روی شجریان و کیارستمی حساسم
پوریا عالمی
بابای سوفیا روی همهچیز حساس بود. من هم از همهجا بیخبر عید پا شدم و رفتم خواستگاری. بابای سوفیا گفت: از ممدرضا چه خبر؟
گفتم: ممدرضا؟ ممدرضا نداشتیم. من میدون هستم میدون دوم. داداش و اینا هم یا میدون هستند یا بنبست یا بزرگراه یا زیرگذر.
بابای سوفیا گفت: با فامیل تو چیکار دارم بچه؟ از ممدرضا شجریان چه خبر؟ ما بلیت گرفتیم برویم کنسرت باهاش مرغ سحر را دوصدائه بخوانیم جگر مردم حال بیاید.
گفتم: عذر میخواهم. ایشان کسالت داشتند.
بابای سوفیا گفت: چی؟ کسالت؟ من روی ممدرضا حساسم. خب میبردیش دکتر.
گفتم: من؟ من میبردم دکتر؟ بله... البته حق دارید من تا شنیدم رفتم بردمش دکتر.
بابای سوفیا گفت: خب؟ دکتر ویزیتش کرد بهتر شد؟
گفتم: نه راستش. خوب بودها. دکتر که دیدش حالش خراب شد و بستری شد.
بابای سوفیا عصبانی شد و گفت بردیش دکتر بدتر شده؟ ما چندتا ممدرضا داریم؟ کاش تو بستری شده بودی.
گفتم: بله. اگر شما با ازدواج من و سوفیا موافقت کنید من تقاضا میکنم جای استاد من را بستری کنند.
بابای سوفیا قندان را پرت کرد سمت من و گفت: پسر دم درآوردیها. اسم دختر من را آوردی نیاوردیها.
وقتی قندان را سمتم فرستاد، من اول خواستم جاخالی بدهم که یکهو دیدم موقعیت گل است و حیف است بنابراین هد زدم و قندان را با هد پاس دادم به آبجی سوفیا که نشسته بود روی مبل و داشت دابسمش از خودش میگرفت.
بابای سوفیا گفت: ممدرضا هیچی، از عباس چه خبر؟
گفتم: عباس نداشتیم. من میدون هستم میدون دوم. داداش و اینا هم یا میدون هستند یا بنبست یا بزرگراه یا زیرگذر.
بابای سوفیا گفت: حالا توأم با این فامیلات. عباس کیارستمی را میگویم. از او چه خبر؟ فیلمی، نمایشگاهی، چیزی ندارد؟
گفتم: راستش آقای کیارستمی هم سرما خورده بودند رفتند دکتر بیمارستان جم.
بابای سوفیا گفت: پس کسالت رفع شده و همهچیز حل است؟
گفتم: نه اتفاقا تا رفتند دکتر همهچیز مخلوط شد و ریخت بههم و یک سرماخوردگی ساده تبدیل شد به بستری طولانی و حال وخیم و عمل اشتباه.
بابای سوفیا گفت: چرا؟
گفتم: چون نصف دکترهای این زمانه دوشغله هستند، یک دستشان توی شکم مریض است و یک دستشان توی ساختوساز. ازهمینرو این اساتید به کار زیربنایی اعتقاد دارند و معتقدند اول باید تخریب کرد بعد روش برج ساخت. خلاصه اگر بروی بگویی سرما خوردم، دستکم یک هفته بستریت میکنند (خود این یعنی شبی دستکم یک تومان بدون همراه، بدون پول عمل و ...) بعد درونت کندوکاو میکنند جوشی، غدهای، زخمی، چیزی پیدا کنند. چیزی هم پیدا نکنند نصف روده و کیسه صفرات را برمیدارند که جا باز شود برای ساختوساز لابد.
بابای سوفیا وسط حرفهای من جوش آورده بود چون روی عباس کیارستمی هم حساس بود. یکهو داد زد: ما همین یک عباس را داریم، اینها حق دارند صفراش را اشتباه بردارند. کاش تو را ماشین زده بود و بستری شده بودی...
گفتم: ببخشید من از طرف جامعه پزشکی که ایام نوروز میروند سانفرانسیسکو سفر، عذرخواهی میکنم. ببینم اگر من بروم جای آقای کیارستمی بستری بشوم و صفرام را تقدیم جامعه هنری کنم شما با ازدواج من و سوفیا موافقت میکنید؟
که بابای سوفیا پا شد پنجره را باز کرد که من فکر کردم به قول شاعر پنجرهها را باز کرد تا عشق را بیاورد به خانه تا قناری عشق بخواند باز عاشقانه (دوبار) که متأسفانه نه، قصد داشت من را از پنجره بیندازد پایین. الان هم بند شلوارم گیر کرده به الانبی ماهواره همسایه پایینی سوفیا اینا و دارم به صورت آنلاین برایتان قصه خواستگاریام را تعریف میکنم...
نتیجهگیری
وقتی مریض میشوید مرض که ندارید؛ نروید دکتر و صبر کنید خودش خوب بشود.
