|

گلوله‌ای برای شادی

اخترمحمد ماکویی: چند ساعت مانده به بازی، خیابان‌ها مملو بود از افرادی که با وجود باران شدید، سوار بر موتورسیکلت دوردور می‌کردند و فریاد شادی سر می‌دادند. بازی بین تیم‌های فوتبال هند و افغانستان بود (فینال جام جنوب آسیا در یکی از شهر‌های هند). چند دقیقه بعد از آغاز نیمه دوم، افغانستان گل اول این بازی را زد و در چند نقطه از شهر صدای شلیک شنیده شد. این صدای شلیک سلاح‌هایی بود که افراد مسئول و غیرمسئول دارند که تعدادشان هم کم نیست. نگرانی‌ها درباره افرادی که این سلاح‌ها را حمل می‌کنند، نیز بسیار است. این بار اما هند افغانستان را با همه حواشی‌ای که داور ایجاد کرده بود، برد و دیگر گلوله‌ای برای شادی شلیک نشد.
شلیک هوایی در مواقع شادی افغان‌ها از گذشته‌‌های دور وجود داشته است. در مناطق دوردست و روستایی هم این رسم، رواج بیشتری داشته. در قدیم (چند دهه گذشته) هنگامی که کودکی در یک خانواده روستایی متولد می‌شد، به‌علاوه خانواده این کودک، همسایه‌‌ها و اقوام دور و نزدیک آن می‌آمدند مقابل خانه کودک نورسیده، شلیک هوایی می‌کردند. در عروسی‌ها نیز این امر معمول بود و تاکنون نیز در برخی از مناطق رواج دارد، در یک مورد از این عروسی‌ها، به صورت اتفاقی گلوله به سمت عروس شلیک شد و عروس جان خود را از دست داد. اگر فردی هم از سفری دور برمی‌گشت اقوام برای خوشامدگویی شلیک هوایی می‌کردند.
جمع‌آوری سلاح از دست افراد غیرمسئول از زمان ریاست‌جمهوری «حامد کرزی» آغاز شد و بیشتر شرکت‌هایی که برای نیرو‌های بین‌المللی کار می‌کردند و برای تأمین امنیت کاروان‌های مواد غذایی و سوختی این نیروها ایجاد شده بودند، خلع‌سلاح شدند. افراد زیادی همچنان بدون مجوز، سلاح دارند و در مواقع شادی یا در مواردی اندک از اختلاف‌های قبیله‌ای که به جنگ می‌انجامد، از آن استفاده می‌کنند.
پس از بازی فوتبال که افغانستان نتوانست ببرد، نوبت به تیم ملی «کریکت» افغانستان رسید که چند روز پس از مسابقه فوتبال، توانست تیم«زیمبابوه» را شکست دهد. همین موضوع، دوباره شادی را به میان افغان‌ها آورد و دلیلی شد برای شلیک‌های هوایی. میلیون‌ها گلوله در سراسر کشور شلیک شد و موجی از ترس و وحشت را به میان مردم آورد. کابل مرکز این شلیک‌ها بود. مردم که گویی به این صداها عادت کرده‌‌اند، با شبکه‌‌های تلویزیونی‌ که صحبت می‌کنند، از ترس خود در آن شب می‌گویند. فردی می‌گوید گمان کرده طبق معمول دوباره حمله‌ای صورت گرفته و با عجله برای پناه‌گرفتن به زیرزمین خانه خود رفته است. دراین‌میان به‌علاوه افرادی که بدون مجوز سلاح دارند، بعضی از نیروهای امنیتی نیز این کار را انجام دادند که بنابر گفته سخنگوی وزارت کشور، این افراد بازداشت خواهند شد و شغل‌شان را از دست خواهند داد.
ورزش و ورزشکاران در بیشتر موارد، باعث شادی افغان‌ها شده‌‌اند و بدون تعصب قومی کنار یکدیگر شادی کرده‌اند، ولی این گلوله‌‌هایی که برای شادی به هوا شلیک می‌شوند فقط برای افرادی که آن را شلیک می‌کنند، شادی آفریده است. در همین جریان برد تیم ملی کریکت بنابر گزارش‌ها، فقط در کابل چند نفر زخمی شدند. استفاده گلوله به عنوان ابزاری برای شادی در کمتر جایی از دنیا مرسوم است ولی در افغانستان شاید به دلیل چند دهه جنگ داخلی و عادی‌شدن داشتن اسلحه، از آن به عنوان یک وسیله برای شادی استفاده می‌شود. با وجود اینکه دولت هشدارهایی در مواقعی که ورزشکاران ملی افغانستان بازی دارند، می‌دهد، ولی با همه هشدارهای داده‌شده باز هم افراد زیادی این کار را انجام می‌دهند تا با شلیک گلوله‌ای شادی خود را نشان دهند.

