موصل، دومینوی سقوط و در سراشیبی قرارگرفتن این گروه خشن و ازدست‌رفتن رؤیای یک امپراتوری «سلفی جهادی» در منطقه است. به همین دلیل،‌ هم داعش و هم گروه‌های ضدداعش به‌خوبی واقف هستند که پای در چه وادی سخت و کشنده و طاقت‌فرسایی می‌گذارند. آنچه از خبرها به گوش می‌رسد، آن است که این گروه به وسیله شگرد تله‌های انفجاری و جاسازی بمب و معبرهای مین، حائلی در اطراف ورودی‌ها و نقاط استراتژیک شهر و اطراف آن به وجود آورده و از حالا به وسیله عوامل انتحاری و ماشین‌های بمب ریزشده منتظر نبردی از پیش تعیین‌شده است. با نگاهی به جامعه‌شناسی جنگ در قضیه موصل، باید اذعان کرد، عمده‌ترین موضوعی که باعث تأخیر در زمان آغاز بازپس‌گیری شهر موصل شده، ضعف روحیه جنگی در بین ارتش عراق است. ارتش عراق به‌عنوان مجری این عملیات، هم از تجهیزات و هم از پشتیبانی هوایی نیروهای ائتلاف برخوردار است، اما نبود یک نهاد هماهنگ‌کننده و تصمیم‌گیرنده باعث رخوت و ترس این ارتش در آغاز عملیات شده به نحوی که در چند روز گذشته در ناحیه «مخمور» در نزدیکی موصل، با توجه به اینکه دارای عقبه و لجستیک مناسب نظامی بود، اما متحمل شکست شد و بسیاری از ادوات خود را برای گروه داعش به جای گذاشت. این ترس و روحیه ضعیف از ناکارآمدی سازمانی و از تشتت آرای نظامی و سیاسی بستر سیاسی امروز عراق شکل گرفته و با بی‌تدبیری دستگاه سیاسی، منجر به چندپار‌گی فرایند سیاسی و نظامی این کشور شده که همین سراسیمگی و جنگ سیاسی عامل تأخیر و ناهماهنگی در شروع عملیات آزاد‌سازی است. وجود نیروهای موازی با ارتش عراق چون پیشمرگه‌‌های کُرد عراقی، نیروهای مردمی موسوم به حشدالشعبی، نیروهای «پ‌ک‌ک»، نیروهای کُرد سوری، نیروهای مقاومت شنگال و چند گروه دیگر هنوز راهکار مشترکی پیدا نکرده و در چگونگی اداره شهر به توافق مناسبی نرسیده‌اند. موصل شهری است که علاوه بر داعش که حاکم کنونی آن است، مورد طمع خط حامیان تشکیل یک دولت سنی در عراق و کشوری مانند ترکیه است که از قدیم‌الایام آن را نقطه جدانشده‌ای از خاک عثمانی می‌داند که نزدیکی ارتش ترکیه به این شهر، گمانه‌زنی‌های خیز این کشور برای استیلا بر این منطقه نفتی را دوچندان می‌کند. مسلما موصل بعد از داعش حاکمان کوچک و بزرگی خواهد داشت که اگر گروه‌های مختلف سیاسی و نظامی بر سر چگونگی اداره آن به توافق نرسند، آزاد‌سازی این شهر محقق نخواهد شد.

