«وداد بوشماوی»، برنده جایزه صلح نوبل:
برای ریاستجمهوری یک زن در تونس تلاش میکنم
جایزه نوبل صلح امسال به کسانی تعلق گرفت که کاملا ناشناخته بودند. جالب اینکه در میان آنها زنی حضور داشت که کمتر کسی از او چیزی خوانده یا شنیده بود. او کسی نبود جز «وداد بوشماوی»، فعال حقوق بشری تونس که نقش مهمی در حرکت جامعه مدنی تونس داشت. به گفته اعطاکنندگان جایزه صلح، اين افراد توانستند در مجموع حرکتی انتقالی و مسالمتآمیز را به سمت یک تحول دموکراتیک در کشورشان به پیش برند. بوشماری انتظار دارد زنان در سیاست آینده تونس نقش پررنگتری داشته باشند. برای همین، تلاش میکند در آینده یک رئیسجمهور زن داشته باشند. خانم وداد بوشماوی، رئیس سازمان «الاعراف» (اتحادیه صنعت، تجارت و صنایع سنتی تونس) متولد 1970 در شهر «بوشمه»، واقع در استان «قابس» تونس است. در رشته بازرگانی بینالمللی تحصیل کرده و پدرش «الهادی بوشماوی»، صاحب چند شرکت معروف است که در حوزههای نفت، نساجی و صنعت فعالیت میکنند. او بعد از انقلاب تونس در سال 2011 بهریاست اتحادیه صنایع و بازرگانی انتخاب و در سال 2013 به عنوان «زن بازرگان عرب» برگزیده شد و در سال 2014 جایزه مؤسسه بازرگانی برای صلح را دریافت کرد.
پیش از صحبت درباره جایزه نوبل برای ما از وضعیت زنان تونس در این روزها بگویید؟
زنان تونس این روزها دستاوردهای مهم و بزرگی داشتهاند و تلاش میکنند این دستاوردها را حفظ کنند. اعطای جایزه صلح، البته به ما انگیزههای جدیدی داد و درواقع ثابت کرد زنان تونس در همه عرصهها توانمندیهای بالایی دارند. بااینحال، ما هنوز انتظارات بیشتری داریم و میخواهیم حداقل نیمی از وزرای دولت و نمایندگان مجلس را زنان تشکیل دهند؛ چنانکه تلاش میکنیم در آینده یک رئیسجمهور زن داشته باشیم.
چرا جایزه نوبل صلح را به شما دادند؟
کاملا بر این باوریم که اعطای جایزه صلح به ما -که بهخوبی از ماهیت و تاریخ آن آگاهیم- به دلیل انقلاب مسالمتآمیز تونس و تکیه اساسی ما بر تحولاتی بود که از شیوههای مسالمتآمیز به دست آمد. این چیزی است که نقشه راهمان را بر آن اساس طراحی کرده و کاملا نیز به آن پایبند هستیم. همین روش بود که ما را به انتخابات ریاستجمهوری رساند و توانستیم پارلمان، قانون اساسی و دولت جدیدی داشته باشیم. همچنین موفق شدیم در کشور ثبات ایجاد کنیم و به همین دلیل بود که اعطاکنندگان جایزه صلح تجربه، ما را در مقایسه با سایر انقلابهای بهار عربی موفق دیدند؛ چون اکثر آنها به جنگهای داخلی منجر شد.
به این جایزه چگونه نگاه میکنید؟
این اولین جایزه بینالمللی در این سطح است که تونس آن را کسب میکند؛ بنابراین افتخاری برای تونس و نهادهای جامعه مدنی این کشور است. این جایزه بازتاب خوبی در تونس داشت و نشان داد این کشور مهد صلح و محبت است. کمااینکه بر بازرگانی و سرمایهگذاریها در کشور ما نیز تأثیری مثبت خواهد داشت و به رونق گردشگری و آوازه تونس در جهان کمک میکند. این جایزه تونس را به تحولات مسالمتآمیز تشویق و کشور را به درپیشگرفتن سیاست جدیدی ترغیب میکند تا تونس به الگویی برای صلح، گفتوگو و عبور از مشکلات تبدیل شود.
