ساعد سهیلی، بازیگر «مالاریا» و «پل خواب»
پرویز شهبازی غافلگیرم کرد
بهناز شیربانی: «مالاریا» و «پل خواب» دو فیلمی است که ساعد سهیلی در آنها ایفای نقش میکند. اولی فیلمی از یکی از کارگردانان باسابقه و خوشنام سینما و دیگری از کارگردانی که نخستین قدمهایش در ساخت فیلم بلند در سینمای ایران را برمیدارد و وجه مشترک این دو فیلم حضور ساعد سهیلی در مقام بازیگری است که همچنان تجربهکردن را دوست دارد و تلاش کرده تا وجه دیگری از بازیگریاش را در این دو فیلم به نمایش بگذارد. به بهانه حضور این دو فیلم در سیوچهارمین جشنواره فیلم فجر، با ساعد سهیلی گپوگفتی داشتیم که شما را به خواندن آن دعوت میکنیم:
نظرات متفاوتی درباره تازهترین اثر پرویز شهبازی مطرح شده است. برخی این فیلم را در مقایسه با فیلمهای قبلی او، فیلم متوسطتری میدانند و برخی خلاف این نظر را دارند. بهعنوان یکی از بازیگران فیلم، زمانی که بازی در این فیلم پیشنهاد شد و البته در حین فیلمبرداری چه نظری درباره حاصل کار داشتید؟
قبل از هرچیز باید این را بگویم که بعد از دیدن فیلم «مالاریا» شگفتزده شدم. بهشدت از نتیجه کار راضی هستم و یکی از فیلمهای محبوب من است. زمانی که برای بازی در این فیلم آماده میشدم، فیلمنامهای به من داده نشد، البته این شرایطی بود که برای بازیگران دیگر هم در نظر گرفته شده بود مثل سایر آثار آقای شهبازی که به همین شیوه عمل میکند. هرچند نخستین چیزی که باعث شد برای حضور در این فیلم اعلام آمادگی کنم، حضور پرویز شهبازی در مقام کارگردان و سابقه درخشان او بود و قاعدتا اعتماد کردم. بعد از بازی در «مالاریا» با آرامش میخوابیدم و یقین داشتم که فیلم همانچیزی خواهد شد که انتظارش را دارم. در مورد بخشی از سؤال شما مبنیبر نظرات مختلف منتقدان هم باید بگویم که من هم نظرات مختلفی درباره فیلم شنیدم که یا صفر هستند یا صد. از نظر من نیاز است تا با گذشت زمان درباره آن قضاوت کنیم تا به قول معروف فیلم در ذهن کمی تهنشین شود و شاید بهتر باشد که باعجله تصمیمگیری نکنیم.
نبود فیلمنامه در حین بازی برای بسیاری از بازیگران آزاردهنده است. خصوصا بازیگرانی که به این شیوه عادت ندارند. در این فیلم در کنار شما نابازیگرانی حضور داشتند که طبعا با این شیوه راحتتر برخورد میکردند. آیا این نبود فیلمنامه کار شما را سخت نمیکرد؟
اتفاقا راحتترین تجربه بازی برای من، در این فیلم اتفاق افتاد و با مشورت و صحبتهای زیاد با کارگردان همهچیز پیش میرفت. معمولا وقتی فیلمنامه فیلمی به دستم میرسد آنقدر میخوانم و نکاتش را زیرورو میکنم که روز آخر، فیلمنامه کهنه و غیرقابلخواندن است. اما در فیلم «مالاریا» شیوه کار به شکل دیگری بود. با کارگردان به توافق رسیدیم که باید به شیوه دیگری کار کرد و وقتی میپذیرم که در این فیلم حاضر شوم باید شرایط کار را هم قبول کنم.
پرویز شهبازی در این فیلم هم نشان داد که شناخت خوبی نسبت به نسل جوان دارد. نظر شما در مورد نگاه پرویز شهبازی به نسل جوان در این فیلم چیست؟
پرویز شهبازی با این فیلم مرا غافلگیر کرد. خصوصا در این بخش که شما اشاره کردید. برای من هم جالب بود که چه نگاه جدیدی به نسل جوان دارد و دیالوگهای خوبی نوشته شده است. پرویز شهبازی جامعه و نسل جوان را بهخوبی میشناسد و براساس همین شناخت مینویسد. رفتار و جزئیات این فیلم تماما نشاندهنده بخشی از نسل جوان امروز ماست و این ویژگی بزرگی برای این فیلم است.
کار با نابازیگران در این فیلم سخت نبود؟
من پیش از این هم تجربه بازی با نابازیگر در فیلمهایی مثل «چندمترمکعب عشق»، «کلاشینکف» یا «او خوب سنگ میزند» را داشتم. خوشحالم که در« مالاریا» هم مثل فیلمهای گذشتهام انتخابها درست بود و بازیگرانی که برای اولینبار مقابل دوربین رفتند با انگیزه و پرانرژی بودند و برای من همبازیشدن با آنها خوشایند بود.
