نسبت روابط اجتماعی و زندگی شاد
روزبه کردونی-مدیرکل آسیبهای اجتماعی وزارت رفاه
داشتن روابط اجتماعی خوب در زندگی و خانواده با دوستان و نزدیکان باعث ایجاد زندگی شادتر و موفقتر میشود و این مسئله از قدیمالایام به طرق مختلف بیان شده است. در سال 2007 ابوبکر زینالعابدین عبدالکلام، رئیسجمهور مسلمان هند -که در مردادماه 1394 درگذشت- در جریان سخنرانی خود در پارلمان اروپا در استراسبورگ فرانسه به شعری تمثیلی اشاره میکند که سه هزار سال پیش سروده شده است: «وقتی در یک خانواده هارمونی وجود دارد آنگاه در یک جامعه نظم وجود خواهد شد و نظم در یک جامعه، صلح در جهان را پدید خواهد آورد»؛ البته تحقیقات دانشگاهی هم در این موضوع کم نبوده است. برای مثال در سال 2005، مارتین سلینگر نتایج پژوهشی را در دانشگاه ایلینویز
(University of Illinois) درخصوص دانشجویانی که دارای برترین نمرهها و شادترین زندگی شخصی بودند منتشر کرد که در آن مشخص شده بود این دانشجویان علت اصلی این موضوع را «دارابودن روابط قوی اجتماعی با دوستان و خانواده و گذاردن وقت با آنان» اعلام کرده بودند. دراینمیان دانشگاه هاروارد اخیرا نتایج تحقیقی را که احتمالا طولانیترین تحقیق درباره زندگی افراد است منتشر کرده که براساس نتایج آن، روابط اجتماعی خوب، زندگی شادتر و بهتر را شکل خواهد داد. رابرت والدینگر، مسئول این پروژه در تشریح نتایج این تحقیق که در یک بازه زمانی 75ساله، زندگی 724 نفر را مطالعه کرده و سالبهسال از آنها پیرامون کار، سلامتی و سایر ابعاد زندگیشان سؤالاتی معین پرسیده گفته است: مهمترین پیام این مطالعه این است که روابط خوب، ما را شادتر و سالمتر نگه خواهد داشت.
این تحقیق که نسلهای مختلفی از محققان، آن را پیش بردهاند و رابرت والدینگر چهارمین مدیر پروژه محسوب میشود در سال 1930 آغاز شد و از این سال به بعد درباره زندگی دو گروه مختلف از سوژههای تحقیق مطالعه شد. گروه اول دانشجویان سال دوم دانشگاه هاروارد در سال 1930 بودهاند که تحصیلات خود را در ایام جنگ جهانی دوم به پایان بردند و گروه دوم پسرانی بودند که از فقیرترین محلههای بوستون انتخاب شدند. زمانی که این افراد برای این تحقیق انتخاب شدند، محققان از آنها تستهای پزشکی گرفتند، به منازل آنان رفتند، با والدین آنها مصاحبه و سپس زندگی آنها را به طور دقیق رصد کردند؛ برای آنها پرسشنامه ارسال شد و سالبهسال در منزلشان با آنان مصاحبه صورت گرفت، سوابق پزشکی آنان جمعآوری شد، خون آنها و اسکن مغز آنان گرفته شد، با فرزندان آنان گفتوگو شد و سخنان آنها درباره بدترین و بهترین لحظات زندگی ثبت شد. همانطور که گفته شد به گفته پروفسور والدینگر مهمترین و روشنترین پیام این تحقیق این بوده است که روابط خوب، ما را شادتر و سالمتر نگه میدارد. نتیجه مهم دیگر این تحقیق آن است که کیفیت یک رابطه اجتماعی اهمیت دارد نه تعداد دوستان و اطرافیان؛ چراکه انسانها میتوانند ازدواج کنند ولی تنها باشند، در یک فضای اجتماعی فعالیت کنند ولی تنها باشند و حتی با افراد زیادی ارتباط داشته باشند و باز هم تنها باشند. نتایج طولانیترین مطالعه انجامگرفته روی افراد، تأیید و تأکید میکند داشتن روابط اجتماعی خوب و صرفکردن زمان بیشتر با خانواده، آشنایان و دوستان نهتنها باعث میشود زندگی شادتر و موفقتری داشته باشیم بلکه سبب سلامت بیشتر فیزیکی و مغزی، طولانیترشدن عمر و توانمندی بیشتر در مواجهه با لحظات و رویدادهای سخت میشود.