افشین غلامی: پاشنه آشیل «داعش» شهر موصل است؛ شهری کاملا استراتژیک و بزرگ که به‌عنوان نقطه ثقل و اتحادبخش گروه‌های ریز و درشت تروریستی توسط «عقلی بعثی» راهبری و مدیریت می‌شود. بزرگی شهر به‌عنوان مؤلفه یک پایتخت ایده‌ال و واقع‌شدن در دشت‌های مسطح شمال غربی عراق و همچنین دسترسی به رودخانه فرات، مطلوبیتی به این شهر داده تا داعش برای حفظ آن دست به هر کاری بزند. با نگاهی به دموگرافیای موصل می‌توان گفت، این شهر به‌عنوان مرکزیت یک استان پهناور و دومین شهر بزرگ عراق، با وصل نقاط شمالی عراق به مناطق مرکزی این کشور، علاوه بر اینکه چند استان را به هم متصل می‌کند، به‌عنوان یک شاهراه و متروپل تغذیه‌کننده بسیاری از مایحتاج و نیازمندی‌های منطقه، می‌تواند محل یک نبرد سرنوشت‌ساز باشد. قطعا شکست داعش در موصل، دومینوی سقوط و در سراشیبی قرارگرفتن این گروه خشن و ازدست‌رفتن رؤیای یک امپراتوری «سلفی جهادی» در منطقه است. به همین دلیل،‌ هم داعش و هم گروه‌های ضدداعش به‌خوبی واقف هستند که پای در چه وادی سخت و کشنده و طاقت‌فرسایی می‌گذارند. آنچه از خبرها به گوش می‌رسد، آن است که این گروه به وسیله شگرد تله‌های انفجاری و جاسازی بمب و معبرهای مین، حائلی در اطراف ورودی‌ها و نقاط استراتژیک شهر و اطراف آن به وجود آورده و از حالا به وسیله عوامل انتحاری و ماشین‌های بمب ریزشده منتظر نبردی از پیش تعیین‌شده است. با نگاهی به جامعه‌شناسی جنگ در قضیه موصل، باید اذعان کرد، عمده‌ترین موضوعی که باعث تأخیر در زمان آغاز بازپس‌گیری شهر موصل شده، ضعف روحیه جنگی در بین ارتش عراق است. ارتش عراق به‌عنوان مجری این عملیات، هم از تجهیزات و هم از پشتیبانی هوایی نیروهای ائتلاف برخوردار است، اما نبود یک نهاد هماهنگ‌کننده و تصمیم‌گیرنده باعث رخوت و ترس این ارتش در آغاز عملیات شده به نحوی که در چند روز گذشته در ناحیه «مخمور» در نزدیکی موصل، با توجه به اینکه دارای عقبه و لجستیک مناسب نظامی بود، اما متحمل شکست شد و بسیاری از ادوات خود را برای گروه داعش به جای گذاشت. این ترس و روحیه ضعیف از ناکارآمدی سازمانی و از تشتت آرای نظامی و سیاسی بستر سیاسی امروز عراق شکل گرفته و با بی‌تدبیری دستگاه سیاسی، منجر به چندپار‌گی فرایند سیاسی و نظامی این کشور شده که همین سراسیمگی و جنگ سیاسی عامل تأخیر و ناهماهنگی در شروع عملیات آزاد‌سازی است. وجود نیروهای موازی با ارتش عراق چون پیشمرگه‌‌های کُرد عراقی، نیروهای مردمی موسوم به حشدالشعبی، نیروهای «پ‌ک‌ک»، نیروهای کُرد سوری، نیروهای مقاومت شنگال و چند گروه دیگر هنوز راهکار مشترکی پیدا نکرده و در چگونگی اداره شهر به توافق مناسبی نرسیده‌اند. موصل شهری است که علاوه بر داعش که حاکم کنونی آن است، مورد طمع خط حامیان تشکیل یک دولت سنی در عراق و کشوری مانند ترکیه است که از قدیم‌الایام آن را نقطه جدانشده‌ای از خاک عثمانی می‌داند که نزدیکی ارتش ترکیه به این شهر، گمانه‌زنی‌های خیز این کشور برای استیلا بر این منطقه نفتی را دوچندان می‌کند. مسلما موصل بعد از داعش حاکمان کوچک و بزرگی خواهد داشت که اگر گروه‌های مختلف سیاسی و نظامی بر سر چگونگی اداره آن به توافق نرسند، آزاد‌سازی این شهر محقق نخواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.