با کتاب بزن توی سرم
پوریا عالمی: ما هر چیزی را از دست میدهیم اسمش را میگذاریم روی یک چیزی. مثلا روز هوای پاک را وقتی دیدیم هوا پس است اسم گذاشتیم. یا روز پدر را وقتی دیدیم پدر پدرها زیر بار هزینهها درآمده، نامگذاری کردیم. حالا هم جریان کتاب است که اسمش را گذاشتیم روی یک روز. اما وقتی دیدیم کلا کتاب منتشر نمیشود و کتاب هم خوانده نمیشود و کلا کتاب امری ازدسترفته است اسمش را جای یک روز گذاشتیم روی یک هفته کامل. یعنی هفته کتاب. همین که اسم کتاب را روی هفته گذاشتیم، ما که فاتحه کتاب را کامل خواندیم و مطمئن شدیم کتاب و کتابخوانی از دست رفته است. مثل مطبوعات که 10 روز نمایشگاه براش برگزار میکنیم تا یادمان نرود مطبوعات قبلا چه شکلی بود و به چه دردی میخورد. این از این. اما سؤال اساسی این است که وقتی مردم کتاب نمیخوانند، ارشاد هم به کتابها مجوز نمیدهد اصولا چه الزامی است که کتابفروشی داشته باشیم؟ کتابفروشیها را بزنیم تنگ عتیقهفروشیها یا تبدیل به احسنش کنیم و بکنیمشان فلافلفروشی. همه راضی میشوند. اگر به ما باشد اداره کتاب ارشاد را کلا حذف میکنیم. چندتا آدم را گذاشتند آنجا که کتابها را بخوانند و زیر نوشتهها و روی فکر و تخیل نویسنده خط بکشند. ما میگوییم برادر من، ارشاد من، شما یک کتاب را کلا آنطوری که آدم اینطوری میشود بگذار چاپ بشود ببین اصلا کسی میخواند که اینطوریاینطوری یا آنطوریآنطوری بشود. نگران چی هستی داداش من؟ دوره کتابخواندن گذشته. راستش بهترین روش استفاده از کتاب را معلم ریاضی ما بلد بود. یعنی با این عطف کتاب، که خیلی جای سفتی است و اکثر خوانندگان به آن توجه نمیکنند، محکم میزد توی سر ما. جوری میزد که ما کل کتاب را شیرفهم میشدیم؛ کتابی که خواندنش هیچی حالیمان نمیکرد، با یک حرکت کلا میریخت توی مخ ما. ما کلا معتقدیم اداره کتاب از وزارت ارشاد خارج شود برود توی سازمان میراث فرهنگی. چون مردم هم اطمینانشان را کلا به کتابها و ناشرها از دست دادند و معتقدند این کتابها ناقص است. طوری که ناشرها کتابهاشان را میدهند دست کهنهکتابفروشیها و دستدومفروشیهای جلو دانشگاه که مردم فکر کنند کتابه یا قدیمی است یا ممنوعالچاپ است و ارزش خریدن و خواندن دارد. خلاصه به این صورت که به نظر ما بحث کتاب و اینا کلا یک بحث حاشیهای است که حواس مردم را از تلگرام و اینستاگرام پرت کنند و البته که احتمالا زیر سر انگلیسیهاست.
پوریا عالمی: ما هر چیزی را از دست میدهیم اسمش را میگذاریم روی یک چیزی. مثلا روز هوای پاک را وقتی دیدیم هوا پس است اسم گذاشتیم. یا روز پدر را وقتی دیدیم پدر پدرها زیر بار هزینهها درآمده، نامگذاری کردیم. حالا هم جریان کتاب است که اسمش را گذاشتیم روی یک روز. اما وقتی دیدیم کلا کتاب منتشر نمیشود و کتاب هم خوانده نمیشود و کلا کتاب امری ازدسترفته است اسمش را جای یک روز گذاشتیم روی یک هفته کامل. یعنی هفته کتاب. همین که اسم کتاب را روی هفته گذاشتیم، ما که فاتحه کتاب را کامل خواندیم و مطمئن شدیم کتاب و کتابخوانی از دست رفته است. مثل مطبوعات که 10 روز نمایشگاه براش برگزار میکنیم تا یادمان نرود مطبوعات قبلا چه شکلی بود و به چه دردی میخورد. این از این. اما سؤال اساسی این است که وقتی مردم کتاب نمیخوانند، ارشاد هم به کتابها مجوز نمیدهد اصولا چه الزامی است که کتابفروشی داشته باشیم؟ کتابفروشیها را بزنیم تنگ عتیقهفروشیها یا تبدیل به احسنش کنیم و بکنیمشان فلافلفروشی. همه راضی میشوند. اگر به ما باشد اداره کتاب ارشاد را کلا حذف میکنیم. چندتا آدم را گذاشتند آنجا که کتابها را بخوانند و زیر نوشتهها و روی فکر و تخیل نویسنده خط بکشند. ما میگوییم برادر من، ارشاد من، شما یک کتاب را کلا آنطوری که آدم اینطوری میشود بگذار چاپ بشود ببین اصلا کسی میخواند که اینطوریاینطوری یا آنطوریآنطوری بشود. نگران چی هستی داداش من؟ دوره کتابخواندن گذشته. راستش بهترین روش استفاده از کتاب را معلم ریاضی ما بلد بود. یعنی با این عطف کتاب، که خیلی جای سفتی است و اکثر خوانندگان به آن توجه نمیکنند، محکم میزد توی سر ما. جوری میزد که ما کل کتاب را شیرفهم میشدیم؛ کتابی که خواندنش هیچی حالیمان نمیکرد، با یک حرکت کلا میریخت توی مخ ما. ما کلا معتقدیم اداره کتاب از وزارت ارشاد خارج شود برود توی سازمان میراث فرهنگی. چون مردم هم اطمینانشان را کلا به کتابها و ناشرها از دست دادند و معتقدند این کتابها ناقص است. طوری که ناشرها کتابهاشان را میدهند دست کهنهکتابفروشیها و دستدومفروشیهای جلو دانشگاه که مردم فکر کنند کتابه یا قدیمی است یا ممنوعالچاپ است و ارزش خریدن و خواندن دارد. خلاصه به این صورت که به نظر ما بحث کتاب و اینا کلا یک بحث حاشیهای است که حواس مردم را از تلگرام و اینستاگرام پرت کنند و البته که احتمالا زیر سر انگلیسیهاست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.