|

مقاومت پیونگ‌یانگ

هم‌زمان با انتظار کره‌شمالی برای واکنش سازمان ملل به نخستین آزمایش بمب هیدروژنی پیونگ‌یانگ، به نظر می‌رسد واشنگتن به فکر انجام اقداماتی است؛ از ممنوعیت فروش نفت کره‌شمالی یا خرید مواد معدنی آن، خارج‌کردن بانک‌ها از تجارت با پیونگ‌یانگ گرفته تا محروم‌کردن این کشور از دسترسی به اقتصاد مبتنی‌بر دلار یا حتی ممنوعیت ورود هواپیماهای این کشور به حریم هوایی سایر کشورها.به گفته برخی، چنین اقداماتی اگر با شدت اجرائی شوند با هم می‌توانند برای برهم‌زدن ثبات رژیم حاکم کره‌شمالی کافی باشند و این یک شگفتی بزرگی خواهد بود اگر به این اقدامات در فهرست نهایی سازمان ملل نیز اشاره شده باشد. هر قدرت بزرگی در منطقه دلیل خوبی دارد تا بخواهد کره‌شمالی را از تبدیل‌شدن به یک تهدید مهم اتمی بازدارد. اما چین نسبت به کافی‌بودن اقداماتی چون اعمال تحریم‌های بیشتر علیه کره‌شمالی ابراز تردید می‌کند. روسیه نیز که علاقه‌ای به ابتکارعمل‌های سیاست خارجی آمریکا ندارد همواره تلاش کرده تا به‌جای دوری از دولت پیونگ‌یانگ به آن نزدیک شود. حتی کره‌جنوبی که بیشترین آسیب را از پیشرفت برنامه اتمی همسایه‌اش می‌بیند به نظر می‌رسد نسبت به ضرورت انجام چنین اقدامات شدیدی از جمله تعطیلی منطقه صنعتی مشترک تردید دارد. جدای از تحلیلگران افراطی واشنگتن، هیچ‌کس نمی‌خواهد تا با نتیجه اقدامات بین‌المللی هماهنگ‌شده برای بی‌ثبات‌کردن رژیم «کیم جونگ اون» در کره‌شمالی روبه‌رو شود، هرچقدر که آنها نسبت به سوابق حقوق‌بشری، حکومت اقتدارگرا و رویکردهای نظامی‌گرانه این کشور در قبال واشنگتن، توکیو و سئول مخالف باشند حاضر به رویارویی با نتایج چنین تقابلی نخواهند بود.
نقطه کلیدی در حل تنش‌ها با کره‌شمالی دست‌برداشتن آمریکا از رویکرد خصمانه خود است که از دوران جنگ سرد در این کشور مانده است. تاکنون تحریم‌ها علیه پیونگ‌یانگ ممنوعیت خریدوفروش سلاح، ممنوعیت معامله با برخی افراد و گروه‌ها و برخی اقدامات دیگر را شامل شده است اما روشن است که این تحریم‌ها در رسیدن به هدف خود که همانا خلع هسته‌ای پیونگ‌یانگ بوده شکست خورده‌اند. اما با وجود تشدید وخامت اوضاع اقتصادی، پیونگ‌یانگ سلاح‌ اتمی دارد و اکنون در قانون خود نیز به حق خود در دستیابی و توسعه این سلاح تأکید کرده است. کره‌شمالی می‌گوید این تسلیحات بخش اجتناب‌ناپذیر استراتژی دفاع ملی آن هستند. هیچ کشوری حتی آفریقای‌جنوبی اگر در چنین مسیری تا به اینجا پیش برود از آن بازنخواهد گشت. درهمین‌حال، «جوزف دتوماس»، دستیار سابق وزیر خارجه آمریکا، می‌گوید: اگر عوامل مهم سیستم مالی چین مورد هدف تحریم‌های آمریکا واقع شوند، افراد مجبور می‌شوند در نظر بگیرند که چه اتفاقی برای اقتصاد جهانی، چین و آمریکا در حال وقوع است. این تحریم‌ها آخرین کارت‌هایی است که پیش از پایان دیپلماسی می‌توان از آنها استفاده کرد.

