|

بازیکنان درجه 2

امیرحسین علم‌الهدی : مدتی است که رسانه‌های تصویری فارسی‌زبان ماهواره‌ای رقیب، به‌جای پخش تولیدات بی‌سروته خود تصمیم گرفته‌اند زمین بازی خود را گسترده‌تر و از زمین رقیب خود (تلویزیون ایران و سینما)، بازیکن جذب کنند و تا اینجای کار توانسته‌اند نسبت به جذب بازیکن‌های درجه دو، موفق عمل کنند و اگر همچنان نظاره‌گر باشیم و طبق‌معمول همیشه‌، محکوم و توهین و تهدید کنیم بعید نمی‌دانم رقیب با قدرت عمل بیشتری که دارد، به جذب بازیکن‌های قوی‌تر اقدام نکند! به‌هرحال، با توجه به رکود اقتصادی و نبود منابع مالی برای رونق فضای تولیدات تلویزیونی که معتقدم سوءمدیریت همچنان از کمبود منابع مالی، تهدید بزرگ‌تری برای مدیریت رسانه‌های تصویری و شنیداری است و همچنان معتقدم با این ساختار حجیم که بنابر اذعان رئیس محترم سازمان عریض و طویل صداوسیما، بیش از هزارو 400 ‌میلیارد تومان، یعنی نزدیک به ٥٠٠‌میلیون دلار فقط حجم پرداخت‌های حقوق و دستمزد کارکنان این سازمان است و با وجود منابع مالی کافی، امکان تولید کیفی و حاکم‌بودن بر زمین بازی رسانه‌ها تا اطلاع ثانوی، همچنان به دلایل عدیده امکان‌پذیر نیست و بعد از چهار دهه چاره‌ای نداریم جز اينكه براي سبک‌سازی حاکم بر دیوان‌سالاری سازمان‌ها و نهادها و صدور مجوز تلویزیون خصوصی و تجدید ساختار مدیریتی حوزه فرهنگ و هنر، به‌صورت عاجل اقدام کنیم تا به‌جای محکوم‌کردن تعدادی از فعالان حوزه تلویزیون و سینما که بنابر ضرورت یا هر دلیل ناصواب دیگری به زمین بازی رقیب پیوسته‌اند، بتوانیم درد را به‌صورت ریشه‌ای بعد از این همه تجربه ناموفق مدیریت فرهنگی، درمان کنیم و بپذیریم که برای حفظ و توسعه نظام رسانه‌ای قوی و تأثیرگزار، باید به‌روز شویم و از خودشیفتگی دست برداریم! پیوستن تعدادی از فعالان سینما و تلویزیون و کشف حجاب به‌طور طبیعی خارج از موازین دینی و قانونی و عرفی جامعه است و مسلما مورد قبول جامعه نمی‌تواند باشد اما نکته مهم نوشته‌ام این است که این رفتار ناشایست باعث شده است رسانه‌های همیشه زاویه‌دار با تلویزیون و به‌ویژه سینما، بی‌محابا به این رسانه‌ها بتازند که از فعالان سینما و تلویزیون جز این انتظار نیست! و اما نکته و سؤال اصلی‌ام: در دهه اخیر، کدام قشر بیشترین آسیب را به آموزه‌های مورد قبولمان وارد کرد: تعدادی از مديراني که ‌ میلیاردها دلار از بیت‌المال را حیف‌ومیل و اختلاس کردند (که هیچ‌گاه این رسانه‌ها چنین بی‌محابا، به این خیانت‌کنندگان به بیت‌المال نتاختند) یا رسانه‌هایی که هر روز درحال تولید اخبار دروغ و بهتان به برادر و خواهر دینی خود هستند یا در نهایت تعدادی از هنرپیشه‌های نه‌چندان مطرح که هیچ‌گاه در جامعه معرف اصلی آموزه‌های مورد قبولمان نبودند؟ لطفا جواب این سؤال را صادقانه بدهید... .

