|

مصاحبه با محمدحسنین هیکل

در عصر خودتان زندگی کنید

آیا آرزوی داشتن شغل دیگری غیر از روزنامه‌نگاری داشته‌اید؟
(درحالی‌که بعد از چند سال ترک، سیگارش را روشن کرده، می‌گوید): هرگز. البته وقتی کوچک بودم، حتی کوچک‌تر از تو، در این فکر بودم که روزی پزشک شوم.
چرا به فرزندانت توصیه نکردی روزنامه‌نگار شوند؟
من حتی تلاش کردم آنها را از این حرفه دور کنم. چون می‌دیدم روزنامه‌نگاری در جهان سوم با خیلی خشونت‌ها باید سروکار داشته باشد و این به دلیل ماهیت قدرت در جهان عرب است. برای همین بچه‌هایم را تشویق می‌کردم که از زندگی روزنامه‌نگاری من عبرت بگیرند. من جنگ را تجربه کردم که آسان نبود. زندان را تجربه کردم که قطعا تجربه دشواری بود. یک روزنامه‌نگار در زندگی‌اش همه‌جور رنج را تجربه می‌کند. روزنامه اساسا پوشه هرروزه زندگی است.
شما افتخار می‌کنید که به دلیل این حرفه به زندان افتادید؟
طبعا، من به دلیل همین کار به زندان افتادم. حشیش که قاچاق نکرده بودم! (می‌خندد). به دلیل مخالفتم با کمپ دیوید، به دلیل کتابی که به نام «داستان این ابتکار عمل» یا مطالب دیگری که نوشتم به زندان افتادم. اما زندان آدم را پخته می‌کند. من قبل از اینکه به زندان بیفتم یک روزنامه‌نگار بی‌کار نبودم. یک وزیر بودم. من نزدیک‌ترین افراد به جمال عبدالناصر بودم. اما بعد یک‌دفعه به زندان افتادم. زندان قعر جامعه است. شما خود را در قله جامعه می‌بینید، بعد سر از قعر جامعه در می‌آورید.
دستاورد روزنامه‌نگاری شما چه بوده است؟
من 11 کتاب به زبان انگلیسی و 70 کتاب به زبان عربی نوشته‌ام که همه‌شان تحولات زندگی‌ام بوده است. آن 11 کتاب به بازار جهانی عرضه شده است. کتاب‌های من تاکنون به 33 زبان جهان ترجمه شده است. تابه‌حال‌ هزاران مقاله از من چاپ شده است.
می‌شود ما را نصیحت کنید که چگونه به کشورمان خدمت کنیم؟
اولین تجربه‌ای که من در زندگی آموختم اینکه هیچ‌کس را نصیحت نکنم. این برای مردی مثل من عیب است که مثلا یک بچه 11ساله را نصیحت کنم. چون من به زبان ارزش‌های عصر خودم حرف می‌زنم که دیگر تمام شده است. اما شما به زبان ارزش‌های عصری حرف می‌زنید که تازه شروع شده است. این یک عصر دیگری است و شما باید خودتان آن را کشف کنید. مهم این است که نسل قدیم دست از نصیحت‌کردن نسل جدید بردارد و شما را تحت قیمومیت خودش قرار ندهد. نسل ما باید نصیحت‌ها و توصیه‌هایش را بگذارد توی جیب خودش. نمی‌دانم، آنها را ببلعد یا بگذارد توی کیفش. شما نمی‌خواهد در عصر ما زندگی کنید. شما باید در عصر خودتان زندگی کنید. آن را خوب ببینید و به ارزش‌ها و ابعادش پی ببرید. زیرا این شما هستید که می‌خواهید در آن زندگی کنید. من اگر نظر و احساس و تصوراتم را بگویم، از عصر خودم گفته‌ام و این فایده‌ای ندارد. توصیه هیچ‌کس را قبول نکنید. چون همه توصیه‌ها غلط‌انداز است.
منبع: السفیر

