|

حال و هوای این روزهای «گلاب آدینه»

با نفرین‌نامه مرشد بلقیس

عسل عباسیان

گلاب مستعان، یعنی همان «گلاب آدینه» دختر حسینقلی مستعان (مترجم بینوایان و پاورقی‌نویس مشهور سده اخیر) همسر «مهدی هاشمی» و مادر نورا هاشمی است. هنرمند شناخته‌شده‌ای در عرصه تئاتر و سینماست که بیش از این نیاز به معرفی ندارد. در ادامه می‌توانید گپ کوتاه ستون «روزگار سپری‌شده» را بخوانید.
حال همه ما خوب است... اما
وقتی با گلاب آدینه احوالپرسی می‌کنم و درباره احوال خودش و خانواده‌اش می‌پرسم، خدا را شکر می‌کند و می‌گوید: «همه خوب و سالم و سرحالیم، تا جایی‌که به محدوده زندگی خانوادگی‌مان مربوط است اما اگر خارج از آن را بخواهم بگویم، نمی‌دانم از کجا باید گفت و چه باید گفت و...» و بعد می‌گوید: «بیشتر از هر چیز از بلاهایی که آدم‌ها در سراسر دنیا بر سر یکدیگر می‌آورند به فغانم...»
با «مرشد بلقیس» همذات‌پنداری می‌کنم
خانم بازیگر و بازیگردان، این روزها در اپیزود «نفرین‌نامه مرشد بلقیس» نمایش «سه‌گانه اورنگ» نوشته «علیرضا نادری» و به کارگردانی «محمد حاتمی» در نقش زنی معرکه‌گیر در حوالی سال‌های دهه20 ظاهر شده و تنهایی‌های زنی مرشدمسلک به نام «مرشد بلقیس» را تصویر می‌کند؛ زنی که نقطه مشترکش با دو پرسوناژ دیگر این نمایش که مریم سعادت و پیام دهکردی بازیگرانش هستند، آرزوهای از دست‌رفته است وحسرت آنچه که باید می‌بوده اما نیست. وقتی از او در این‌باره پرسیدم که اگر یک معرکه‌گیر واقعی را ببیند، واکنشش نسبت به او چه خواهد بود، از همذات‌پنداری با این شخصیت چنین گفت: «می‌ایستم و به حرف‌هایش با دقت گوش می‌کنم، نگاهش می‌کنم چراکه ممکن است یک روز بخواهم باز در چنین نقشی بازی کنم. جملاتش برایم مهم است از این نظر که فکر می‌کنم از حال و احوال دلش با ما حرف می‌زند و برای گذران زندگی‌اش دست به ابتکار زده و با سرگرم‌کردن مردم می‌خواهد مایحتاجش را تامین کند.»
گذران روز با ادبیات کلاسیک
آدینه از آخرین کتابی که این روزها خوانده یعنی «یادداشت‌های زیرزمینی» فئودور داستایوفسکی و تعدادی از نمایشنامه‌های کوتاه مجموعه «تجربه» هم می‌گوید. وقتی از او درباره علاقه‌اش به ادبیات کلاسیک ایران می‌پرسم، پاسخ می‌دهد: «مرور ادبیات کلاسیک ایران جزو برنامه روزانه زندگی من و آقای هاشمی در تمام این سالیان بوده است. مجموعه غزلیات حافظ، گلستان سعدی و شاهنامه فردوسی کتاب‌های بالینی ما هستند.»
تئاتر، تئاتر و باز هم تئاتر
گلاب آدینه که در کارنامه هنری‌اش سابقه همکاری با کارگردان‌های بزرگی چون بهرام بیضایی، رخشان بنی‌اعتماد، ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، داریوش فرهنگ و علی رفیعی به چشم می‌خورد و سال گذشته هم با «خُرده خانم» نخستین تجربه نمایشی «کیومرث پوراحمد» به روی صحنه آمده بود، این روزها هم بیش از هر چیز مشغول تئاتر است و علاوه بر بازی در نمایشی که در سطرهای بالاتر هم اشاره کردم، این روزها به تدریج تمرینات مجدد نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را هم آغاز خواهد کرد. به گفته آدینه این نمایش که پیشتر در جشنواره سی‌ویکم فجر هم روی صحنه رفته، بناست از اواخر خردادماه برای اجرای عموم به روی صحنه تالار چارسو برود. او در این نمایش با دخترش نورا هاشمی و خواهر بزرگترش حمیده مستعان (که برای نخستین بار به روی صحنه تئاتر می‌آید) همبازی است.
