|

دوباره كسی مرده است

سیدمحسن هاشمی

برای سركشی شبانه عملیات ساماندهی پهنه خیابان انقلاب آماده می‌شوم تا با سرویس دفتر به خیابان انقلاب بروم. سیدحافظ فرزند كوچكم بیدار است و ابراز علاقه می‌كند شب را با من باشد. لباس می‌پوشانمش و با خود همراهش می‌كنم. از خیابان سهروردی می‌گذریم و از آنجا به میدان هفت‌تیر و آنگاه به میدان ولی‌عصر می‌رسیم. برای شروع بازدید از خیابان فلسطین به مقصد خیابان انقلاب می‌رویم. وقتی به میدان فلسطین می‌رسیم، سیدحافظ ذوق‌زده با دیدن مناره و سردر زیبای مسجد امام صادق (ع) میدان فلسطین فریاد می‌زند: امام رضا، امام رضا (ع). سال پیش وقتی دوساله بود به همراه مادرش در سفری سه‌روزه به مشهد رفتند. كاشی‌های رنگی و نور‌آرایی سردر مسجد امام صادق، حرم رضوی را برایش مجسم ساخته است. برای دیدار مادرم به شاهین‌شهر اصفهان می‌روم. عصر روز پنجشنبه نیز مراسم چهلمین روز درگذشت زن‌عمویم در شهر تاریخی گز برپاست. پسر كوچكم را نیز با خود به مراسم می‌برم. مرثیه‌خوان با صدای نه‌چندان خوش‌آهنگی قرآن را بلندبلند با میكروفون چسبیده به دهان تلاوت می‌كند. سیدحافظ، پسرم با دست‌های كوچكش گوش‌هایش را می‌گیرد و از من می‌خواهد تا برای رهایی از این صدا، مجلس را ترك كنیم. به همراهش به دم در تكیه می‌آیم و در كنار پسرعموهایم می‌ایستم تا شاید بخشی از آزار ناشی از آن صدای بلند‌گو التیام یابد.

شب‌هنگام پسر كوچكم هوس می‌كند به پارك اسباب‌بازی برویم. از خانه پدری تا پارك با یكدیگر قدم می‌زنیم. به پارك اسباب‌بازی می‌رسیم. چند كودك در حال بازی‌اند و سه خانواده در نزدیكی اسباب‌بازی‌ها به پیك‌نیك آمده‌اند. ناگهان صدای مرثیه‌خوانی از بلندگویی به گوش می‌رسد. اطراف را می‌جویم. در 300متری پارك اسباب‌بازی و در میانه فضای سبز پارك، یادمانی محل استقرار پیكر شهدای گمنام جنگ تحمیلی قرار دارد و صدای بلندگوها از آنجا است. نوای مداح بلندتر می‌شود و ضربه‌ها بیشتر به گوش می‌رسد. سیدحافظ سراسیمه به نزدم می‌آید و می‌گوید از اینجا برویم، دوباره كسی مرده است! بی‌شك گسترش فرهنگ دینداری و پاسداشت رشادت‌های جوانان وطن، ازجمله اقدام‌های صواب و فضایل اخلاقی جوامع بشری به‌شمار می‌رود.

برای سركشی شبانه عملیات ساماندهی پهنه خیابان انقلاب آماده می‌شوم تا با سرویس دفتر به خیابان انقلاب بروم. سیدحافظ فرزند كوچكم بیدار است و ابراز علاقه می‌كند شب را با من باشد. لباس می‌پوشانمش و با خود همراهش می‌كنم. از خیابان سهروردی می‌گذریم و از آنجا به میدان هفت‌تیر و آنگاه به میدان ولی‌عصر می‌رسیم. برای شروع بازدید از خیابان فلسطین به مقصد خیابان انقلاب می‌رویم. وقتی به میدان فلسطین می‌رسیم، سیدحافظ ذوق‌زده با دیدن مناره و سردر زیبای مسجد امام صادق (ع) میدان فلسطین فریاد می‌زند: امام رضا، امام رضا (ع). سال پیش وقتی دوساله بود به همراه مادرش در سفری سه‌روزه به مشهد رفتند. كاشی‌های رنگی و نور‌آرایی سردر مسجد امام صادق، حرم رضوی را برایش مجسم ساخته است. برای دیدار مادرم به شاهین‌شهر اصفهان می‌روم. عصر روز پنجشنبه نیز مراسم چهلمین روز درگذشت زن‌عمویم در شهر تاریخی گز برپاست. پسر كوچكم را نیز با خود به مراسم می‌برم. مرثیه‌خوان با صدای نه‌چندان خوش‌آهنگی قرآن را بلندبلند با میكروفون چسبیده به دهان تلاوت می‌كند. سیدحافظ، پسرم با دست‌های كوچكش گوش‌هایش را می‌گیرد و از من می‌خواهد تا برای رهایی از این صدا، مجلس را ترك كنیم. به همراهش به دم در تكیه می‌آیم و در كنار پسرعموهایم می‌ایستم تا شاید بخشی از آزار ناشی از آن صدای بلند‌گو التیام یابد.

شب‌هنگام پسر كوچكم هوس می‌كند به پارك اسباب‌بازی برویم. از خانه پدری تا پارك با یكدیگر قدم می‌زنیم. به پارك اسباب‌بازی می‌رسیم. چند كودك در حال بازی‌اند و سه خانواده در نزدیكی اسباب‌بازی‌ها به پیك‌نیك آمده‌اند. ناگهان صدای مرثیه‌خوانی از بلندگویی به گوش می‌رسد. اطراف را می‌جویم. در 300متری پارك اسباب‌بازی و در میانه فضای سبز پارك، یادمانی محل استقرار پیكر شهدای گمنام جنگ تحمیلی قرار دارد و صدای بلندگوها از آنجا است. نوای مداح بلندتر می‌شود و ضربه‌ها بیشتر به گوش می‌رسد. سیدحافظ سراسیمه به نزدم می‌آید و می‌گوید از اینجا برویم، دوباره كسی مرده است! بی‌شك گسترش فرهنگ دینداری و پاسداشت رشادت‌های جوانان وطن، ازجمله اقدام‌های صواب و فضایل اخلاقی جوامع بشری به‌شمار می‌رود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.