|

دکتر کلو*، آینه‌دار محله کوران

سیدآهنگ کوثر

از بهمن 1358، که برای خودبسنده‌کردن ایران در گندم و علوفه، با همسر و دو فرزند خردسالم به جونگان ممسنی رفتم و به نقش پررنگ مهارکردن سیلاب در آسایش مردم و افزایش تولید یقین یافتم، گفته‌ام، نوشته‌ام، فریاد زده‌ام، آموخته‌ام، بازیگر شده‌ام، همه به این امید که کاری بس ساده و بسیار ارزان در سراسر ایران، هرجا که درخور باشد، انجام شود. یارانی پرشمار دستم را گرفته‌اند؛ چه سود که سیاست‌گذاران آب در کار این خدمتگزار کوچک آب‌وخاک سودی را درخور خویشتن ندیده‌اند. دو جوان دانشمند، که هر دو، تاب ماندن را در این سرزمین شگفتی‌ها نیاوردند، در تابستان 1360 پندم دادند، اگر دنبال پیشرفت برنامه‌ات هستی، باید از طریق مهندسان مشاور جلو بروی. دیدم هزینه انجام کار بسیار کمتر از درصدی است که آنها برای برنامه‌های آبی طلب می‌کنند؛ به گفته آیت‌الله حائری، امام‌جمعه پیشین شیراز، پخش سیلاب ساده است، حسابرسی آن نیز ساده است؛ سدسازی پیچیده است، حسابرسی آن نیز پیچیده است. دکتر تقی شامخی، استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، داستان نخستین برخوردش را با من، جلو کاخ وزارت کشاورزی در سال 1360 چنین نقل می‌کند: «شال سبزی را به دور کمرت پیچیده بودی و گفتی، هرچه می‌گویم آب را با قیمت یک ریال در مترمکعب فراهم می‌کنم، کسی گوش نمی‌دهد». و هنوز هم! می‌گفتند مقاله نداری، نوشته فارسی هم پذیرفته نیست؛ باید در جورنال باشد! سال‌ها گذشت و مقالات چندی، در جورنال‌های به گفته ایشان معتبر، به چاپ رسیدند. سازمان‌ملل متحد با انتشار دستاوردهای ما بر درستی آنها گواهی داد. بخت با یکی از همکاران ما یار بود که درجه دکترایش را از دانشگاهی پرآوازه از سوئد گرفت؛ دانشگاه استنفورد او را جذب کرد. نتایج تحقیقاتش در گربایگان فسا برای آمریکاییان آن اندازه ارزشمند است که اجرای دو طرح پژوهشی را در کالیفرنیا و کلرادو به او محول کرده‌اند. اکنون که ایران با بحران آب روبه‌رو شده است، بیشتر آبگیرهای 562 سد ما تهی شده‌اند، به روایتی 110 کیلومتر مکعب از آب‌هایمان دزدیده شده‌ و وزارت نیرو با پیگیری مجدانه سازمان محیط‌زیست، ساختن 17 سد را ممنوع اعلام کرده است؛ سدسازان چاره گذر از این بحران را ساختن 17 سد دیگر می‌دانند. گمانم چاره شکستن آینه است!

*کلو: یعنی دیوانه

از بهمن 1358، که برای خودبسنده‌کردن ایران در گندم و علوفه، با همسر و دو فرزند خردسالم به جونگان ممسنی رفتم و به نقش پررنگ مهارکردن سیلاب در آسایش مردم و افزایش تولید یقین یافتم، گفته‌ام، نوشته‌ام، فریاد زده‌ام، آموخته‌ام، بازیگر شده‌ام، همه به این امید که کاری بس ساده و بسیار ارزان در سراسر ایران، هرجا که درخور باشد، انجام شود. یارانی پرشمار دستم را گرفته‌اند؛ چه سود که سیاست‌گذاران آب در کار این خدمتگزار کوچک آب‌وخاک سودی را درخور خویشتن ندیده‌اند. دو جوان دانشمند، که هر دو، تاب ماندن را در این سرزمین شگفتی‌ها نیاوردند، در تابستان 1360 پندم دادند، اگر دنبال پیشرفت برنامه‌ات هستی، باید از طریق مهندسان مشاور جلو بروی. دیدم هزینه انجام کار بسیار کمتر از درصدی است که آنها برای برنامه‌های آبی طلب می‌کنند؛ به گفته آیت‌الله حائری، امام‌جمعه پیشین شیراز، پخش سیلاب ساده است، حسابرسی آن نیز ساده است؛ سدسازی پیچیده است، حسابرسی آن نیز پیچیده است. دکتر تقی شامخی، استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، داستان نخستین برخوردش را با من، جلو کاخ وزارت کشاورزی در سال 1360 چنین نقل می‌کند: «شال سبزی را به دور کمرت پیچیده بودی و گفتی، هرچه می‌گویم آب را با قیمت یک ریال در مترمکعب فراهم می‌کنم، کسی گوش نمی‌دهد». و هنوز هم! می‌گفتند مقاله نداری، نوشته فارسی هم پذیرفته نیست؛ باید در جورنال باشد! سال‌ها گذشت و مقالات چندی، در جورنال‌های به گفته ایشان معتبر، به چاپ رسیدند. سازمان‌ملل متحد با انتشار دستاوردهای ما بر درستی آنها گواهی داد. بخت با یکی از همکاران ما یار بود که درجه دکترایش را از دانشگاهی پرآوازه از سوئد گرفت؛ دانشگاه استنفورد او را جذب کرد. نتایج تحقیقاتش در گربایگان فسا برای آمریکاییان آن اندازه ارزشمند است که اجرای دو طرح پژوهشی را در کالیفرنیا و کلرادو به او محول کرده‌اند. اکنون که ایران با بحران آب روبه‌رو شده است، بیشتر آبگیرهای 562 سد ما تهی شده‌اند، به روایتی 110 کیلومتر مکعب از آب‌هایمان دزدیده شده‌ و وزارت نیرو با پیگیری مجدانه سازمان محیط‌زیست، ساختن 17 سد را ممنوع اعلام کرده است؛ سدسازان چاره گذر از این بحران را ساختن 17 سد دیگر می‌دانند. گمانم چاره شکستن آینه است!

*کلو: یعنی دیوانه

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.