|

از برف تا عقرب

احمدی بحری

در هفته‌ای که گذشت اتفاقات زیادی برایم افتاد. از برف و کولاکی که به ‌صورت ناگهانی منطقه را فراگرفت تا شرکت در مسابقه تیراندازی و جان سالم به‌دربردن از نیش عقرب. یک روز در هفته گذشته با همکارم وارد منطقه شده بودیم تا شب را در یکی از پاسگاه‌های فصلی منطقه بیتوته کنیم. عصر را به گشت و پایش در منطقه پرداخته بودیم و غروب به پاسگاه رسیدیم و با روشن‌کردن چراغ زنبوری و بخاری نفتی اتاق را تا حدودی گرم کردیم. آن شب سرد بود، ولی نه در حدی که نتوانیم گرمش کنیم. با یک بخاری نفتی کوچک دو، سه ساعتی طول کشید تا هوای اتاق تحمل‌پذیر شود. با طلوع خورشید که از خواب بلند شدیم به کوه‌پیمایی پرداختیم تا از وضعیت وحوش اطلاعاتی به دست بیاوریم. نزدیک ظهر که شد باد سردی شروع به وزیدن کرد و ابرهای سیاه منطقه را پوشاندند. مجبور شدیم به همان پاسگاه برگردیم تا بعد از کمی استراحت و بهترشدن هوا مجددا به کوه برویم. نیم‌ساعتی نشده بود که نشسته بودیم تا چایی بنوشیم و خودمان را گرم کنیم که از پنجره نگاهی به بیرون انداختیم و در کمال تعجب همه جا را سفیدپوش دیدیم. برف با کولاک زمین را دگرگون کرده بود، ولی یک ساعتی بیشتر این بارش ادامه پیدا نکرد و خورشید دوباره از پشت ابرها بیرون آمد. اتفاق دیگری که برایم افتاد این بود که به دعوت یکی از دوستان و همکارانم برای شرکت در مسابقه تیراندازی با تفنگ بادی به مناسبت دهه فجر به ورزشگاه شهر کهک رفتیم. من به قصد تماشای مسابقه رفته بودم و چون تجربه‌ای از مسابقه تیراندازی نداشتم، تمایلی به شرکت در آن نداشتم، ولی دوستان اصرار کردند که تا اینجا که آمده‌ای بیا و شرکت کن. من هم اسلحه را گرفتم و پنج تیر به سمت سیبل شلیک کردم. اولین نفری بودم که مسابقه را شروع می‌کردم تا شلیک‌هایم تمام شد، همه به من تبریک گفتند. من هم گفتم مسابقه همچنان ادامه دارد و بقیه هنوز شلیک نکرده‌اند. آنها هم گفتند امتیازی که گرفتی نشان می‌دهد بهتر از همه زده‌ای. بقیه شرکت‌کنندگان هم شروع به شلیک کردند و من کم‌کم داشتم به این حرفشان می‌رسیدم. بله آن روز مقام نخست را کسب کردم و به پیشنهاد رئیس هیأت تیراندازی شهر که گفت استعدادش را داری، تصمیم گرفتم تمرین‌ها را شروع کنم تا بتوانم در مسابقات استانی نیز خودی نشان بدهم.
در اتفاق دیگری که قرار بود شب را در همان پاسگاه محیط‌بانی کوچک بیتوته کنیم، شب بسیار سردی بود تا جایی که آبی که با گالن به همراه آورده بودیم، همان ساعات اول یخ زده بوده. با یک بخاری نفتی کوچک اتاق را به زور گرم کردیم و با چندین پتو توانستیم تا سحر دوام بیاوریم. صبح که در حال جمع‌کردن پتوها بودیم تا از پاسگاه خارج شویم ناگهان لاشه یک عقرب را در کف اتاق پیدا کردیم. عقربی که شب گذشته وارد اتاق شده بود، ولی موفق نشده بود به ما نزدیک شود و در زیر تشک ما‌ گیر افتاده و له شده بود. ما شانس آورده بودیم که نیشش نصیب ما نشد. نمی‌دانم ما وارد زیستگاهش شده بودیم یا عقرب به محل خواب ما آمده بود. به‌هرحال، خدا به ما رحم کرد و دست تقدیر الهی بر این بود که جان سالم به‌در ببریم.

