|

جامعه موسیقی ‌ایران، داغدار یک ویولنیست

جواد لشگری درگذشت

شرق: جامعه موسیقی یكی دیگر از بازماندگان دوران طلایی خود را از دست داد. جواد لشگری از آخرین بازمانده‌های سنت «گلها» بود؛ همان سنتی كه در آن كسی یك‌شبه ستاره نمی‌شد، موسیقی برای مردان آن نسل ابزاری برای ثروت و شهرت نبود، راهی بود عاشقانه كه هر آنچه داشتند برایش گذاشتند، بی‌جهت نیست كه بعد از این همه سال سكوت خبر درگذشتشان دریغی دیگر می‌شود در میان كسانی كه قدرشان را ندانستیم. پیكر این آهنگ‌ساز پیش‌كسوت ایرانی و نوازنده ویلن روز 19 فروردین به سمت قطعه هنرمندان تشییع می‌شود.
حمیدرضا عاطفی، معاون اجرائی خانه موسیقی، درباره مراسم تشییع پیكر این هنرمند به مهر گفت: «پیكر این آهنگ‌ساز پیش‌كسوت و نوازنده ویلن كه صبح دیروز، 17 فروردین بر اثر ایست قلبی در منزلش درگذشت، طبق برنامه‌ریزی‌هایی که انجام گرفته روز پنجشنبه ۱۹ فروردین از تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) تشییع می‌شود».
لشگری اولین‌بار برای آموزش موسیقی نزد ابوالحسن‌خان صبا رفت و از آنجا که صبا با شاگردان مبتدی کار نمی‌کرد، لشگری با خواهش و سماجت زیاد موفق شد نظر او را نسبت به خود جلب کند. صبا پس از امتحانی که از او گرفت، قبول کرد شخصا به جواد لشگری آموزش دهد.
لشگری از سال 1326 تا 1328 به‌عنوان تک‌نواز در رادیو فعالیت داشت و در سال 1328 بنا به پیشنهاد محمود رجاء (رئیس وقت رادیو) نوارنده‌ رسمی رادیو شد. سپس در سال 1332 به ریاست ارکستر بزرگ رادیو منصوب شد. در دو ماه نخست، این ارکستر را به اتفاق بزرگ لشگری اداره کرد؛ ولی پس از چندی به‌دلیل اختلاف سلیقه همکاری این دو هنرمند قطع شد و بزرگ لشگری با خواننده دیگری همکاری‌اش را آغاز کرد؛ اما جواد لشگری 30 سال همکاری خود را با رادیو ادامه داد. او در سال 1347 طی دعوت‌نامه‌ای رسمی، همکاری خود را با برنامه‌ «گلها» آغاز کرد و سال‌ها با این برنامه کار کرد. جواد لشگری همواره ریاست ارکسترهای 5، 4، 3، 2 و ارکستر «رامتین» را برعهده داشت و حدود 350 آهنگ برای آنها ساخت.
آثار زیادی از جواد لشگری در مایه‌های اصیل موسیقی ایرانی باقی مانده است. او در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد و در جوانی برای فراگیری و نواختن ویلن به‌ترتیب نزد ابوالحسن صبا و مهدی خالدی و پس از این دو نفر، به کلاس احمد فروتن‌راد رفت و ردیف‌های موسیقی ایرانی و چند کتاب خارجی را نزد او فرا گرفت. جواد لشگری ابتدا همکاری خود را با رادیو، در سال ۱۳۲۶ با نواختن آهنگی به نام «فتنه» که شعر آن از رهی معیری بود، آغاز و از سال ۱۳۲۸ رسما در ارکسترهای مهدی خالدی، مرتضی محجوبی، ابراهیم منصوری و حسین یاحقی شرکت کرد. او در سال ۱۳۳۲ به سرپرستی ارکستر بزرگ رادیو انتخاب شد و تا سال ۱۳۳۵ سرپرستی این ارکستر را برعهده داشت. زنده‌یاد جواد لشگری جلد اول آثار خود را با شعر شعرای طراز اول به نام «صد آهنگ» به چاپ رساند و جلد دوم آن نغمه‌های «دل‌انگیز» نام دارد. او در قالب چند آلبوم با نام‌های «خوش آمدی»، «گل میخک» و «عشق گمشده»، ترانه‌ها و تصانیف قدیمی به‌انضمام آثار جدید خود را با صدای علیرضا افتخاری منتشر کرد که جزء پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی ایران محسوب می‌شدند.