وقتی گفتند میخواهند چنین جایزهای را به شما بدهند چه احساسی داشتید؟
احساس افتخار و غرور میکردم. احساس اینکه توانستهام به تکلیفم در مقابل کشورم، ملتم و حتی خانوادهام عمل کنم؛ زیرا کاری کرده بودم که پرچم تونس بر فراز بلندترین محافل بینالمللی برافراشته شود. همه احساس افتخار و خوشبختی کردند.
پرونده تونس چگونه ارائه شد؟
پرونده ما از طریق «باجی قائد السبسی»، رئیسجمهور کشور، به مؤسسه صلح نوبل ارائه شد. ما جزء 288 نفری بودیم که نامزد این جایزه بودند و «آنگلا مرکل»، صدر اعظم آلمان نیز نامزد این جایزه بود. در نهایت کمیته صلح ما را به عنوان نمایندگان جامعه مدنی انتخاب کرد.
اعطای این جایزه بر افکار عمومی مردم تونس چه اثری داشت؟
این بهترین هدیهای بود که به ملت ما داده شد، واکنش همه آنها شادمانی زائدالوصفی بود. البته بعضی ارزش آن را نمیشناختند و قدر آن را نمیدانستند؛ چون برای اولینبار یک زن چنین جایزهای را در تونس میگرفت. اما در مقابل رسانههای تونس خوب عمل کردند و فورا دست به کار شده و این موضوع را برای مردم و افکار عمومی کشور توضیح دادند.
اکنون سطح انتظارات از شما چقدر افزایش مییابد؟
احساس میکنیم خیلی. ما در جایگاه نمایندگان تونس باید حامی تجربه سیاسی کشور باشیم و جامعه را به گفتوگوهای بیشتر تشویق کنیم؛ زیرا این تنها راه برای حل مشکلات است. گام بعدی این است که به کار جدی خود ادامه دهیم و بکوشیم پیوندمان را با ملت مستحکمتر کنیم. این جایزه نخستین ایستگاه است؛ نه آخرین ایستگاه. آنهم در راهی که امیدواریم به سربلندی کشور و ملت ما ختم شود. این جایزه هرگز مسیر ما را منحرف نخواهد کرد، بلکه میتواند نشانه شروعی تازه برای تحقق آرزوهایی بزرگتر باشد.
چه برنامههایی برای استفاده از این جایزه دارید؟
تلاش میکنیم از این جایزه در راه سرمایهگذاری خارجی در کشورمان استفاده کنیم. شما میدانید تونس کشوری است که گردشگر جذب میکند. ملت ما ملتی خوشقلب است، نه کینهتوز یا سوءاستفادهگر. ما برای خودمان حرفههایی داریم، صنایعدستی و کارگرانی ماهر. تلاش میکنیم اقتصاد مان را توسعه بدهیم و دوباره تونس را سربلند کنیم. ما برنامههای اقتصادی و اجتماعی بزرگی داریم که انشاءالله برای تحقق آنها تلاش خواهیم کرد.
اینکه یک زن عرب جایزه صلح نوبل را بگیرد چه معنایی دارد؟
دریافت چنین جایزهای برای یک زن عرب به معنای ایجاد تحول مثبت در نگرش غربیها به زنان عرب است. این نشان میدهد در نظرشان زنان عرب دیگر از فضای بسته آشپزخانه و بچهداری بیرون آمدهاند و در شرایط کنونی یک ابزار مهم برای تغییر مثبت در سرنوشت کشورهایشان به حساب میآیند. آنها قدرت تفکر و اقدام دارند؛ چنانکه این جایزه به زنان عرب، حق و آزادی میدهد که از این به بعد از پستوها درآمده و خود را در صفوف اول جامعه قرار دهند.
آیا این جایزه را در تونس به کسی اهدا کردید؟
بله، به شهدای آزادی که جان و زندگیشان را به خاطر تونس و کرامت ملت ما اهدا کردند. اغراق نمیکنم که این جایزه باعث شد ما بیشتر به آنها فکر کنیم و به یاد داشته باشیم آنها چه کردند تا ما به اینجا رسیدیم؛ چنانکه باعث شد به نقش نهادهای جامعه مدنی و جوانان بیشتر پی ببریم.