هم‌زمان با انتظار کره‌شمالی برای واکنش سازمان ملل به نخستین آزمایش بمب هیدروژنی پیونگ‌یانگ، به نظر می‌رسد واشنگتن به فکر انجام اقداماتی است؛ از ممنوعیت فروش نفت کره‌شمالی یا خرید مواد معدنی آن، خارج‌کردن بانک‌ها از تجارت با پیونگ‌یانگ گرفته تا محروم‌کردن این کشور از دسترسی به اقتصاد مبتنی‌بر دلار یا حتی ممنوعیت ورود هواپیماهای این کشور به حریم هوایی سایر کشورها.به گفته برخی، چنین اقداماتی اگر با شدت اجرائی شوند با هم می‌توانند برای برهم‌زدن ثبات رژیم حاکم کره‌شمالی کافی باشند و این یک شگفتی بزرگی خواهد بود اگر به این اقدامات در فهرست نهایی سازمان ملل نیز اشاره شده باشد. هر قدرت بزرگی در منطقه دلیل خوبی دارد تا بخواهد کره‌شمالی را از تبدیل‌شدن به یک تهدید مهم اتمی بازدارد. اما چین نسبت به کافی‌بودن اقداماتی چون اعمال تحریم‌های بیشتر علیه کره‌شمالی ابراز تردید می‌کند. روسیه نیز که علاقه‌ای به ابتکارعمل‌های سیاست خارجی آمریکا ندارد همواره تلاش کرده تا به‌جای دوری از دولت پیونگ‌یانگ به آن نزدیک شود. حتی کره‌جنوبی که بیشترین آسیب را از پیشرفت برنامه اتمی همسایه‌اش می‌بیند به نظر می‌رسد نسبت به ضرورت انجام چنین اقدامات شدیدی از جمله تعطیلی منطقه صنعتی مشترک تردید دارد. جدای از تحلیلگران افراطی واشنگتن، هیچ‌کس نمی‌خواهد تا با نتیجه اقدامات بین‌المللی هماهنگ‌شده برای بی‌ثبات‌کردن رژیم «کیم جونگ اون» در کره‌شمالی روبه‌رو شود، هرچقدر که آنها نسبت به سوابق حقوق‌بشری، حکومت اقتدارگرا و رویکردهای نظامی‌گرانه این کشور در قبال واشنگتن، توکیو و سئول مخالف باشند حاضر به رویارویی با نتایج چنین تقابلی نخواهند بود.
نقطه کلیدی در حل تنش‌ها با کره‌شمالی دست‌برداشتن آمریکا از رویکرد خصمانه خود است که از دوران جنگ سرد در این کشور مانده است. تاکنون تحریم‌ها علیه پیونگ‌یانگ ممنوعیت خریدوفروش سلاح، ممنوعیت معامله با برخی افراد و گروه‌ها و برخی اقدامات دیگر را شامل شده است اما روشن است که این تحریم‌ها در رسیدن به هدف خود که همانا خلع هسته‌ای پیونگ‌یانگ بوده شکست خورده‌اند. اما با وجود تشدید وخامت اوضاع اقتصادی، پیونگ‌یانگ سلاح‌ اتمی دارد و اکنون در قانون خود نیز به حق خود در دستیابی و توسعه این سلاح تأکید کرده است. کره‌شمالی می‌گوید این تسلیحات بخش اجتناب‌ناپذیر استراتژی دفاع ملی آن هستند. هیچ کشوری حتی آفریقای‌جنوبی اگر در چنین مسیری تا به اینجا پیش برود از آن بازنخواهد گشت. درهمین‌حال، «جوزف دتوماس»، دستیار سابق وزیر خارجه آمریکا، می‌گوید: اگر عوامل مهم سیستم مالی چین مورد هدف تحریم‌های آمریکا واقع شوند، افراد مجبور می‌شوند در نظر بگیرند که چه اتفاقی برای اقتصاد جهانی، چین و آمریکا در حال وقوع است. این تحریم‌ها آخرین کارت‌هایی است که پیش از پایان دیپلماسی می‌توان از آنها استفاده کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.