|

پیرمرد چشم ما بود

محمود برآبادی

اگرچه نیما یوشیج را به‌عنوان پایه‌گذار شعر نو می‌شناسند، اما او با نوآوری در وزن‌های عروضی، انعطافی را که وزن شعر فارسی برای نزدیک‌شدن به‌ زبان کودک نیاز داشت، پدید آورد. نیما با درهم‌شکستن مرز میان کلمات شاعرانه، زمینه و بستر استفاده از الفاظ و اصواتی را در شعر فارسی فراهم آورد که تا پیش از آن در شعر جدی ممنوع بود و شاعران چنین واژگانی را غیرشاعرانه می‌پنداشتند و چندان به‌کار نمی‌بردند. او از نخستین کسانی بود که در ایران برای کودکان آثار ویژه پدید آورد. شعرهای آواز قفس (1305)، بهار (1308)، نمونه‌هایی از اشعار کودکانه نیماست که با الهام از ادبیات عامیانه سروده شده است. نیما داستان‌هایی نیز برای کودکان نوشت که آهو و پرنده (1324)، توکایی در قفس (1325) از انتشارات کانون پرورش فکری و غول و نقاش ویراسته سیروس طاهباز از انتشارات ماه‌ریز (1379) از آن جمله‌اند. نیما در این داستان‌ها با بیانی نمادین مسائل دشوار اجتماعی را برای کودکان ساده و قابل فهم کرده است. افزون براین، برخی از حکایت‌ها و داستان‌های منظوم نیما را می‌توان در شمار شعرهای مناسب برای نوجوانان به‌حساب آورد که ازجمله می‌توان به منظومه‌های چشمه کوچک (1302)، روباه و خروس (1303)، داستان گل زودرس (1303) و داستان پسر و مادرش را نام ‌برد. نیما که نام واقعی‌اش علی اسفندیاری بود و در سال 1276 در یوش به دنیا آمده‌ بود، در سیزدهم دی‌ 1338 در تهران درگذشت. آل‌احمد در داستان «پیرمرد چشم ما بود»، روزهای آخر زندگی نیما را به‌ تصویر کشیده‌ است.

اگرچه نیما یوشیج را به‌عنوان پایه‌گذار شعر نو می‌شناسند، اما او با نوآوری در وزن‌های عروضی، انعطافی را که وزن شعر فارسی برای نزدیک‌شدن به‌ زبان کودک نیاز داشت، پدید آورد. نیما با درهم‌شکستن مرز میان کلمات شاعرانه، زمینه و بستر استفاده از الفاظ و اصواتی را در شعر فارسی فراهم آورد که تا پیش از آن در شعر جدی ممنوع بود و شاعران چنین واژگانی را غیرشاعرانه می‌پنداشتند و چندان به‌کار نمی‌بردند. او از نخستین کسانی بود که در ایران برای کودکان آثار ویژه پدید آورد. شعرهای آواز قفس (1305)، بهار (1308)، نمونه‌هایی از اشعار کودکانه نیماست که با الهام از ادبیات عامیانه سروده شده است. نیما داستان‌هایی نیز برای کودکان نوشت که آهو و پرنده (1324)، توکایی در قفس (1325) از انتشارات کانون پرورش فکری و غول و نقاش ویراسته سیروس طاهباز از انتشارات ماه‌ریز (1379) از آن جمله‌اند. نیما در این داستان‌ها با بیانی نمادین مسائل دشوار اجتماعی را برای کودکان ساده و قابل فهم کرده است. افزون براین، برخی از حکایت‌ها و داستان‌های منظوم نیما را می‌توان در شمار شعرهای مناسب برای نوجوانان به‌حساب آورد که ازجمله می‌توان به منظومه‌های چشمه کوچک (1302)، روباه و خروس (1303)، داستان گل زودرس (1303) و داستان پسر و مادرش را نام ‌برد. نیما که نام واقعی‌اش علی اسفندیاری بود و در سال 1276 در یوش به دنیا آمده‌ بود، در سیزدهم دی‌ 1338 در تهران درگذشت. آل‌احمد در داستان «پیرمرد چشم ما بود»، روزهای آخر زندگی نیما را به‌ تصویر کشیده‌ است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.