|

گفت‌وگو با قوي‌ترين مرد سابق جهان

«عشقِ رضازاده» رکوردش را شکست

روز 13 ژوئن 89 که در کارابانوفو به دنیا آمد کمتر کسی فکرش را می‌کرد کودکی از این منطقه در شوروی سابق بتواند روزی قهرمان دنیا شود و مهم‌تر از آن رکوردی را در دنیا جابه‌جا کند. با‌این‌حال با تولد الکسی ولادیمیروویچ لوشف، جرقه این اتفاق زده شده بود و پدر او به‌خوبی می‌دانست که فرزندش اگر کوچک‌ترین استعدادی هم از او به ارث برده باشد می‌تواند در دنیای وزنه‌برداری موفق شود.
او پسر را در سن نوجوانی به وزنه‌برداری تشویق کرد و بعدها هم او را به تیم وزنه‌برداری شهرش برد؛ شاید 20 سال زمان نیاز بود تا استعداد او در یک مسابقه کشوری شکوفا شود؛ درخشش لوشف در رقابت‌های کشوری سال 2012 خیلی زود نام او را سر زبان‌ها انداخت؛ جوان پرقدرتی که توانسته بود در دسته بعلاوه 105 کیلوگرم وزنه‌هایی بزند که برای سنش سنگین به نظر می‌رسید. روس‌ها خیلی زود او را به اردوی تیم‌ ملی بردند و درست از همان سال 2012 برنامه‌ریزی روی او شروع شد. هر مربی روسی که برای یک‌بار در عمرش هم وزنه‌زدن لوشف را دیده بود می‌توانست تشخیص دهد که او تبدیل به یکی از بهترین‌ها می‌شود.
الکسی با‌این‌حال زمان زیادی برای درخشیدن نیاز نداشت؛ یک سال تمرین‌کردن در تیم ملی روسیه برای او کافی بود تا برای شکار مدال گام به عرصه بین‌المللی بگذارد. او به همراه تیم ملی وزنه‌برداری روسیه، به رقابت‌های جهانی سال 2013 لهستان رفت و پس از آلبگوف و مولایی، با رکوردهای 200 کیلوگرم در یک‌ضرب و 230 کیلوگرم در دوضرب در جایگاه سوم قرار گرفت. لوچف در رقابت‌های قهرمانی اروپا در سال 2014 هم در همین دسته فوق‌سنگین بهبودی چشمگیر داشت؛ به‌طوری‌که با رکورد 205 کیلوگرم در یک‌ضرب و 252 کیلوگرم در دوضرب برای نخستین‌بار قهرمان اروپا شد. تنها سکته خفیفی در وزنه‌زدن لوشف مربوط به رقابت‌های جهانی قزاقستان در همان سال 2014 بود؛ او در یک‌ضرب با انجام خطا از گردونه رقابت‌ها کنار رفت ولی در دوضرب با زدن 257 کیلوگرم باز هم نشان داد که رقیب قابلی برای غول‌های دنیا به‌ویژه بهداد سلیمی ایرانی است که آمده بود رکوردهای مختلفی را جابه‌جا کند.
لوشف فکرش را هم نمی‌کرد
لوشف اگرچه رکوردهای خوبی در دوضرب زده بود ولی هنوز هم هراس داشت به وزنه‌هایی بالاتر از 257 کیلوگرم حمله کند. او همین وزنه را هم در ماه آگوست و در رقابت‌های کشوری روسیه زده بود و امید داشت به مرور زمان به آن بیفزاید. با‌این‌حال نزدیک به یک سال زمان نیاز بود تا او قدرت خارق‌العاده‌اش را به نمایش بگذارد. جوان دانشجویی که این روزها در مسکو اموراتش را می‌گذارند به رقابت‌های جهانی هیوستون در آمریکا رفت تا در نبود بهداد سلیمی که مصدوم شده و رقابت‌ها را از دست داده بود به جنگ فولاد سرد برود؛ «فکر می‌کردم رسیدن به رکورد دنیا که در اختیار رضازاده بود امری غیرممکن است به‌همین‌خاطر هیچ‌وقت تلاش نکردم سراغ شکستن این رکورد بروم». لوشف در کنفرانس خبری‌اش در هیوستون به‌وضوح به این مورد اشاره کرد و ادامه داد: «من حتی در تمریناتی که داشته‌ام هم هرگز وزنه‌ای بالاتر از 257 کیلوگرم نزده بودم». با‌این‌حال شاهکار لوشف در همین مسابقات رقم خورد؛ او که بیشتر از 257 را هرگز نزده بود به یکباره به رکورد حسین رضازاده که پیش از این، قوی‌ترین مرد دنیا بود حمله کرد؛ حمله‌ای که در میان بهت همگان جواب داد: این جوان 26‌ساله روسی بالاخره وزنه 264 کیلوگرمی را بالای سر برد! وزنه‌ای که دو معنی بسیار ارزشمند داشت؛ اولی اینکه رکورد دوضرب دنیا را پس از 11 سال، یک کیلوگرم ارتقا داد و از آن مهم‌تر اینکه بعد از 15 سال، رکورد مجموع را به 475 کیلوگرم رساند و نزدیک به سه کیلوگرم رکورد مجموع را هم که در اختیار رضازاده بود شکست. لوشف حالا در همین سن 26‌سالگی، قوی‌ترین وزنه‌بردار دنیا است. «مطمئن باشید بدون حمایت خانواده و مربیانم نمی‌توانستم چنین کاری انجام دهم. مادرم سال 2012 فوت کرد و فکر می‌کنم همین‌جا بهترین موقعیت است تا این موفقیت را به او تقدیم کنم».