بابای سوفیا روی همهچیز حساس بود. من هم از همهجا بیخبر عید پا شدم و رفتم خواستگاری. بابای سوفیا گفت: از ممدرضا چه خبر؟
گفتم: ممدرضا؟ ممدرضا نداشتیم. من میدون هستم میدون دوم. داداش و اینا هم یا میدون هستند یا بنبست یا بزرگراه یا زیرگذر.
بابای سوفیا گفت: با فامیل تو چیکار دارم بچه؟ از ممدرضا شجریان چه خبر؟ ما بلیت گرفتیم برویم کنسرت باهاش مرغ سحر را دوصدائه بخوانیم جگر مردم حال بیاید.
گفتم: عذر میخواهم. ایشان کسالت داشتند.
بابای سوفیا گفت: چی؟ کسالت؟ من روی ممدرضا حساسم. خب میبردیش دکتر.
گفتم: من؟ من میبردم دکتر؟ بله... البته حق دارید من تا شنیدم رفتم بردمش دکتر.
بابای سوفیا گفت: خب؟ دکتر ویزیتش کرد بهتر شد؟
گفتم: نه راستش. خوب بودها. دکتر که دیدش حالش خراب شد و بستری شد.
بابای سوفیا عصبانی شد و گفت بردیش دکتر بدتر شده؟ ما چندتا ممدرضا داریم؟ کاش تو بستری شده بودی.
گفتم: بله. اگر شما با ازدواج من و سوفیا موافقت کنید من تقاضا میکنم جای استاد من را بستری کنند.
بابای سوفیا قندان را پرت کرد سمت من و گفت: پسر دم درآوردیها. اسم دختر من را آوردی نیاوردیها.
وقتی قندان را سمتم فرستاد، من اول خواستم جاخالی بدهم که یکهو دیدم موقعیت گل است و حیف است بنابراین هد زدم و قندان را با هد پاس دادم به آبجی سوفیا که نشسته بود روی مبل و داشت دابسمش از خودش میگرفت.
بابای سوفیا گفت: ممدرضا هیچی، از عباس چه خبر؟
گفتم: عباس نداشتیم. من میدون هستم میدون دوم. داداش و اینا هم یا میدون هستند یا بنبست یا بزرگراه یا زیرگذر.
بابای سوفیا گفت: حالا توأم با این فامیلات. عباس کیارستمی را میگویم. از او چه خبر؟ فیلمی، نمایشگاهی، چیزی ندارد؟
گفتم: راستش آقای کیارستمی هم سرما خورده بودند رفتند دکتر بیمارستان جم.
بابای سوفیا گفت: پس کسالت رفع شده و همهچیز حل است؟
گفتم: نه اتفاقا تا رفتند دکتر همهچیز مخلوط شد و ریخت بههم و یک سرماخوردگی ساده تبدیل شد به بستری طولانی و حال وخیم و عمل اشتباه.
بابای سوفیا گفت: چرا؟
گفتم: چون نصف دکترهای این زمانه دوشغله هستند، یک دستشان توی شکم مریض است و یک دستشان توی ساختوساز. ازهمینرو این اساتید به کار زیربنایی اعتقاد دارند و معتقدند اول باید تخریب کرد بعد روش برج ساخت. خلاصه اگر بروی بگویی سرما خوردم، دستکم یک هفته بستریت میکنند (خود این یعنی شبی دستکم یک تومان بدون همراه، بدون پول عمل و ...) بعد درونت کندوکاو میکنند جوشی، غدهای، زخمی، چیزی پیدا کنند. چیزی هم پیدا نکنند نصف روده و کیسه صفرات را برمیدارند که جا باز شود برای ساختوساز لابد.
بابای سوفیا وسط حرفهای من جوش آورده بود چون روی عباس کیارستمی هم حساس بود. یکهو داد زد: ما همین یک عباس را داریم، اینها حق دارند صفراش را اشتباه بردارند. کاش تو را ماشین زده بود و بستری شده بودی...
گفتم: ببخشید من از طرف جامعه پزشکی که ایام نوروز میروند سانفرانسیسکو سفر، عذرخواهی میکنم. ببینم اگر من بروم جای آقای کیارستمی بستری بشوم و صفرام را تقدیم جامعه هنری کنم شما با ازدواج من و سوفیا موافقت میکنید؟
که بابای سوفیا پا شد پنجره را باز کرد که من فکر کردم به قول شاعر پنجرهها را باز کرد تا عشق را بیاورد به خانه تا قناری عشق بخواند باز عاشقانه (دوبار) که متأسفانه نه، قصد داشت من را از پنجره بیندازد پایین. الان هم بند شلوارم گیر کرده به الانبی ماهواره همسایه پایینی سوفیا اینا و دارم به صورت آنلاین برایتان قصه خواستگاریام را تعریف میکنم...
نتیجهگیری
وقتی مریض میشوید مرض که ندارید؛ نروید دکتر و صبر کنید خودش خوب بشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.