به بهانه دعوت از هنرمندان اتریشی
شبهای وین در غبار
نادر مشایخی . آهنگساز و رهبر ارکستر
نادر مشایخی پس از تجربههای موفق در رهبری ارکستر سمفونیک تهران مدتی است در حوزه هنرهای مفهومی و تجربیات شنیداری فعالتر شده است. پروژه آموزشی و اجرایی در کویر مجاور نائین که برای اولین بار رخ داد نمونه جالب و مفیدی از ایدههای مفهومی اوست.
«علوم شناختی» همیشه روی زبان، رفتار، تفکر (حل مشکلات، تصمیمگیری، قضاوت)، حافظه و یادگیری متمرکز بودهاند. اما حیطه دیگری وجود دارد که با مطالعه آن میتوان بهشکل دقیقتری به مکانیسم مغز و عملکرد آن پی برد: موسیقی.
موسیقی یکی از پایگیترین و قدیمیترین جنبههای شناخت اجتماعی انسانهاست. موسیقی نقش غیرقابل انکاری در تکامل نوع پیدایشی زبان ایفا میکند. همینطور پرداخت به موسیقی به شکل جمعی، نقش غیرقابل انکاری در هماهنگی، سازماندهی، ارتباط روحی- روانی و بالاخره وحدت اجتماعی دارد.
به همین شکل یکی از روشهای موثر «فردشناسی» و حتی «وزنشناسی» در اطفال، یکی دیگر از تکالیف موسیقی است.
موسیقی پدیدهای است «همهـجاباش». به معنای دیگر میتواند در هر مکانی حضور داشته باشد. در تمامی دورهها و اعصار تاریخی بشری موسیقی نقشی تعیینکننده و حساس را ایفا کرده است. اجرای گروهی موسیقی یکی از پیچیدهترین تکالیف برای مغز انسان محسوب میشود که در آن همه روندهای «شناختاری» دخیل هستند. مشغولیت موسیقایی، دریافت، رفتار، شناخت اجتماعی، بهکارگیری عواطف، یادگیری، استفاده از حافظه و بسیاری از موارد را در بر داشته و خواهد داشت. این تواناییها و قابلیتها موسیقی را به بهترین ابزار و دستاورد جهت پژوهش عملکرد مغز انسان، تبدیل کرده است.
این پروژه، در جستوجوی فعالیتی بود که مهمترین وجه زندگی را، بودن را آشکار میکند که آن چیزی نیست جز «مشاهده». از آنجا که دستاندرکاران این پروژه، به کشف جنبههای مختلف شنیداری مشغول هستند، در نتیجه و طبیعتا به این وجه از مشاهده دقت بیشتری دارند؛
مشاهده شنیداری این وجه از مشاهده، تبدیل «شنیدن» (شنیداری کنشپذیر)، به «گوشکردن» (شنیداری فعال) است. «شنیداری کنشپذیر» (شنیدن) یعنی دریافت صدا بدون تفسیر آن.
«شنیداری فعال» (گوشکردن) یعنی دریافت صدا و تفسیر آن.
برای ایجاد امکان مشاهده، ما از آهنگسازانی دعوت کردیم، که عمیقا و به شکل مستمر، به ارایه جنبههای مختلف «شنیداری فعال»، مشغول هستند. این هنرمندان عبارتند از «پیتر آبلینگر» موسیقیدان و هنرمند مفهومی، «گئورگ نوسبامر» هنرمند و موسیقیدان مفهومی و «کلاوس لانگ» آهنگساز.
«علوم شناختی» همیشه روی زبان، رفتار، تفکر (حل مشکلات، تصمیمگیری، قضاوت)، حافظه و یادگیری متمرکز بودهاند. اما حیطه دیگری وجود دارد که با مطالعه آن میتوان بهشکل دقیقتری به مکانیسم مغز و عملکرد آن پی برد: موسیقی.
موسیقی یکی از پایگیترین و قدیمیترین جنبههای شناخت اجتماعی انسانهاست. موسیقی نقش غیرقابل انکاری در تکامل نوع پیدایشی زبان ایفا میکند. همینطور پرداخت به موسیقی به شکل جمعی، نقش غیرقابل انکاری در هماهنگی، سازماندهی، ارتباط روحی- روانی و بالاخره وحدت اجتماعی دارد.