رضازاده الگوی لوشف
وزنه‌بردار جوان روسیه حالا که رکورد رضازاده ایرانی را شکسته در کنفرانس خبری، اعتراف جالبی هم می‌کند: «وقتی بچه بودم از تلویزیون رضازاده را می‌دیدم که وزنه‌های سنگینی را بالای سر می‌برد. او الگوی من بود و هرگز تصور نمی‌کردم روزی بتوانم رکورد او را بشکنم». لوشف اگرچه رکورد دوضرب و مجموع یک ایرانی را شکسته ولی هنوز نتوانسته به رکورد یک‌ضرب فوق‌سنگین که در اختیار یک ایرانی دیگر است حمله کند؛ این وزنه‌بردار روس در یک‌ضرب در رقابت‌های جهانی هیوستون 211 کیلوگرم را بالای سر برد در‌حالی‌که سلیمی با بالای‌سر‌بردن 214 کیلوگرم در یک‌ضرب رکورد‌دار دنیا است. لوشف البته سلیمی را هم از یاد نبرده است. او در بخشی دیگر از صحبت‌هایش هم ابراز امیدواری کرد سلیمی زودتر خوب شود و به مسابقات برگردد: «برای سلیمی آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم زودتر به مسابقات برگردد. بی‌صبرانه منتظرم تا یک ‌بار دیگر با او مسابقه بدهم. مطمئن هستم اگر سلیمی در این مسابقات حضور داشت سطح این رقابت‌ها بالاتر می‌رفت و نتایج دیگری رقم می‌خورد».

روز 13 ژوئن 89 که در کارابانوفو به دنیا آمد کمتر کسی فکرش را می‌کرد کودکی از این منطقه در شوروی سابق بتواند روزی قهرمان دنیا شود و مهم‌تر از آن رکوردی را در دنیا جابه‌جا کند. با‌این‌حال با تولد الکسی ولادیمیروویچ لوشف، جرقه این اتفاق زده شده بود و پدر او به‌خوبی می‌دانست که فرزندش اگر کوچک‌ترین استعدادی هم از او به ارث برده باشد می‌تواند در دنیای وزنه‌برداری موفق شود.
او پسر را در سن نوجوانی به وزنه‌برداری تشویق کرد و بعدها هم او را به تیم وزنه‌برداری شهرش برد؛ شاید 20 سال زمان نیاز بود تا استعداد او در یک مسابقه کشوری شکوفا شود؛ درخشش لوشف در رقابت‌های کشوری سال 2012 خیلی زود نام او را سر زبان‌ها انداخت؛ جوان پرقدرتی که توانسته بود در دسته بعلاوه 105 کیلوگرم وزنه‌هایی بزند که برای سنش سنگین به نظر می‌رسید. روس‌ها خیلی زود او را به اردوی تیم‌ ملی بردند و درست از همان سال 2012 برنامه‌ریزی روی او شروع شد. هر مربی روسی که برای یک‌بار در عمرش هم وزنه‌زدن لوشف را دیده بود می‌توانست تشخیص دهد که او تبدیل به یکی از بهترین‌ها می‌شود.
الکسی با‌این‌حال زمان زیادی برای درخشیدن نیاز نداشت؛ یک سال تمرین‌کردن در تیم ملی روسیه برای او کافی بود تا برای شکار مدال گام به عرصه بین‌المللی بگذارد. او به همراه تیم ملی وزنه‌برداری روسیه، به رقابت‌های جهانی سال 2013 لهستان رفت و پس از آلبگوف و مولایی، با رکوردهای 200 کیلوگرم در یک‌ضرب و 230 کیلوگرم در دوضرب در جایگاه سوم قرار گرفت. لوچف در رقابت‌های قهرمانی اروپا در سال 2014 هم در همین دسته فوق‌سنگین بهبودی چشمگیر داشت؛ به‌طوری‌که با رکورد 205 کیلوگرم در یک‌ضرب و 252 کیلوگرم در دوضرب برای نخستین‌بار قهرمان اروپا شد. تنها سکته خفیفی در وزنه‌زدن لوشف مربوط به رقابت‌های جهانی قزاقستان در همان سال 2014 بود؛ او در یک‌ضرب با انجام خطا از گردونه رقابت‌ها کنار رفت ولی در دوضرب با زدن 257 کیلوگرم باز هم نشان داد که رقیب قابلی برای غول‌های دنیا به‌ویژه بهداد سلیمی ایرانی است که آمده بود رکوردهای مختلفی را جابه‌جا کند.