امسال علاوه بر بازی در فیلم یک کارگردان نامآشنا، در فیلم «پل خواب» اکتای براهنی هم بازی کردید؛ کارگردانی که نخستین فیلم بلند سینماییاش را ساخت و بازی بسیار خوب شما در این فیلم توجه بسیاری را جلب کرد. پیش از بازی در این فیلم با اکتای براهنی آشنایی داشتید؟
اکتای براهنی را نمیشناختم و به دلیل فیلمنامه خوبی که خواندم، پیشنهاد بازی در این فیلم را پذیرفتم. تجربه بسیار خوبی با هم داشتیم و خوشحالم که با او آشنا شدم. از نظر من او از هنرمندان بااستعداد سینمای ماست. من کار خاصی انجام ندادم و فقط مثل همیشه تلاش کردم با تمام وجودم نقش را باور کنم تا مخاطب هم آن را بپذیرد.
تصور میکنم رسیدن به نقش یک معتاد در این شمایل کار سادهای نبوده است؟
بازی در این فیلم و نقشی که برای من در نظر گرفته شده بود بهشدت پیچیده بود و نیاز به تحقیق داشت. آدمهای زیادی را باید میدیدم که چنین خصوصیتی داشته باشند. با آدمهای مختلفی صحبت کردم و از نزدیک شرایط زندگی و رفتارشان را دیدم. تحقیق میدانی هم شیوههای مختلفی دارد. به نظر من اگر این شیوه در مسیر درست اتفاق نیفتد نتیجه معکوس خواهد داشت و حتی میتواند شرایط را سختتر کند.
بازی اکبر زنجانپور و همبازیشدن شما بهعنوان پدر و پسر فیلم، از نکات قابلتوجه فیلم بود. همکاری با اکبر زنجانپور چطور بود؟
خیلی خوشحالم که این فرصت پیش آمد تا با این بازیگر بزرگ همبازی شوم. چیزهای زیادی از او یاد گرفتم و تمام لحظاتی که با هم بازی داشتیم لذتبخش بود.
به نظر میرسد بعد از تجربهها و موفقیتهایی که در سینما کسب کردید هنوز هم بهدنبال تجربههای جدید هستید و اعتماد به کارگردانهای جوان هم از همین روحیه نشئت میگیرد.
کارگردانان جوان ویژگی خوبی که دارند، این است که انگیزه بالایی دارند و تمام انرژی و توانشان را برای کیفیت کار میگذارند و فکر میکنم همین موضوع وجه مشترک من و کارگردانهای اول است که باعث میشود با هم راحتتر باشیم.
بهناز شیربانی: «مالاریا» و «پل خواب» دو فیلمی است که ساعد سهیلی در آنها ایفای نقش میکند. اولی فیلمی از یکی از کارگردانان باسابقه و خوشنام سینما و دیگری از کارگردانی که نخستین قدمهایش در ساخت فیلم بلند در سینمای ایران را برمیدارد و وجه مشترک این دو فیلم حضور ساعد سهیلی در مقام بازیگری است که همچنان تجربهکردن را دوست دارد و تلاش کرده تا وجه دیگری از بازیگریاش را در این دو فیلم به نمایش بگذارد. به بهانه حضور این دو فیلم در سیوچهارمین جشنواره فیلم فجر، با ساعد سهیلی گپوگفتی داشتیم که شما را به خواندن آن دعوت میکنیم:
نظرات متفاوتی درباره تازهترین اثر پرویز شهبازی مطرح شده است. برخی این فیلم را در مقایسه با فیلمهای قبلی او، فیلم متوسطتری میدانند و برخی خلاف این نظر را دارند. بهعنوان یکی از بازیگران فیلم، زمانی که بازی در این فیلم پیشنهاد شد و البته در حین فیلمبرداری چه نظری درباره حاصل کار داشتید؟
قبل از هرچیز باید این را بگویم که بعد از دیدن فیلم «مالاریا» شگفتزده شدم. بهشدت از نتیجه کار راضی هستم و یکی از فیلمهای محبوب من است. زمانی که برای بازی در این فیلم آماده میشدم، فیلمنامهای به من داده نشد، البته این شرایطی بود که برای بازیگران دیگر هم در نظر گرفته شده بود مثل سایر آثار آقای شهبازی که به همین شیوه عمل میکند. هرچند نخستین چیزی که باعث شد برای حضور در این فیلم اعلام آمادگی کنم، حضور پرویز شهبازی در مقام کارگردان و سابقه درخشان او بود و قاعدتا اعتماد کردم. بعد از بازی در «مالاریا» با آرامش میخوابیدم و یقین داشتم که فیلم همانچیزی خواهد شد که انتظارش را دارم. در مورد بخشی از سؤال شما مبنیبر نظرات مختلف منتقدان هم باید بگویم که من هم نظرات مختلفی درباره فیلم شنیدم که یا صفر هستند یا صد. از نظر من نیاز است تا با گذشت زمان درباره آن قضاوت کنیم تا به قول معروف فیلم در ذهن کمی تهنشین شود و شاید بهتر باشد که باعجله تصمیمگیری نکنیم.