به همین شکل یکی از روشهای موثر «فردشناسی» و حتی «وزنشناسی» در اطفال، یکی دیگر از تکالیف موسیقی است.
موسیقی پدیدهای است «همهـجاباش». به معنای دیگر میتواند در هر مکانی حضور داشته باشد. در تمامی دورهها و اعصار تاریخی بشری موسیقی نقشی تعیینکننده و حساس را ایفا کرده است. اجرای گروهی موسیقی یکی از پیچیدهترین تکالیف برای مغز انسان محسوب میشود که در آن همه روندهای «شناختاری» دخیل هستند. مشغولیت موسیقایی، دریافت، رفتار، شناخت اجتماعی، بهکارگیری عواطف، یادگیری، استفاده از حافظه و بسیاری از موارد را در بر داشته و خواهد داشت. این تواناییها و قابلیتها موسیقی را به بهترین ابزار و دستاورد جهت پژوهش عملکرد مغز انسان، تبدیل کرده است.
این پروژه، در جستوجوی فعالیتی بود که مهمترین وجه زندگی را، بودن را آشکار میکند که آن چیزی نیست جز «مشاهده». از آنجا که دستاندرکاران این پروژه، به کشف جنبههای مختلف شنیداری مشغول هستند، در نتیجه و طبیعتا به این وجه از مشاهده دقت بیشتری دارند؛
مشاهده شنیداری این وجه از مشاهده، تبدیل «شنیدن» (شنیداری کنشپذیر)، به «گوشکردن» (شنیداری فعال) است. «شنیداری کنشپذیر» (شنیدن) یعنی دریافت صدا بدون تفسیر آن.
«شنیداری فعال» (گوشکردن) یعنی دریافت صدا و تفسیر آن.
برای ایجاد امکان مشاهده، ما از آهنگسازانی دعوت کردیم، که عمیقا و به شکل مستمر، به ارایه جنبههای مختلف «شنیداری فعال»، مشغول هستند. این هنرمندان عبارتند از «پیتر آبلینگر» موسیقیدان و هنرمند مفهومی، «گئورگ نوسبامر» هنرمند و موسیقیدان مفهومی و «کلاوس لانگ» آهنگساز.
نادر مشایخی پس از تجربههای موفق در رهبری ارکستر سمفونیک تهران مدتی است در حوزه هنرهای مفهومی و تجربیات شنیداری فعالتر شده است. پروژه آموزشی و اجرایی در کویر مجاور نائین که برای اولین بار رخ داد نمونه جالب و مفیدی از ایدههای مفهومی اوست.
«علوم شناختی» همیشه روی زبان، رفتار، تفکر (حل مشکلات، تصمیمگیری، قضاوت)، حافظه و یادگیری متمرکز بودهاند. اما حیطه دیگری وجود دارد که با مطالعه آن میتوان بهشکل دقیقتری به مکانیسم مغز و عملکرد آن پی برد: موسیقی.
موسیقی یکی از پایگیترین و قدیمیترین جنبههای شناخت اجتماعی انسانهاست. موسیقی نقش غیرقابل انکاری در تکامل نوع پیدایشی زبان ایفا میکند. همینطور پرداخت به موسیقی به شکل جمعی، نقش غیرقابل انکاری در هماهنگی، سازماندهی، ارتباط روحی- روانی و بالاخره وحدت اجتماعی دارد.
به همین شکل یکی از روشهای موثر «فردشناسی» و حتی «وزنشناسی» در اطفال، یکی دیگر از تکالیف موسیقی است.
موسیقی پدیدهای است «همهـجاباش». به معنای دیگر میتواند در هر مکانی حضور داشته باشد. در تمامی دورهها و اعصار تاریخی بشری موسیقی نقشی تعیینکننده و حساس را ایفا کرده است. اجرای گروهی موسیقی یکی از پیچیدهترین تکالیف برای مغز انسان محسوب میشود که در آن همه روندهای «شناختاری» دخیل هستند. مشغولیت موسیقایی، دریافت، رفتار، شناخت اجتماعی، بهکارگیری عواطف، یادگیری، استفاده از حافظه و بسیاری از موارد را در بر داشته و خواهد داشت. این تواناییها و قابلیتها موسیقی را به بهترین ابزار و دستاورد جهت پژوهش عملکرد مغز انسان، تبدیل کرده است.