منبع: «الرایه» چاپ قطر
جایزه نوبل صلح امسال به کسانی تعلق گرفت که کاملا ناشناخته بودند. جالب اینکه در میان آنها زنی حضور داشت که کمتر کسی از او چیزی خوانده یا شنیده بود. او کسی نبود جز «وداد بوشماوی»، فعال حقوق بشری تونس که نقش مهمی در حرکت جامعه مدنی تونس داشت. به گفته اعطاکنندگان جایزه صلح، اين افراد توانستند در مجموع حرکتی انتقالی و مسالمتآمیز را به سمت یک تحول دموکراتیک در کشورشان به پیش برند. بوشماری انتظار دارد زنان در سیاست آینده تونس نقش پررنگتری داشته باشند. برای همین، تلاش میکند در آینده یک رئیسجمهور زن داشته باشند. خانم وداد بوشماوی، رئیس سازمان «الاعراف» (اتحادیه صنعت، تجارت و صنایع سنتی تونس) متولد 1970 در شهر «بوشمه»، واقع در استان «قابس» تونس است. در رشته بازرگانی بینالمللی تحصیل کرده و پدرش «الهادی بوشماوی»، صاحب چند شرکت معروف است که در حوزههای نفت، نساجی و صنعت فعالیت میکنند. او بعد از انقلاب تونس در سال 2011 بهریاست اتحادیه صنایع و بازرگانی انتخاب و در سال 2013 به عنوان «زن بازرگان عرب» برگزیده شد و در سال 2014 جایزه مؤسسه بازرگانی برای صلح را دریافت کرد.
پیش از صحبت درباره جایزه نوبل برای ما از وضعیت زنان تونس در این روزها بگویید؟
زنان تونس این روزها دستاوردهای مهم و بزرگی داشتهاند و تلاش میکنند این دستاوردها را حفظ کنند. اعطای جایزه صلح، البته به ما انگیزههای جدیدی داد و درواقع ثابت کرد زنان تونس در همه عرصهها توانمندیهای بالایی دارند. بااینحال، ما هنوز انتظارات بیشتری داریم و میخواهیم حداقل نیمی از وزرای دولت و نمایندگان مجلس را زنان تشکیل دهند؛ چنانکه تلاش میکنیم در آینده یک رئیسجمهور زن داشته باشیم.
چرا جایزه نوبل صلح را به شما دادند؟
کاملا بر این باوریم که اعطای جایزه صلح به ما -که بهخوبی از ماهیت و تاریخ آن آگاهیم- به دلیل انقلاب مسالمتآمیز تونس و تکیه اساسی ما بر تحولاتی بود که از شیوههای مسالمتآمیز به دست آمد. این چیزی است که نقشه راهمان را بر آن اساس طراحی کرده و کاملا نیز به آن پایبند هستیم. همین روش بود که ما را به انتخابات ریاستجمهوری رساند و توانستیم پارلمان، قانون اساسی و دولت جدیدی داشته باشیم. همچنین موفق شدیم در کشور ثبات ایجاد کنیم و به همین دلیل بود که اعطاکنندگان جایزه صلح تجربه، ما را در مقایسه با سایر انقلابهای بهار عربی موفق دیدند؛ چون اکثر آنها به جنگهای داخلی منجر شد.
به این جایزه چگونه نگاه میکنید؟
این اولین جایزه بینالمللی در این سطح است که تونس آن را کسب میکند؛ بنابراین افتخاری برای تونس و نهادهای جامعه مدنی این کشور است. این جایزه بازتاب خوبی در تونس داشت و نشان داد این کشور مهد صلح و محبت است. کمااینکه بر بازرگانی و سرمایهگذاریها در کشور ما نیز تأثیری مثبت خواهد داشت و به رونق گردشگری و آوازه تونس در جهان کمک میکند. این جایزه تونس را به تحولات مسالمتآمیز تشویق و کشور را به درپیشگرفتن سیاست جدیدی ترغیب میکند تا تونس به الگویی برای صلح، گفتوگو و عبور از مشکلات تبدیل شود.