نبود فیلمنامه در حین بازی برای بسیاری از بازیگران آزاردهنده است. خصوصا بازیگرانی که به این شیوه عادت ندارند. در این فیلم در کنار شما نابازیگرانی حضور داشتند که طبعا با این شیوه راحتتر برخورد میکردند. آیا این نبود فیلمنامه کار شما را سخت نمیکرد؟
اتفاقا راحتترین تجربه بازی برای من، در این فیلم اتفاق افتاد و با مشورت و صحبتهای زیاد با کارگردان همهچیز پیش میرفت. معمولا وقتی فیلمنامه فیلمی به دستم میرسد آنقدر میخوانم و نکاتش را زیرورو میکنم که روز آخر، فیلمنامه کهنه و غیرقابلخواندن است. اما در فیلم «مالاریا» شیوه کار به شکل دیگری بود. با کارگردان به توافق رسیدیم که باید به شیوه دیگری کار کرد و وقتی میپذیرم که در این فیلم حاضر شوم باید شرایط کار را هم قبول کنم.
پرویز شهبازی در این فیلم هم نشان داد که شناخت خوبی نسبت به نسل جوان دارد. نظر شما در مورد نگاه پرویز شهبازی به نسل جوان در این فیلم چیست؟
پرویز شهبازی با این فیلم مرا غافلگیر کرد. خصوصا در این بخش که شما اشاره کردید. برای من هم جالب بود که چه نگاه جدیدی به نسل جوان دارد و دیالوگهای خوبی نوشته شده است. پرویز شهبازی جامعه و نسل جوان را بهخوبی میشناسد و براساس همین شناخت مینویسد. رفتار و جزئیات این فیلم تماما نشاندهنده بخشی از نسل جوان امروز ماست و این ویژگی بزرگی برای این فیلم است.
کار با نابازیگران در این فیلم سخت نبود؟
من پیش از این هم تجربه بازی با نابازیگر در فیلمهایی مثل «چندمترمکعب عشق»، «کلاشینکف» یا «او خوب سنگ میزند» را داشتم. خوشحالم که در« مالاریا» هم مثل فیلمهای گذشتهام انتخابها درست بود و بازیگرانی که برای اولینبار مقابل دوربین رفتند با انگیزه و پرانرژی بودند و برای من همبازیشدن با آنها خوشایند بود.
امسال علاوه بر بازی در فیلم یک کارگردان نامآشنا، در فیلم «پل خواب» اکتای براهنی هم بازی کردید؛ کارگردانی که نخستین فیلم بلند سینماییاش را ساخت و بازی بسیار خوب شما در این فیلم توجه بسیاری را جلب کرد. پیش از بازی در این فیلم با اکتای براهنی آشنایی داشتید؟
اکتای براهنی را نمیشناختم و به دلیل فیلمنامه خوبی که خواندم، پیشنهاد بازی در این فیلم را پذیرفتم. تجربه بسیار خوبی با هم داشتیم و خوشحالم که با او آشنا شدم. از نظر من او از هنرمندان بااستعداد سینمای ماست. من کار خاصی انجام ندادم و فقط مثل همیشه تلاش کردم با تمام وجودم نقش را باور کنم تا مخاطب هم آن را بپذیرد.
تصور میکنم رسیدن به نقش یک معتاد در این شمایل کار سادهای نبوده است؟
بازی در این فیلم و نقشی که برای من در نظر گرفته شده بود بهشدت پیچیده بود و نیاز به تحقیق داشت. آدمهای زیادی را باید میدیدم که چنین خصوصیتی داشته باشند. با آدمهای مختلفی صحبت کردم و از نزدیک شرایط زندگی و رفتارشان را دیدم. تحقیق میدانی هم شیوههای مختلفی دارد. به نظر من اگر این شیوه در مسیر درست اتفاق نیفتد نتیجه معکوس خواهد داشت و حتی میتواند شرایط را سختتر کند.
بازی اکبر زنجانپور و همبازیشدن شما بهعنوان پدر و پسر فیلم، از نکات قابلتوجه فیلم بود. همکاری با اکبر زنجانپور چطور بود؟
خیلی خوشحالم که این فرصت پیش آمد تا با این بازیگر بزرگ همبازی شوم. چیزهای زیادی از او یاد گرفتم و تمام لحظاتی که با هم بازی داشتیم لذتبخش بود.
به نظر میرسد بعد از تجربهها و موفقیتهایی که در سینما کسب کردید هنوز هم بهدنبال تجربههای جدید هستید و اعتماد به کارگردانهای جوان هم از همین روحیه نشئت میگیرد.
کارگردانان جوان ویژگی خوبی که دارند، این است که انگیزه بالایی دارند و تمام انرژی و توانشان را برای کیفیت کار میگذارند و فکر میکنم همین موضوع وجه مشترک من و کارگردانهای اول است که باعث میشود با هم راحتتر باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.