نوسنتگراها پدیده حراج تهران بودند
هفدهمین حراج تهران درحالی شامگاه 30 تیر به کار خود پایان داد که میزان فروش آثار هنری در این رویداد ۲۱۱میلیاردو ۲۱۰ میلیون تومان اعلام شد. در این میان دو اثر سهراب سپهری جمعا به مبلغ ۳۳میلیاردو ۷۰۰ میلیون تومان به فروش رسید.
هفدهمین حراج تهران درحالی شامگاه 30 تیر به کار خود پایان داد که میزان فروش آثار هنری در این رویداد ۲۱۱میلیاردو ۲۱۰ میلیون تومان اعلام شد. در این میان دو اثر سهراب سپهری جمعا به مبلغ ۳۳میلیاردو ۷۰۰ میلیون تومان به فروش رسید. علاوه بر سهراب سپهری، در هفدهمین دوره حراج تهران آثاری از عباس کیارستمی، کوروش شیشهگران، صادق تبریزی، رضا بانگیز، محمد احصایی، نصرالله افجهای، حسین زندهرودی، هوشنگ پزشکنیا، فرح ابوالقاسم، منیر فرمانفرماییان، فریده لاشایی، سیراک ملکونیان، آنه محمدتاتاری، گیزلا وارگاسینایی، مارکو گریگوریان، توکل اسماعیلی، احمدرضا احمدی، محمدعلی ترقیجاه، پرویز تناولی، کاظم چلیپا، پرویز کلانتری، سعید صادقی، امیرعلی جوادیان و مصطفی گودرزی نیز ارائه شد.
مهرداد فلاح، هنرمند نقاش، درباره حضور استادان مدرنیست در این حراج میگوید: «استادان مدرنیست بهترین گزینه برای سرمایهگذاری در بازار هنر هستند و هرچه انحصار در خرید آثار این هنرمندان بیشتر باشد، با کاهش عرضه به بازار، سرمایهگذاران امکان دریافت حاشیه سود بیشتری را خواهند داشت؛ اتفاقی که مشابه آن پیشتر درباره آثار سهراب سپهری رخ داده و اینک هنرمندانی همچون صادق تبریزی به این جایگاه رسیدهاند». به باور نماینده هنری خانواده تبریزی، هنرمندان نوسنتگرا پدیدههای جدیدی را در حراج تهران رقم زدهاند و این مسیر بدون شک از سقاخانهایها آغاز شده و کماکان در حال رشد است.
این هنرمند نقاش در توضیح نوسنتگرایی بیان میکند: «اگر ما بنیان اصلی پستمدرنیسم را استفاده از گذشته با نگاهی نو بدانیم، نوسنتگرایی در هنر معاصر ایران، جد، جهد و کوششی پستمدرنیستی در هنرهای تجسمی در ایران است؛ تلاشی که درنهایت خاستگاهی فرهنگی با قدمتی چندهزارساله را عیان میکند».
فلاح در ادامه به هنرمندانی همچون هادی جمالی و صادق تبریزی اشاره میکند که به زعم او «پدیدههای حراج هفدهم» بودند: «در حراج هفدهم نقاشی خط بدون عنوان از صادق تبریزی که در دهه ۹۰ خلق شده است، یکمیلیاردو ۷۰۰ میلیون تومان فروخته شد؛ نکتهای که به اعتقاد بنده یکی از شگفتیهای این دوره به حساب میآمد؛ چراکه این نقاشی از مجموعه ریتم خطهای تبریزی است که نخستین تجربه خود را در حراج تهران پشتسر میگذارد و درعینحال 12 سال از ارائه آخرین نمونه از این مجموعه در یک حراج گذشته است».
به گفته فلاح، تابلوی بدون عنوان دیگری از تبریزی، اولین اثر میلیاردی این حراج بود که قیمتگذاری آن از دو میلیارد شروع و درنهایت دومیلیاردو ۲۰۰ میلیون تومان فروخته شد.
فلاح درباره آهنگ قیمت آثار تبریزی در حراجها اضافه میکند: «آثار این هنرمند در بازار محدود است و تنها بعد از چند دوره حضور در حراج تهران به چنین ارقامی رسیده است. فروش آثار تبریزی در این دوره نسبت به میانگین چند دورهای که شرکت کرده، عالی بوده و این نشان میدهد این آثار خواستار
زیادی دارد».
