رؤیای دستنیافتنی آنکارا
ترکیه در نظر دارد تا یک منطقه غیررسمی حائل را در خاک سوریه ایجاد کند. ترکیه از بازکردن مرزهای خود به سود آوارگان سوریای که از درگیریهای اخیر در اطراف حلب به مرز ترکیه آمدهاند، خودداری میکند با این استدلال که دیگر توانایی پذیرش آوارگان بیشتر را ندارد و نیازهای انسانی پناهندگان را در اردوگاههایی در داخل خاک سوریه در مرز ترکیه برآورده خواهد کرد. از لحاظ فنی ترکیه توانایی پذیرش پناهندگان بیشتر را دارد اما بهجای این کار در تلاش است تا حمایتهای بشردوستانه برای اداره یک اردوگاه نظامی در سوریه را جلب کند. طرح آنکارا این است که درخواست خود برای ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع برای حفاظت از غیرنظامیانی که در این اردوگاههای پناهندگان ساکن هستند را بار دیگر تکرار کند. ترکیه درحالحاضر هشت اردوگاه در داخل سوریه ساخته است که 77 هزار پناهنده را در خود جای دادهاند. محافل دولتی بر این باورند که اگر تعداد پناهندگان ساکن در این اردوگاهها به 400هزارنفر افزایش یابد، ناتو مجبور خواهد شد یک منطقه پرواز ممنوع ایجاد کند. منطقه پرواز ممنوع در شمال سوریه نهتنها ممکن است از بار سنگین پناهندگان برای ترکیه بکاهد بلکه مانع آن
میشود که حزب «اتحاد دموکراتیک»، منطقه «اعزاز» را کنترل کرده و کانتونهای کُرد را به هم متصل کند. بااینحال، بعید است متحدان ترکیه در ناتو با طرح آنکارا همراهی کنند. ایالات متحده آمریکا مدتهاست که در برابر این خواستهها مقاومت کرده است و نظر خود را در سال برگزاری انتخابات تغییر نخواهد داد. اروپاییها نیز مردد هستند. «آنگلا مرکل»، صدراعظم آلمان، نگران است که رئیسجمهور، «ولادیمیر پوتین»، برای آزمودن ناتو دست به هر اقدامی بزند و به همین دلیل است که او میخواهد هرآنچه لازم است را انجام دهد تا مسکو را تحریک نکند. ممکن است بهزودی مشخص شود که سازماندهی دوباره شورشیهای نیابتی تلاش بیهوده دیگری است. با حمایت نیروی هوایی روسیه از کُردها و رژیم سوریه و بدون قابلیت ضدهوایی امکان کمی وجود دارد که بتوانیم ائتلاف جدید بتواند توازن نظامی را تغییر دهد. پارامترهای متغیر در سوریه توانایی ترکیه در مانوردادن را محدود کردهاند و دلایل کمی وجود دارد که بگویم آینده برای آنکارا تلختر از شرایط کنونی نباشد. بسیاری از محافل در حزب حاکم «عدالت و توسعه» بهطور غیرعلنی میپذیرند که آنها دیگر ایدههای خلاق چندانی برای سوریه ندارند.
برخی از مقامات برجسته طرفدار دولت بهتازگی خطر ابراز این نگرانیها را قبول کرده و از دولت خواستهاند تا مسیر خود در سوریه را تغییر دهد. باید منتظر ماند و دید که آیا رئیسجمهور، «رجب طیب اردوغان»، به این درخواستها توجه خواهد کرد یا خیر.
منبع: کُردپرس
ترکیه در نظر دارد تا یک منطقه غیررسمی حائل را در خاک سوریه ایجاد کند. ترکیه از بازکردن مرزهای خود به سود آوارگان سوریای که از درگیریهای اخیر در اطراف حلب به مرز ترکیه آمدهاند، خودداری میکند با این استدلال که دیگر توانایی پذیرش آوارگان بیشتر را ندارد و نیازهای انسانی پناهندگان را در اردوگاههایی در داخل خاک سوریه در مرز ترکیه برآورده خواهد کرد. از لحاظ فنی ترکیه توانایی پذیرش پناهندگان بیشتر را دارد اما بهجای این کار در تلاش است تا حمایتهای بشردوستانه برای اداره یک اردوگاه نظامی در سوریه را جلب کند. طرح آنکارا این است که درخواست خود برای ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع برای حفاظت از غیرنظامیانی که در این اردوگاههای پناهندگان ساکن هستند را بار دیگر تکرار کند. ترکیه درحالحاضر هشت اردوگاه در داخل سوریه ساخته است که 77 هزار پناهنده را در خود جای دادهاند. محافل دولتی بر این باورند که اگر تعداد پناهندگان ساکن در این اردوگاهها به 400هزارنفر افزایش یابد، ناتو مجبور خواهد شد یک منطقه پرواز ممنوع ایجاد کند. منطقه پرواز ممنوع در شمال سوریه نهتنها ممکن است از بار سنگین پناهندگان برای ترکیه بکاهد بلکه مانع آن
میشود که حزب «اتحاد دموکراتیک»، منطقه «اعزاز» را کنترل کرده و کانتونهای کُرد را به هم متصل کند. بااینحال، بعید است متحدان ترکیه در ناتو با طرح آنکارا همراهی کنند. ایالات متحده آمریکا مدتهاست که در برابر این خواستهها مقاومت کرده است و نظر خود را در سال برگزاری انتخابات تغییر نخواهد داد. اروپاییها نیز مردد هستند. «آنگلا مرکل»، صدراعظم آلمان، نگران است که رئیسجمهور، «ولادیمیر پوتین»، برای آزمودن ناتو دست به هر اقدامی بزند و به همین دلیل است که او میخواهد هرآنچه لازم است را انجام دهد تا مسکو را تحریک نکند. ممکن است بهزودی مشخص شود که سازماندهی دوباره شورشیهای نیابتی تلاش بیهوده دیگری است. با حمایت نیروی هوایی روسیه از کُردها و رژیم سوریه و بدون قابلیت ضدهوایی امکان کمی وجود دارد که بتوانیم ائتلاف جدید بتواند توازن نظامی را تغییر دهد. پارامترهای متغیر در سوریه توانایی ترکیه در مانوردادن را محدود کردهاند و دلایل کمی وجود دارد که بگویم آینده برای آنکارا تلختر از شرایط کنونی نباشد. بسیاری از محافل در حزب حاکم «عدالت و توسعه» بهطور غیرعلنی میپذیرند که آنها دیگر ایدههای خلاق چندانی برای سوریه ندارند.
برخی از مقامات برجسته طرفدار دولت بهتازگی خطر ابراز این نگرانیها را قبول کرده و از دولت خواستهاند تا مسیر خود در سوریه را تغییر دهد. باید منتظر ماند و دید که آیا رئیسجمهور، «رجب طیب اردوغان»، به این درخواستها توجه خواهد کرد یا خیر.
منبع: کُردپرس
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.