|

پاریس زیبا غرق در خون

اردشیر زارعی‌قنواتی: جمعه‌شب سیاه پاریس با تیراندازی و انفجار بمب‌های تروریست‌های بنیادگرا طوری از راه رسید که چندان بی‌شباهت به حوادث تروریستی یازدهم سپتامبر در آمریکا نبود. در هردو این حوادث تروریستی، عامل جنایت، تروریست‌های جهادی بودند و هم‌زمان نحوه کار نشان از برنامه‌ریزی دقیق سیستماتیک تروریستی علیه غیرنظامیان در امن‌ترین نقاط جهان را در خود داشت. هرچند که داعش رسما مسئولیت اقدامات تروریستی پاریس را برعهده گرفته است اما از همان ابتدا مشخص بود که به‌لحاظ ماهیت اقدام و شیوه عمل دست گروه‌هایی چون «القاعده» یا «داعش» در پشت آن است. هم‌زمانی تقریبی تمام این حملات تروریستی در پاریس به‌خوبی نشان می‌دهد که این حملات کاملا برنامه‌ریزی‌شده بوده و بالطبع در چارچوب یک بازه زمانی مشخص نقشه عملیاتی آن تعیین و تدوین شده است. جمعه سیاه پاریس نشان داد که هم اینکه اقدامات امنیتی نهادهای اطلاعاتی فرانسه و به‌طورکلی اروپا از کارآمدی لازم برخوردار نبوده و هم اینکه اروپا و جهان غرب متأسفانه هنوز هیولای تروریست بنیادگرا را برای امکان حمله به مراکز حساس و پایتخت‌های اروپایی به‌درستی ارزیابی نکرده‌اند. حوادث تروریستی پاریس زنگ خطری است که به صدا درآمده و همگان را فراتر از تمایلات و جایگاه سیاسی - ژئوپلیتیک آنان به همکاری برای ریشه‌کنی این پدیده دهشت‌بار فرامی‌خواند. ارتباط کمی و کیفی موجودیت تروریسم تکفیری با بی‌ثباتی در خاورمیانه و شاخ آفریقا در کنار معیارهای دوگانه غرب در نحوه برخورد با این موج ویرانگر که متأسفانه بعضا در باد حقوق‌بشر، انقلابات عربی، اختلافات ژئوپلیتیک و اصرار بر سقوط رژیم‌های سکولاری که در خط مقدم مبارزه با تروریسم جهادی قرار دارند، تنها به این بهانه که دیکتاتوری‌های منطقه تنها عامل وجودی این پدیده هستند، موجب عدم درک درست نسبت به شیوه مطلوب جهت مبارزه با تروریسم بوده است. در شرایطی که همه سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی غرب در دو سوی آتلانتیک به‌خوبی بر اساس اسناد معتبری که در دست دارند می‌دانند که پشت پرده القاعده و داعش چه دولت‌ها و جریان‌های قدرتمندی وجود دارند هرگونه مماشات و عدم مبارزه واقعی با زیرساخت‌های این گروه‌های تروریستی در جهان غرب، ترکیه، عربستان، قطر، لیبی و دیگر کشورهای مشکوک منطقه به‌نوعی بازگذاشتن دست این گروه‌ها برای تکرار این فجایع خواهد بود. زمانی که بسیاری از سیاست‌مداران و محافل امنیتی در غرب در مواجهه با انفجار بمب در هواپیمای روسی در مصر و روز پنجشنبه در انفجارهای انتحاری داعش در حومه جنوبی بیروت بیش از آنچه اتحاد و همکاری در مبارزه علیه تروریسم را به نمایش بگذارند، بیشتر به تحلیل «واکنشی» این فجایع در مقابل دخالت روسیه و حزب‌الله لبنان در سوریه، یک رویه مخرب و زشت را به نمایش می‌گذارند، لاجرم گام در مسیری گذاشته‌اند که در مرحله بعد «قطار ترور» آن امروز به ایستگاه پاریس رسیده است. هم‌زمان