مسائل مغفول مانده زنان در پايتخت
فاطمه دانشور-عضو شورای شهر تهران
همواره شنیده و گفتهایم که زنان نیمی از جمعیت هستند؛ بنابراین دور از انتظار نیست اگر بخواهیم برای این نیمی از جمعیت، کسانی تصمیمگیری کنند که از جنس خودشان هستند. درحالیکه معتقدم حتی در حوزه کودکان هم زنان بهتر میتوانند تصمیمگیری کنند. وقتی بخش بزرگی از جمعیت ما را زنان و کودکان تشکیل میدهد حضور بیشتر زنان در مجامع قانونگذاری، یعنی ارائه راهکارهای بهتر برای حل معضلات و مشکلات این دو گروه مهم و تأثیرگذار جامعه. تجربه دوساله در شورای اسلامی شهر تهران، در جایگاه نماینده مردم تهران و حضور پنجساله در اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در جایگاه نماینده بخش خصوصی، به من نشان داده است تصمیمسازی در بسیاری از موضوعات با خلأ جدی حضور زنان مواجه است. در حوزه اقتصاد نگاهی خشک حاکم است که رویکرد اجتماعی به این حوزه را برنمیتابد. درحالیکه درحالحاضر در تمام جهان فعالیت اقتصادی چهره اجتماعی پیدا کرده است و بنگاههای اقتصادی به بنگاههایی با رسالت اجتماعی تبدیل شدهاند. مطرحشدن مباحثی مانند مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی در اقتصاد امروز، مرهون حضور زنان در این حوزه و تغییر چهره مردانه نهادهای فعال در این حوزه است؛ زیرا خلقت زنان و محبت و عشقی که خداوند در وجود آنها به ودیعه گذاشته است، باعث میشود آنها در تمام فعالیتها، رویکردی انساندوستانهتر را پی بگیرند. درحالحاضر در شهر تهران نیز خلأهای ناشی از مغفولماندن نقش زنان دیده میشود. معمولا در مدیریت شهری نگاه بیشتر سختافزاری و عمرانی است. به همین دلیل مسائلی مانند کارتنخوابی مخصوصا کارتنخوابی زنان و کودکان و حتی کارتنخوابی مادران با فرزندان کوچکشان و تلاش برای رفع آنها در برنامههای شهری مغفول مانده است؛ بهطوریکه اکنون مددسراها و سامانسراهای شهر تهران به مردان اختصاص دارد و اسکان زنان و کودکان کارتنخواب در اولویتهای بعدی قرار گرفته است. اینها نتیجه یک تصمیمگیری مردانه است. درحالحاضر در شورای شهر موضوع کارتنخوابی زنان و کودکان و اسکان آنها را پیگیری میکنم، اما مشخص است هرچه تعداد زنان در عرصههای تصمیمگیری بیشتر شود، بیشتر میتوان انگشت روی مسائل انسانی شهر و کشور گذاشت و چهره مردانه تصمیمگیری را تغییر داد. میدانیم در بعضی از قوانین کشور در حوزه زنان و کودکان ضعفهایی داریم که حضور زنان برای تغییر آنها لازم است. البته در انتخاب نمایندگان زن باید دقت کرد؛ زیرا در مجلس نهم شاهد انفعال نمایندگان زن بودیم و حتی در مواردی برخی زنان در تصویب قوانین زنستیزانه نقش دارند. به همین دلیل، باید حتما کارنامه کاندیداها را بررسی کرد و دید چقدر در راستای احقاق حقوق زنان تلاش کردهاند. امروز اعتماد اجتماعی در جامعه ما آسیب دیده است و به همین دلیل با شعار نمیشود مردم را جلب کرد. مردم دوست دارند کسانی را انتخاب کنند که برنامه شفاف و مشخصی برای جامعه، بهویژه برای جامعه زنان و کودکان داشته باشند.
همواره شنیده و گفتهایم که زنان نیمی از جمعیت هستند؛ بنابراین دور از انتظار نیست اگر بخواهیم برای این نیمی از جمعیت، کسانی تصمیمگیری کنند که از جنس خودشان هستند. درحالیکه معتقدم حتی در حوزه کودکان هم زنان بهتر میتوانند تصمیمگیری کنند. وقتی بخش بزرگی از جمعیت ما را زنان و کودکان تشکیل میدهد حضور بیشتر زنان در مجامع قانونگذاری، یعنی ارائه راهکارهای بهتر برای حل معضلات و مشکلات این دو گروه مهم و تأثیرگذار جامعه. تجربه دوساله در شورای اسلامی شهر تهران، در جایگاه نماینده مردم تهران و حضور پنجساله در اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در جایگاه نماینده بخش خصوصی، به من نشان داده است تصمیمسازی در بسیاری از موضوعات با خلأ جدی حضور زنان مواجه است. در حوزه اقتصاد نگاهی خشک حاکم است که رویکرد اجتماعی به این حوزه را برنمیتابد. درحالیکه درحالحاضر در تمام جهان فعالیت اقتصادی چهره اجتماعی پیدا کرده است و بنگاههای اقتصادی به بنگاههایی با رسالت اجتماعی تبدیل شدهاند. مطرحشدن مباحثی مانند مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی در اقتصاد امروز، مرهون حضور زنان در این حوزه و تغییر چهره مردانه نهادهای فعال در این حوزه است؛ زیرا خلقت زنان و محبت و عشقی که خداوند در وجود آنها به ودیعه گذاشته است، باعث میشود آنها در تمام فعالیتها، رویکردی انساندوستانهتر را پی بگیرند. درحالحاضر در شهر تهران نیز خلأهای ناشی از مغفولماندن نقش زنان دیده میشود. معمولا در مدیریت شهری نگاه بیشتر سختافزاری و عمرانی است. به همین دلیل مسائلی مانند کارتنخوابی مخصوصا کارتنخوابی زنان و کودکان و حتی کارتنخوابی مادران با فرزندان کوچکشان و تلاش برای رفع آنها در برنامههای شهری مغفول مانده است؛ بهطوریکه اکنون مددسراها و سامانسراهای شهر تهران به مردان اختصاص دارد و اسکان زنان و کودکان کارتنخواب در اولویتهای بعدی قرار گرفته است. اینها نتیجه یک تصمیمگیری مردانه است. درحالحاضر در شورای شهر موضوع کارتنخوابی زنان و کودکان و اسکان آنها را پیگیری میکنم، اما مشخص است هرچه تعداد زنان در عرصههای تصمیمگیری بیشتر شود، بیشتر میتوان انگشت روی مسائل انسانی شهر و کشور گذاشت و چهره مردانه تصمیمگیری را تغییر داد. میدانیم در بعضی از قوانین کشور در حوزه زنان و کودکان ضعفهایی داریم که حضور زنان برای تغییر آنها لازم است. البته در انتخاب نمایندگان زن باید دقت کرد؛ زیرا در مجلس نهم شاهد انفعال نمایندگان زن بودیم و حتی در مواردی برخی زنان در تصویب قوانین زنستیزانه نقش دارند. به همین دلیل، باید حتما کارنامه کاندیداها را بررسی کرد و دید چقدر در راستای احقاق حقوق زنان تلاش کردهاند. امروز اعتماد اجتماعی در جامعه ما آسیب دیده است و به همین دلیل با شعار نمیشود مردم را جلب کرد. مردم دوست دارند کسانی را انتخاب کنند که برنامه شفاف و مشخصی برای جامعه، بهویژه برای جامعه زنان و کودکان داشته باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.