|

هندوانه شب‌چله

محمود برآبادی

پدرم آخرهای تابستان یک بار هندوانه خرید و گذاشت توی زیرزمین که سرد بود و محل نگهداری موادغذایی. تازه یخچال آمده بود و ما نداشتیم. برای همین مادرم چیزهای فاسدشدنی را توی زیرزمین می‌گذاشت. پدرم که یک دستش را به کمرش زده ‌بود و با دست دیگرش سبیل‌هایش را کنار می‌زد، گفت: «امسال دیگه شب چله هندونه درست‌وحسابی می‌خوریم».مادرم گفت: «خداکنه شیرین باشه».پدرم گفت: «شیرینه. یکیش را جلو خودم چاقو زد. قند بود».چندروز که گذشت، یکی از هندوانه‌ها را آوردیم و برای میهمان‌ها قاچ کردیم. چند شب بعد گفت: «بچه! برو یکی از هندونه‌هارو بیار قاچ کنیم بخوریم. خیلی حال میده».یک روز هم که با دوستانش می‌خواستند بروند گردش به من گفت: «بچه! برو یکی از اون درشتاشو بیار ببینم». مادرم یک نگاه به من انداخت و سرش را تکان داد. پدرم گفت: «نگران نباش! من یک ‌بار هندونه خریده‌ام برای همچین روزی». پدرم هر بار که می‌گفت روی کلمه بار خیلی فشار ‌می‌آورد. خلاصه پدرم هرروز به یک بهانه‌ای یکی از هندوانه‌ها را استاد می‌کرد. شب چله که شد مادرم مثل هرسال خاله و شوهرخاله و بچه‌هایش را دعوت کرد میهمانی. همه دور کرسی نشسته بودیم و از این‌طرف و آن‌طرف حرف می‌زدیم و تخمه می‌شکستیم. خاله‌ام گفت: «چقدر امسال هندونه گرون شده!» شوهرخاله‌ام گفت: «گرونی بخوره تو سرش. اصلا ‌گیر نمیاد!» پدرم گفت: «عوضش من آخر تابستون یک ‌بار هندونه خریدم برای شب چله که خیالم راحت باشه». بعد رو کرد به من و گفت: «بچه! برو از زیرزمین دوتا از اون درشتاشو سوا کن بیار».

من این پا، آن پا کردم، گفت: «بچه! چرا وایستادی!؟» من چون کوچک‌ترین بچه خانه بودم امربر بودم و اسمم بچه بود. گفتم: «آخه زیرزمین تاریکه».
گفت: «فانوس ببر!»
گفتم: «بابا آخه فانوس توی یک دستم چطوری دوتا هندونه با اون‌یکی دست بیارم؟»
گفت: «اون زنبیل بزرگه را ببر بذار اون تو! عقل هم خوب چیزیه!»
فانوس توی یک دستم‌ و زنبیل توی دست دیگرم رفتم زیرزمین اما هندوانه‌ای نبود. تندی برگشتم. پدرم وقتی چشمش به من افتاد، گفت: «ها چی شد؟ آوردی؟»
گفتم: «نیست بابا».
گفت: «چی؟ یک ‌بار هندونه تموم شد! خوب گشتی؟ نکنه ترسیدی نرفتی زیرزمین».
شوهرخاله‌ام گفت: «بیا بشین عموجون، شب چله هندونه هم که نخوریم چیزی نمیشه... انار که هست».
پدرم گفت: «نه آخه من باید بدونم یه بار هندونه چطو شده».
مادرم گفت: «معلومه چطو شده». ولی حرفش را ادامه نداد.
پدرم خودش را از تک‌وتا نینداخت و گفت: «یادم باشه سال دیگه دوتا بار هندونه بخرم».

پدرم آخرهای تابستان یک بار هندوانه خرید و گذاشت توی زیرزمین که سرد بود و محل نگهداری موادغذایی. تازه یخچال آمده بود و ما نداشتیم. برای همین مادرم چیزهای فاسدشدنی را توی زیرزمین می‌گذاشت. پدرم که یک دستش را به کمرش زده ‌بود و با دست دیگرش سبیل‌هایش را کنار می‌زد، گفت: «امسال دیگه شب چله هندونه درست‌وحسابی می‌خوریم».مادرم گفت: «خداکنه شیرین باشه».پدرم گفت: «شیرینه. یکیش را جلو خودم چاقو زد. قند بود».چندروز که گذشت، یکی از هندوانه‌ها را آوردیم و برای میهمان‌ها قاچ کردیم. چند شب بعد گفت: «بچه! برو یکی از هندونه‌هارو بیار قاچ کنیم بخوریم. خیلی حال میده».یک روز هم که با دوستانش می‌خواستند بروند گردش به من گفت: «بچه! برو یکی از اون درشتاشو بیار ببینم». مادرم یک نگاه به من انداخت و سرش را تکان داد. پدرم گفت: «نگران نباش! من یک ‌بار هندونه خریده‌ام برای همچین روزی». پدرم هر بار که می‌گفت روی کلمه بار خیلی فشار ‌می‌آورد. خلاصه پدرم هرروز به یک بهانه‌ای یکی از هندوانه‌ها را استاد می‌کرد. شب چله که شد مادرم مثل هرسال خاله و شوهرخاله و بچه‌هایش را دعوت کرد میهمانی. همه دور کرسی نشسته بودیم و از این‌طرف و آن‌طرف حرف می‌زدیم و تخمه می‌شکستیم. خاله‌ام گفت: «چقدر امسال هندونه گرون شده!» شوهرخاله‌ام گفت: «گرونی بخوره تو سرش. اصلا ‌گیر نمیاد!» پدرم گفت: «عوضش من آخر تابستون یک ‌بار هندونه خریدم برای شب چله که خیالم راحت باشه». بعد رو کرد به من و گفت: «بچه! برو از زیرزمین دوتا از اون درشتاشو سوا کن بیار».

من این پا، آن پا کردم، گفت: «بچه! چرا وایستادی!؟» من چون کوچک‌ترین بچه خانه بودم امربر بودم و اسمم بچه بود. گفتم: «آخه زیرزمین تاریکه».
گفت: «فانوس ببر!»
گفتم: «بابا آخه فانوس توی یک دستم چطوری دوتا هندونه با اون‌یکی دست بیارم؟»
گفت: «اون زنبیل بزرگه را ببر بذار اون تو! عقل هم خوب چیزیه!»
فانوس توی یک دستم‌ و زنبیل توی دست دیگرم رفتم زیرزمین اما هندوانه‌ای نبود. تندی برگشتم. پدرم وقتی چشمش به من افتاد، گفت: «ها چی شد؟ آوردی؟»
گفتم: «نیست بابا».
گفت: «چی؟ یک ‌بار هندونه تموم شد! خوب گشتی؟ نکنه ترسیدی نرفتی زیرزمین».
شوهرخاله‌ام گفت: «بیا بشین عموجون، شب چله هندونه هم که نخوریم چیزی نمیشه... انار که هست».
پدرم گفت: «نه آخه من باید بدونم یه بار هندونه چطو شده».
مادرم گفت: «معلومه چطو شده». ولی حرفش را ادامه نداد.
پدرم خودش را از تک‌وتا نینداخت و گفت: «یادم باشه سال دیگه دوتا بار هندونه بخرم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.