کورمک مککارتی در 89سالگی درگذشت
وسترن فلسفی قرن بیستم
کورمک مککارتی، از مهمترین نویسندگان معاصر آمریکایی که آثاری از او در سالهای مختلف به فارسی ترجمه شده است، اخیرا در 89سالگی درگذشت. کورمک مککارتی با نام اصلی چارلز مککارتی، در 20 جولای 1933 در رودآیلند ایالات متحده متولد شد. او تحصیلات منظم دانشگاهی نداشت و سرانجام بدون آنکه مدرکش را در رشته ادبیات از دانشگاه تنسی دریافت کند، تحصیل را رها کرد. او تا پیش از آنکه بهعنوان نویسنده مطرح شود، چهار سال در نیروی هوایی ایالات متحده خدمت کرد و سپس مدتی هم بهعنوان تعمیرکار اتومبیل مشغول به کار شد.
شرق: کورمک مککارتی، از مهمترین نویسندگان معاصر آمریکایی که آثاری از او در سالهای مختلف به فارسی ترجمه شده است، اخیرا در 89سالگی درگذشت. کورمک مککارتی با نام اصلی چارلز مککارتی، در 20 جولای 1933 در رودآیلند ایالات متحده متولد شد. او تحصیلات منظم دانشگاهی نداشت و سرانجام بدون آنکه مدرکش را در رشته ادبیات از دانشگاه تنسی دریافت کند، تحصیل را رها کرد. او تا پیش از آنکه بهعنوان نویسنده مطرح شود، چهار سال در نیروی هوایی ایالات متحده خدمت کرد و سپس مدتی هم بهعنوان تعمیرکار اتومبیل مشغول به کار شد. عمده شهرت مککارتی مربوط به سه رمانی است که با عنوان تریلوژی مرزی شناخته میشوند. «همه اسبهای زیبا»، جلد اول این سهگانه در 1992 منتشر شد و موفقیت زیادی برای نویسندهاش به همراه آورد. «گذرگاه» و «شهرهای دشت» جلد دوم و سوم این تریلوژی نیز با اقبال زیاد منتقدان و خوانندگان روبهرو شدند. کاوه میرعباسی «همه اسبهای زیبا» و «گذرگاه» را سالها پیش به فارسی ترجمه کرده بود و خودش ترجمه این دو رمان را دشوارترین ترجمهاش در طول سالهای فعالیتش میداند. در پیشگفتار ترجمه او از «گذرگاه» نکات درخور توجهی درباره مککارتی و اهمیت او آمده است. تریلوژی مرزی، یک وسترن مدرن است که وقایعش در دهه 1940 و اوایل دهه 1950 در ناحیه جنوب غربی ایالات متحده و مکزیک میگذرد. در پیشگفتار «گذرگاه» توضیح داده شده که غرب آمریکا، بهمثابه مکانی اسطورهای، بنیادش بر واقعیت تاریخی بسیار سست است: «در شمایلنگاری فرهنگی این مکان با گسترهای بینالمللی و همینطور در ادبیات و سینمای وسترن که چهرههای آشنایی نظیر کابوی، هفتتیرکش، کلانتر، سرخپوست، مزرعهدار و زن خانهنشین آنها را انباشتهاند، غرب وحشی عمدتا بسان مکانی برای ماجراجوییهای مردانه موجودیت دارد که اخلاقیات حاکم بر آن معمولا پیروزی خیر بر شر را تضمین میکند، و در پایان کار، قهرمان ماجرا به سمت افقهای باز و بیکران میتازد که تلویحا ایمان به نیکبختی انسان را تداعی میکنند و برکت و وفور را نوید میدهند. پایههای این نگرش خوشبینانه از دیرباز نهاده شده و در سده بیستم بسط پیدا کرده و رواج یافته است. مککارتی، با تکیه بر قهرمانان جوان و نوستالژیک و با بررسی موشکافانه فرایندها و پیامدهای دگرگونیهای اجتماعی در جنوب غربی آمریکا، این روایتهای سادهانگارانه از کابوی قهرمان و اخلاقیات حاکم بر آنها را ساختارشکنی میکند». درواقع مککارتی در تریلوژی مرزی، اسطورهسازیهای پیشین از غرب را با واقعیتهای محیطی این مکان در نیمه قرن بیستم درمیآمیزد. به این ترتیب رؤیای پرسوناژهای جوان رمانهای مککارتی در دورانی سخت تجلی مییابند و هیچ تضمینی وجود ندارد که سرانجام خیر و نیکی با پاداش همراه شوند. برخی منتقدان گفتهاند که سهگانه مککارتی آشکارا زوال تدریجی مزرعهداری و دامداری به شیوه سنتی را بازمینمایاند، اما با پرداختن به مقولههایی همچون نوستالژی، انحطاط ملی و تشویش مردانه، به دغدغههای ذهنی غالب آن دوران نیز میپردازد: «مککارتی با انتقال دلمشغولیهای دهه 1990 به دهههای 1940 و 1950، همزمان دو معنا را به اثبات میرساند: نخست آنکه این گفتمانها هرگونه تلاش متکی بر تخیل را برای تثبیتشان عقیم میگذارند، و دیگر آنکه نمیتوان به شکلی موفقیتآمیز آنها را به یک مقطع تاریخی مشخص محدود ساخت». سهگانه مرزی وسترن مدرن و به تعبیری وسترن شبهفلسفی مککارتی است و در «گذرگاه» با رئالیسم جزئینگر خشونت و درندهخویی آدمهای شرور و نیز سخاوت و مهربانی آدمهای ساده و فرودست توصیف شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.