آیا آرزوی داشتن شغل دیگری غیر از روزنامه‌نگاری داشته‌اید؟
(درحالی‌که بعد از چند سال ترک، سیگارش را روشن کرده، می‌گوید): هرگز. البته وقتی کوچک بودم، حتی کوچک‌تر از تو، در این فکر بودم که روزی پزشک شوم.
چرا به فرزندانت توصیه نکردی روزنامه‌نگار شوند؟
من حتی تلاش کردم آنها را از این حرفه دور کنم. چون می‌دیدم روزنامه‌نگاری در جهان سوم با خیلی خشونت‌ها باید سروکار داشته باشد و این به دلیل ماهیت قدرت در جهان عرب است. برای همین بچه‌هایم را تشویق می‌کردم که از زندگی روزنامه‌نگاری من عبرت بگیرند. من جنگ را تجربه کردم که آسان نبود. زندان را تجربه کردم که قطعا تجربه دشواری بود. یک روزنامه‌نگار در زندگی‌اش همه‌جور رنج را تجربه می‌کند. روزنامه اساسا پوشه هرروزه زندگی است.
شما افتخار می‌کنید که به دلیل این حرفه به زندان افتادید؟
طبعا، من به دلیل همین کار به زندان افتادم. حشیش که قاچاق نکرده بودم! (می‌خندد). به دلیل مخالفتم با کمپ دیوید، به دلیل کتابی که به نام «داستان این ابتکار عمل» یا مطالب دیگری که نوشتم به زندان افتادم. اما زندان آدم را پخته می‌کند. من قبل از اینکه به زندان بیفتم یک روزنامه‌نگار بی‌کار نبودم. یک وزیر بودم. من نزدیک‌ترین افراد به جمال عبدالناصر بودم. اما بعد یک‌دفعه به زندان افتادم. زندان قعر جامعه است. شما خود را در قله جامعه می‌بینید، بعد سر از قعر جامعه در می‌آورید.
دستاورد روزنامه‌نگاری شما چه بوده است؟
من 11 کتاب به زبان انگلیسی و 70 کتاب به زبان عربی نوشته‌ام که همه‌شان تحولات زندگی‌ام بوده است. آن 11 کتاب به بازار جهانی عرضه شده است. کتاب‌های من تاکنون به 33 زبان جهان ترجمه شده است. تابه‌حال‌ هزاران مقاله از من چاپ شده است.
می‌شود ما را نصیحت کنید که چگونه به کشورمان خدمت کنیم؟
اولین تجربه‌ای که من در زندگی آموختم اینکه هیچ‌کس را نصیحت نکنم. این برای مردی مثل من عیب است که مثلا یک بچه 11ساله را نصیحت کنم. چون من به زبان ارزش‌های عصر خودم حرف می‌زنم که دیگر تمام شده است. اما شما به زبان ارزش‌های عصری حرف می‌زنید که تازه شروع شده است. این یک عصر دیگری است و شما باید خودتان آن را کشف کنید. مهم این است که نسل قدیم دست از نصیحت‌کردن نسل جدید بردارد و شما را تحت قیمومیت خودش قرار ندهد. نسل ما باید نصیحت‌ها و توصیه‌هایش را بگذارد توی جیب خودش. نمی‌دانم، آنها را ببلعد یا بگذارد توی کیفش. شما نمی‌خواهد در عصر ما زندگی کنید. شما باید در عصر خودتان زندگی کنید. آن را خوب ببینید و به ارزش‌ها و ابعادش پی ببرید. زیرا این شما هستید که می‌خواهید در آن زندگی کنید. من اگر نظر و احساس و تصوراتم را بگویم، از عصر خودم گفته‌ام و این فایده‌ای ندارد. توصیه هیچ‌کس را قبول نکنید. چون همه توصیه‌ها غلط‌انداز است.
منبع: السفیر

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.