|

برای مرگ «امير حسين فردي»؛ سردبیر «کیهان بچه‌ها»

نویسنده‌ای بادقت و موثر

مهرداد غفارزاده

آقای اميرحسين فردی، جزو افرادی بود که در مسجد «جواد‌الائمه» با او آشنا شدم. یکی از بنیانگذاران سوره بچه‌های مسجد بود. حق استادی به گردن من داشت و خیلی از دوستانی که در جلسات دوشنبه‌شب‌های مسجد می‌آمدند حتما او را در خاطر دارند. او تنها کسی بود که در ایران توانست گروه نوجوانان را در مسجد دور هم جمع کند و با آنها داستان بخواند. خیلی از همان بچه‌ها مثل محمدرضا کاتب، شهرام شفیعی، احمد غلامی، محمد ناصری و... حالا داستان‌نویس‌های معتبری هستند. او نویسنده باوسواس و بزرگی بود. نویسنده چند رمان مطرح انقلاب بود و از طرفی بسیار با وسواس و با حساسیت بالا می‌نوشت و شاید نگارش یک رمانش 10‌سال به طول می‌انجامید. دقت نظرش برای همه بچه‌ها الگو بود و از همه مهم‌تر انسانی شریف و مهربان بود و آرامش خاصی در صحبت‌کردن داشت و کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند وقتی با او درد دل می‌کردند، با آرامش خاص او آرامش می‌یافتند و در واقع او به دیگران هم آرامش می‌داد. متاسفم از درگذشتشان و طوری اندوهگینم گویی که برادر بزرگ‌تر خودم را از دست داده‌ام. در این مقطع زمانی جای افرادی چون او بسیار خالی است و نیاز به وجود این افراد در این موقعیت بسیار احساس می‌شود. در پایان باید اضافه کنم که آقای «فردی» در ادبیات بعد از انقلاب به‌شدت تاثیرگذار بود و امیدوارم تاثیراتش پایدار بماند و کسانی که او را می‌شناختند بتوانند راهش را ادامه دهند.
آقای اميرحسين فردی، جزو افرادی بود که در مسجد «جواد‌الائمه» با او آشنا شدم. یکی از بنیانگذاران سوره بچه‌های مسجد بود. حق استادی به گردن من داشت و خیلی از دوستانی که در جلسات دوشنبه‌شب‌های مسجد می‌آمدند حتما او را در خاطر دارند. او تنها کسی بود که در ایران توانست گروه نوجوانان را در مسجد دور هم جمع کند و با آنها داستان بخواند. خیلی از همان بچه‌ها مثل محمدرضا کاتب، شهرام شفیعی، احمد غلامی، محمد ناصری و... حالا داستان‌نویس‌های معتبری هستند. او نویسنده باوسواس و بزرگی بود. نویسنده چند رمان مطرح انقلاب بود و از طرفی بسیار با وسواس و با حساسیت بالا می‌نوشت و شاید نگارش یک رمانش 10‌سال به طول می‌انجامید. دقت نظرش برای همه بچه‌ها الگو بود و از همه مهم‌تر انسانی شریف و مهربان بود و آرامش خاصی در صحبت‌کردن داشت و کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند وقتی با او درد دل می‌کردند، با آرامش خاص او آرامش می‌یافتند و در واقع او به دیگران هم آرامش می‌داد. متاسفم از درگذشتشان و طوری اندوهگینم گویی که برادر بزرگ‌تر خودم را از دست داده‌ام. در این مقطع زمانی جای افرادی چون او بسیار خالی است و نیاز به وجود این افراد در این موقعیت بسیار احساس می‌شود. در پایان باید اضافه کنم که آقای «فردی» در ادبیات بعد از انقلاب به‌شدت تاثیرگذار بود و امیدوارم تاثیراتش پایدار بماند و کسانی که او را می‌شناختند بتوانند راهش را ادامه دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.