گلاب مستعان، یعنی همان «گلاب آدینه» دختر حسینقلی مستعان (مترجم بینوایان و پاورقی‌نویس مشهور سده اخیر) همسر «مهدی هاشمی» و مادر نورا هاشمی است. هنرمند شناخته‌شده‌ای در عرصه تئاتر و سینماست که بیش از این نیاز به معرفی ندارد. در ادامه می‌توانید گپ کوتاه ستون «روزگار سپری‌شده» را بخوانید.
حال همه ما خوب است... اما
وقتی با گلاب آدینه احوالپرسی می‌کنم و درباره احوال خودش و خانواده‌اش می‌پرسم، خدا را شکر می‌کند و می‌گوید: «همه خوب و سالم و سرحالیم، تا جایی‌که به محدوده زندگی خانوادگی‌مان مربوط است اما اگر خارج از آن را بخواهم بگویم، نمی‌دانم از کجا باید گفت و چه باید گفت و...» و بعد می‌گوید: «بیشتر از هر چیز از بلاهایی که آدم‌ها در سراسر دنیا بر سر یکدیگر می‌آورند به فغانم...»
با «مرشد بلقیس» همذات‌پنداری می‌کنم
خانم بازیگر و بازیگردان، این روزها در اپیزود «نفرین‌نامه مرشد بلقیس» نمایش «سه‌گانه اورنگ» نوشته «علیرضا نادری» و به کارگردانی «محمد حاتمی» در نقش زنی معرکه‌گیر در حوالی سال‌های دهه20 ظاهر شده و تنهایی‌های زنی مرشدمسلک به نام «مرشد بلقیس» را تصویر می‌کند؛ زنی که نقطه مشترکش با دو پرسوناژ دیگر این نمایش که مریم سعادت و پیام دهکردی بازیگرانش هستند، آرزوهای از دست‌رفته است وحسرت آنچه که باید می‌بوده اما نیست. وقتی از او در این‌باره پرسیدم که اگر یک معرکه‌گیر واقعی را ببیند، واکنشش نسبت به او چه خواهد بود، از همذات‌پنداری با این شخصیت چنین گفت: «می‌ایستم و به حرف‌هایش با دقت گوش می‌کنم، نگاهش می‌کنم چراکه ممکن است یک روز بخواهم باز در چنین نقشی بازی کنم. جملاتش برایم مهم است از این نظر که فکر می‌کنم از حال و احوال دلش با ما حرف می‌زند و برای گذران زندگی‌اش دست به ابتکار زده و با سرگرم‌کردن مردم می‌خواهد مایحتاجش را تامین کند.»
گذران روز با ادبیات کلاسیک
آدینه از آخرین کتابی که این روزها خوانده یعنی «یادداشت‌های زیرزمینی» فئودور داستایوفسکی و تعدادی از نمایشنامه‌های کوتاه مجموعه «تجربه» هم می‌گوید. وقتی از او درباره علاقه‌اش به ادبیات کلاسیک ایران می‌پرسم، پاسخ می‌دهد: «مرور ادبیات کلاسیک ایران جزو برنامه روزانه زندگی من و آقای هاشمی در تمام این سالیان بوده است. مجموعه غزلیات حافظ، گلستان سعدی و شاهنامه فردوسی کتاب‌های بالینی ما هستند.»
تئاتر، تئاتر و باز هم تئاتر
گلاب آدینه که در کارنامه هنری‌اش سابقه همکاری با کارگردان‌های بزرگی چون بهرام بیضایی، رخشان بنی‌اعتماد، ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، داریوش فرهنگ و علی رفیعی به چشم می‌خورد و سال گذشته هم با «خُرده خانم» نخستین تجربه نمایشی «کیومرث پوراحمد» به روی صحنه آمده بود، این روزها هم بیش از هر چیز مشغول تئاتر است و علاوه بر بازی در نمایشی که در سطرهای بالاتر هم اشاره کردم، این روزها به تدریج تمرینات مجدد نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را هم آغاز خواهد کرد. به گفته آدینه این نمایش که پیشتر در جشنواره سی‌ویکم فجر هم روی صحنه رفته، بناست از اواخر خردادماه برای اجرای عموم به روی صحنه تالار چارسو برود. او در این نمایش با دخترش نورا هاشمی و خواهر بزرگترش حمیده مستعان (که برای نخستین بار به روی صحنه تئاتر می‌آید) همبازی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.