|

سرخ‌ها و سبزهای عباس کوثری

یادآور تاریخ نمایش

عباس دانشوري

در نگاه نخست سرخ‌ها و سبزهای عباس کوثری صرفا تصویر‌گری مستندی به نظر می‌رسد از تعزیه و مراسم عزاداری شهادت امام‌حسین(ع) که هرساله در شهرهای مختلف ایران برگزار می‌شود. ولی این آثار (عکس‌ها) به یک تصویرگری ساده از این مراسم
تاریخی - مذهبی در ایران معاصر محدود نمی‌شود. این مجموعه نیز همچون مجموعه «زنان پلیس» کوثری پیوندی است میان واقعیت‌های عینی و روایت‌های ماورایی، حقیقت و واقعیت، تاریخ و پایان تاریخ. چراکه بار دیگر کوثری با انتخابی دقیق و زیرکانه پرده از چگونگی حضور در وقایع مهم تاریخی برمی‌دارد؛ وقایعی که روایتشان شاید تنها در دنیای نمایش و بازیگری امکان‌پذیر باشد.
آنچه در نگاه نخست و بیش از هرچیز درباره سرخ‌ها و سبزها شگفتی‌آفرین است این نکته است که یادآوری و بازخوانی گذشته لزوما یک نمایش است؛ نمایشی که تنها با اشاره به ایثار و شهادت هویت خود را می‌یابد. یادآوری گذشته در قالب نمایش در آثار شمار بسیاری از هنرمندان دیگر نیز قابل مشاهده است، به‌گونه‌ای که عملا می‌توان آن را یک پدیده عمومی دانست. اکثر این هنرمندان، در زمان و مکان خود، همواره سعی در ارائه نمایشی بی‌عیب‌ونقص و در نهایت شکوه و زیبایی داشته‌اند حال آنکه آنچه در مجموعه سرخ‌ها و سبزهای کوثری موجب شگفتی است، توانایی او در پیوند میان واقعه‌ای ماورایی، شکوهمند و مقدس و خستگی و ملال بی‌حدواندازه دنیایی واقعی است.
عکس‌های تصادفی و ناگهانی کوثری، زندگی ملال‌آور روزمره و وقایعی که به‌لحاظ فرهنگی پررنگ‌ولعاب، ایده‌آل و به‌گونه‌ای فراانسانی است را در کنار یکدیگر قرار داده و ‌این‌گونه بر تفاوتی بزرگ میان واقعیت محدود و تخیل نامحدود صحه می‌گذارد. روایت خلاقانه تاریخ با پس‌زمینه زمان حال از واقعیتی تلخ و رقت‌انگیز حکایت دارد؛ از پایان حقیقی تاریخ. تلفیق‌های گذشته و حال کوثری تأییدی است بر این گفته دنیای پست‌مدرن که تاریخ روایتی بیش نیست.
ما می‌دانیم یا حداقل حدس می‌زنیم که گذشته نیز همچون حال ملال‌آور و سرشار از رخوت بوده، پس چه‌چیزی این مجموعه را به چنین اثر خارق‌العاده‌ای تبدیل کرده است؟
کوثری با انتخاب موضوع نشان می‌دهد که تاریخ زمانی هویت و اهمیت می‌یابد که از واقعیت‌های روزمره فراتر رود و رنگ‌وبوی رؤیا و پدیده‌های فراانسانی به خود گیرد.
سرخ‌ها و سبزهای کوثری بیانگر این نکته است که چگونه گذشته بر فراز زمان حال، ناتوان از تغییر آن، در حرکت است و تنها نوید آینده‌ای دیگر را می‌دهد.
(اين نمايشگاه، امروز در گالري AG به نشاني تهران خيابان وليعصرخيابان پسيان شماره 3 يه پايان مي‌رسد.)

در نگاه نخست سرخ‌ها و سبزهای عباس کوثری صرفا تصویر‌گری مستندی به نظر می‌رسد از تعزیه و مراسم عزاداری شهادت امام‌حسین(ع) که هرساله در شهرهای مختلف ایران برگزار می‌شود. ولی این آثار (عکس‌ها) به یک تصویرگری ساده از این مراسم
تاریخی - مذهبی در ایران معاصر محدود نمی‌شود. این مجموعه نیز همچون مجموعه «زنان پلیس» کوثری پیوندی است میان واقعیت‌های عینی و روایت‌های ماورایی، حقیقت و واقعیت، تاریخ و پایان تاریخ. چراکه بار دیگر کوثری با انتخابی دقیق و زیرکانه پرده از چگونگی حضور در وقایع مهم تاریخی برمی‌دارد؛ وقایعی که روایتشان شاید تنها در دنیای نمایش و بازیگری امکان‌پذیر باشد.
آنچه در نگاه نخست و بیش از هرچیز درباره سرخ‌ها و سبزها شگفتی‌آفرین است این نکته است که یادآوری و بازخوانی گذشته لزوما یک نمایش است؛ نمایشی که تنها با اشاره به ایثار و شهادت هویت خود را می‌یابد. یادآوری گذشته در قالب نمایش در آثار شمار بسیاری از هنرمندان دیگر نیز قابل مشاهده است، به‌گونه‌ای که عملا می‌توان آن را یک پدیده عمومی دانست. اکثر این هنرمندان، در زمان و مکان خود، همواره سعی در ارائه نمایشی بی‌عیب‌ونقص و در نهایت شکوه و زیبایی داشته‌اند حال آنکه آنچه در مجموعه سرخ‌ها و سبزهای کوثری موجب شگفتی است، توانایی او در پیوند میان واقعه‌ای ماورایی، شکوهمند و مقدس و خستگی و ملال بی‌حدواندازه دنیایی واقعی است.
عکس‌های تصادفی و ناگهانی کوثری، زندگی ملال‌آور روزمره و وقایعی که به‌لحاظ فرهنگی پررنگ‌ولعاب، ایده‌آل و به‌گونه‌ای فراانسانی است را در کنار یکدیگر قرار داده و ‌این‌گونه بر تفاوتی بزرگ میان واقعیت محدود و تخیل نامحدود صحه می‌گذارد. روایت خلاقانه تاریخ با پس‌زمینه زمان حال از واقعیتی تلخ و رقت‌انگیز حکایت دارد؛ از پایان حقیقی تاریخ. تلفیق‌های گذشته و حال کوثری تأییدی است بر این گفته دنیای پست‌مدرن که تاریخ روایتی بیش نیست.
ما می‌دانیم یا حداقل حدس می‌زنیم که گذشته نیز همچون حال ملال‌آور و سرشار از رخوت بوده، پس چه‌چیزی این مجموعه را به چنین اثر خارق‌العاده‌ای تبدیل کرده است؟
کوثری با انتخاب موضوع نشان می‌دهد که تاریخ زمانی هویت و اهمیت می‌یابد که از واقعیت‌های روزمره فراتر رود و رنگ‌وبوی رؤیا و پدیده‌های فراانسانی به خود گیرد.
سرخ‌ها و سبزهای کوثری بیانگر این نکته است که چگونه گذشته بر فراز زمان حال، ناتوان از تغییر آن، در حرکت است و تنها نوید آینده‌ای دیگر را می‌دهد.
(اين نمايشگاه، امروز در گالري AG به نشاني تهران خيابان وليعصرخيابان پسيان شماره 3 يه پايان مي‌رسد.)

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.