امیرحسین علم‌الهدی : مدتی است که رسانه‌های تصویری فارسی‌زبان ماهواره‌ای رقیب، به‌جای پخش تولیدات بی‌سروته خود تصمیم گرفته‌اند زمین بازی خود را گسترده‌تر و از زمین رقیب خود (تلویزیون ایران و سینما)، بازیکن جذب کنند و تا اینجای کار توانسته‌اند نسبت به جذب بازیکن‌های درجه دو، موفق عمل کنند و اگر همچنان نظاره‌گر باشیم و طبق‌معمول همیشه‌، محکوم و توهین و تهدید کنیم بعید نمی‌دانم رقیب با قدرت عمل بیشتری که دارد، به جذب بازیکن‌های قوی‌تر اقدام نکند! به‌هرحال، با توجه به رکود اقتصادی و نبود منابع مالی برای رونق فضای تولیدات تلویزیونی که معتقدم سوءمدیریت همچنان از کمبود منابع مالی، تهدید بزرگ‌تری برای مدیریت رسانه‌های تصویری و شنیداری است و همچنان معتقدم با این ساختار حجیم که بنابر اذعان رئیس محترم سازمان عریض و طویل صداوسیما، بیش از هزارو 400 ‌میلیارد تومان، یعنی نزدیک به ٥٠٠‌میلیون دلار فقط حجم پرداخت‌های حقوق و دستمزد کارکنان این سازمان است و با وجود منابع مالی کافی، امکان تولید کیفی و حاکم‌بودن بر زمین بازی رسانه‌ها تا اطلاع ثانوی، همچنان به دلایل عدیده امکان‌پذیر نیست و بعد از چهار دهه چاره‌ای نداریم جز اينكه براي سبک‌سازی حاکم بر دیوان‌سالاری سازمان‌ها و نهادها و صدور مجوز تلویزیون خصوصی و تجدید ساختار مدیریتی حوزه فرهنگ و هنر، به‌صورت عاجل اقدام کنیم تا به‌جای محکوم‌کردن تعدادی از فعالان حوزه تلویزیون و سینما که بنابر ضرورت یا هر دلیل ناصواب دیگری به زمین بازی رقیب پیوسته‌اند، بتوانیم درد را به‌صورت ریشه‌ای بعد از این همه تجربه ناموفق مدیریت فرهنگی، درمان کنیم و بپذیریم که برای حفظ و توسعه نظام رسانه‌ای قوی و تأثیرگزار، باید به‌روز شویم و از خودشیفتگی دست برداریم! پیوستن تعدادی از فعالان سینما و تلویزیون و کشف حجاب به‌طور طبیعی خارج از موازین دینی و قانونی و عرفی جامعه است و مسلما مورد قبول جامعه نمی‌تواند باشد اما نکته مهم نوشته‌ام این است که این رفتار ناشایست باعث شده است رسانه‌های همیشه زاویه‌دار با تلویزیون و به‌ویژه سینما، بی‌محابا به این رسانه‌ها بتازند که از فعالان سینما و تلویزیون جز این انتظار نیست! و اما نکته و سؤال اصلی‌ام: در دهه اخیر، کدام قشر بیشترین آسیب را به آموزه‌های مورد قبولمان وارد کرد: تعدادی از مديراني که ‌ میلیاردها دلار از بیت‌المال را حیف‌ومیل و اختلاس کردند (که هیچ‌گاه این رسانه‌ها چنین بی‌محابا، به این خیانت‌کنندگان به بیت‌المال نتاختند) یا رسانه‌هایی که هر روز درحال تولید اخبار دروغ و بهتان به برادر و خواهر دینی خود هستند یا در نهایت تعدادی از هنرپیشه‌های نه‌چندان مطرح که هیچ‌گاه در جامعه معرف اصلی آموزه‌های مورد قبولمان نبودند؟ لطفا جواب این سؤال را صادقانه بدهید... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.