این نقاش اضافه میکند: «پس از گذشت شش سال از درگذشت زندهیاد تبریزی، شاهد اقبال رو به افزایش خریداران به آثار این هنرمند و رشد قیمت آثار او در عرصه مارکت هنر ایران و جهان هستیم. در این سالها ما شاهد بیش از صد حضور بینالمللی ایشان در حراجهای خارجی و هفت دوره حضور در حراج تهران بودهایم. این در حالی است که 50 سال از حضور این هنرمند در یک حراج هنری میگذرد؛ چراکه ایشان در اولین حراج تهران که سال 1352 برگزار شد نیز حضور چشمگیری داشت و دو اثر او با رقم خوبی به فروش رفت. پس از آن نیز آثار وی در حراجهای کریستیز، ساتبیز، بونامز، حراج تهران و سایر حراجهای ایرانی و بینالمللی با استقبال و علاقه خریداران روبهرو شد».
فلاح در ادامه با اشاره به تابلوی دولتهای بدون عنوان از هادی جمالی که از متریال آلومینیوم، رنگروغن و ورق طلا روی تخته اجرا شده است، فروش دومیلیاردو صد میلیون تومانی این اثر را از دیگر پدیدهای این حراج توصیف میکند و میگوید: «بهطور قطع یکی دیگر از شگفتیهای دوره هفدهم حراج تهران، هادی جمالی بود؛ چراکه نقاشی «بدون عنوان» این هنرمند نزدیک به ششبرابر قیمت پایه به فروش رفت».
فلاح درباره هنر جمالی میافزاید: «در تابلوهای نقاشی جمالی بهرهگیری از رنگهای لطیفی همچون آبی، بنفش و فیروزهای بر بستر براق آلومینیوم فضایی رؤیایی را شکل میدهد که لطیف و شاعرانه نیز هست و درعینحال هنر جمالی را به هنر گذشته ایران پیوند میدهد».
نماینده هنری خانواده تبریزی در ادامه درباره موقعیت فعلی حراج تهران در بازار هنر ایران میگوید: «حراج تهران اولین قدم جدی و رسمی برای نمایش هنر مدرن و معاصر ایران است که مورد توجه بسیاری از محافل هنری و رسانهها قرار گرفته و به عقیده من رویدادی کانونبخش در عرصه هنرهای تجسمی است. البته حراج تهران زمینه حمایت اندک از هنرمندان را پررنگتر میکند؛ هرچند جا دارد نهادهای دولتی و بخشهای خصوصی بهصورت پررنگتری در این عرصه حضور پیدا کنند و بدانند که آثار هنری ارزش افزوده بسیار بالایی دارند. باید این فرهنگ در جامعه ایجاد شود که خرید یک اثر هنری بهعنوان یک کالای ارزشمند، ارزش افزوده و منفعت اقتصادی به دنبال دارد».
فلاح با اشاره به اینکه در حراج هفدهم تهران 37 اثر کمتر از ۵۰۰ میلیون تومان چکش خورد، میافزاید: «نزدیک به ۴۰ درصد از آثار هفدهمین حراج تهران بین صد تا 500 میلیون تومان به فروش رسید که طیف گستردهای از آثار هنری این دوره را دربر میگرفت و اغلب هنرمندان آن از چهرههای جدید مارکت هنر بودند».
این هنرمند نقاش با اشاره به عدم فروش 10 اثر از هنرمندانی همچون سیراک ملکونیان، ژازه تباتبایی، فرامرز پیلارام، ناصر عصار، عباس کیارستمی، جعفر روحبخش، توکل اسماعیلی، بهمن دادخواه، عبدالرضا دریابیگی و عباس معیری در این دوره از حراج، این امر را نشانهای از واقعیبودن خرید و فروشها در این رویداد میداند؛ ضمن اینکه معتقد است فروشنرفتن آثار در حراجهای معتبر دنیا، یک اتفاق همیشگی است.
فلاح در پایان ضمن اشاره به ثبت رکوردهای جدید در حراج هفدهم تصریح میکند: «در این حراج ۱۱۰ اثر از صد هنرمند عرضه شد که صد اثر یعنی ۹۱ درصد آثار به فروش رسیدند. در این دوره ۵۰ اثر با ارزش بیش از یک میلیارد تومان برآورد قیمت به مجموعهداران پیشنهاد شد که در نهایت ۴۵ اثر، یعنی نزدیک به نیمی از آثار، با قیمت میلیاردی چکش خوردند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.