پایانهای تلخ، تلخیهای بیپایان
کیوان کثیریان
1. «برادرم خسرو» ساخته یک کارگردان تازهکار دیگر هم فیلم خیلی خوبی از آب درآمد. یک درام پرانرژی با کارگردانی سنجیده و بازیهای خوب و بهاندازه. شهاب حسینی همچنان درجهیک است و ناصر هاشمی پس از مدتها بازگشت موفقی دارد. فصل پایانی فیلم از مهمترین امتیازات آن به حساب میآید و از پایانهای خوب امسال. تلخی اما همچنان جزء لاینفک فیلم است. مثل 90 درصد فیلمهای دیگر جشنواره. جای این فیلم هم در میان فیلمهای بخش مسابقه اصلی، بهشدت خالی است. 4 ستاره از 5
2. «سیانور» دومین ساخته بهروز شعیبی، اثر جسور و قرص و محکمی است. یک درام سیاسی با مایههای عاشقانه و پلیسی که ارجاعات مستقیم به وقایع و شخصیتهای ردهبالا و مؤسسان سازمان منافقین دارد. تم آشنای تقابل عشق و وظیفه در این فیلم هم دستمایه قرار گرفته است. اندازهنگهداشتن از ویژگیهای «سیانور» است. هر سه محور داستان- سیاست، عشق و حادثهپردازی- سهم بهقاعدهای در قصه دارند و در کنار هم، رنگآمیزی مناسبی به فیلم دادهاند. بازی مهدی هاشمی در نقش یک پلیس خشن، شلخته و باهوش، چشمگیر است.
صحنهآرایی در «سیانور» فوقالعاده است. انتقال قابلقبول فضای دهه 40 و 50 در سینمای ما، آن هم در شرایطی که اینهمه تغییر عمده در ظاهر و باطن همهچیز به وجود آمده، کار دشواری است که در این فیلم با دقت و ظرافت انجام شده است.
پایانهای تلخ، تلخیهای بیپایان
1. «برادرم خسرو» ساخته یک کارگردان تازهکار دیگر هم فیلم خیلی خوبی از آب درآمد. یک درام پرانرژی با کارگردانی سنجیده و بازیهای خوب و بهاندازه. شهاب حسینی همچنان درجهیک است و ناصر هاشمی پس از مدتها بازگشت موفقی دارد. فصل پایانی فیلم از مهمترین امتیازات آن به حساب میآید و از پایانهای خوب امسال. تلخی اما همچنان جزء لاینفک فیلم است. مثل 90 درصد فیلمهای دیگر جشنواره. جای این فیلم هم در میان فیلمهای بخش مسابقه اصلی، بهشدت خالی است. 4 ستاره از 5
2. «سیانور» دومین ساخته بهروز شعیبی، اثر جسور و قرص و محکمی است. یک درام سیاسی با مایههای عاشقانه و پلیسی که ارجاعات مستقیم به وقایع و شخصیتهای ردهبالا و مؤسسان سازمان منافقین دارد. تم آشنای تقابل عشق و وظیفه در این فیلم هم دستمایه قرار گرفته است. اندازهنگهداشتن از ویژگیهای «سیانور» است. هر سه محور داستان- سیاست، عشق و حادثهپردازی- سهم بهقاعدهای در قصه دارند و در کنار هم، رنگآمیزی مناسبی به فیلم دادهاند. بازی مهدی هاشمی در نقش یک پلیس خشن، شلخته و باهوش، چشمگیر است.
صحنهآرایی در «سیانور» فوقالعاده است. انتقال قابلقبول فضای دهه 40 و 50 در سینمای ما، آن هم در شرایطی که اینهمه تغییر عمده در ظاهر و باطن همهچیز به وجود آمده، کار دشواری است که در این فیلم با دقت و ظرافت انجام شده است.
3.5 ستاره از 5
3. محسن عبدالوهاب در تازهترین ساختهاش، به موضوع تقابل یک زوج بر سر بچهدارشدن پرداخته است. فیلم، راحت و روان است و البته ملات داستان کمی لاغر به نظر میرسد. فیلمساز تلاش میکند در اینباره، سمت یکی از طرفین بایستد، تحلیل ارائه دهد و تکلیف را روشن کند. استدلال مرد اما در شرایط تازه البته سستتر طراحی شده است تا جایی که در اواخر داستان عملا بیمنطق به نظر میرسد. اینکه هر دو طرف ماجرا روی موضعشان میایستند و فیلم در همین وضعیت به انتها میرسد، موجب میشود «قاعده پایان تلخ» در این فیلم هم رعایت شود.
2.5 ستاره از 5
3.5 ستاره از 5
3. محسن عبدالوهاب در تازهترین ساختهاش، به موضوع تقابل یک زوج بر سر بچهدارشدن پرداخته است. فیلم، راحت و روان است و البته ملات داستان کمی لاغر به نظر میرسد. فیلمساز تلاش میکند در اینباره، سمت یکی از طرفین بایستد، تحلیل ارائه دهد و تکلیف را روشن کند. استدلال مرد اما در شرایط تازه البته سستتر طراحی شده است تا جایی که در اواخر داستان عملا بیمنطق به نظر میرسد. اینکه هر دو طرف ماجرا روی موضعشان میایستند و فیلم در همین وضعیت به انتها میرسد، موجب میشود «قاعده پایان تلخ» در این فیلم هم رعایت شود.