شرق: جامعه موسیقی یكی دیگر از بازماندگان دوران طلایی خود را از دست داد. جواد لشگری از آخرین بازمانده‌های سنت «گلها» بود؛ همان سنتی كه در آن كسی یك‌شبه ستاره نمی‌شد، موسیقی برای مردان آن نسل ابزاری برای ثروت و شهرت نبود، راهی بود عاشقانه كه هر آنچه داشتند برایش گذاشتند، بی‌جهت نیست كه بعد از این همه سال سكوت خبر درگذشتشان دریغی دیگر می‌شود در میان كسانی كه قدرشان را ندانستیم. پیكر این آهنگ‌ساز پیش‌كسوت ایرانی و نوازنده ویلن روز 19 فروردین به سمت قطعه هنرمندان تشییع می‌شود.
حمیدرضا عاطفی، معاون اجرائی خانه موسیقی، درباره مراسم تشییع پیكر این هنرمند به مهر گفت: «پیكر این آهنگ‌ساز پیش‌كسوت و نوازنده ویلن كه صبح دیروز، 17 فروردین بر اثر ایست قلبی در منزلش درگذشت، طبق برنامه‌ریزی‌هایی که انجام گرفته روز پنجشنبه ۱۹ فروردین از تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) تشییع می‌شود».
لشگری اولین‌بار برای آموزش موسیقی نزد ابوالحسن‌خان صبا رفت و از آنجا که صبا با شاگردان مبتدی کار نمی‌کرد، لشگری با خواهش و سماجت زیاد موفق شد نظر او را نسبت به خود جلب کند. صبا پس از امتحانی که از او گرفت، قبول کرد شخصا به جواد لشگری آموزش دهد.
لشگری از سال 1326 تا 1328 به‌عنوان تک‌نواز در رادیو فعالیت داشت و در سال 1328 بنا به پیشنهاد محمود رجاء (رئیس وقت رادیو) نوارنده‌ رسمی رادیو شد. سپس در سال 1332 به ریاست ارکستر بزرگ رادیو منصوب شد. در دو ماه نخست، این ارکستر را به اتفاق بزرگ لشگری اداره کرد؛ ولی پس از چندی به‌دلیل اختلاف سلیقه همکاری این دو هنرمند قطع شد و بزرگ لشگری با خواننده دیگری همکاری‌اش را آغاز کرد؛ اما جواد لشگری 30 سال همکاری خود را با رادیو ادامه داد. او در سال 1347 طی دعوت‌نامه‌ای رسمی، همکاری خود را با برنامه‌ «گلها» آغاز کرد و سال‌ها با این برنامه کار کرد. جواد لشگری همواره ریاست ارکسترهای 5، 4، 3، 2 و ارکستر «رامتین» را برعهده داشت و حدود 350 آهنگ برای آنها ساخت.
آثار زیادی از جواد لشگری در مایه‌های اصیل موسیقی ایرانی باقی مانده است. او در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد و در جوانی برای فراگیری و نواختن ویلن به‌ترتیب نزد ابوالحسن صبا و مهدی خالدی و پس از این دو نفر، به کلاس احمد فروتن‌راد رفت و ردیف‌های موسیقی ایرانی و چند کتاب خارجی را نزد او فرا گرفت. جواد لشگری ابتدا همکاری خود را با رادیو، در سال ۱۳۲۶ با نواختن آهنگی به نام «فتنه» که شعر آن از رهی معیری بود، آغاز و از سال ۱۳۲۸ رسما در ارکسترهای مهدی خالدی، مرتضی محجوبی، ابراهیم منصوری و حسین یاحقی شرکت کرد. او در سال ۱۳۳۲ به سرپرستی ارکستر بزرگ رادیو انتخاب شد و تا سال ۱۳۳۵ سرپرستی این ارکستر را برعهده داشت. زنده‌یاد جواد لشگری جلد اول آثار خود را با شعر شعرای طراز اول به نام «صد آهنگ» به چاپ رساند و جلد دوم آن نغمه‌های «دل‌انگیز» نام دارد. او در قالب چند آلبوم با نام‌های «خوش آمدی»، «گل میخک» و «عشق گمشده»، ترانه‌ها و تصانیف قدیمی به‌انضمام آثار جدید خود را با صدای علیرضا افتخاری منتشر کرد که جزء پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی ایران محسوب می‌شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.