|

روایتی از حضور ستاره انگلیسی در پرسپولیس

گلزنی ویتل در بازی اول

نوشته: هری جانسون . ترجمه: هرمز گیلیانه

آلن ویتل، صرفا آخرین فوتبالیست جوانی بود که روزنامه‌ها عنوان «دنیس لاو جدید» را به او می‌دادند، اما وقتی هری کتریک، مربی تیم، اذعان کرد که او «بزرگ‌ترین کشف تاریخ اورتون» است، هواداران تازه گوش‌شان تیز شد. چنین القابی دردسرساز بودند و کسانی که به آنها ملقب می‌شدند در نهایت «توزرد» از آب در می‌آمدند، اما، با همه این اوصاف، ویتل، بازیکن خوبی بود. هافبکی تیزپا و کمی حیله‌گر، که با موهای بلوند متمایزش او را اغلب در حال عبور از مدافعان حریف می‌شد دید. مثل موقعی که در سال 1969 در آپتون پارک، نصف زمین گل‌آلود را پا به توپ طی کرد و با فریب دروازه‌بان، سه امتیاز با ارزش را نصیب تیم خود کرد. این یکی از 11 گل او در 15 بازی‌اش در فصل 70-1969 بود که به اورتون کمک کرد تا هفتمین قهرمانی‌اش را در لیگ به دست بیاورد.
با‌این‌حال، ویتل، که بازی‌اش ثبات نداشت، هیچ‌گاه نتوانست خودش را کاملا در اورتون جا بیندازد و به‌مبلغ صد هزار پوند به کریستال‌پالاس فروخته شد؛ جایی که شعار «160 سانت قدشه، چشماش آبیه، آلن ویتل دنبالتونه» را برایش ساختند. حضور چهارساله‌اش در کریستال‌پالاس، در سال 1976، پس از اینکه مالکوم آلیسون، مربی تیم اعتقادش را به وی از دست داد، پایان پذیرفت و در شفیلد‌یونایتد هم- که حتی یک‌بار هم به زمین نرفت- وضعش بهتر نشد.
سال 1977 که رسید، ویتل کشور را برای یافتن چالشی جدید ترک کرد. مقصدش: تهران، پایتخت ایران. آنجا با باشگاه پرسپولیس، که نامش برگرفته از کاخ باستانی ایرانی است، که در 800 کیلومتری جنوب تهران واقع شده است، قرارداد بست. پرسپولیس، پایتخت تشریفاتی امپراتوری پارس، که عمده گستره غرب و مرکز آسیا را در بر می‌گرفت، در حدود قرن 500 قبل از میلاد ساخته شد و بقایایش یکی از سایت‌های میراث جهانی است. باشگاه هم یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین‌ها در قاره است.
