|

حداکثر مدرک یک محیط‌بان کاردانی است

احمد بحری . محیط‌بان

یک ماه بود که به‌عنوان محیط‌بان در اداره محیط‌زیست استخدام شده بودم و در این مدت در حال آموزش و توجیه‌شدن بودیم. اینکه وقتی متخلفی را دیدیم چگونه با او برخورد کنیم. البته این آموزش‌ها همگی به‌صورت تجربی بود که همکارانم به من یاد می‌دادند. نه کلاس آموزشی رسمی برای ما گذاشته بودند و نه کتابچه‌ای که بشود با آن از شرح وظایف یک محیط‌بان آگاه شد. آن سال‌ها سازمان محیط‌زیست برنامه مدونی برای آموزش محیط‌بانان تدارک ندیده بود و نتیجه‌اش مشکلات قضائی بود که برای بعضی از محیط‌بانان در سایر استان‌ها پیش آمده بود. محیط‌بانانی که فقط برای انجام وظیفه با شکارچیانِ تا دندان مسلح روبه‌رو می‌شدند و ناخودآگاه یک درگیری بین آنها پیش می‌آمد و در آخر، این محیط‌بان بود که محکوم می‌شد و باید به زندان می‌رفت. خوشبختانه با تدابیری که چند سال اخیر اندیشیده شده، آموزش محیط‌بانان جزء برنامه‌های مصوب قرار دارد و هر محیط‌بان در بدو استخدام بایستی یک دوره محیط‌بانی دوهفته‌ای را بگذارند. دوره‌ای که در آن قوانین حقوقی، نحوه به‌کارگیری سلاح، زندگی در شرایط سخت و سایر آموزش‌های لازم را ببیند. چند سالی بود که استخدام شده بودم اما هنوز در دوره محیط بانی شرکت نکرده بودم و این خلأ کاملا احساس می‌شد چون در مواقع لزوم، نمی‌دانستم چه باید بکنم. به ما اسلحه سازمانی تحویل داده بودند ولی حتی نمی‌دانستیم چگونه باید آن را نظافت کنیم. سه ماه بعد از استخدام در کنکور کارشناسی ناپیوسته قبول شدم. من با مدرک کاردانی منابع طبیعی استخدام شده و برای اینکه بتوانم اطلاعاتم را به‌روز کنم و در جایگاه شغلی‌ام پیشرفتی داشته باشم خودم را به ادامه‌تحصیل ملزم کردم. چون با گذر زمان نیاز بود تا در تحصیلات دانشگاهی به مقاطع بالاتری بروم. تصمیم گرفتم رشته محیط‌زیست را برای ادامه تحصیل، انتخاب کنم و در همان سال در یکی از دانشگاه‌های اصفهان پذیرفته شدم و این اول راه بود تا آینده‌ام را رقم بزنم. کار من در محیط‌بانی به‌صورت شیفتی بود به این صورت که در ماه باید حداقل 18 شبانه‌روز خدمت می‌کردم و مابقی را استراحت داشتم و آن‌موقع که من مجرد بودم موقعیت خوبی برایم پیش آمده بود تا بتوانم به اصفهان رفت‌وآمد داشته باشم. سه روز هفته را به اصفهان می‌رفتم و چهار روز دیگر را به محیط‌بانی و هفته‌ای فقط یک شب را در کنار خانواده‌ام بودم و این، فشار روحی زیادی به من وارد می‌کرد. ماه‌ها گذشت و این شرایط به حال قبل برگشت و من توانستم مدرکم را بگیرم و این مدت تلاش برای درس‌خواندن از نظر جایگاه سازمانی نتیجه‌ای برایم نداشت. یعنی دستورالعملی از بالا آمده بود که محیط‌بانان نمی‌توانند ادامه‌تحصیل دهند و حداکثر مدرک تحصیلی آنان که پذیرفته می‌شود همان مدرک کاردانی است! و این، ظلم آشکاری بود که به قشر محیط‌بان شده بود. در دانشگاه تعدادی از هم‌کلاسانم محیط‌بان بودند و آنها هم از این بخشنامه اطلاع داشتند و باعث شد اعتراض‌هایی را به سازمان ارائه دهیم و نتیجه‌اش بعد از چند سال لغو آن دستورالعمل بود. یک محیط‌بان طبق دستورالعمل باید در ماه 18 شبانه‌روز در محیط‌بانی خدمت کند و 12 روز، استراحت و این با هیچ‌یک از قوانین استخدامی کشور متناسب نیست. حتی در یک دستورالعمل سازمانی ذکر نشده اضافه‌کاری یک محیط‌بان چگونه باید پرداخت شود.