وقتی گفتند میخواهند چنین جایزهای را به شما بدهند چه احساسی داشتید؟
احساس افتخار و غرور میکردم. احساس اینکه توانستهام به تکلیفم در مقابل کشورم، ملتم و حتی خانوادهام عمل کنم؛ زیرا کاری کرده بودم که پرچم تونس بر فراز بلندترین محافل بینالمللی برافراشته شود. همه احساس افتخار و خوشبختی کردند.
پرونده تونس چگونه ارائه شد؟
پرونده ما از طریق «باجی قائد السبسی»، رئیسجمهور کشور، به مؤسسه صلح نوبل ارائه شد. ما جزء 288 نفری بودیم که نامزد این جایزه بودند و «آنگلا مرکل»، صدر اعظم آلمان نیز نامزد این جایزه بود. در نهایت کمیته صلح ما را به عنوان نمایندگان جامعه مدنی انتخاب کرد.
اعطای این جایزه بر افکار عمومی مردم تونس چه اثری داشت؟
این بهترین هدیهای بود که به ملت ما داده شد، واکنش همه آنها شادمانی زائدالوصفی بود. البته بعضی ارزش آن را نمیشناختند و قدر آن را نمیدانستند؛ چون برای اولینبار یک زن چنین جایزهای را در تونس میگرفت. اما در مقابل رسانههای تونس خوب عمل کردند و فورا دست به کار شده و این موضوع را برای مردم و افکار عمومی کشور توضیح دادند.
اکنون سطح انتظارات از شما چقدر افزایش مییابد؟
احساس میکنیم خیلی. ما در جایگاه نمایندگان تونس باید حامی تجربه سیاسی کشور باشیم و جامعه را به گفتوگوهای بیشتر تشویق کنیم؛ زیرا این تنها راه برای حل مشکلات است. گام بعدی این است که به کار جدی خود ادامه دهیم و بکوشیم پیوندمان را با ملت مستحکمتر کنیم. این جایزه نخستین ایستگاه است؛ نه آخرین ایستگاه. آنهم در راهی که امیدواریم به سربلندی کشور و ملت ما ختم شود. این جایزه هرگز مسیر ما را منحرف نخواهد کرد، بلکه میتواند نشانه شروعی تازه برای تحقق آرزوهایی بزرگتر باشد.
چه برنامههایی برای استفاده از این جایزه دارید؟
تلاش میکنیم از این جایزه در راه سرمایهگذاری خارجی در کشورمان استفاده کنیم. شما میدانید تونس کشوری است که گردشگر جذب میکند. ملت ما ملتی خوشقلب است، نه کینهتوز یا سوءاستفادهگر. ما برای خودمان حرفههایی داریم، صنایعدستی و کارگرانی ماهر. تلاش میکنیم اقتصاد مان را توسعه بدهیم و دوباره تونس را سربلند کنیم. ما برنامههای اقتصادی و اجتماعی بزرگی داریم که انشاءالله برای تحقق آنها تلاش خواهیم کرد.
اینکه یک زن عرب جایزه صلح نوبل را بگیرد چه معنایی دارد؟
دریافت چنین جایزهای برای یک زن عرب به معنای ایجاد تحول مثبت در نگرش غربیها به زنان عرب است. این نشان میدهد در نظرشان زنان عرب دیگر از فضای بسته آشپزخانه و بچهداری بیرون آمدهاند و در شرایط کنونی یک ابزار مهم برای تغییر مثبت در سرنوشت کشورهایشان به حساب میآیند. آنها قدرت تفکر و اقدام دارند؛ چنانکه این جایزه به زنان عرب، حق و آزادی میدهد که از این به بعد از پستوها درآمده و خود را در صفوف اول جامعه قرار دهند.
آیا این جایزه را در تونس به کسی اهدا کردید؟
بله، به شهدای آزادی که جان و زندگیشان را به خاطر تونس و کرامت ملت ما اهدا کردند. اغراق نمیکنم که این جایزه باعث شد ما بیشتر به آنها فکر کنیم و به یاد داشته باشیم آنها چه کردند تا ما به اینجا رسیدیم؛ چنانکه باعث شد به نقش نهادهای جامعه مدنی و جوانان بیشتر پی ببریم.
منبع: «الرایه» چاپ قطر
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.