در هفته‌ای که گذشت اتفاقات زیادی برایم افتاد. از برف و کولاکی که به ‌صورت ناگهانی منطقه را فراگرفت تا شرکت در مسابقه تیراندازی و جان سالم به‌دربردن از نیش عقرب. یک روز در هفته گذشته با همکارم وارد منطقه شده بودیم تا شب را در یکی از پاسگاه‌های فصلی منطقه بیتوته کنیم. عصر را به گشت و پایش در منطقه پرداخته بودیم و غروب به پاسگاه رسیدیم و با روشن‌کردن چراغ زنبوری و بخاری نفتی اتاق را تا حدودی گرم کردیم. آن شب سرد بود، ولی نه در حدی که نتوانیم گرمش کنیم. با یک بخاری نفتی کوچک دو، سه ساعتی طول کشید تا هوای اتاق تحمل‌پذیر شود. با طلوع خورشید که از خواب بلند شدیم به کوه‌پیمایی پرداختیم تا از وضعیت وحوش اطلاعاتی به دست بیاوریم. نزدیک ظهر که شد باد سردی شروع به وزیدن کرد و ابرهای سیاه منطقه را پوشاندند. مجبور شدیم به همان پاسگاه برگردیم تا بعد از کمی استراحت و بهترشدن هوا مجددا به کوه برویم. نیم‌ساعتی نشده بود که نشسته بودیم تا چایی بنوشیم و خودمان را گرم کنیم که از پنجره نگاهی به بیرون انداختیم و در کمال تعجب همه جا را سفیدپوش دیدیم. برف با کولاک زمین را دگرگون کرده بود، ولی یک ساعتی بیشتر این بارش ادامه پیدا نکرد و خورشید دوباره از پشت ابرها بیرون آمد. اتفاق دیگری که برایم افتاد این بود که به دعوت یکی از دوستان و همکارانم برای شرکت در مسابقه تیراندازی با تفنگ بادی به مناسبت دهه فجر به ورزشگاه شهر کهک رفتیم. من به قصد تماشای مسابقه رفته بودم و چون تجربه‌ای از مسابقه تیراندازی نداشتم، تمایلی به شرکت در آن نداشتم، ولی دوستان اصرار کردند که تا اینجا که آمده‌ای بیا و شرکت کن. من هم اسلحه را گرفتم و پنج تیر به سمت سیبل شلیک کردم. اولین نفری بودم که مسابقه را شروع می‌کردم تا شلیک‌هایم تمام شد، همه به من تبریک گفتند. من هم گفتم مسابقه همچنان ادامه دارد و بقیه هنوز شلیک نکرده‌اند. آنها هم گفتند امتیازی که گرفتی نشان می‌دهد بهتر از همه زده‌ای. بقیه شرکت‌کنندگان هم شروع به شلیک کردند و من کم‌کم داشتم به این حرفشان می‌رسیدم. بله آن روز مقام نخست را کسب کردم و به پیشنهاد رئیس هیأت تیراندازی شهر که گفت استعدادش را داری، تصمیم گرفتم تمرین‌ها را شروع کنم تا بتوانم در مسابقات استانی نیز خودی نشان بدهم.
در اتفاق دیگری که قرار بود شب را در همان پاسگاه محیط‌بانی کوچک بیتوته کنیم، شب بسیار سردی بود تا جایی که آبی که با گالن به همراه آورده بودیم، همان ساعات اول یخ زده بوده. با یک بخاری نفتی کوچک اتاق را به زور گرم کردیم و با چندین پتو توانستیم تا سحر دوام بیاوریم. صبح که در حال جمع‌کردن پتوها بودیم تا از پاسگاه خارج شویم ناگهان لاشه یک عقرب را در کف اتاق پیدا کردیم. عقربی که شب گذشته وارد اتاق شده بود، ولی موفق نشده بود به ما نزدیک شود و در زیر تشک ما‌ گیر افتاده و له شده بود. ما شانس آورده بودیم که نیشش نصیب ما نشد. نمی‌دانم ما وارد زیستگاهش شده بودیم یا عقرب به محل خواب ما آمده بود. به‌هرحال، خدا به ما رحم کرد و دست تقدیر الهی بر این بود که جان سالم به‌در ببریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.