|

خردگرایی جایگزین جزم‌اندیشی

داریوش قنبری

انتخابات هفتم اسفند انتخاب مجلسی عقل‌گرا، خردگرا و علم‌گرا بود.موج مردمی که جمعه پای صندوق‌های رأی صف کشیده بودند، موج مردمی است که عقلانیت را لازمه پیشرفت و توسعه کشورش می‌داند؛ عقلانیتی که تلاش کرد آن را با انتخاب حسن روحانی، به‌عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور کشور، بر رأس امور مملکت جاری و ساری کند. اما همین ملت رفتارهایی را در نهمین دوره مجلس شورای اسلامی دید که دور از آن چيزي بود که انتظارش را داشت؛ آنجا که نمایندگان در تقابل با دولت یازدهم ایستادند. آن هم دولتی که با توافق هسته‌ای سایه جنگ و تحریم را از کشور دور کرد. آنچه مردم را به جوش و خروش آورد و آنها را به سوی تغییر این مجلس از طریق صندوق رأی واداشت همین تقابل‌های مجلس و دولت بود. اما نباید فکر کرد این تقابل‌ها تنها تقابل دو گروه سیاسی در کشور بود. این تقابل‌ها، تقابل افراطی‌گری با خردگرایی و تقابل منافع شخصی با منافع ملی بود. هر کسی که پس از این انتخابات وارد مجلس شورای اسلامی شود، باید بیش از هر چیز دل در گرو منافع ملت و تأمین آن از رهگذر عقلانیت داشته باشد.

دلواپسی و مخالفت و ممانعت منجر به پیشرفت کشور نخواهد داشت. تنها نتیجه دلواپسی دلواپسان مجلس نهم، به‌تعویق‌افتادن منافع برجام بود که می‌توانست یک سال زودتر مردم ایران را منتفع کند. دلواپسان مجلس نهم به بهانه نقد برجام و درواقع با نگرانی از اینکه تصویب برجام پیش از انتخابات می‌تواند برای دولت و اصلاح‌طلبان طرفدار دولت، خوش‌یمن باشد، موانع بسیاری را پیش پای دولت گذاشتند. رأی هفتم اسفندماه ملت ایران؛ یعنی عقلانیت باید سرلوحه مجلس آینده باشد، یعنی شاه‌کلید این مجلس برای حل معضلات باید منافع ملی باشد، یعنی ما رأی داده‌ایم تا مجلسی همسو با دولت قانونی کشورمان داشته باشیم، یعنی ما خردگرایی را جایگزین جزم‌اندیشی کرده‌ایم.

انتخابات هفتم اسفند انتخاب مجلسی عقل‌گرا، خردگرا و علم‌گرا بود.موج مردمی که جمعه پای صندوق‌های رأی صف کشیده بودند، موج مردمی است که عقلانیت را لازمه پیشرفت و توسعه کشورش می‌داند؛ عقلانیتی که تلاش کرد آن را با انتخاب حسن روحانی، به‌عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور کشور، بر رأس امور مملکت جاری و ساری کند. اما همین ملت رفتارهایی را در نهمین دوره مجلس شورای اسلامی دید که دور از آن چيزي بود که انتظارش را داشت؛ آنجا که نمایندگان در تقابل با دولت یازدهم ایستادند. آن هم دولتی که با توافق هسته‌ای سایه جنگ و تحریم را از کشور دور کرد. آنچه مردم را به جوش و خروش آورد و آنها را به سوی تغییر این مجلس از طریق صندوق رأی واداشت همین تقابل‌های مجلس و دولت بود. اما نباید فکر کرد این تقابل‌ها تنها تقابل دو گروه سیاسی در کشور بود. این تقابل‌ها، تقابل افراطی‌گری با خردگرایی و تقابل منافع شخصی با منافع ملی بود. هر کسی که پس از این انتخابات وارد مجلس شورای اسلامی شود، باید بیش از هر چیز دل در گرو منافع ملت و تأمین آن از رهگذر عقلانیت داشته باشد.

دلواپسی و مخالفت و ممانعت منجر به پیشرفت کشور نخواهد داشت. تنها نتیجه دلواپسی دلواپسان مجلس نهم، به‌تعویق‌افتادن منافع برجام بود که می‌توانست یک سال زودتر مردم ایران را منتفع کند. دلواپسان مجلس نهم به بهانه نقد برجام و درواقع با نگرانی از اینکه تصویب برجام پیش از انتخابات می‌تواند برای دولت و اصلاح‌طلبان طرفدار دولت، خوش‌یمن باشد، موانع بسیاری را پیش پای دولت گذاشتند. رأی هفتم اسفندماه ملت ایران؛ یعنی عقلانیت باید سرلوحه مجلس آینده باشد، یعنی شاه‌کلید این مجلس برای حل معضلات باید منافع ملی باشد، یعنی ما رأی داده‌ایم تا مجلسی همسو با دولت قانونی کشورمان داشته باشیم، یعنی ما خردگرایی را جایگزین جزم‌اندیشی کرده‌ایم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.