لوشف فکرش را هم نمی‌کرد
لوشف اگرچه رکوردهای خوبی در دوضرب زده بود ولی هنوز هم هراس داشت به وزنه‌هایی بالاتر از 257 کیلوگرم حمله کند. او همین وزنه را هم در ماه آگوست و در رقابت‌های کشوری روسیه زده بود و امید داشت به مرور زمان به آن بیفزاید. با‌این‌حال نزدیک به یک سال زمان نیاز بود تا او قدرت خارق‌العاده‌اش را به نمایش بگذارد. جوان دانشجویی که این روزها در مسکو اموراتش را می‌گذارند به رقابت‌های جهانی هیوستون در آمریکا رفت تا در نبود بهداد سلیمی که مصدوم شده و رقابت‌ها را از دست داده بود به جنگ فولاد سرد برود؛ «فکر می‌کردم رسیدن به رکورد دنیا که در اختیار رضازاده بود امری غیرممکن است به‌همین‌خاطر هیچ‌وقت تلاش نکردم سراغ شکستن این رکورد بروم». لوشف در کنفرانس خبری‌اش در هیوستون به‌وضوح به این مورد اشاره کرد و ادامه داد: «من حتی در تمریناتی که داشته‌ام هم هرگز وزنه‌ای بالاتر از 257 کیلوگرم نزده بودم». با‌این‌حال شاهکار لوشف در همین مسابقات رقم خورد؛ او که بیشتر از 257 را هرگز نزده بود به یکباره به رکورد حسین رضازاده که پیش از این، قوی‌ترین مرد دنیا بود حمله کرد؛ حمله‌ای که در میان بهت همگان جواب داد: این جوان 26‌ساله روسی بالاخره وزنه 264 کیلوگرمی را بالای سر برد! وزنه‌ای که دو معنی بسیار ارزشمند داشت؛ اولی اینکه رکورد دوضرب دنیا را پس از 11 سال، یک کیلوگرم ارتقا داد و از آن مهم‌تر اینکه بعد از 15 سال، رکورد مجموع را به 475 کیلوگرم رساند و نزدیک به سه کیلوگرم رکورد مجموع را هم که در اختیار رضازاده بود شکست. لوشف حالا در همین سن 26‌سالگی، قوی‌ترین وزنه‌بردار دنیا است. «مطمئن باشید بدون حمایت خانواده و مربیانم نمی‌توانستم چنین کاری انجام دهم. مادرم سال 2012 فوت کرد و فکر می‌کنم همین‌جا بهترین موقعیت است تا این موفقیت را به او تقدیم کنم».
رضازاده الگوی لوشف
وزنه‌بردار جوان روسیه حالا که رکورد رضازاده ایرانی را شکسته در کنفرانس خبری، اعتراف جالبی هم می‌کند: «وقتی بچه بودم از تلویزیون رضازاده را می‌دیدم که وزنه‌های سنگینی را بالای سر می‌برد. او الگوی من بود و هرگز تصور نمی‌کردم روزی بتوانم رکورد او را بشکنم». لوشف اگرچه رکورد دوضرب و مجموع یک ایرانی را شکسته ولی هنوز نتوانسته به رکورد یک‌ضرب فوق‌سنگین که در اختیار یک ایرانی دیگر است حمله کند؛ این وزنه‌بردار روس در یک‌ضرب در رقابت‌های جهانی هیوستون 211 کیلوگرم را بالای سر برد در‌حالی‌که سلیمی با بالای‌سر‌بردن 214 کیلوگرم در یک‌ضرب رکورد‌دار دنیا است. لوشف البته سلیمی را هم از یاد نبرده است. او در بخشی دیگر از صحبت‌هایش هم ابراز امیدواری کرد سلیمی زودتر خوب شود و به مسابقات برگردد: «برای سلیمی آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم زودتر به مسابقات برگردد. بی‌صبرانه منتظرم تا یک ‌بار دیگر با او مسابقه بدهم. مطمئن هستم اگر سلیمی در این مسابقات حضور داشت سطح این رقابت‌ها بالاتر می‌رفت و نتایج دیگری رقم می‌خورد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.