|

«مارکو روبیو» اصلی‌ترین نگرانی هیلاری کلینتون

ترجمه: هرمز گیلیانه

همان‌طور که می‌دانید، در این برهه زمانی نظرسنجی‌های صورت‌گرفته درخصوص رویارویی نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری، به‌هیچ‌وجه تعیین‌کننده سرنوشت نهایی کاندیداها نیستند. اما نظرسنجی جدید «ان‌بی‌سی-وال‌استریت‌ژورنال» نتیجه خیره‌کننده‌ای در خود دارد؛ «مارکو روبیو»، نامزد حزب «جمهوری‌خواه» و «هیلاری کلینتون»، نامزد حزب «دموکرات» انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، بین رأی‌دهندگان جوان از رأی مساوی برخوردار هستند. با درنظرگرفتن نقش برتری آرای «باراک اوباما»، رئیس‌جمهوری کنونی آمریکا، نزد رأی‌دهندگان جوان در دو پیروزی اخیر او و فراتر از آن، اینکه دموکرات‌ها برای آینده‌ درخشان حزبشان روی ائتلاف درحال‌گسترش رأی‌دهندگان جوان و اقلیت‌ها شرط بسته‌اند، پس آنان باید همین حالا چاره‌ای برای این تساوی بیندیشند.
مهم‌ترین نکته این نظرسنجی این است که روبیو در سراسر کشور بین بزرگ‌سالان با 48 درصد آرا در برابر 45 درصد از کلینتون پیش است که درواقع چنین اختلافی به معنای تساوی است. در نقطه مقابل، کلینتون 50 به 40 از «دونالد ترامپ»، دیگر رقیب جمهوری‌خواهش، پیش است و 48 به 45 از «تد کروز»، دیگر نامزد حزب رقیب، جلوست؛ که این هم به‌واقع یعنی رأی مساوی.
اما در این نظرسنجی نتایج دیگری نیز نهفته است؛
-کلینتون و روبیو در میان رده سنی 18 تا 34 سال با 45 درصد، آرایی مساوی دارند.
- کلینتون در رده سنی 33 تا 54 سال از ترامپ پیش است و در همین رده، 49 به 40 درصد از کروز جلوست.
البته این تنها یک نظرسنجی است و باید دوباره گفت که نظرسنجی‌های اولیه چندان قابل‌اتکا نیستند. همچنین، این نظرسنجی نشان‌دهنده آن است که آرای «بن کارسون» جمهوری‌خواه نیز در میان رأی‌دهندگان جوان با آرای کلینتون مساوی است. اما کارسون کاندیدای معتبری نیست؛ مسئله اینجاست که از بین کاندیداهای معتبر، روبیو نسبت به بقیه عملکرد بهتری دارد و همچنین باید در نظر داشت که در آخرین نظرسنجی «کوینیپیاک» نیز رأی روبیو بین جوانان، تنها هفت‌درصد کمتر از آرای کلینتون است؛ اختلافی که (اگر درست و دقیق باشد)، به هیچ‌وجه حاشیه امنی محسوب نمی‌شود و بسیار کمتر از فاصله کلینتون با ترامپ (که رأیش 20 درصد کمتر است) و کروز (که 18 درصد عقب‌تر است) به‌شمار می‌رود.
