من میدون هستم
پوریا عالمی
من میدون هستم. میدون دوم. ما شش تا بچه هستیم. سن و سالی ازم گذشته و دوران بلوغ را با سرافرازی و بی کمکهای دولتی یا مردمی و البته بدون حادثه خاصی از سرگذراندهام. سربازی نرفتهام. یعنی دو ماه آخرش مانده. درس نخواندهام. یعنی دو ترم آخرش مانده. رانندگی بلد نیستم. یعنی تا دنده دو یاد گرفتهام. هیچ برنده دوی صد متر نشدم. چون 75 متر که میرفتم خسته میشدم و مینشستم. هیچوقت نشد 9 ماه پول بخوابانم توی بانک تا وام بگیرم؛ چون به هشت ماه که میرسید، خسته میشدم و پول را برمیداشتم. هیچوقت خانه نخریدم چون همیشه بخشی از پول خانه را نداشتم. مثلا خانه بود هشتمیلیونو 300 هزار تومان. من هشت میلیون تومانش را نداشتم. بعد یکهو خانه شد 63میلیونو 300 هزار تومان. من 63 میلیون تومانش را نداشتم. بعد یکهو خانه شد سههزار میلیارد و 300 هزار تومان. من سه هزار میلیاردش را نداشتم. تماشام کن. من همیشه کم دارم.
مطلب را لقمه بگیرم این است که من میدون هستم متولد ناف تهران. البته بابا و مامان من از دو استان دیگر آمدند. بابا و مامانهای آن دو هم از چهار استان دیگر. بابا و مامانهای بابابزرگ و مامانبزرگ من هم از هشت استان دیگر. همین را بگیر و برو تا ته. خلاصه همانطور که تماشام میکنید من هم مثل هر بچه تهران دیگری بچه جاهای دیگر هستم؛ اما جاهای دیگر را قبول ندارم. ماجرای اینکه چرا اسمم میدون است را بعد تعریف میکنم.
یک لقمه دیگر هم بگیرم. من عاشق میدون هستم و عاشق سوفیا شدهام؛ البته مهم سوفیا نیست. قصد من ازدواج است و حالت ازدواج زیادی دارم. سوفیا البته مهم است. اما موضوع این است که بابای سوفیا روی ناموسش حساس است و آن را به هر کسی نمیدهد. بابای سوفیا روی سوفیا، وطن و تیم پرسپولیس حساس است و اهل بحث سر مسائل ناموسیاش نیست. به همین دلیل من تا الان سر مسئله ازدواج با سوفیا، سر مسئله کشورگشایی کوروش و سر مسئله باخت پرسپولیس نتوانستهام با بابای سوفیا بحث کنم. اگر بخواهم مطلب را جمع کنم و لقمه شرم و حیای حرفم را هم بزنم و بروم باید بگویم بابای سوفیا دختربده نیست. اگر هم باشد به من یکی نمیدهد؛ اما من بیدی نیستم که با این بادها بلرزم و تسلیم بشوم. من میدون هستم و هم بلدم بپیچم هم بلدم بپیچانم.
فردا ماجرای خواستگاری کردنم از سوفیا را در ایام فرخنده عید برایتان تعریف میکنم.
من میدون هستم. میدون دوم. ما شش تا بچه هستیم. سن و سالی ازم گذشته و دوران بلوغ را با سرافرازی و بی کمکهای دولتی یا مردمی و البته بدون حادثه خاصی از سرگذراندهام. سربازی نرفتهام. یعنی دو ماه آخرش مانده. درس نخواندهام. یعنی دو ترم آخرش مانده. رانندگی بلد نیستم. یعنی تا دنده دو یاد گرفتهام. هیچ برنده دوی صد متر نشدم. چون 75 متر که میرفتم خسته میشدم و مینشستم. هیچوقت نشد 9 ماه پول بخوابانم توی بانک تا وام بگیرم؛ چون به هشت ماه که میرسید، خسته میشدم و پول را برمیداشتم. هیچوقت خانه نخریدم چون همیشه بخشی از پول خانه را نداشتم. مثلا خانه بود هشتمیلیونو 300 هزار تومان. من هشت میلیون تومانش را نداشتم. بعد یکهو خانه شد 63میلیونو 300 هزار تومان. من 63 میلیون تومانش را نداشتم. بعد یکهو خانه شد سههزار میلیارد و 300 هزار تومان. من سه هزار میلیاردش را نداشتم. تماشام کن. من همیشه کم دارم.
مطلب را لقمه بگیرم این است که من میدون هستم متولد ناف تهران. البته بابا و مامان من از دو استان دیگر آمدند. بابا و مامانهای آن دو هم از چهار استان دیگر. بابا و مامانهای بابابزرگ و مامانبزرگ من هم از هشت استان دیگر. همین را بگیر و برو تا ته. خلاصه همانطور که تماشام میکنید من هم مثل هر بچه تهران دیگری بچه جاهای دیگر هستم؛ اما جاهای دیگر را قبول ندارم. ماجرای اینکه چرا اسمم میدون است را بعد تعریف میکنم.
یک لقمه دیگر هم بگیرم. من عاشق میدون هستم و عاشق سوفیا شدهام؛ البته مهم سوفیا نیست. قصد من ازدواج است و حالت ازدواج زیادی دارم. سوفیا البته مهم است. اما موضوع این است که بابای سوفیا روی ناموسش حساس است و آن را به هر کسی نمیدهد. بابای سوفیا روی سوفیا، وطن و تیم پرسپولیس حساس است و اهل بحث سر مسائل ناموسیاش نیست. به همین دلیل من تا الان سر مسئله ازدواج با سوفیا، سر مسئله کشورگشایی کوروش و سر مسئله باخت پرسپولیس نتوانستهام با بابای سوفیا بحث کنم. اگر بخواهم مطلب را جمع کنم و لقمه شرم و حیای حرفم را هم بزنم و بروم باید بگویم بابای سوفیا دختربده نیست. اگر هم باشد به من یکی نمیدهد؛ اما من بیدی نیستم که با این بادها بلرزم و تسلیم بشوم. من میدون هستم و هم بلدم بپیچم هم بلدم بپیچانم.
فردا ماجرای خواستگاری کردنم از سوفیا را در ایام فرخنده عید برایتان تعریف میکنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.