با حوادث تروریستی پاریس، در روزهای آتی قرار است کنفرانس وین 3 نیز با حضور 18 کشور و چندین نهاد بین‌المللی در مورد بحران سوریه برگزار شود ولی هنوز بسیاری از بازیگران خارجی این بحران بر سر ابتدایی‌ترین اصول اساسی یک مصالحه ملی و بین‌المللی در کنار دسته‌بندی و معرفی گروه‌های متنوع تروریستی دچار اختلافات بنیادین هستند. صدای الله‌اکبری که در پشت هر حمله و ویدئوی انتشاریافته از سوی تروریست‌های سوری به گوش می‌رسد دقیقا همان آواز پرطنینی است که در روز جمعه در جریان قتل‌عام مردمی که در سالن کنسرت پاریس گرد آمده بودند به گوش رسید ولی اینکه این صدای آشنا به گوش سیاست‌مداران غربی هم رسیده باشد هنوز جای شک و تردید است. عدم درک لازم نسبت به ماهیت تروریسم بنیادگرا و نحوه برخورد با آن در چارچوب برهم‌زدن بستر رشد و بقای این گروه‌ها، مجازات حامیان مالی و نظامی تروریست‌ها، برخورد با مسببان بازکردن مسیرهای ترانزیتی و انجام معاملات قاچاق به‌خصوص در مورد خرید نفت و عتیقه‌جات به‌یغمارفته از موزه‌های عراق و سوریه و به‌طورکلی مرزبندی اساسی بین تروریسم و مطالبات دموکراتیک این جوامع، همچنان حرکت در سیکل معیوبی است که در آینده همچنان قربانیان بی‌شماری خواهد گرفت. به‌یقین پاریس آخرین ایستگاه ترور و تروریسم بنیادگرا نخواهد بود و آن قطار مرگ چنانچه از ریل خود خارج نشود در آینده می‌تواند به مقصد ایستگاه‌های دیگری در اقصای نقاط جهان آشفته کنونی نیز برسد.

اردشیر زارعی‌قنواتی: جمعه‌شب سیاه پاریس با تیراندازی و انفجار بمب‌های تروریست‌های بنیادگرا طوری از راه رسید که چندان بی‌شباهت به حوادث تروریستی یازدهم سپتامبر در آمریکا نبود. در هردو این حوادث تروریستی، عامل جنایت، تروریست‌های جهادی بودند و هم‌زمان نحوه کار نشان از برنامه‌ریزی دقیق سیستماتیک تروریستی علیه غیرنظامیان در امن‌ترین نقاط جهان را در خود داشت. هرچند که داعش رسما مسئولیت اقدامات تروریستی پاریس را برعهده گرفته است اما از همان ابتدا مشخص بود که به‌لحاظ ماهیت اقدام و شیوه عمل دست گروه‌هایی چون «القاعده» یا «داعش» در پشت آن است. هم‌زمانی تقریبی تمام این حملات تروریستی در پاریس به‌خوبی نشان می‌دهد که این حملات کاملا برنامه‌ریزی‌شده بوده و بالطبع در چارچوب یک بازه زمانی مشخص نقشه عملیاتی آن تعیین و تدوین شده است. جمعه سیاه پاریس نشان داد که هم اینکه اقدامات امنیتی نهادهای اطلاعاتی فرانسه و به‌طورکلی اروپا از کارآمدی لازم برخوردار نبوده و هم اینکه اروپا و جهان غرب متأسفانه هنوز هیولای تروریست بنیادگرا را برای امکان حمله به مراکز حساس و پایتخت‌های اروپایی به‌درستی ارزیابی نکرده‌اند. حوادث تروریستی پاریس زنگ خطری است که به صدا درآمده و همگان را فراتر از تمایلات و جایگاه سیاسی - ژئوپلیتیک آنان به همکاری برای ریشه‌کنی این پدیده دهشت‌بار فرامی‌خواند. ارتباط کمی و کیفی موجودیت تروریسم تکفیری با بی‌ثباتی در خاورمیانه و شاخ آفریقا در کنار معیارهای دوگانه