بنابراین، دو پرسش کلیدی مطرح هستند؛ کلینتون تا چه میزان از سوی رأی‌دهندگان جوان حمایت می‌شود و آیا روبیو قادر خواهد بود از پیشتازی دموکرات‌ها نزد جوانان بکاهد. کمپین کلینتون از همین حالا نگران این مسئله است که «ایمی چوزیک» از روزنامه «نیویورک‌تایمز» نیز بر آن تأکید می‌کند و آن اینکه زنان جوان به اندازه زنان میان‌سال نسبت به فرصت تاریخی انتخاب اولین رئیس‌جمهور زن، هیجان‌زده نیستند. کمپین کلینتون با تمرکز بر موضوعاتی چون حقوق مساوی با مردان، کاهش شهریه دانشگاه‌ها و بهداشت زنان، به‌دنبال جذب زنان جوان است. در سطحی گسترده‌تر، باید دید آیا کلینتون می‌تواند به اندازه‌ای که اوباما توانست، رأی‌دهندگان جوان را ترغیب و از نظر فرهنگی با آنها ارتباط برقرار کند؟ امری که «اِستن گرینبرگ»، داده‌پرداز باسابقه دموکرات، را نگران کرده است.
چرا روبیو نسبت به کروز که دقیقا همسن این سناتور اهل فلوریداست، در تقابل با کلینتون و برای جذب جوانان بهتر عمل می‌کند. در نظر داشته باشید که کمپین روبیو، استراتژی بلندمدت خود را بر لزوم کسب رأی از پایگاه‌های آرای دموکرات‌ها متمرکز کرده است، درحالی‌که کروز، اکسیر موفقیت را کسب آرای مسیحیان انجیلی و آرای سنتی جمهوری‌خواه می‌داند. روبیو به‌دنبال ارسال پیام‌هایی امیدوارانه و خوش‌بینانه است و مرتب بر این نکته تأکید می‌کند که نیاز به نسل جدیدی از رهبران وجود دارد؛ نکته‌ای که کروز تمایل چندانی به اشاره به آن ندارد. عملکرد بهتر روبیو میان جوانان در مقایسه با ترامپ و کروز نشانه دیگری است مبنی‌بر اینکه نامزدی نهایی ترامپ یا کروز می‌تواند برای حزب جمهوری‌خواه خودزنی محسوب شود.
البته، چندین مورد نیز وجود دارند که می‌توانند مانع کسب رأی معنادار روبیو در میان جوانان شوند؛ مواردی چون دیدگاه محافظه‌کارانه او در مورد سقط جنین، بهداشت زنان، ازدواج همجنسگرایان و تغییرات اقلیمی. اما یکی از پرسش‌های اساسی انتخابات 2016 این خواهد بود که آیا کلینتون خواهد توانست رأی‌دهندگانی که با حضور گسترده‌شان دو پیروزی اوباما را در انتخابات سراسری رقم زدند، دوباره به صحنه بیاورد؟ و دموکرات‌ها باید این نکته را مدنظر داشته باشند که برتری‌شان در میان رأی‌دهندگان جوان قطعی نیست و این مسئله فراتر از انتخابات 2016 نیز اهمیت دارد، چون رأی‌دهندگان جوان، نقشی کلیدی در تئوری دموکرات‌ها دارند. آنان بر این باورند که تغییرات جمعیتی در قالب رشد جوانان، اقلیت‌ها، سفیدپوست‌های دانشگاه‌رفته لیبرال و زنان مجرد، پیروزی‌های انتخاباتی‌شان را تا مدت‌ها تضمین خواهند کرد.
«سایمون روزنبرگ»، استراتژیست دموکرات و از حامیان اولیه نظریه برتری جمعیتی دموکرات‌ها، می‌گوید: «اینکه یکی از کاندیداهای جمهوری‌خواه در مقطع کنونی حتی به‌صورت تئوریک بتواند به سنگر جمعیتی دموکرات‌ها رخنه کند، این نکته را به ما یادآوری می‌کند که استراتژی جدید ائتلاف جوانان و اقلیت‌ها، بیش از آنکه حقیقی و غیرقابل‌تغییر باشد، یک فرصت است؛ فرصتی که همه کاندیداهای دموکرات در همه انتخابات‌ها باید از آن نهایت استفاده را ببرند و آن را حتمی و ازپیش‌قطعیت‌یافته نپندارند».
منبع: واشنگتن‌پست