یک ماه بود که به‌عنوان محیط‌بان در اداره محیط‌زیست استخدام شده بودم و در این مدت در حال آموزش و توجیه‌شدن بودیم. اینکه وقتی متخلفی را دیدیم چگونه با او برخورد کنیم. البته این آموزش‌ها همگی به‌صورت تجربی بود که همکارانم به من یاد می‌دادند. نه کلاس آموزشی رسمی برای ما گذاشته بودند و نه کتابچه‌ای که بشود با آن از شرح وظایف یک محیط‌بان آگاه شد. آن سال‌ها سازمان محیط‌زیست برنامه مدونی برای آموزش محیط‌بانان تدارک ندیده بود و نتیجه‌اش مشکلات قضائی بود که برای بعضی از محیط‌بانان در سایر استان‌ها پیش آمده بود. محیط‌بانانی که فقط برای انجام وظیفه با شکارچیانِ تا دندان مسلح روبه‌رو می‌شدند و ناخودآگاه یک درگیری بین آنها پیش می‌آمد و در آخر، این محیط‌بان بود که محکوم می‌شد و باید به زندان می‌رفت. خوشبختانه با تدابیری که چند سال اخیر اندیشیده شده، آموزش محیط‌بانان جزء برنامه‌های مصوب قرار دارد و هر محیط‌بان در بدو استخدام بایستی یک دوره محیط‌بانی دوهفته‌ای را بگذارند. دوره‌ای که در آن قوانین حقوقی، نحوه به‌کارگیری سلاح، زندگی در شرایط سخت و سایر آموزش‌های لازم را ببیند. چند سالی بود که استخدام شده بودم اما هنوز در دوره محیط بانی شرکت نکرده بودم و این خلأ کاملا احساس می‌شد چون در مواقع لزوم، نمی‌دانستم چه باید بکنم. به ما اسلحه سازمانی تحویل داده بودند ولی حتی نمی‌دانستیم چگونه باید آن را نظافت کنیم. سه ماه بعد از استخدام در کنکور کارشناسی ناپیوسته قبول شدم. من با مدرک کاردانی منابع طبیعی استخدام شده و برای اینکه بتوانم اطلاعاتم را به‌روز کنم و در جایگاه شغلی‌ام پیشرفتی داشته باشم خودم را به ادامه‌تحصیل ملزم کردم. چون با گذر زمان نیاز بود تا در تحصیلات دانشگاهی به مقاطع بالاتری بروم. تصمیم گرفتم رشته محیط‌زیست را برای ادامه تحصیل، انتخاب کنم و در همان سال در یکی از دانشگاه‌های اصفهان پذیرفته شدم و این اول راه بود تا آینده‌ام را رقم بزنم. کار من در محیط‌بانی به‌صورت شیفتی بود به این صورت که در ماه باید حداقل 18 شبانه‌روز خدمت می‌کردم و مابقی را استراحت داشتم و آن‌موقع که من مجرد بودم موقعیت خوبی برایم پیش آمده بود تا بتوانم به اصفهان رفت‌وآمد داشته باشم. سه روز هفته را به اصفهان می‌رفتم و چهار روز دیگر را به محیط‌بانی و هفته‌ای فقط یک شب را در کنار خانواده‌ام بودم و این، فشار روحی زیادی به من وارد می‌کرد. ماه‌ها گذشت و این شرایط به حال قبل برگشت و من توانستم مدرکم را بگیرم و این مدت تلاش برای درس‌خواندن از نظر جایگاه سازمانی نتیجه‌ای برایم نداشت. یعنی دستورالعملی از بالا آمده بود که محیط‌بانان نمی‌توانند ادامه‌تحصیل دهند و حداکثر مدرک تحصیلی آنان که پذیرفته می‌شود همان مدرک کاردانی است! و این، ظلم آشکاری بود که به قشر محیط‌بان شده بود. در دانشگاه تعدادی از هم‌کلاسانم محیط‌بان بودند و آنها هم از این بخشنامه اطلاع داشتند و باعث شد اعتراض‌هایی را به سازمان ارائه دهیم و نتیجه‌اش بعد از چند سال لغو آن دستورالعمل بود. یک محیط‌بان طبق دستورالعمل باید در ماه 18 شبانه‌روز در محیط‌بانی خدمت کند و 12 روز، استراحت و این با هیچ‌یک از قوانین استخدامی کشور متناسب نیست. حتی در یک دستورالعمل سازمانی ذکر نشده اضافه‌کاری یک محیط‌بان چگونه باید پرداخت شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.