جاي خالي ظريف در شب يلدا تلويزيون
ابراهیم عمران: ... این است رسانه ملی در فقره پخشنکردن مصاحبه «عادل فوتبال» با جناب ظریف و عذرخواهی مجری از مخاطبانی که پیشتر از آنان دعوت کرده بود که پای این گپوگفت بنشینند؛ جدا از تصمیمهای لحظهای مدیران سازمان که به هر دلیلی جلو پخش آن را در شب یلدا گرفتهاند، نکاتی وجود دارد که بد نیست به قلم آید. در همان شب و در همان برنامه 90 مصاحبهای با یکی از بهاصطلاح اسطورههای فوتبالی پخش شد که بنابر گفته مشتاقان و منتقدان فوتبالیاش بسیار رک و به قول خودشان «زمین خاکی»وار گپ میزنند که حرجی به این نوع سخنگفتن نیست و هر فردی «گویش» مخصوص خود را دارد و در طی زمان نیز واژگانش شاید «دوستداشتنیتر» نیز بشود! صحبت اما بر سر مسائلی بود که به شب یلدا مربوط میشد و اینکه آداب پیشینیان به شکلی بود و حالیه به چه طریقی و گفتن از هندوانه و خربزه و اینکه نوههای شخص فوتبالی به چه شکلی آب میخورند و به طریق اولی «سمفونی آداب سلطانی» بود و چیز تازهای دربر نداشت و فقط قرار بود «فانی» براي مخاطب باشد که فینفسه جای اشکال نیست. اگر همین منوال را برای میهمان ارزشمند دیگر که لامحاله در این شب باید از ورزش و علاقهمندی ورزشیاش سخن میگفته، در نظر آوریم، چرا باید جلو پخش آن گرفته شود؟! اکنون که فردی نمیداند چه در آن گفتوگو ردوبدل شد و چه نکته غیرقابلپخشی وجود داشت برای شب يلدا؛ نظر مخاطبان تلویزیون به پربینندهترین برنامهاش چه میتواند باشد؟ چرا به این راحتی باید رسانه ملی چنین شود؟ و به دست خویش سببساز دلخوری بینندگان؟ به باور بزرگان عرصه رسانه، تصمیمهای آنی و شاید شتابزده و از روی برخی مسائل زودگذر سیاسی، لطمهاش به دو طرف داستان که مخاطب و رسانه باشد؛ همزمان وارد میشود و افسوس كه این شکل ادامهدادن در برخی بزنگاههای رسانهای جز روبرگرداندن مخاطب ثمرهای ندارد. اگر باور شود همانقدر که مخاطب «آسانپسند» شب یلدا وجود دارد که حق هم دارد برنامهای به سبک خود تماشا کند؛ این حق هم باید برای مشتاقان دیگر افراد نامی و «کاربلد ملی و جهانی» وجود داشته باشد که امید است چنین باشد. هرچند در زمانی دیگر؛ به قول مجری محبوب 90.
ابراهیم عمران: ... این است رسانه ملی در فقره پخشنکردن مصاحبه «عادل فوتبال» با جناب ظریف و عذرخواهی مجری از مخاطبانی که پیشتر از آنان دعوت کرده بود که پای این گپوگفت بنشینند؛ جدا از تصمیمهای لحظهای مدیران سازمان که به هر دلیلی جلو پخش آن را در شب یلدا گرفتهاند، نکاتی وجود دارد که بد نیست به قلم آید. در همان شب و در همان برنامه 90 مصاحبهای با یکی از بهاصطلاح اسطورههای فوتبالی پخش شد که بنابر گفته مشتاقان و منتقدان فوتبالیاش بسیار رک و به قول خودشان «زمین خاکی»وار گپ میزنند که حرجی به این نوع سخنگفتن نیست و هر فردی «گویش» مخصوص خود را دارد و در طی زمان نیز واژگانش شاید «دوستداشتنیتر» نیز بشود! صحبت اما بر سر مسائلی بود که به شب یلدا مربوط میشد و اینکه آداب پیشینیان به شکلی بود و حالیه به چه طریقی و گفتن از هندوانه و خربزه و اینکه نوههای شخص فوتبالی به چه شکلی آب میخورند و به طریق اولی «سمفونی آداب سلطانی» بود و چیز تازهای دربر نداشت و فقط قرار بود «فانی» براي مخاطب باشد که فینفسه جای اشکال نیست. اگر همین منوال را برای میهمان ارزشمند دیگر که لامحاله در این شب باید از ورزش و علاقهمندی ورزشیاش سخن میگفته، در نظر آوریم، چرا باید جلو پخش آن گرفته شود؟! اکنون که فردی نمیداند چه در آن گفتوگو ردوبدل شد و چه نکته غیرقابلپخشی وجود داشت برای شب يلدا؛ نظر مخاطبان تلویزیون به پربینندهترین برنامهاش چه میتواند باشد؟ چرا به این راحتی باید رسانه ملی چنین شود؟ و به دست خویش سببساز دلخوری بینندگان؟ به باور بزرگان عرصه رسانه، تصمیمهای آنی و شاید شتابزده و از روی برخی مسائل زودگذر سیاسی، لطمهاش به دو طرف داستان که مخاطب و رسانه باشد؛ همزمان وارد میشود و افسوس كه این شکل ادامهدادن در برخی بزنگاههای رسانهای جز روبرگرداندن مخاطب ثمرهای ندارد. اگر باور شود همانقدر که مخاطب «آسانپسند» شب یلدا وجود دارد که حق هم دارد برنامهای به سبک خود تماشا کند؛ این حق هم باید برای مشتاقان دیگر افراد نامی و «کاربلد ملی و جهانی» وجود داشته باشد که امید است چنین باشد. هرچند در زمانی دیگر؛ به قول مجری محبوب 90.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.