همان‌طور که می‌دانید، در این برهه زمانی نظرسنجی‌های صورت‌گرفته درخصوص رویارویی نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری، به‌هیچ‌وجه تعیین‌کننده سرنوشت نهایی کاندیداها نیستند. اما نظرسنجی جدید «ان‌بی‌سی-وال‌استریت‌ژورنال» نتیجه خیره‌کننده‌ای در خود دارد؛ «مارکو روبیو»، نامزد حزب «جمهوری‌خواه» و «هیلاری کلینتون»، نامزد حزب «دموکرات» انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، بین رأی‌دهندگان جوان از رأی مساوی برخوردار هستند. با درنظرگرفتن نقش برتری آرای «باراک اوباما»، رئیس‌جمهوری کنونی آمریکا، نزد رأی‌دهندگان جوان در دو پیروزی اخیر او و فراتر از آن، اینکه دموکرات‌ها برای آینده‌ درخشان حزبشان روی ائتلاف درحال‌گسترش رأی‌دهندگان جوان و اقلیت‌ها شرط بسته‌اند، پس آنان باید همین حالا چاره‌ای برای این تساوی بیندیشند.
مهم‌ترین نکته این نظرسنجی این است که روبیو در سراسر کشور بین بزرگ‌سالان با 48 درصد آرا در برابر 45 درصد از کلینتون پیش است که درواقع چنین اختلافی به معنای تساوی است. در نقطه مقابل، کلینتون 50 به 40 از «دونالد ترامپ»، دیگر رقیب جمهوری‌خواهش، پیش است و 48 به 45 از «تد کروز»، دیگر نامزد حزب رقیب، جلوست؛ که این هم به‌واقع یعنی رأی مساوی.
اما در این نظرسنجی نتایج دیگری نیز نهفته است؛
-کلینتون و روبیو در میان رده سنی 18 تا 34 سال با 45 درصد، آرایی مساوی دارند.
- کلینتون در رده سنی 33 تا 54 سال از ترامپ پیش است و در همین رده، 49 به 40 درصد از کروز جلوست.
البته این تنها یک نظرسنجی است و باید دوباره گفت که نظرسنجی‌های اولیه چندان قابل‌اتکا نیستند. همچنین، این نظرسنجی نشان‌دهنده آن است که آرای «بن کارسون» جمهوری‌خواه نیز در میان رأی‌دهندگان جوان با آرای کلینتون مساوی است. اما کارسون کاندیدای معتبری نیست؛ مسئله اینجاست که از بین کاندیداهای معتبر، روبیو نسبت به بقیه عملکرد بهتری دارد و همچنین باید در نظر داشت که در آخرین نظرسنجی «کوینیپیاک» نیز رأی روبیو بین جوانان، تنها هفت‌درصد کمتر از آرای کلینتون است؛ اختلافی که (اگر درست و دقیق باشد)، به هیچ‌وجه حاشیه امنی محسوب نمی‌شود و بسیار کمتر از فاصله کلینتون با ترامپ (که رأیش 20 درصد کمتر است) و کروز (که 18 درصد عقب‌تر است) به‌شمار می‌رود.
بنابراین، دو پرسش کلیدی مطرح هستند؛ کلینتون تا چه میزان از سوی رأی‌دهندگان جوان حمایت می‌شود و آیا روبیو قادر خواهد بود از پیشتازی دموکرات‌ها نزد جوانان بکاهد. کمپین کلینتون از همین حالا نگران این مسئله است که «ایمی چوزیک» از روزنامه «نیویورک‌تایمز» نیز بر آن تأکید می‌کند و آن اینکه زنان جوان به اندازه زنان میان‌سال نسبت به فرصت تاریخی انتخاب اولین رئیس‌جمهور زن، هیجان‌زده نیستند. کمپین کلینتون با تمرکز بر موضوعاتی چون حقوق مساوی با مردان، کاهش شهریه دانشگاه‌ها و بهداشت زنان، به‌دنبال جذب زنان جوان است. در سطحی گسترده‌تر، باید دید آیا کلینتون می‌تواند به اندازه‌ای که اوباما توانست، رأی‌دهندگان جوان را ترغیب و از نظر فرهنگی با آنها ارتباط برقرار کند؟ امری که «اِستن گرینبرگ»، داده‌پرداز باسابقه دموکرات، را نگران کرده است.
چرا روبیو نسبت به کروز که دقیقا همسن این سناتور اهل فلوریداست، در تقابل با کلینتون و برای جذب جوانان بهتر عمل می‌کند. در نظر داشته باشید که کمپین روبیو، استراتژی بلندمدت خود را بر لزوم کسب رأی از پایگاه‌های آرای دموکرات‌ها متمرکز کرده است، درحالی‌که کروز، اکسیر موفقیت را کسب آرای مسیحیان انجیلی و آرای سنتی جمهوری‌خواه می‌داند. روبیو به‌دنبال ارسال پیام‌هایی امیدوارانه و خوش‌بینانه است و مرتب بر این نکته تأکید می‌کند که نیاز به نسل جدیدی از رهبران وجود دارد؛ نکته‌ای که کروز تمایل چندانی به اشاره به آن ندارد. عملکرد بهتر روبیو میان جوانان در مقایسه با ترامپ و کروز نشانه دیگری است مبنی‌بر اینکه نامزدی نهایی ترامپ یا کروز می‌تواند برای حزب جمهوری‌خواه خودزنی محسوب شود.
البته، چندین مورد نیز وجود دارند که می‌توانند مانع کسب رأی معنادار روبیو در میان جوانان شوند؛ مواردی چون دیدگاه محافظه‌کارانه او در مورد سقط جنین، بهداشت زنان، ازدواج همجنسگرایان و تغییرات اقلیمی. اما یکی از پرسش‌های اساسی انتخابات 2016 این خواهد بود که آیا کلینتون خواهد توانست رأی‌دهندگانی که با حضور گسترده‌شان دو پیروزی اوباما را در انتخابات سراسری رقم زدند، دوباره به صحنه بیاورد؟ و دموکرات‌ها باید این نکته را مدنظر داشته باشند که برتری‌شان در میان رأی‌دهندگان جوان قطعی نیست و این مسئله فراتر از انتخابات 2016 نیز اهمیت دارد، چون رأی‌دهندگان جوان، نقشی کلیدی در تئوری دموکرات‌ها دارند. آنان بر این باورند که تغییرات جمعیتی در قالب رشد جوانان، اقلیت‌ها، سفیدپوست‌های دانشگاه‌رفته لیبرال و زنان مجرد، پیروزی‌های انتخاباتی‌شان را تا مدت‌ها تضمین خواهند کرد.
«سایمون روزنبرگ»، استراتژیست دموکرات و از حامیان اولیه نظریه برتری جمعیتی دموکرات‌ها، می‌گوید: «اینکه یکی از کاندیداهای جمهوری‌خواه در مقطع کنونی حتی به‌صورت تئوریک بتواند به سنگر جمعیتی دموکرات‌ها رخنه کند، این نکته را به ما یادآوری می‌کند که استراتژی جدید ائتلاف جوانان و اقلیت‌ها، بیش از آنکه حقیقی و غیرقابل‌تغییر باشد، یک فرصت است؛ فرصتی که همه کاندیداهای دموکرات در همه انتخابات‌ها باید از آن نهایت استفاده را ببرند و آن را حتمی و ازپیش‌قطعیت‌یافته نپندارند».
منبع: واشنگتن‌پست

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.