ویتل و بیلی مک‌کلور، که در همان زمان از ذخیره‌های لیورپول با تیم قرارداد بسته بود، اولین اروپایی‌هایی بودند که در لیگ ایران، که در آن زمان جام تخت‌جمشید، خوانده می‌شد، بازی کردند. این لیگ، فقط چند سال قبل در سال 1973 شروع به کار کرده بود و اولین لیگ سراسری ایران بود و پرسپولیس، یکی از تیم‌های مطرح کشور، هنگام ورود ویتل، دو بار قهرمان لیگ شده بود. این تیم یکی از معدود باشگاه‌های دارای مالکیت خصوصی در کشور بودند- درحالی‌که اکثر باشگاه‌های دیگر وابسته به دولت بودند- و مالکش، علی عبدو، که بوکسوری بازنشسته بود، رؤیای ساختن تیمی کاملا حرفه‌ای در لیگی آماتور را در سر می‌پروراند.
ویتل، اولین بازی‌اش را به‌عنوان یار تعویضی در دیدار با ذوب‌آهن، انجام داد. هیاهو و شور و اشتیاق برای دیدن بازی سوپراستار جدید انگلیسی به حدی بود که، درحالی‌که 15 دقیقه از بازی مانده بود و بازیکنان ذوب‌آهن هر کاری از دست‌شان برمی‌آمد انجام می‌دادند تا توپ از زمین خارج نشود، یکی از بازیکنان پرسپولیس توپ را عمدا به بیرون زد تا تعویض انجام شود. گل فوق‌العاده ویتل از راه دور، تنها چند دقیقه بعد از ورودش، جایگاه او را به‌عنوان محبوب هواداران فورا تثبیت کرد. او یک نمایشگر بود و هواداران برای دیدن کلک‌ها و تردستی‌هایش می‌آمدند. یک‌بار سانتری را با سینه کنترل کرد، کنار پایش استپ کرد و در‌حالی‌که توپ را همان‌جا‌، جا گذاشته بود، به‌تاخت به ‌سمت دروازه حرکت کرد. وقتی مدافع مات و مبهوت‌شده مقابل، غافل از اینکه ویتل مالکیت توپ را واگذار کرده است، دنبالش دوید، هم‌تیمی ویتل، توپ را در اختیار گرفت و با آن به‌سمت فضایی که مدافع خالی کرده بود حرکت کرد.
ویتل 9 گل در طول فصل به‌ثمر رساند و پرسپولیس، که با وجود او صاحب زهردارترین خط حمله لیگ شده بود، 10 گل بیشتر از هر تیم دیگری زد. با‌این‌حال، با وجود رقابت تنگاتنگ- فاصله هشت تیم اول تنها هشت امتیاز بود و بیش از یک‌سوم بازی‌ها مساوی تمام شدند- تأثیر ویتل کافی نبود و پرسپولیس از ناحیه دفاع ضعیف خود، مجازات شد. آنها برای دومین سال متوالی دوم شدند و قهرمانی را با دو امتیاز کمتر به رقیب همشهری‌شان، پاس، واگذار کردند.
ویتل و پرسپولیس هیچ‌گاه فرصت انتقام پیدا نکردند چون فصل فوتبال 79-1978 تنها پس از چند بازی، به دلیل انقلاب در حال وقوع ایران، تعطیل شد.
منبع: وبلاگ «رویال بلو ویو» (هواداران اورتون)