این پروژه، در جستوجوی فعالیتی بود که مهمترین وجه زندگی را، بودن را آشکار میکند که آن چیزی نیست جز «مشاهده». از آنجا که دستاندرکاران این پروژه، به کشف جنبههای مختلف شنیداری مشغول هستند، در نتیجه و طبیعتا به این وجه از مشاهده دقت بیشتری دارند؛
مشاهده شنیداری این وجه از مشاهده، تبدیل «شنیدن» (شنیداری کنشپذیر)، به «گوشکردن» (شنیداری فعال) است. «شنیداری کنشپذیر» (شنیدن) یعنی دریافت صدا بدون تفسیر آن.
«شنیداری فعال» (گوشکردن) یعنی دریافت صدا و تفسیر آن.
برای ایجاد امکان مشاهده، ما از آهنگسازانی دعوت کردیم، که عمیقا و به شکل مستمر، به ارایه جنبههای مختلف «شنیداری فعال»، مشغول هستند. این هنرمندان عبارتند از «پیتر آبلینگر» موسیقیدان و هنرمند مفهومی، «گئورگ نوسبامر» هنرمند و موسیقیدان مفهومی و «کلاوس لانگ» آهنگساز.
«علوم شناختی» همیشه روی زبان، رفتار، تفکر (حل مشکلات، تصمیمگیری، قضاوت)، حافظه و یادگیری متمرکز بودهاند. اما حیطه دیگری وجود دارد که با مطالعه آن میتوان بهشکل دقیقتری به مکانیسم مغز و عملکرد آن پی برد: موسیقی.
موسیقی یکی از پایگیترین و قدیمیترین جنبههای شناخت اجتماعی انسانهاست. موسیقی نقش غیرقابل انکاری در تکامل نوع پیدایشی زبان ایفا میکند. همینطور پرداخت به موسیقی به شکل جمعی، نقش غیرقابل انکاری در هماهنگی، سازماندهی، ارتباط روحی- روانی و بالاخره وحدت اجتماعی دارد.
به همین شکل یکی از روشهای موثر «فردشناسی» و حتی «وزنشناسی» در اطفال، یکی دیگر از تکالیف موسیقی است.
موسیقی پدیدهای است «همهـجاباش». به معنای دیگر میتواند در هر مکانی حضور داشته باشد. در تمامی دورهها و اعصار تاریخی بشری موسیقی نقشی تعیینکننده و حساس را ایفا کرده است. اجرای گروهی موسیقی یکی از پیچیدهترین تکالیف برای مغز انسان محسوب میشود که در آن همه روندهای «شناختاری» دخیل هستند. مشغولیت موسیقایی، دریافت، رفتار، شناخت اجتماعی، بهکارگیری عواطف، یادگیری، استفاده از حافظه و بسیاری از موارد را در بر داشته و خواهد داشت. این تواناییها و قابلیتها موسیقی را به بهترین ابزار و دستاورد جهت پژوهش عملکرد مغز انسان، تبدیل کرده است.
این پروژه، در جستوجوی فعالیتی بود که مهمترین وجه زندگی را، بودن را آشکار میکند که آن چیزی نیست جز «مشاهده». از آنجا که دستاندرکاران این پروژه، به کشف جنبههای مختلف شنیداری مشغول هستند، در نتیجه و طبیعتا به این وجه از مشاهده دقت بیشتری دارند؛
مشاهده شنیداری این وجه از مشاهده، تبدیل «شنیدن» (شنیداری کنشپذیر)، به «گوشکردن» (شنیداری فعال) است. «شنیداری کنشپذیر» (شنیدن) یعنی دریافت صدا بدون تفسیر آن.
«شنیداری فعال» (گوشکردن) یعنی دریافت صدا و تفسیر آن.
برای ایجاد امکان مشاهده، ما از آهنگسازانی دعوت کردیم، که عمیقا و به شکل مستمر، به ارایه جنبههای مختلف «شنیداری فعال»، مشغول هستند. این هنرمندان عبارتند از «پیتر آبلینگر» موسیقیدان و هنرمند مفهومی، «گئورگ نوسبامر» هنرمند و موسیقیدان مفهومی و «کلاوس لانگ» آهنگساز.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.