داشتن روابط اجتماعی خوب در زندگی و خانواده با دوستان و نزدیکان باعث ایجاد زندگی شادتر و موفقتر میشود و این مسئله از قدیمالایام به طرق مختلف بیان شده است. در سال 2007 ابوبکر زینالعابدین عبدالکلام، رئیسجمهور مسلمان هند -که در مردادماه 1394 درگذشت- در جریان سخنرانی خود در پارلمان اروپا در استراسبورگ فرانسه به شعری تمثیلی اشاره میکند که سه هزار سال پیش سروده شده است: «وقتی در یک خانواده هارمونی وجود دارد آنگاه در یک جامعه نظم وجود خواهد شد و نظم در یک جامعه، صلح در جهان را پدید خواهد آورد»؛ البته تحقیقات دانشگاهی هم در این موضوع کم نبوده است. برای مثال در سال 2005، مارتین سلینگر نتایج پژوهشی را در دانشگاه ایلینویز
(University of Illinois) درخصوص دانشجویانی که دارای برترین نمرهها و شادترین زندگی شخصی بودند منتشر کرد که در آن مشخص شده بود این دانشجویان علت اصلی این موضوع را «دارابودن روابط قوی اجتماعی با دوستان و خانواده و گذاردن وقت با آنان» اعلام کرده بودند. دراینمیان دانشگاه هاروارد اخیرا نتایج تحقیقی را که احتمالا طولانیترین تحقیق درباره زندگی افراد است منتشر کرده که براساس نتایج آن، روابط اجتماعی خوب، زندگی شادتر و بهتر را شکل خواهد داد. رابرت والدینگر، مسئول این پروژه در تشریح نتایج این تحقیق که در یک بازه زمانی 75ساله، زندگی 724 نفر را مطالعه کرده و سالبهسال از آنها پیرامون کار، سلامتی و سایر ابعاد زندگیشان سؤالاتی معین پرسیده گفته است: مهمترین پیام این مطالعه این است که روابط خوب، ما را شادتر و سالمتر نگه خواهد داشت.
این تحقیق که نسلهای مختلفی از محققان، آن را پیش بردهاند و رابرت والدینگر چهارمین مدیر پروژه محسوب میشود در سال 1930 آغاز شد و از این سال به بعد درباره زندگی دو گروه مختلف از سوژههای تحقیق مطالعه شد. گروه اول دانشجویان سال دوم دانشگاه هاروارد در سال 1930 بودهاند که تحصیلات خود را در ایام جنگ جهانی دوم به پایان بردند و گروه دوم پسرانی بودند که از فقیرترین محلههای بوستون انتخاب شدند. زمانی که این افراد برای این تحقیق انتخاب شدند، محققان از آنها تستهای پزشکی گرفتند، به منازل آنان رفتند، با والدین آنها مصاحبه و سپس زندگی آنها را به طور دقیق رصد کردند؛ برای آنها پرسشنامه ارسال شد و سالبهسال در منزلشان با آنان مصاحبه صورت گرفت، سوابق پزشکی آنان جمعآوری شد، خون آنها و اسکن مغز آنان گرفته شد، با فرزندان آنان گفتوگو شد و سخنان آنها درباره بدترین و بهترین لحظات زندگی ثبت شد. همانطور که گفته شد به گفته پروفسور والدینگر مهمترین و روشنترین پیام این تحقیق این بوده است که روابط خوب، ما را شادتر و سالمتر نگه میدارد. نتیجه مهم دیگر این تحقیق آن است که کیفیت یک رابطه اجتماعی اهمیت دارد نه تعداد دوستان و اطرافیان؛ چراکه انسانها میتوانند ازدواج کنند ولی تنها باشند، در یک فضای اجتماعی فعالیت کنند ولی تنها باشند و حتی با افراد زیادی ارتباط داشته باشند و باز هم تنها باشند. نتایج طولانیترین مطالعه انجامگرفته روی افراد، تأیید و تأکید میکند داشتن روابط اجتماعی خوب و صرفکردن زمان بیشتر با خانواده، آشنایان و دوستان نهتنها باعث میشود زندگی شادتر و موفقتری داشته باشیم بلکه سبب سلامت بیشتر فیزیکی و مغزی، طولانیترشدن عمر و توانمندی بیشتر در مواجهه با لحظات و رویدادهای سخت میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.