آلن ویتل، صرفا آخرین فوتبالیست جوانی بود که روزنامه‌ها عنوان «دنیس لاو جدید» را به او می‌دادند، اما وقتی هری کتریک، مربی تیم، اذعان کرد که او «بزرگ‌ترین کشف تاریخ اورتون» است، هواداران تازه گوش‌شان تیز شد. چنین القابی دردسرساز بودند و کسانی که به آنها ملقب می‌شدند در نهایت «توزرد» از آب در می‌آمدند، اما، با همه این اوصاف، ویتل، بازیکن خوبی بود. هافبکی تیزپا و کمی حیله‌گر، که با موهای بلوند متمایزش او را اغلب در حال عبور از مدافعان حریف می‌شد دید. مثل موقعی که در سال 1969 در آپتون پارک، نصف زمین گل‌آلود را پا به توپ طی کرد و با فریب دروازه‌بان، سه امتیاز با ارزش را نصیب تیم خود کرد. این یکی از 11 گل او در 15 بازی‌اش در فصل 70-1969 بود که به اورتون کمک کرد تا هفتمین قهرمانی‌اش را در لیگ به دست بیاورد.
با‌این‌حال، ویتل، که بازی‌اش ثبات نداشت، هیچ‌گاه نتوانست خودش را کاملا در اورتون جا بیندازد و به‌مبلغ صد هزار پوند به کریستال‌پالاس فروخته شد؛ جایی که شعار «160 سانت قدشه، چشماش آبیه، آلن ویتل دنبالتونه» را برایش ساختند. حضور چهارساله‌اش در کریستال‌پالاس، در سال 1976، پس از اینکه مالکوم آلیسون، مربی تیم اعتقادش را به وی از دست داد، پایان پذیرفت و در شفیلد‌یونایتد هم- که حتی یک‌بار هم به زمین نرفت- وضعش بهتر نشد.
سال 1977 که رسید، ویتل کشور را برای یافتن چالشی جدید ترک کرد. مقصدش: تهران، پایتخت ایران. آنجا با باشگاه پرسپولیس، که نامش برگرفته از کاخ باستانی ایرانی است، که در 800 کیلومتری جنوب تهران واقع شده است، قرارداد بست. پرسپولیس، پایتخت تشریفاتی امپراتوری پارس، که عمده گستره غرب و مرکز آسیا را در بر می‌گرفت، در حدود قرن 500 قبل از میلاد ساخته شد و بقایایش یکی از سایت‌های میراث جهانی است. باشگاه هم یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین‌ها در قاره است.
ویتل و بیلی مک‌کلور، که در همان زمان از ذخیره‌های لیورپول با تیم قرارداد بسته بود، اولین اروپایی‌هایی بودند که در لیگ ایران، که در آن زمان جام تخت‌جمشید، خوانده می‌شد، بازی کردند. این لیگ، فقط چند سال قبل در سال 1973 شروع به کار کرده بود و اولین لیگ سراسری ایران بود و پرسپولیس، یکی از تیم‌های مطرح کشور، هنگام ورود ویتل، دو بار قهرمان لیگ شده بود. این تیم یکی از معدود باشگاه‌های دارای مالکیت خصوصی در کشور بودند- درحالی‌که اکثر باشگاه‌های دیگر وابسته به دولت بودند- و مالکش، علی عبدو، که بوکسوری بازنشسته بود، رؤیای ساختن تیمی کاملا حرفه‌ای در لیگی آماتور را در سر می‌پروراند.
ویتل، اولین بازی‌اش را به‌عنوان یار تعویضی در دیدار با ذوب‌آهن، انجام داد. هیاهو و شور و اشتیاق برای دیدن بازی سوپراستار جدید انگلیسی به حدی بود که، درحالی‌که 15 دقیقه از بازی مانده بود و بازیکنان ذوب‌آهن هر کاری از دست‌شان برمی‌آمد انجام می‌دادند تا توپ از زمین خارج نشود، یکی از بازیکنان پرسپولیس توپ را عمدا به بیرون زد تا تعویض انجام شود. گل فوق‌العاده ویتل از راه دور، تنها چند دقیقه بعد از ورودش، جایگاه او را به‌عنوان محبوب هواداران فورا تثبیت کرد. او یک نمایشگر بود و هواداران برای دیدن کلک‌ها و تردستی‌هایش می‌آمدند. یک‌بار سانتری را با سینه کنترل کرد، کنار پایش استپ کرد و در‌حالی‌که توپ را همان‌جا‌، جا گذاشته بود، به‌تاخت به ‌سمت دروازه حرکت کرد. وقتی مدافع مات و مبهوت‌شده مقابل، غافل از اینکه ویتل مالکیت توپ را واگذار کرده است، دنبالش دوید، هم‌تیمی ویتل، توپ را در اختیار گرفت و با آن به‌سمت فضایی که مدافع خالی کرده بود حرکت کرد.
ویتل 9 گل در طول فصل به‌ثمر رساند و پرسپولیس، که با وجود او صاحب زهردارترین خط حمله لیگ شده بود، 10 گل بیشتر از هر تیم دیگری زد. با‌این‌حال، با وجود رقابت تنگاتنگ- فاصله هشت تیم اول تنها هشت امتیاز بود و بیش از یک‌سوم بازی‌ها مساوی تمام شدند- تأثیر ویتل کافی نبود و پرسپولیس از ناحیه دفاع ضعیف خود، مجازات شد. آنها برای دومین سال متوالی دوم شدند و قهرمانی را با دو امتیاز کمتر به رقیب همشهری‌شان، پاس، واگذار کردند.
ویتل و پرسپولیس هیچ‌گاه فرصت انتقام پیدا نکردند چون فصل فوتبال 79-1978 تنها پس از چند بازی، به دلیل انقلاب در حال وقوع ایران، تعطیل شد.
منبع: وبلاگ «رویال بلو ویو» (هواداران اورتون)

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.