گفتوگو با هلیا سلمانی به بهانه برگزاری نمایش گروهی «صلح» در استانبول
صلح از دریچه رنگها
روزگار کنونی بیش از هر زمان دیگری به رنگ صلح از دریچهها و رسانههای مختلف برای بیان این مفهوم نیازمند است و هنر یکی از تأثیرگذارترین دریچههاست. در چنین روزگاری نمایش آثاری با مفهوم صلح از هنرمندان مختلف و از طریق نقاشی، موسیقی و آموزش در نمایشگاه «صلح» ارائه خواهد شد.
شهرزاد رویائی
روزگار کنونی بیش از هر زمان دیگری به رنگ صلح از دریچهها و رسانههای مختلف برای بیان این مفهوم نیازمند است و هنر یکی از تأثیرگذارترین دریچههاست. در چنین روزگاری نمایش آثاری با مفهوم صلح از هنرمندان مختلف و از طریق نقاشی، موسیقی و آموزش در نمایشگاه «صلح» ارائه خواهد شد. نمایشگاه گروهی «صلح» با نگاه به تلخی ناشی از جنگ و به کیوریتوری هلیا سلمانی در گالری GALERIE D’ART LA VISIONE استانبول برگزار میشود. هلیا سلمانی کیوریتوری است که حدود 60 نمایشگاه را برگزار کرده است و اکنون نمایشگاه «صلح» را برای چهارمین بار در جهان و دومین بار در استانبول برپا میکند. او که خود نقاش و فارغالتحصیل از رشته نقاشی است، به عنوان استاد در دانشگاه الزهرا و دانشگاه شریعتی به تدریس پرداخته و سابقه 20 سال فعالیت در آموزش و پرورش را نیز دارد. در این نمایشگاه 43 اثر از 36 هنرمند ایران و جهان به نمایش گذاشته میشود و از تاریخ 23 تا 26 مرداد در شهر استانبول برقرار خواهد بود. هلیا سلمانی درباره هدفش از برگزاری این نمایشگاه توضیحاتی میدهد و به تأثیر جنگ بر آثار هنری خود نیز اشاره میکند.
شکلگیری این نمایشگاه چگونه پیش رفت؟
من فرزند جنگ هستم و چون پدرم هم جانباز بودهاند همیشه از جنگ بیزار بودهام و دغدغه این مفهوم در ذهن من جریان دارد. در جوانی وارد دانشگاه شدم و پیشه پدرم را پیش گرفتم و در رشته نقاشی تحصیل کردم. در ابتدا نمایشگاه صلح را در ایران و در باغموزه قصر به تاریخ آبان 1399 و سپس در مؤسسه فرهنگی و هنری صبا به سال 1400 برگزار کردم اما در ادامه در شهریور 1400 این نمایشگاه را به استانبول رساندیم. اکنون نیز دوره دوم این نمایشگاه در استانبول برگزار خواهد شد.
انتخاب آثار و هنرمندان بر چه اساس است؟
این آثار را براساس ماهیتی که ناشی از تکنیک، سطح حرفهای، ترکیببندی، مفهوم و... است با گروهی از کارشناسان هنری انتخاب میکنیم.
تمایل به حضور در این نمایشگاه از سوی هنرمندان را چطور ارزیابی میکنید؟
ما از سوی هنرمندان خارج از ایران مانند ترکیه و آمریکا نیز درخواست حضور در این نمایشگاه را داشتیم و تعدادی هم شرکت کردند. در هر بار برگزاری نمایشگاه صلح حدود 700 تا 800 اثر برای ما ارسال میشود. به طور مثال در سری قبلی از این نمایشگاه که در مجموعه فرهنگی صبا برگزار شده، حدود 250 اثر را روی دیوار بردیم.
تضمین اقتصادی برگزاری این نمایشگاه و چگونگی تعامل با گالریهای استانبول را چگونه بررسی میکنید؟
پیش از کرونا بیش از 50 درصد آثار نمایشگاه صلح در داخل ایران به فروش میرسید و بعد از این دوران شرایط تغییر کرد اما همچنان وضعیت بازخوردهای مثبت و توجه خریداران به نمایشگاه صلح خوب است. من در انتخاب گالریهای ترکیه به مکان و پیشینهشان توجه دارم. این گالری در خیابانی از استانبول قرار گرفته که معمولا نمایشگاههای خوبی در آن برگزار میشود و همین امر تضمینی بر بستر مثبت شرایط است. همچنین ما در این نمایشگاه پرفورمنسی از علیرضا قوجاری و موسیقی زنده به همراه ورکشاپ نقاشی ثریا نیکوروش را با موضوع صلح در نظر گرفتیم و سعی داریم رویدادی چندجانبه را برای مخاطبان هنر ایجاد کنیم.
آثار شما نیز در این نمایشگاه ارائه میشود. درباره مسیر هنری خود بگویید. تاکنون بیشتر آثارتان از مسیر اکسپرسیونیسم گذر کرده و آیا هنوز هم با این نگاه به خلق اثر میپردازید؟
در حال حاضر بیشتر آثارم از گرایش به اکسپرسیونیسم به سوی سورئالیسم حرکت کرده و المانهایی مانند ماهی و بال در آثارم به چشم میخورد. زن در آثار اخیرم بیشتر مورد توجهام است و ماهی با تأکید بر ایرانیبودن و به عنوان نمادی از زن در آثارم به کار گرفته شده است. همچنین فضای وهمی در آثارم دیده میشود. به طور کلی اسنفکس و ترکیب المانها در نقاشیهای اخیرم بیشتر شده و به سوی طراحی رفتهام. در واقع تحت تأثیر بحرانهای داخلی جامعه رنگ در آثارم کم شده و شاید به همین خاطر بیشتر به طراحی صرف میپردازم.
چرا نمایشگاههای انفرادی از آثار شما کمتر برگزار شده است؟
من همیشه بیشتر به نمایش گروهی علاقهمند بودهام، چراکه تعداد و تنوع مخاطبان بالاتر است و تعامل با سایر هنرمندان نتایج بهتری را دربر دارد. اکنون با برگزاری نمایش گروهی «صلح» نیز با همین رویکرد پیش میروم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.