اخترمحمد ماکویی: چند ساعت مانده به بازی، خیابان‌ها مملو بود از افرادی که با وجود باران شدید، سوار بر موتورسیکلت دوردور می‌کردند و فریاد شادی سر می‌دادند. بازی بین تیم‌های فوتبال هند و افغانستان بود (فینال جام جنوب آسیا در یکی از شهر‌های هند). چند دقیقه بعد از آغاز نیمه دوم، افغانستان گل اول این بازی را زد و در چند نقطه از شهر صدای شلیک شنیده شد. این صدای شلیک سلاح‌هایی بود که افراد مسئول و غیرمسئول دارند که تعدادشان هم کم نیست. نگرانی‌ها درباره افرادی که این سلاح‌ها را حمل می‌کنند، نیز بسیار است. این بار اما هند افغانستان را با همه حواشی‌ای که داور ایجاد کرده بود، برد و دیگر گلوله‌ای برای شادی شلیک نشد.
شلیک هوایی در مواقع شادی افغان‌ها از گذشته‌‌های دور وجود داشته است. در مناطق دوردست و روستایی هم این رسم، رواج بیشتری داشته. در قدیم (چند دهه گذشته) هنگامی که کودکی در یک خانواده روستایی متولد می‌شد، به‌علاوه خانواده این کودک، همسایه‌‌ها و اقوام دور و نزدیک آن می‌آمدند مقابل خانه کودک نورسیده، شلیک هوایی می‌کردند. در عروسی‌ها نیز این امر معمول بود و تاکنون نیز در برخی از مناطق رواج دارد، در یک مورد از این عروسی‌ها، به صورت اتفاقی گلوله به سمت عروس شلیک شد و عروس جان خود را از دست داد. اگر فردی هم از سفری دور برمی‌گشت اقوام برای خوشامدگویی شلیک هوایی می‌کردند.
جمع‌آوری سلاح از دست افراد غیرمسئول از زمان ریاست‌جمهوری «حامد کرزی» آغاز شد و بیشتر شرکت‌هایی که برای نیرو‌های بین‌المللی کار می‌کردند و برای تأمین امنیت کاروان‌های مواد غذایی و سوختی این نیروها ایجاد شده بودند، خلع‌سلاح شدند. افراد زیادی همچنان بدون مجوز، سلاح دارند و در مواقع شادی یا در مواردی اندک از اختلاف‌های قبیله‌ای که به جنگ می‌انجامد، از آن استفاده می‌کنند.
پس از بازی فوتبال که افغانستان نتوانست ببرد، نوبت به تیم ملی «کریکت» افغانستان رسید که چند روز پس از مسابقه فوتبال، توانست تیم«زیمبابوه» را شکست دهد. همین موضوع، دوباره شادی را به میان افغان‌ها آورد و دلیلی شد برای شلیک‌های هوایی. میلیون‌ها گلوله در سراسر کشور شلیک شد و موجی از ترس و وحشت را به میان مردم آورد. کابل مرکز این شلیک‌ها بود. مردم که گویی به این صداها عادت کرده‌‌اند، با شبکه‌‌های تلویزیونی‌ که صحبت می‌کنند، از ترس خود در آن شب می‌گویند. فردی می‌گوید گمان کرده طبق معمول دوباره حمله‌ای صورت گرفته و با عجله برای پناه‌گرفتن به زیرزمین خانه خود رفته است. دراین‌میان به‌علاوه افرادی که بدون مجوز سلاح دارند، بعضی از نیروهای امنیتی نیز این کار را انجام دادند که بنابر گفته سخنگوی وزارت کشور، این افراد بازداشت خواهند شد و شغل‌شان را از دست خواهند داد.
ورزش و ورزشکاران در بیشتر موارد، باعث شادی افغان‌ها شده‌‌اند و بدون تعصب قومی کنار یکدیگر شادی کرده‌اند، ولی این گلوله‌‌هایی که برای شادی به هوا شلیک می‌شوند فقط برای افرادی که آن را شلیک می‌کنند، شادی آفریده است. در همین جریان برد تیم ملی کریکت بنابر گزارش‌ها، فقط در کابل چند نفر زخمی شدند. استفاده گلوله به عنوان ابزاری برای شادی در کمتر جایی از دنیا مرسوم است ولی در افغانستان شاید به دلیل چند دهه جنگ داخلی و عادی‌شدن داشتن اسلحه، از آن به عنوان یک وسیله برای شادی استفاده می‌شود. با وجود اینکه دولت هشدارهایی در مواقعی که ورزشکاران ملی افغانستان بازی دارند، می‌دهد، ولی با همه هشدارهای داده‌شده باز هم افراد زیادی این کار را انجام می‌دهند تا با شلیک گلوله‌ای شادی خود را نشان دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.