غرب در نحوه برخورد با این موج ویرانگر که متأسفانه بعضا در باد حقوق‌بشر، انقلابات عربی، اختلافات ژئوپلیتیک و اصرار بر سقوط رژیم‌های سکولاری که در خط مقدم مبارزه با تروریسم جهادی قرار دارند، تنها به این بهانه که دیکتاتوری‌های منطقه تنها عامل وجودی این پدیده هستند، موجب عدم درک درست نسبت به شیوه مطلوب جهت مبارزه با تروریسم بوده است. در شرایطی که همه سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی غرب در دو سوی آتلانتیک به‌خوبی بر اساس اسناد معتبری که در دست دارند می‌دانند که پشت پرده القاعده و داعش چه دولت‌ها و جریان‌های قدرتمندی وجود دارند هرگونه مماشات و عدم مبارزه واقعی با زیرساخت‌های این گروه‌های تروریستی در جهان غرب، ترکیه، عربستان، قطر، لیبی و دیگر کشورهای مشکوک منطقه به‌نوعی بازگذاشتن دست این گروه‌ها برای تکرار این فجایع خواهد بود. زمانی که بسیاری از سیاست‌مداران و محافل امنیتی در غرب در مواجهه با انفجار بمب در هواپیمای روسی در مصر و روز پنجشنبه در انفجارهای انتحاری داعش در حومه جنوبی بیروت بیش از آنچه اتحاد و همکاری در مبارزه علیه تروریسم را به نمایش بگذارند، بیشتر به تحلیل «واکنشی» این فجایع در مقابل دخالت روسیه و حزب‌الله لبنان در سوریه، یک رویه مخرب و زشت را به نمایش می‌گذارند، لاجرم گام در مسیری گذاشته‌اند که در مرحله بعد «قطار ترور» آن امروز به ایستگاه پاریس رسیده است. هم‌زمان با حوادث تروریستی پاریس، در روزهای آتی قرار است کنفرانس وین 3 نیز با حضور 18 کشور و چندین نهاد بین‌المللی در مورد بحران سوریه برگزار شود ولی هنوز بسیاری از بازیگران خارجی این بحران بر سر ابتدایی‌ترین اصول اساسی یک مصالحه ملی و بین‌المللی در کنار دسته‌بندی و معرفی گروه‌های متنوع تروریستی دچار اختلافات بنیادین هستند. صدای الله‌اکبری که در پشت هر حمله و ویدئوی انتشاریافته از سوی تروریست‌های سوری به گوش می‌رسد دقیقا همان آواز پرطنینی است که در روز جمعه در جریان قتل‌عام مردمی که در سالن کنسرت پاریس گرد آمده بودند به گوش رسید ولی اینکه این صدای آشنا به گوش سیاست‌مداران غربی هم رسیده باشد هنوز جای شک و تردید است. عدم درک لازم نسبت به ماهیت تروریسم بنیادگرا و نحوه برخورد با آن در چارچوب برهم‌زدن بستر رشد و بقای این گروه‌ها، مجازات حامیان مالی و نظامی تروریست‌ها، برخورد با مسببان بازکردن مسیرهای ترانزیتی و انجام معاملات قاچاق به‌خصوص در مورد خرید نفت و عتیقه‌جات به‌یغمارفته از موزه‌های عراق و سوریه و به‌طورکلی مرزبندی اساسی بین تروریسم و مطالبات دموکراتیک این جوامع، همچنان حرکت در سیکل معیوبی است که در آینده همچنان قربانیان بی‌شماری خواهد گرفت. به‌یقین پاریس آخرین ایستگاه ترور و تروریسم بنیادگرا نخواهد بود و آن قطار مرگ چنانچه از ریل خود خارج نشود در آینده می‌تواند به مقصد ایستگاه‌های دیگری در اقصای نقاط جهان آشفته کنونی نیز برسد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.