2.5 ستاره از 5
1. «برادرم خسرو» ساخته یک کارگردان تازهکار دیگر هم فیلم خیلی خوبی از آب درآمد. یک درام پرانرژی با کارگردانی سنجیده و بازیهای خوب و بهاندازه. شهاب حسینی همچنان درجهیک است و ناصر هاشمی پس از مدتها بازگشت موفقی دارد. فصل پایانی فیلم از مهمترین امتیازات آن به حساب میآید و از پایانهای خوب امسال. تلخی اما همچنان جزء لاینفک فیلم است. مثل 90 درصد فیلمهای دیگر جشنواره. جای این فیلم هم در میان فیلمهای بخش مسابقه اصلی، بهشدت خالی است. 4 ستاره از 5
2. «سیانور» دومین ساخته بهروز شعیبی، اثر جسور و قرص و محکمی است. یک درام سیاسی با مایههای عاشقانه و پلیسی که ارجاعات مستقیم به وقایع و شخصیتهای ردهبالا و مؤسسان سازمان منافقین دارد. تم آشنای تقابل عشق و وظیفه در این فیلم هم دستمایه قرار گرفته است. اندازهنگهداشتن از ویژگیهای «سیانور» است. هر سه محور داستان- سیاست، عشق و حادثهپردازی- سهم بهقاعدهای در قصه دارند و در کنار هم، رنگآمیزی مناسبی به فیلم دادهاند. بازی مهدی هاشمی در نقش یک پلیس خشن، شلخته و باهوش، چشمگیر است.
صحنهآرایی در «سیانور» فوقالعاده است. انتقال قابلقبول فضای دهه 40 و 50 در سینمای ما، آن هم در شرایطی که اینهمه تغییر عمده در ظاهر و باطن همهچیز به وجود آمده، کار دشواری است که در این فیلم با دقت و ظرافت انجام شده است.
پایانهای تلخ، تلخیهای بیپایان
1. «برادرم خسرو» ساخته یک کارگردان تازهکار دیگر هم فیلم خیلی خوبی از آب درآمد. یک درام پرانرژی با کارگردانی سنجیده و بازیهای خوب و بهاندازه. شهاب حسینی همچنان درجهیک است و ناصر هاشمی پس از مدتها بازگشت موفقی دارد. فصل پایانی فیلم از مهمترین امتیازات آن به حساب میآید و از پایانهای خوب امسال. تلخی اما همچنان جزء لاینفک فیلم است. مثل 90 درصد فیلمهای دیگر جشنواره. جای این فیلم هم در میان فیلمهای بخش مسابقه اصلی، بهشدت خالی است. 4 ستاره از 5
2. «سیانور» دومین ساخته بهروز شعیبی، اثر جسور و قرص و محکمی است. یک درام سیاسی با مایههای عاشقانه و پلیسی که ارجاعات مستقیم به وقایع و شخصیتهای ردهبالا و مؤسسان سازمان منافقین دارد. تم آشنای تقابل عشق و وظیفه در این فیلم هم دستمایه قرار گرفته است. اندازهنگهداشتن از ویژگیهای «سیانور» است. هر سه محور داستان- سیاست، عشق و حادثهپردازی- سهم بهقاعدهای در قصه دارند و در کنار هم، رنگآمیزی مناسبی به فیلم دادهاند. بازی مهدی هاشمی در نقش یک پلیس خشن، شلخته و باهوش، چشمگیر است.
صحنهآرایی در «سیانور» فوقالعاده است. انتقال قابلقبول فضای دهه 40 و 50 در سینمای ما، آن هم در شرایطی که اینهمه تغییر عمده در ظاهر و باطن همهچیز به وجود آمده، کار دشواری است که در این فیلم با دقت و ظرافت انجام شده است.
3.5 ستاره از 5
3. محسن عبدالوهاب در تازهترین ساختهاش، به موضوع تقابل یک زوج بر سر بچهدارشدن پرداخته است. فیلم، راحت و روان است و البته ملات داستان کمی لاغر به نظر میرسد. فیلمساز تلاش میکند در اینباره، سمت یکی از طرفین بایستد، تحلیل ارائه دهد و تکلیف را روشن کند. استدلال مرد اما در شرایط تازه البته سستتر طراحی شده است تا جایی که در اواخر داستان عملا بیمنطق به نظر میرسد. اینکه هر دو طرف ماجرا روی موضعشان میایستند و فیلم در همین وضعیت به انتها میرسد، موجب میشود «قاعده پایان تلخ» در این فیلم هم رعایت شود.
2.5 ستاره از 5
3.5 ستاره از 5
3. محسن عبدالوهاب در تازهترین ساختهاش، به موضوع تقابل یک زوج بر سر بچهدارشدن پرداخته است. فیلم، راحت و روان است و البته ملات داستان کمی لاغر به نظر میرسد. فیلمساز تلاش میکند در اینباره، سمت یکی از طرفین بایستد، تحلیل ارائه دهد و تکلیف را روشن کند. استدلال مرد اما در شرایط تازه البته سستتر طراحی شده است تا جایی که در اواخر داستان عملا بیمنطق به نظر میرسد. اینکه هر دو طرف ماجرا روی موضعشان میایستند و فیلم در همین وضعیت به انتها میرسد، موجب میشود «قاعده پایان تلخ» در این فیلم هم رعایت شود.
2.5 ستاره از 5
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.